«Alles wat Michaël Slory ziet leidt bijna vanzelf tot een gedicht.» – Hans Franse

Opmaak 1Over ‘Alsof men alles loslaat’ van Michaël Slory op MeanderMagazine, 23 mei 2018:
(…) De bloemlezing ‘Alsof men alles loslaat’ van Michaël Slory, maakt deze recensent (…) trots op de verzameling poëzie en proza die in deze 93 bladzijden zijn samengebracht. (…) Dank zij dichters als Michaël Slory hebben wij de mogelijkheid kennis te nemen van mooie poëzie in die taal uit een land waar nog zoveel Nederlands leeft: het maakt de bundel interessant en belangrijk; een ‘must’ voor diegenen die geïnteresseerd zijn in poëzie in het algemeen en de culturele ontwikkeling in de republiek Suriname in het bijzonder. En uiteraard voor diegenen die van fraaie boekjes houden, want het is mooi uitgegeven. (…) De dichter is iemand voor wie alles taal wordt. Sommige mensen die ik ken maken constant tekeningetjes van alles wat ze zien, waar soms heel rake, meesterlijke bij zijn; ik krijg de indruk dat alles wat Michaël Slory ziet bijna vanzelf tot een gedicht leidt. Er is niet één alles doordringend poëtisch thema dat de bundel bepaalt, maar het is de hele wereld, inclusief de talen die er gesproken worden. In de verhelderende Verantwoording achterin de bundel merkt Michiel van Kempen niet voor niets op dat er maar weinig dichters zijn ‘voor wie leven, werkelijkheid en taal zo’n naadloos continuüm vormen’. (…) De liefhebbers hebben de polyglot Slory al herkend; het is aan hen om de bundel aan te schaffen en verder te lezen en van de kleurrijke internationale taaloefeningen te genieten. (…)
Lees hier en hier de recensie
Meer over ‘Alsof men alles loslaat’
Meer over Michaël Slory bij Uitgeverij In de Knipscheer

Delen op uw favoriete social network!

«De agressie in de wereld verklaard in wonderschoon boek.» – André van Leijen

coverTyfoon8.inddOver ‘Tyfoon’ van Rob Verschuren op Trefpunt Azië, 19 mei 2018:
Zo langzamerhand krijg ik het idee dat we voor het betere boek niet meer bij de grote uitgeverijen moeten zijn. Want steeds meer bepaalt de lezer wat de schrijver schrijft. Dat is commercieel verantwoord. Het zijn juist de kleine uitgeverijen waar het borrelt en waar de schrijver bepaalt wat de lezer te lezen krijgt. En als dat een goede schrijver is, neemt hij je mee en voert je naar gebieden waar je nog nooit bent geweest. Eén zo’n schrijver is Rob Verschuren. Met zijn nieuwe roman ‘Tyfoon’ voert hij je mee naar een onbepaald land, dat veel overeenkomsten heeft met Vietnam. Maar juist door de naam van het land niet te noemen, krijgt zijn verhaal een universele betekenis. (…) In de wereld die de schrijver schept, ontmoeten we drie kinderen, twee jongens en een meisje, die een eeuwig verbond met elkaar sluiten. Dat verbond valt echter gaande het verhaal steeds meer uiteen en uiteindelijk komen de twee jongens, als ze volwassen zijn, tegen over elkaar te staan. (…) ‘Tyfoon’ is een wonderschoon boek waarin aan de hand van de levensgeschiedenis van drie kinderen, de agressie in de wereld verklaard wordt door het onvermogen elkaars taal te begrijpen. Een taal overigens, waarmee Rob Verschuren zich zo trefzeker bedient.
Lees hier en hier de recensie
Meer over ‘Tyfoon’
Meer over Rob Verschuren bij Uitgeverij In de Knipscheer

Delen op uw favoriete social network!

