Gedicht van Peter H. van Lieshout

Lieshout-Plekken-75In zijn bijna dagelijkse Facebookbericht [= ] memoreert Wim van Til, oprichter van en coördinator bij Poëziecentrum Nederland, de geboorte- en sterfdagen van Nederlandstalige dichters. Het is vandaag (27 oktober) de sterfdag van Geerten Gossaert (1884-1958) en Peter H. van Lieshout (1946-2017), maar ook de geboortedag van Urbain Van de Voorde (1893-1966), Victor van Vriesland (1892-1974) en Frank De Vos (1956). Bij wijze van felicitatie/gedenken kiest Wim van Til voor een gedicht van Frank De Vos; uitgeverij In de Knipscheer kiest voor het gedicht ‘Allicht ken jij nog wel de weg’ van Peter H. van Lieshout (1950-2000) uit zijn bij deze uitgeverij verschenen bundel ‘Plekken’ (In de Knipscheer, 1980). Dit gedicht werd ook geselecteerd door Klaas de Groot in zijn bloemlezing ‘Grenzenloos; 40 jaar Knipscheer Poëzie’ (2018).

Allicht ken jij nog wel de weg
die jou naar binnen, naar
het midden brengt.
De stad verschilfert in rui,
slijt aan de rand de polder in.
Omlaag is ook een verte maar
aan de overzijde van de bak
gloeit nog wat zon, kiepert zich
de lucht in kleuren leeg.
Je kent je eigen lijf van buiten,
Je staat er in, tot aan de toppen
van je vingers voel je leven. Straks muziek,
en drank, en praat. En zul je je bewegen.
Er slaat wat van je adem op de ruit.
Een zucht, genoeg om een uitkijk te signeren.

Meer over Peter H. van Lieshout bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over ‘Grenzenloos’

Delen op uw favoriete social network!

«Heel subtiel vertelt hij over zijn gevoelsleven.» – Saya Yasmine Amores

ezra de haanOver ‘Ik belde mijn muze’ van E. de Haan, 27 oktober 2020:
(…) Deze bundel gaat voornamelijk over vrouwen, de relaties (van het lyrisch ik, of de schrijver) met hen en zijn keuzes en bestemmingen in het leven. Heel subtiel vertelt hij over zijn gevoelsleven. (…) ‘Terra Incognita’ vind ik het mooiste gedicht uit de bundel. Het neemt mij mee naar verre landen, nostalgische kleine steden. Dromen vol van nostalgie. Dat een vriend over een reis sprak, dat is al een interessant onderwerp. En zulke gesprekken vergeet men bijna nooit. Jaren later gaan de mooie dingen die men met elkaar voorgenomen had maar nagelaten een mens achtervolgen als een nachtmerrie. Daar was de plek waar hij avontuurde. Of waar hij liep in de steden van dromen, zoals alleen dichters dat doen. (…) ‘Dan afspraken en uitnodigingen / Oningevulde kaarten die in feite meer fabels’. Twee prachtige regels vol van diepgang. Afspraken met wie? Uitnodigingen aan wie? Oningevulde kaarten roepen spanningen op. Want wat zou er staan als men wel had ingevuld? Voor wie waren die kaarten bestemd? Waar zou hij ermee naartoe gaan? Ja, uiteindelijk worden ze fabels. Verhalen die voorgoed tot het verleden gaan behoren. Maar de geest laat de herinneringen niet los. (…) (aansluiten, geen wit)
Dichter en beeldend kunstenaar Saya Yasmine Amores publiceerde eerder gedichten en romans onder het pseudoniem Cándani.
Lees hier het artikel
Meer over ‘Ik belde mijn muze’
Meer over E. de Haan bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Saya Yasmine Amores op deze site
Meer over Cándani bij Uitgeverij In de Knipscheer

Delen op uw favoriete social network!

