Lof van lezers voor de biografie van Rob Groenewegen over Jo Otten

Rinus Spruit (Nieuwdorp):
De afgelopen dagen las ik de door u geschreven biografie van Jo Otten met de prachtige titel Te leven op duizend plaatsen. Ik heb veel respect voor wat u tot stand heeft gebracht. Het moet welhaast een levenswerk geweest zijn. U hebt met uw biografie een boeiend portret gecomponeerd van een man die eigenlijk voortdurend bezig was zich te bewijzen, die voortdurend duidelijk wilde maken dat hij wel degelijk “iets waard” was. Ik denk dat de man leed aan minderwaardigheidsgevoelens die hij voortdurend trachtte te compenseren door te zoeken naar erkenning voor zijn literaire prestaties. Mijn dank en respect voor uw werk.
Bron: e-mail aan de uitgever

André van der Laan:
Ontegenzeggelijk een briljante biografie. Biograaf Rob Groenewegen legt pijnlijk bloot hoezeer Ter Braak en Forum het aangezicht van het interbellum hebben bepaald en figuren als Otten e.v.a. van deze starre zienswijze het slachtoffer zijn geworden. Ottens novelle ‘Bed en wereld’ uit 1932 is een waar meesterwerk, diens essay ‘Mobiliteit en revolutie’ (1932) zeer verrassend. Ook andere boeken en figuren die Groenewegen in deze biografie de revue laat passeren doen je terugverlangen naar een lang vervlogen tijd. Tien met een griffel deze biografie.
Bron

Hans C. Janssen:
Eén van de betere Nederlandse biografieën. Allemachtig wat is dit op de juiste – nuchtere – manier geschreven. De hoofdstukken over Rotterdam, het fascisme, de Filmliga en Ottens ‘Bed en wereld’ zijn zelfs briljant te noemen. Wat draagt Groenewegen onnoemelijk veel nieuwe informatie aan. Verplichte kost voor iedereen die in het interbellum geïnteresseerd is, ongeacht zijn of haar interessesfeer.
Bron

H. Leijtens:
Een verrassend sterke biografie. Al na een paar bladzijden voel je dat je een heel apart verhaal te wachten staat, zoveel spanning is er dan al ontstaan. Na enkele hoofdstukken raakte ik dus al aan dit verhaal verslaafd. Het knappe van deze biografie is ook dat biograaf Groenewegen op een briljante wijze ongemerkt heel veel nieuwe informatie aandraagt over het interbellum, wat deze biografie tot iets onvergelijkbaars maakt. De zeer vele voetnoten die Groenewegen ons schenkt zijn om je vingers bij af te likken. Groenewegen heeft een nuchtere stijl en is in staat om de meest complexe materie helder en vaak met weinig omhaal van woorden uit de doeken te doen. Dat maakt het lezen van zijn biografe, die veel méér is dan een biografie, over de complexe figuur Jo Otten tot een waar feest. Het boek is schitterend vormgegeven en voorzien van een hoop fotomateriaal.
Bron

Tim Donker 05-01-2012 22:41:
Bed en wereld’ was geniaal! geniaal, mensen! geniaal, geniaal!!!
Bron

Posted in Auteurs, Boeken, Recensies | Tagged , , , , , , | Leave a comment

«U moet deze bundel zelf lezen.»

ezra de haan
Harry Vaandrager op Literatuurplein.nl over Scheren zonder spiegel van Ezra de Haan:
(…) We hebben dus de series ‘Zin’ en ‘Waan’ gehad. Dan, heel dialectisch, eindigt de bundel met ‘Waanzin’. Daarin wordt naar mijn idee de waanzin bedoeld die schuilt in de dagelijksheid en de koppen van ons tweevoeters. Die duivelse krachten zijn angstwekkend gespierd. Er wordt dan ook een helse strijd gevoerd tegen de waanzin. Ik zou er met graagte veel uit citeren. Doe dat niet. U moet deze bundel zelf lezen.
Maar wees gewaarschuwd: Ezra De Haan is een wilde dichter, hij heeft het lef in het wild te denken en te dichten. Een man die niet bang is voor wonden en zich scheert zonder spiegel.
Lees meer

Posted in Allerlei | Leave a comment

Schrijvers van In de Knipscheer op Writers Unlimited Winternachten festival Den Haag