Uitgeverij In de Knipscheer present op Stripdagen Haarlem

VoorplatSchertsfiguurStand nr. 37 in de Philharmonie op zaterdag 26 en zondag 27 mei tussen 10.00 en 17.00 uur:
Uitgeverij In de Knipscheer verwelkomt u aan haar stand in de foyer van de Grote Zaal vlakbij het Stripcafé. Natuurlijk ligt daar ‘Schertsfiguur’ op tafel, het spiksplinternieuwe boek van ‘stripprofessor’ Joost Pollmann met tekeningen van Paul van der Steen. Joost Pollmann is behalve als schrijver over en recensent en promotor van strips, vooral bekend als organisator van tien Haarlemse stripdagen, dit meerdaagse festival dat sinds 1992 om het jaar wordt georganiseerd. Gaan zijn vorige boeken óver het beeldverhaal en vooral over ánderen, ‘Schertsfiguur’ bevat verhalen over zijn éigen leven. Na de essayistiek dus nu de literatuur. En in die zin een debuut. Verder op onze stand beeldverhalen van Hanneke van der Hoeven en de boeken van Ernst Jansz en Tjalie Robinson, waarvoor Peter van Dongen de omslagen maakte, en de dit jaar verschenen roman ‘Jongen met rood vest’ van Hein van der Hoeven met een omslag van Eric J. Coolen. Voor de liefhebbers zijn nog A0-affiches te koop van de theatertournees ‘Molenbeekstraat’, ‘Dromen van Johanna’ en ‘De Neerkant’ van Ernst Jansz met de omslagtekeningen van Peter van Dongen.
Meer over Joost Pollmann op deze site
Meer over Hanneke van der Hoeven op deze site
Meer over Ernst Jansz op deze site
Meer over Tjalie Robinson op deze site
Meer over Peter van Dongen op deze site
Meer over Hein van der Hoeven op deze site
Meer over Eric J. Coolen op deze site

Delen op uw favoriete social network!

Pollmanns latere leven bleek niet minder hachelijk.

VoorplatSchertsfiguurSchertsfiguur’ van Joost Pollmann in Volkskrant Boeken, 19 mei 2018:
In vijftien tragikomische maar genadeloze verhalen beschrijft Joost Pollmann zijn verleden. Met ouders die er Duitse en katholieke voorliefdes op nahielden, en met wie het merkwaardig afliep. Pollmanns latere leven bleek niet minder hachelijk.
Meer over ‘Schertsfiguur’

Delen op uw favoriete social network!

«Een kleine ‘Honderd jaar eenzaamheid’.»

coverTyfoon8.inddOver ‘Tyfoon’ van Rob Verschuren op bol.com [esenco], 11 mei 2018:
‘Tyfoon’ van Rob Verschuren is een kleine ‘Honderd jaar eenzaamheid.’ Klein vanwege zijn omvang. Klein vanwege het beperkt aantal personages. Honderd jaar eenzaamheid, vanwege de drie vrienden die een leven lang worden gevolgd en o.a. door een burgeroorlog uit elkaar groeien. Honderd jaar eenzaamheid ook, omdat er in deze roman nogal wat magische dingen voorkomen. Daarmee houdt de vergelijking met Márquez’s grootse roman op. ‘Tyfoon’ is geschreven in een volkomen eigen stijl, zoals we die hebben leren kennen in Verschurens debuut, de verhalenbundel ‘Stromen die de zee niet vinden.’ Die eigen stijl kenmerkt zich door een sfeervol en zintuigelijk proza. Er is geen ontkomen aan: je ruikt de vis op de markt, en bent zelf aanwezig op die markt. Aan de vormgeving van de zinnen, het detail en de vergelijkingen valt veel te genieten. Regelmatig zijn de vergelijkingen en beschrijvingen van een poëtische schoonheid. Over een klein meisje: ‘Onder haar T-shirt tekenden spitse schouderbladen zich af als de samengevouwen vleugels van een insect.’ En dat zonder dat zij de loop van het verhaal in de weg staan. Dat komt ook omdat de ene zin heel natuurlijk de andere zin voortbrengt. Je blijft doorlezen. Binnen de roman ontwikkelt zich een onderhuidse spanning in de drie hoofdpersonages Vinh, Duc en Mai, die vroeg of laat aan de oppervlakte zal moeten komen. Die spanning is gekoppeld aan een dreigende tyfoon. Mooi vond ik de totaal onverwachte wending in de climax. In die climax wordt het motto van de roman schitterend uitgewerkt: ‘It’s hard to hold the hand of anyone who is reaching for the sky just to surrender’ (Leonard Cohen – The Stranger Song). Wanneer je ‘Tyfoon’ voor de tweede keer leest, merk je hoe doordacht hij is opgebouwd. Bijvoorbeeld: in een paar zinnen staat op pagina 12 en 13 het lot van de drie hoofdpersonages al min of meer vast. Over Mai valt er daar te lezen: ‘Ze leek op weg een van die stevige, huiselijke vrouwen te worden die als baken en reddingsboei dienen voor mannen met wilde, onbegrepen en rampzalige verlangens.’ Met die zin is de hele roman samengevat. Door de hele roman heen blijkt alles met alles te zijn verbonden. Een must voor iedereen die de stijl even belangrijk vindt als de inhoud.
Meer over ‘Tyfoon’
Meer over Rob Verschuren bij Uitgeverij In de Knipscheer

Delen op uw favoriete social network!

Presentatie Extaze nr. 26 in de Houtrustkerk.