«Een waanzinnig verhaal … met prachtige pen … meer dan complimenten.» – Anita Zijlstra

VoorplatHannah-75Over ‘Hannah en ik’ van Pauline J. van Munster op LeesKost, 27 oktober 2020:
De eeneiige tweelingzusjes Reinier kunnen niet zonder elkaar. Hoewel ze uiterlijk bijna niet uit elkaar zijn te houden verschillen ze toch wel van karakter. Hannah is voor de duvel niet bang en beschermt waar dat moet haar zusje. Ada aanbidt haar en heeft alles voor haar over. (…) Hannah zet haar voor het blok. Ada, kijk niet zo. Wanneer heb ik ooit je hulp ingeroepen. Nou? Wanneer? Het is het begin van een waanzinnig verhaal. (…) Het is een roman om in één adem uit te lezen. Met een prachtige pen laat Van Munster Ada afwisselend vertellen over de fatale dag van de moord, haar jeugd en iedereen die een cruciale rol heeft gespeeld in haar leven. En dat is toch vooral Hannah, die haar mooier en gelukkiger dan ooit nog steeds komt bezoeken in de gevangenis. Ada, die nog twee jaar moet zitten, luistert, maar weet: hun uitzonderlijke band is voorgoed veranderd. Meer dan complimenten voor de schrijfster. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Hannah en ik’
Meer over Pauline J. van Munster bij Uitgeverij In de Knipscheer

Delen op uw favoriete social network!

Jan Arends vrijgezel. Gedicht van René Stoute

Kale TijdIn zijn bijna dagelijkse Facebookbericht memoreert Wim van Til, oprichter van en coördinator bij Poëziecentrum Nederland, de geboorte- en sterfdagen van Nederlandstalige dichters. Vandaag (26 oktober 2020) is het de geboortedag van onder anderen Jan Wolkers, Harry van de Vijfeijke, Renée Stoute (1950-2000), Janine Jongsma, Sacha Blé en Anna de Bruyckere. Bij wijze van felicitatie/gedenken kiest Wim van Til voor een gedicht van Sacha Blé; uitgeverij In de Knipscheer kiest voor het gedicht ‘Jan Arends vrijgezel’ van Renée Stoute (1950-2000) uit zijn (toen nog René Stoute) bij deze uitgeverij verschenen bundel ‘De kale tijd’ (1987). Dit gedicht werd ook geselecteerd door Klaas de Groot in zijn bloemlezing ‘Grenzenloos; 40 jaar Knipscheer Poëzie’ (2018).

Jan Arends vrijgezel

een oude man
in een kale kamer
staart verbitterd
op zijn leven
dat verpulverd
in de asbak
tot het laatst
nog schaamte geeft

met een afgebrande lucifer
roert hij dode peuken om
en schrijft de eerste letters
van zijn naam
ze klinken niet
er blijft niets dan
grijze as

oude man
kale kamer
een
venster in de muur
hoe lang, hoe vaak geaarzeld
tot die allerlaatste zin?

vandaag verschijnt zijn tweede boek
de prijs van as en schaamte
leugens proeft hij aan zijn lippen
strenge winters in zijn hart
geen saxofoon geen romantiek
zijn hoofd is zwart en vol
oude kale man aan
venster
stapt de leegte in

Meer over René Stoute bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over ‘Grenzenloos’

Delen op uw favoriete social network!

«Poëzie is een stilstaan bij de simpele dingen die de eeuwigheid kunnen tonen.» – Scott Rollins

Scott Rollins 2Interview n.a.v. ‘Grenstekens’ van Scott Rollins door Sander de Vaan op Meander Magazine, 22 oktober 2020:
(…) Ik heb mijn hele leven veel poëzie gelezen. (…) Later, toen ik in Nederland kennis had gemaakt met de naoorlogse Nederlandse en Vlaamse poëzie, verdiepte ik mij ook in de Amerikaanse Black Mountain dichters, waaronder Gary Snyder, in de Beat poets, Japanse haiku en in tal van Zuid-Amerikaanse en Europese dichters als Octavio Paz, Pablo Neruda en Fernando Pessoa. J. Bernlef is een van mijn favoriete Nederlandse dichters. Van hem heb ik een uitgebreide selectie in Engelse vertaling gepubliceerd onder de titel: A Still Life. (…). Onlangs herlas ik de liedteksten (eigenlijk ook gedichten) van Tyfoon’s Lobi di Basi. Een sterk staaltje van een persoonlijk, sociaal en historisch bewustzijn met zeer fraaie lyriek in Van de regen naar de zon. (…) Zee spreekt onnoemelijk tot de verbeelding. (…) Sterke herinneringen uit mijn kindertijd hebben ongetwijfeld een rol gespeeld, naast het feit dat ik (…) gedichten van vele andere dichters heb gelezen en in sommige gevallen ook vertaald, zoals Slauerhoffs De zee. (…) Of Saint-John Perse van Martinique in zijn lange gedicht Amers waarin de dichter de zee bezingt en het gevoel heeft dat het water door zijn eigen aderen stroomt. (…) En de Curaçaose dichter Pierre Lauffer. (…)
Lees hier het interview ‘Schilderen met water’
Meer over ‘Grenstekens’
Meer over Scott Rollins bij Uitgeverij In de Knipscheer

Delen op uw favoriete social network!