Op vrijdag 20 januari is Raj Mohan (van wie in 2011 de dichtbundel Tihá /Troost en de cd Daayra verscheen) een van de auteurs in het programma ‘Droomtaal’ in de Kleine zaal van het Theater aan het Spui.
Op hetzelfde moment (van 22:45 tot 23:40 uur) heeft Extaze in zaal 7 van het Filmhuis haar eigen podium op het festival en presenteert het nieuwe literair tijdschrift zes Haagse debutanten. Opvallend is dat veel van deze schrijvers in meer dan één discipline actief zijn en dat ze dat op deze avond ook op het podium zullen laten zien. Zo zal Nina Roos voordragen en tekenen, Ronnie Krepel zingen en voorlezen, Theo van der Wacht tango dansen en voordragen, Hugo Wapperom voorlezen en foto´s tonen. Tot slot zijn er met Gertrude Kunze en Murat Tuncel ook nog twee schrijvers die ´slechts´ voorlezen. Op die dag verschijnt ook het nieuwe, derde nummer: Extaze-2 (na Extaze-0 en Extaze-1).
Zaterdag 21 januari wordt van 20:00 tot 21:00 uur in Filmhuis zaal 6 de kortere (televisie-)versie vertoond van Edgar Cairo: Ik ga dood om jullie hoofd, de film van Cindy Kerseborn die onlangs ook op dvd is uitgebracht.

Posted in Allerlei, Boeken | Tagged , , , | Leave a comment

Werk van vier In de Knipscheer-dichters bij De 100 beste gedichten voor de VSB Poëzieprijs 2012

Dit jaar stelde Kathleen Ferrier, juryvoorzitter van de VSB Poëzieprijs 2012 (de belangrijkste prijs voor dichters in het Nederlands taalgebied), de 100 beste gedichten samen.

De selectie is gemaakt op basis van 122 ingezonden dichtbundels die verschenen tussen 1 september 2010 en 31 augustus 2011. Werk uit vier door In de Knipscheer uitgegeven bundels is in deze selectie opgenomen, in totaal zeven gedichten:

Van Aart G. Broek het gedicht ‘Een eiland verzonken’ uit de bundel Het lichten van de jaren.
Van Giselle Ecury het gedicht ‘vroeger later’ uit de bundel Vogelvlucht.
Van Ezra de Haan de gedichten ‘Paramaribo’, ‘Suriname’ en ‘Twat twa’ uit de bundel Scheren zonder spiegel.
Van Raj Mohan de gedichten ‘Ik wil’ en ‘Integratie’ uit de bundel Tihá / Troost.

Posted in Auteurs, Boeken, Prijzen | Tagged , , , , , | Leave a comment

De Ware Tijd Literair over Ashetu

Het zuur van de citroen en de scherpte van het mes.’

Nicolaas Porter in De Ware Tijd Literair (Suriname), 07-01-2012:
Heel soms overkomt het je dat er een boek op je bureau ligt waar je helemaal door van je sokken wordt geblazen. Dat is precies wat mij overkwam met de dichtbundel ‘Dat ik je liefheb’ van Bernardo Ashetu. (…) Een dichter die wat mij betreft zonder meer in aanmerking komt voor de Nobelprijs-literatuur, terwijl veel mensen waarschijnlijk nog nooit gehoord hebben van deze grote dichter van Surinaamse afkomst.
Lees

Posted in Auteurs, Boeken, Recensies | Tagged , , , , , | Comments Off

Eigenzinnige kijk op de blues

Menno Pot in De Volkskrant op vrij 06-01-2012 over Boom’s Blues van Wim Verbei:
De jonggestorven Frans Boom schreef tijdens de oorlog de eerste serieuze bluesstudie ter wereld. Nu is ze eindelijk gepubliceerd . (…) Booms studie beslaat de helft van het boek. De andere helft is een opzienbarende biografie van de vergeten auteur. (…) Boom’s Blues is een belangrijk boek, dat een stuk verloren gewaande, zeventig jaar oude Nederlandse popjournalistiek avant la lettre bevat. Het is ook belangrijk omdat het de man introduceert die Nederland probeerde bij de brengen dat om de muzikale klaagzangen der negers ook gegrinnikt mag worden.
Lees

Posted in Auteurs, Boeken, Recensies | Tagged , , , , | Comments Off

“Bernardo Ashetu heel goed in de kleine waarneming.”

Guus Middag in NRC Handelsblad [Boeken] over Dat ik je liefheb, vrij 06-01-2012:

Bernardo Ashetu

Dit is de poëzie van Bernardo Ashetu: surrealistische sfeer, veel verschillende invallen tegelijk, associatieve sprongen. Dat zorgt voor raadselachtige gedichten. (…) Misschien moet je dit soort poëzie dan maar schouderophalend opzij leggen, maar dat lukt mij niet. Daarvoor moet ik er toch te vaak om grinniken. (…) Zijn wonderlijke gedichten zijn altijd kort, zonder rijm en zonder vaste vorm. Het is poëzie van losse waarnemingen. Soms nemen ze de vorm aan van simpele liedjes, licht en kinderlijk, maar meestal zitten er gaten in. (…) Klein oeuvre, kleine gedichten, heel goed in de kleine waarneming.