ExtazeinHoutrustkerk26Def.inddExtaze 26 met ‘Bijtende teksten’ in de Houtrustkerk, donderdagavond 7 juni 2018:
Op 7 juni a.s. om kwart over acht gaan de tanden erin. Doet dat pijn? Dat kan, maar het kan je ook bij de les houden, je wakker schudden, je op gedachten brengen, je prikkelen. Over bijtende teksten gaat het die avond. Maar ook muziek zonder tekst kan bijten. Luister maar naar de honkin’en boppin’ jazz van de groep RED, waarvan twee leden (Ellister van der Molen en Bob Wijnen) de avond opluisteren met hun ‘mean’ maar niet kwaadaardige muziek. Hoe klonken de bijtende teksten van Max Blokzijl, die met zijn radiopraatjes van 1942–1945 hoop bracht bij de Duitsgezinden en wrevel wekte bij de luisteraars die niets met Mussert en zijn NSB te maken wilden hebben? Dick Brongers laat die teksten in de kerkzaal weerklinken. Wie kent de teksten van popdichter Ton Lebbink (†), knabbelend aan de burgerlijke moraal? Leonor Faber-Jonker kent ze. En ze kende Ton Lebbink. Als hij haar ‘mormel’ noemde, wist ze dat het goed zat. Rutger H. Cornets de Groot weet dat de ene polemische tekst de andere niet is. Bijten doet niet iedere strijdende tekst, hij kan ook een bede, een wens of een stellingname uitdrukken. Hoe zit het met de scherpe randjes aan de gedichten van Maria van Oorsouw? Ze zijn er, maar Sebastiaan Schlicher kan ze in zijn fragment van de opnames met noise-collectief Amerikan Teenager desgewenst aanscherpen. Al met al: gedeerd zult u de zaal niet verlaten. Gestaald wel!

Programma:
20.15: inleiding
20.20: Rutger H. Cornets de Groot (voordracht)
20.35: Dick Brongers: de stem van Max Blokzijl
20.50: RED, light: Ellister van der Molen, Bob Wijnen (muziek)
21.00: pauze
21.20: Maria van Oorsouw (gedichten)
21.30: Sebastiaan Schlicher: fragment van de opnames met noise-collectief AmErIkAn TeEnAgEr in het Luceberthuis (film)
21.40: Leonor Faber-Jonker over Ton Lebbink (woord, beeld, geluid)
22.00: RED, light: Ellister van der Molen en Bob Wijnen

Presentatie Cor Gout; licht en geluid Anton Simonis (Adesign). Locatie: Houtrustkerk, Beeklaan 535, Den Haag (hoek Houtrustweg). Parkeren kan gratis op het erf van de internationale school aan de overzijde. Aanvang 20.15 uur precies. Deur open van 19.45 uur tot 20.10 uur, dus graag op tijd aanwezig zijn. Entree € 10,00 (alleen contant te betalen). Reserveren redactie@extaze.nl.
Meer over ‘Extaze 26’
Eerdere Extaze-programma’s in de Houtrustkerk

Delen op uw favoriete social network!

Tong Tong Fair 24 mei t/m 3 juni 2018

Vanzelfsprekend is er op deze 60ste editie van Tong Tong Fair veel aandacht voor muziek (indorock en krontjong/keroncong), literatuur en geschiedenis. In Studio Tong Tong onder andere programma’s met of over de schrijvers Tjalie Robinson (donderdag 24 mei, 18.00 uur), Alfred Birney middels vertoning documentaire De Birnies, een Indische familie in Deventer, een geschiedenis die deels terug te lezen is in zijn novelle Rivier de IJssel (zondag 27 mei en donderdag 31 mei, 21.00 uur), Kees Ruys over zijn biografie over Aya Zikken (donderdag 31 mei, 15.00 uur), Peter van Dongen, o.a. omslagillustrator van de boeken van Ernst Jansz (vrijdag 1 juni, 18.00 uur). Op alle dagen wordt op de muziekpodia door tal van (internationale) artiesten indorock en krontjong gespeeld, o.a. door Abadi met gitarist Guus Paat (van band Ernst Jansz). Guus Paat, Ernst Jansz en ook Kaz Lux zijn te zien in de film Klanken van oorsprong van Hetty Naaijkens die op TTF aangekondigd wordt (zondag 27 mei, 16.30 uur).

Boekhandel Paagman is aanwezig met de Pasar Boekoe op de Grand Pasar en heeft van Uitgeverij In de Knipscheer de volgende titels op de verkooptafels: hét standaardwerk over de krontjong Roep der verten van Lutgard Mutsaers (die eerder naam maakte met o.a. Rockin’ Ramona (over indorock), met Haring & Hawaii (over hawaiian) en met Kaz Lux Rock-adel verplicht, van Tjalie Robinson Een land met gesloten deuren (met een omslag van Peter van Dongen), van Alfred Birney De rivieren, van Kees Ruys Alles is voor even. Het leven van Aya Zikken, van Aya Zikken De Tanimbar-legende (heruitgave 2017).