«Een heel fijn, beknopt boek dat heel toegankelijk is.» – Jolien Dalenberg

Lucia_defOver ‘Het afscheid van Lucia’ van Ton van Reen op Alles over boeken en schrijvers, 24 oktober 2020:
Boeken schrijven met een historische achtergrond, die dan ook nog heerlijk zijn om te lezen, dat is aan Ton van Reen wel toevertrouwd. ‘Het afscheid van Lucia’ is gebaseerd op een familie die echt geleefd heeft in de zestiende eeuw. Van Reen verwerkt ware gebeurtenissen met fictie. Lucie vindt samen met haar nichtje een aantal bijzondere schriften op de zolder bij haar oma. Ze staan vol verhalen van haar voorouders. Eén daarvan gaat over Lucia, een meisje van hun eigen leeftijd, die als jonkvrouw leeft op een burcht. Ze lezen hoe ze als jong meisje geniet van de verhalen van de stalmeid, Ruth. Maar ook hoe Lucia haar niet meer mag zien, omdat een stalmeid niet bij haar stand past. Dit is niet het enige waar de jonge jonkvrouw geen zeggenschap over heeft. (…) ‘Het afscheid van Lucia’ is een heel fijn, beknopt boek dat heel toegankelijk is. (…) Van Reen laat een wereld zien die we ons haast niet meer kunnen voorstellen. Lucia is een leuk, rebels karakter. Er zitten hier en daar leuke plot twists in. (…) Een sympathiek boek, mede dankzij het karakter van Lucia. Angst voor het onbekende wordt mooi van verschillende kanten belicht; mensen die vragen stellen en nieuwsgierig zijn, mensen die geloven wat ze ooit verteld is en mensen die de “andere” kant zijn. Dat Van Reen het verhaal baseert op ware gebeurtenissen, geeft het nog extra kracht en diepgang.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Het afscheid van Lucia’
Meer over Ton van Reen bij Uitgeverij In de Knipscheer

Delen op uw favoriete social network!

«Els De Groen weet enorm te charmeren met goedgemaakte gedichten, die bovendien ook nog een geweten schoppen.» – André Oyen

VooprlatMollenOver ‘Hebben mollen weet van zonsondergangen?’ van Els de Groen op Ansiel, 23 oktober 2020:
Schrijver, dichter en schilder is Els de Groen een globetrotter. Ze heeft haar hele leven gereisd, wat tot uiting komt in de onderwerpen van haar boeken. (…) Vooral met Oost-Europa is ze erg vertrouwd, reden waarom politici haar in 2004 overhaalden zicht te kandideren voor het Europees Parlement. Ze hield het vijf jaar vol; politiek is een cynisch bedrijf. Weer op vrije voeten greep ze opnieuw naar de pen. Maar haar proza werd steeds bondiger en kreeg de vorm van gedichten. Haar tekeningen groeiden uit tot olieverfschilderijen. Zo ontstond ‘Wakker vallen’, haar eerste dichtbundel in 2018. En nu is er de prachtige geëngageerde bundel ‘Hebben mollen weet van zonsondergangen?’ (…) De mate van vrijheid waarin dieren leven is doorslaggevend geweest. (…) Erwin Vermeulen, Animal Rights Campagneleider, verzorgde het voorwoord. Hij schrijft onder meer: “Wat deze gedichten zo sterk maakt, is dat alle dieren er in hun eigenheid worden beschreven en daarmee in hun waarde gelaten. De bundel staat vol prachtige observaties en kleine miniatuurtjes van dierenlevens. Vooral van wilde dieren die verwondering wekken en respect afdwingen. Vaak – ironisch verpakt – is er ook een kritische toon om ons mensen te wijzen op onze arrogantie in de omgang met de planeet en met onze medebewoners. Terecht vraagt de dichter meer nederigheid van ons mensen.” Bij deze woorden sluit ik mij volkomen aan. Els De Groen weet enorm te charmeren met goedgemaakte gedichten, die bovendien ook nog een geweten schoppen.
Lees het signalement op de Facebookpagina van Ansiel
Meer over ‘Hebben mollen weet van zonsondergangen?’
Meer over Els de Groen bij Uitgeverij In de Knipscheer

Delen op uw favoriete social network!

