Ton van Reen over ‘Het winterjaar’.

ReenWinterjaarOp zondag 26 augustus 2018 organiseerde Natuurbegraafplaats Weverslo een muzisch treffen. Een van de gasten was Ton van Reen. Hij is een markant en bevlogen schrijver met een speciale band met de Peel. Hij schrijft voor volwassenen, jeugdboeken, geschiedenis en journalistiek werk. Bij deze ontmoeting vertelt hij het ontroerende verhaal dat de bron vormde voor een van zijn bekendste romans, ‘Het Winterjaar’. Bart Coenders legde een en ander deels vast op video. Het boek is als gebonden editie nog steeds verkrijgbaar in de boekhandel.
Kijk hier naar de video (8 minuten), vanaf 2:35 tot 6:12
Meer over Ton van Reen bij Uitgeverij In de Knipscheer

Delen op uw favoriete social network!

«IJzig mooie verzen.» – Ton van ’t Hof

Opmaak 1Over ‘Zelfs een Tibetaan belandt uiteindelijk in zee’ van Edwin de Groot op Dingen & structuur, 29 juli 2018:
Ik heb de afgelopen dagen ‘Zelfs een Tibetaan belandt uiteindelijk in zee’ van Edwin de Groot gelezen. (…) Mijn korte recensie over zijn eerder uit het Fries naar het Nederlands overgebrachte derde bundel eindigde destijds als volgt: ‘De Groots Nederlandstalige debuut is buiten Friesland vrijwel onopgemerkt gebleven. Wat maar één ding betekenen kan: zijn bundel is niet door recensenten gelezen, want anders zouden er loftrompetten zijn gestoken en hadden meer mensen van deze prachtige aardse poëzie kennis kunnen nemen. Edwin de Groot bezit de gave.’ Ook in ‘Zelfs een Tibetaan belandt uiteindelijk in zee’ staan weer enkele ijzig mooie verzen en ook nu weer vormen natuur en vergankelijkheid de voornaamste thema’s. (…) Verwacht (…) een natuurmens die zichzelf en de wereld om hem heen in beproefde lyriek, en zo nu en dan op begaafde wijze, gestalte geeft. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Zelfs een Tibetaan belandt uiteindelijk in zee’

Delen op uw favoriete social network!

«Bijzonder cultureel evenement.» – Mari van Rossem

Groen Omslag def2Over ‘Wakker vallen’ van Els de Groen in Brabants Dagblad, 22 september 2018:
Ze schreef columns, leesmethodes, recensies, reisreportages, jeugdverhalen, romans voor volwassenen en essays. En nu eindelijk – het is haar 50ste boek – komt Els de Groen met de poëziebundel ‘Wakker vallen’. De geboren Haagse schreef haar eerste gedichten ten tijde van de oorlog in voormalig Joegoslavië. Enkele van die gedichten zijn in deze bundel opgenomen. Maar lang niet alle poëzie uit ‘Wakker vallen’ is zware kost. Het is een ‘ondeugende bundel met ernstige knipoog’; toegankelijke gedichten, dus. Ze illustreert haar uitspraak met het gedicht Meisjes’ dat geïnspireerd is op een prachtige foto van Daan Scholte die hij maakte van vier bejaarde dames die zichtbaar schik hebben op een wip in de speeltuin. ‘Na de woorden komen bij mij dan de beelden. Ik had als kind al twee passies: taal en tekenen. Dat is altijd zo gebleven.’ De bereisde publiciste met hang naar het voormalige Oostblok, tevens oud-Europarlementariër, zorgde zelf voor de illustraties en maakte daarvoor (ook) haar debuut als kunstschilder van tientallen olieverfschilderijen.
Lees hier het artikel
Meer over ‘Wakker vallen’
Meer over Els de Groen bij Uitgeverij In de Knipscheer

Delen op uw favoriete social network!

«Ik was ontzettend onder de indruk was van dit stukje vergeten geschiedenis.» – Marije Strobos

VoorplatGrunwald75Over ‘Het geheim van Mevrouw Grünwald’ van Diana Tjin op Plus een beetje, 18 september 2018:
Soms kies ik een boek op basis van de cover en lees ik de achterflap niet eens. Zo ook met het boek van vandaag. De cover [van Nikki Ritmeijer] vond ik iets betoverends hebben en ik besloot de gok te nemen. Tot ik erachter kwam dat het een historische roman is en ik zal eerlijk toegeven dat historische romans niet een van mijn favoriete boeken zijn. (…) Er is maar heel weinig geschreven over de geschiedenis van mensen met een Duitse nationaliteit die in Suriname leefden tijdens de Tweede Wereldoorlog. Deze mensen werden als ‘staatsgevaarlijk’ beschouwd en werden opgesloten in kampen. Het verhaal van Diana Tjin (…) is in kleine hoofdstukjes geschreven uit de verschillende oogpunten van de hoofdpersonen en dat leest lekker snel weg. Het is een boeiend verhaal over een stukje geschiedenis waar ik zelf niet zo heel veel van wist. Dat maakt ook dat ik (…) ontzettend onder de indruk was van dit stukje vergeten geschiedenis. (…) Een aanrader. (…)
Lees hier het blog
Meer over ‘Het geheim van mevrouw Grünwald’
Meer over Diana Tjin bij Uitgeverij In de Knipscheer

Delen op uw favoriete social network!