Eerder schreef Guus Middag al over Bernardo Ashetu in NRC Handelsblad:
Ashetu heeft een mooi vervreemde, vervreemdende blik op de werkelijkheid. Hij kan met nieuwe ogen kijken naar zoiets alledaags als een wekker. Hij kan als een kind, of een geliefde, opgaan in magische handelingen, altijd in oorspronkelijke bewoordingen. (…) De poëzie van Ashetu is mal, vreemd, kinderlijk – maar ook altijd fris. De beelden zijn verrassend en onvoorspelbaar, nooit belegen en nooit cliché.

Posted in Auteurs, Boeken, Recensies | Tagged , , , , , , | Comments Off

Bert Vuijsje over ‘Boom’s Blues’ van Wim Verbei

In Jazzism, nr. 1, januari 2012:
De conclusie dringt zich onweerstaanbaar op: het zojuist verschenen boek Boom’s Blues biedt het perfecte gegeven voor een prachtige film. ln zeven woorden samengevat: Round Midnight meets High Fidelity meets Zwartboek.
Lees

Posted in Boeken, Recensies | Tagged , , , | Comments Off

‘Groenewegen slaagt wonderwel.’ ‘Mooie biografie zet aan tot het ontdekken van Ottens literaire werk.’

Historisch Nieuwsblad over ‘Te leven op duizend plaatsen. Jo Otten 1901-1940’ (nummer 01, jaargang 2012):
Iets te dikke, maar mooie biografie van de jong gestorven Rotterdamse schrijver en wetenschapper Jo Otten, die in 1928 promoveerde op een interessant proefschrift over het Italiaanse fascisme. Groenewegen geeft een levendig beeld van het literaire leven in het Interbellum, waarin Otten contact had met essayist Menno ter Braak. Beiden stierven in de meidagen van 1940: Ter Braak door zelfmoord, Otten door een bombardement. Waar Ter Braak een plek in de literatuurgeschiedenis verwierf, raakte Otten in de vergetelheid. Groenewegen doet een poging hem daaraan te ontrukken en slaagt wonderwel. Hij schetst het beeld van een overgevoelige en eenzame jongen, die zijn heil zocht, en vond, in boeken. Lezing van dit proefschrift, waarvan deze uitgave een handelseditie is, zet aan tot het ontdekken van Ottens literaire werk.

Posted in Boeken, Recensies | Tagged , , , , | Comments Off

‘Als gitaren schreeuwen’ een religieuze ervaring

Muziek- en literatuurrecensent Rob de Haan in Musicmaker (22 december 2011):

Als gitaren schreeuwen
Als gitaren schreeuwen is een zeer onconventioneel boek. Pennock is sterk beïnvloed door het surrealisme en er zitten veel absurdistische wendingen in het verhaal. (…) Dat neemt niet weg dat ik deze fascinerende novelle in één adem heb uitgelezen, omdat ik steeds fanatieker werd en wilde weten hoe dit uitermate merkwaardige, wonderlijke verhaal verder zou gaan.

Zoals de titel Als gitaren schreeuwen al doet vermoeden, spelen gitaren een grote rol in de nieuwe novelle van Glenn Pennock. De hoofdrolspeler in dit boek heet Joe. De liefde van Joe voor zijn Fender Stratocaster is ‘een liefde die niet voorbijgaat. Als geen ander artefact vertegenwoordigt deze gitaar mijn ziel.’
In het dagelijks leven is Joe de beheerder en eigenaar van een online community. De bezoekers van die site geeft hij advies op het gebied van de liefde. Deze online community heeft 300.000 leden en is een groot commercieel succes. (…) Joe heeft op een gegeven moment besloten dat hij een nieuw leven wil beginnen. Een groot deel van deze novelle gaat over de voorbereidingen van Joe op dit nieuwe bestaan. Hij wil zich voorgoed in zijn appartement opsluiten en alleen nog maar middels het internet communiceren met de buitenwereld.
Alleen in geval van nood zouden mensen uit de buitenwereld zijn woning nog fysiek mogen betreden. ‘Wanneer er brand zou uitbreken, mocht de brandweer uiteraard zichzelf toegang verschaffen tot mijn woning. En als mijn katjes onverhoopt ziek zouden worden, moest ik natuurlijk de dierenarts bellen. Ik zou namelijk niet willen dat ze de dupe werden van mijn strenge regels’.

Posted in Auteurs, Boeken, Recensies | Tagged , , | Comments Off