«De auteur is een ware woordenkunstenaar.» – A. Resh

VoorplatCircus-75Over ‘Het leven is een circus’ van Lex Paleaux voor NBD/Biblion, 21 oktober 2020:
Lexje groeit op in een klein Fries dorpje. Net als alle jongetjes maakt hij het nodige mee. Vaak met alle gevolgen van dien. Het kind is graag bij de buren: zijn opa en oma. Hij heeft het er daarom moeilijk mee als ze plotseling elders gaan wonen. De hedendaagse Lex, die tegenwoordig Haarlemmer is, vergelijkt zijn dagelijkse belevenissen regelmatig met jeugdherinneringen. Dit boek bestaat uit korte maar krachtige hoofdstukjes met grappige en emotionele passages. Het zijn oorspronkelijk autobiografische columns die auteur Paleaux op sociale media schreef. De stukjes, met Haarlem en Friesland als setting, werden vol lof ontvangen. Lexje wordt op niet-chronologische wijze op verschillende leeftijden geschetst. De lezer heeft middels Paleaux’ debuut ‘Winterwater’ reeds kennis met zijn jeugd kunnen maken. Dit boek is een bonus daarop maar kan prima afzonderlijk gelezen worden. Hoewel de auteur een ware woordenkunstenaar is, heeft het taalniveau er niet onder hoeven lijden en is goed te begrijpen. Al met al een prachtig kunstwerk. Geschikt voor iedereen, maar vooral voor liefhebbers van autobiografisch werk.
Meer over ‘Het leven is een circus’
Meer over Lex Paleaux bij Uitgeverij In de Knipscheer

Delen op uw favoriete social network!

«Confronterend, vlot en boeiend geschreven roman over moreel verval, fraude en corruptie.» – E. Mutter

VoorplatBouwval-75Over ‘De bouwval’ van Ronny Lobo voor NBD/Biblion, 21 oktober 2020:
Derde roman van Ronny Lobo (1954), een uit Surinaamse ouders op Curaçao geboren architect. In 1992 ontving Lobo de Cola Debrotprijs voor Architectuur, maar daarnaast is Lobo een getalenteerde romanschrijver. ‘De bouwval’ is een bewogen en turbulente familiegeschiedenis over het gezin van Willem de Wilde. Een volksjongen uit de Jordaan die zich zonder veel opleiding op Curaçao opwerkt tot een geslaagde aannemer en tot de notabelen behoort van de eilandsamenleving. Hij is getrouwd met de rijke Amsterdamse juweliersdochter Monique en samen met hun drie kinderen vormen ze een voorbeeldige familie in kerk en samenleving. In een kleine koloniale samenleving liggen in het bedrijfsleven echter fraude en corruptie op de loer. En ook de op het oog zo voorbeeldig levende De Wilde bezwijkt voor deze verleidingen. Dure prestigieuze bouwprojecten worden met gemeenschapsgeld en ontwikkelingsgelden betaald. Zonder al te veel scrupules werkt De Wilde mee aan deze malversaties. ‘De bouwval’ is een confronterend, vlot en boeiend geschreven roman over moreel verval, fraude en corruptie.
Meer over ‘De bouwval’
Meer over Ronny Lobo bij Uitgeverij in de Knipscheer

Delen op uw favoriete social network!

«Beschrijvende, vaak schrijnende poëzie.» – Geert Zomer

voorplatFluit1-75Over ‘Het verdriet van de fluit’ van Saya Yasmine Amores op Meander Magazine, 21 oktober 2020:
(…) Beschrijvende, vaak schrijnende tweetalige, poëzie. (…) De dichteres lijkt verwikkeld in een spel tussen afstand en nabijheid, welke overbrugd wordt door verlangen, maar ook door boosheid, blijheid, angst, verdriet en pijn. (…) Amore staat voor liefde. Amores, of Liefdesgezangen, is een werk van Ovidius. In dit werk vol liefdesavonturen roept Ovidius zijn Corinna tot leven. Een vrouw die hij zo veel verschillende eigenschappen toedicht dat het niet aannemelijk is dat zij ooit echt heeft bestaan. Saya Yasmine Amores heeft Corinna in deze bundel wederom tot leven geblazen, de kooi geopend en zo de vogel, met al zijn kwaliteiten, de vrijheid gegeven.
Lees hier de recensie ‘De feniks in de kooi’
Meer over ‘Het verdriet van de fluit’
Meer over Saya Yasmine Amores bij Uitgeverij In de Knipscheer

Delen op uw favoriete social network!