«Coming of age-roman over een dertiger.» – Marjo van Turnhout

VoorplatAlleenOver ‘Alleen dapper te zijn’ van Edith Tulp op Leestafel, 22 september 2018:
Dertiger Simone Jastein doet haar werk, een vragenrubriek bijhouden in een meidenblad, met tegenzin. (…) Relaties met mannen lopen fout, en het contact met haar ouders is slecht. De psychiater zegt dat ze depressief is, en als dan een lid van de groep met wie ze gesprekstherapie doet – ook al met tegenzin – het heeft over een reis van drie maanden, naar Afrika, dan neemt ze een besluit. (…) De groep bestaat uit de twee reisleiders/chauffeurs Koen en Thijs, en de medereizigers zijn een echtpaar en twee vrouwen. En Simone. (…) Simone, die in het begin het liefst naar huis zou zijn gegaan, blijkt zich evenwel na een traumatische ervaring goed te kunnen aanpassen. Ze geniet steeds meer van de omgeving, de bevolking, en eh, ja, van die ene reisleider, Koen. Maar drie maanden in een groep, dat stelt de onderlinge verhoudingen op scherp. Het loopt maar net goed af als ze in Liberia komen, een land in oorlog. De reis eindigt, en zowaar: Koen bekent haar zijn liefde. Maar dat het nu koek en ei wordt, dat is niet het geval. Er volgt nog een hele moeilijke tijd voor Simone eindelijk weet wie ze is. Misschien vreemd om dit boek over een dertiger een coming of age te noemen, maar het is het wél, zoals het ook een reisverslag is. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Alleen dapper te zijn’
Meer over Edith Tulp bij Uitgeverij In de Knipscheer

Delen op uw favoriete social network!

Etchica Voorn in Linnaeus Live

EtchicaVoornEtchica Voorn te gast in Linnaeus Live, 25 oktober 2018, 19:00-20:00:
Linnaeus Live is de maandelijkse literaire talkshow in bibliotheek Linnaeus. Deze komt tot stand in nauwe samenwerking met Schrijvers uit Oost. Boeken met soep! Steeds gaan twee auteurs van wie net een nieuw boek is verschenen met elkaar in gesprek o.l.v. Maaike Bergstra of Teuntje Klinkenberg (van Schrijvers uit Oost) Met de vaste rubriek ‘Uit de kast’ en boekverkoop en signeren na afloop. In deze editie is o.m. Etchica Voorn te gast die met haar debuutroman ‘Dubbelbloed’ de OPZIJ Literatuurprijs 2018 won.
Locatie: OBA Linnaeus, Linnaeusstraat 44 1092 CL Amsterdam.
Meer over ‘Dubbelbloed’

Delen op uw favoriete social network!

«Hartverscheurende roman.»

Opmaak 1Over ‘Anbessa’s dochter’ van David van Reen op Afrika Nieuws, 2 februari 2017:
Een jaar na zijn overlijden verscheen de roman ‘Anbessa’s dochter’ van de schrijver, fotograaf, schilder en Ethiopiëkenner David van Reen. De hartverscheurende roman speelt zich af in het land waar de schrijver zich thuis voelde: Ethiopië. De dochter van Anbessa is veertien en woont in het Ethiopische stadje Lalibela. Haar vader moest vluchten voor het moorddadige regime, dat ook haar moeder vermoordde. Zelf wordt ze uitgebuit en belandt vervolgens op straat. (…) David van Reen (…) richtte de Stichting Lalibela op die al vijftien jaar de armoede bestrijdt in de Ethiopische stad Lalibela.
Bron
Meer over ‘Anbessa’s dochter’

Delen op uw favoriete social network!

«Zijn zinnen blijven maar door mijn hoofd spoken.» – Hans Puper

VoorplatIkwordt-75Over ‘Ik wordt’ van Harry Vaandrager op Meander Magazine, 19 september 2018:
(…) Het boek gaat over een poging de grenzen van de individualiteit en tijd te overschrijden met taal en fictie als middelen. Dat er geen auteur op het voorplat wordt vermeld, lijkt nu duidelijk: er is alleen een serie ‘ikken’ die elkaar opvolgen – wordende ‘ikken’. Een ik wordt, is niet stabiel. Hoe kan taal helpen dat te bereiken? Een belangrijk pleidooi blijkt alleen in poëzie te kunnen worden uitgesproken. En dan nog is het de vraag of dat toereikend is: ‘Leg mijzelf op rustig te zullen spreken. (…) Kon het maar in witregels. Kon ik maar pleisteren en verschuilen op een blanco pagina.’ (…) De ik, of liever een van de ikken, moet voor de rechter verschijnen (of voor de lezer, zo je wilt: ook die velt een oordeel). Hij wil per se schuldig verklaard worden. (De reden noem ik hier niet, dat zou een spoiler betekenen). Eén van de dingen die hij in zijn slotpleidooi noemt, zal nu niet meer verbazen: ‘Ben zelf door de mazen van de natuurwetten geglipt. / Wie de wet kent, wil ze overtreden, nietwaar?’ (…) ‘Misschien is het hoogst haalbare voor mij een personage te zijn in een roman. (…) Vaag ken ik een schrijver, ik zal hem bij gelegenheid eens consulteren.’ Een mooie gelaagdheid: hangt de ik aan de touwtjes van een andere verteller? Eentje die verdacht veel op Vaandrager lijkt, zonder geheel met hem samen te vallen? (…) Verhaaltechnisch is een rechtszaak een vondst. Een rechter is gehouden aan juridische, conventionele taal. Hij is een waarheidszoeker die zich wil baseren op feiten. De ik uiteraard niet: hij oreert over het stompzinnige ‘carnaval van afgesproken waarheden’. (…) Wat betreft ‘Ik wordt’: de ik is op zijn minst schuldig aan huisvredebreuk. Zijn zinnen blijven maar door mijn hoofd spoken.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Ik wordt’
Meer over Harry Vaandrager bij Uitgeverij In de Knipscheer

Delen op uw favoriete social network!

«Eindelijk iemand die buiten de grenzen denkt.» – Peter de Rijk

VoorplatAlleenOver ‘Alleen dapper te zijn’ van Edith Tulp op Paperback Radio, 12 september 2018:
Paperback Radio is het boekenprogramma van Amsterdam FM dat dagelijks van 14.00 uur tot 15.00 uur is te beluisteren. Op die woensdagen is Peter de Rijk de vaste gesprekspartner/presentator. Afgelopen week verscheen haar tweede roman ‘Alleen dapper te zijn’. Edith Tulp reisde als journalist regelmatig af naar het donkere continent, schreef voor publieks- en vakbladen maar koos uiteindelijk toch voor de vrijheid van de literatuur. De boeken die ze schreef doen eerder aan Engelse of Amerikaanse auteurs denken, zo vlot, zijn ze, humoristisch maar ook aan aangrijpend. Tulp is een nieuwe stem in de Nederlandse literatuur. Eindelijk iemand die buiten de grenzen denkt. Haar debuutroman ‘De Bushsoldaat’ (2016) beleeft inmiddels een tweede druk. Edith Tulp leest in de uitzending enkele passages uit ‘Alleen dapper te zijn’.
Luister hier naar de uitzending
Meer over ‘Alleen dapper te zijn’
Meer over Edith Tulp bij Uitgeverij In de Knipscheer

Delen op uw favoriete social network!

«Zo is het gedicht de uiting van ‘een zoektocht’ waarvan het zelf ook onderdeel is.» – Jeroen dan den Heuvel

Opmaak 1Menigte

Verward geroep.
Mijn stem
die niet wil opgaan
in dat rumoer,
maar blinken wil,
een zon
op stille paden.
Een zoektocht
naar meer eerbied
en meer vrede.

Over het gedicht ‘Menigte’ uit ‘Alsof men alles loslaat’ van Michaël Slory op Ooteoote, 10 september 2018:

Als je iets zegt over een gedicht, gebruik je dan de woorden die in het gedicht staan? Die inhoudelijk op elkaar lijken, zoals ‘geroep’ en ‘rumoer’, ‘pad-‘ en ‘-tocht’, ‘blinken’ en ‘zon’. Of juist tegengesteld zijn, zoals ‘rumoer’ en ‘stille’. (…) Waar speelt het gedicht zich af? Er is blijkbaar een ‘menigte’ en ‘verward geroep’. Je kunt dus denken aan een ramp, maar ook aan een popconcert of ander groot evenement. En ook aan een demonstratie. Op die manier zit er inderdaad een politieke ondertoon in het gedicht. Ook het laatste woord van het gedicht wijst in die richting. (…) Zo is het gedicht de uiting van ‘een zoektocht’ waarvan het zelf ook onderdeel is.
Lees hier verder
Meer over ‘Alsof men alles loslaat’
Meer over Michaël Slory bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer van Ooteoote over In de Knipscheer-uitgaven

Delen op uw favoriete social network!