De biografie van Kees Ruys over Aya Zikken is voor de duur van TTF in prijs verlaagd naar € 25,00 incl. gratis dvd.
Klik hier voor het programma van Tong Tong Fair 2018
Meer over Lutgard Mutsaers bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Tjalie Robinson bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Alfred Birney bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Kees Ruys bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Aya Zikken bij Uitgeverij In de Knipscheer

Delen op uw favoriete social network!

Literair tijdschrift Extaze 26 ‘Bijtende teksten’ [Jrg. 7, nr. 2]

VoorplatExtaze26-75Extaze 26 – Bijtende teksten
zevende jaargang nr. 2, juni 2018
Redactie Cor Gout, Els Kort (vormgeving)
Gebrocheerd, geïllustreerd, 112 blz.,
€ 15,00
Presentatie 7 juni 2018
ISBN 978-90-6265-508-3

Zoals in elk nummer wordt ook in dit nummer de inhoud bepaald door essays, gedichten, korte verhalen en beeld en no uitgebreid met interviews en recensies op het digitale supplement van Extaze. Sander Bax en Eline Peeters beschrijven hoe W.F. Hermans, ‘de venijnigste pennenstrijder die we in Nederland gehad hebben’, zijn polemieken vanuit het autonome literaire veld (gericht op literaire critici en schrijvers) uitbreidde met debatten die hij voerde in de publieke media, maar daarbij vasthield aan zijn positionering als autonoom auteur en de wetten van de massamedia aan zijn laars lapte: ‘Nee, het is een vertelgesprek van mijn kant’. In zijn essay over Lucebert plaatst Wim Hazeu kanttekeningen bij diens pro-nationaalsocialistische uitspraken die hij in particuliere brieven uitte, en bij zijn aanmelding bij de Arbeitseinsatz. Hij wijst dan op zijn huiselijke situatie, zijn avontuurzucht, zijn beïnvloedbaarheid, zijn liefde voor de Duitse literatuur. Het begrip dat Hazeu voor de jongeman opbrengt kent zijn grenzen, maar wel stelt hij vast dat Lucebert met zijn werk geantwoord heeft op die episode in de oorlog. Enigszins aansluitend op het bovenstaande is de passsage in Rutger H. Cornets de Groot’s essay ‘Dat niet zou mogen deren’, waarin hij Lucebert als voorbeeld noemt van een dichter die zich in zijn kritische gedichten niet verschuilt achter een gehekeld persoon (door middel van pastiche, parodie of karikatuur), maar aan de literatuur de oneigenlijke eis stelt een middel te zijn tot een buiten de literatuur gelegen doel. Dick Brongers analyseert in ‘Mefisto op de radio. Max Blokzijl, de verleider der wankelmoedigen’ de demagogische, opruiende taal in de wekelijkse praatjes van Max Blokzijl voor de radio: ‘Het nationaalsocialisme zit in de lucht. Deze leer is gekomen op het ogenblik, waarop de menschelijke samenleving er overrijp voor was.’ Leonor Faber-Jonker herinnert zich anekdotes, woordgrapjes, associaties en uitspraken, vaak over taal (‘eenvoud is macht’) van popdichter, punkdrummer en iconoclast Ton Lebbink, en herinnert zich haar eigen ‘bekering’ tot de punk: ‘De venijnige teksten van de Vibrators, The Stranglers en de Buzzcocks gaven me hetzelfde bevrijdende gevoel als de humor van de VPRO, het dragen van wijde zilveren broeken en verboden sigaretjes.’ Nico van Apeldoorn vertaalde politieke teksten van Boris Vian (1929–1959), oorlogspoëzie van Siegfried Sassoon (1886–1977) en gedichten tegen de slavenhandel van Robert Southey (1774–1843) en voorzag hun gedichten van een inleiding.

In dit nummer gedichten van Liesbeth Aerts, Job Degenaar, Maria van Oorsouw en Margriet Westervaarder en korte verhalen van Flip Filz, Rutger Heringa, Jochem F. Melis, Ward Mertens en Dirk Rodenburg. Het beeld (tekeningen) wordt verzorgd door Sebastiaan Schlicher.

De presentatie van Extaze 26 vindt plaats op donderdag 8 juni 2018. Locatie: Houtrustkerk, Beeklaan 535, Den Haag (hoek Houtrustweg). Parkeren kan gratis op het erf van de internationale school aan de overzijde. Aanvang: 20.15 uur precies. Deur open van 19.45 uur tot 20.10 uur, dus graag op tijd aanwezig zijn. Entree: € 10,00 (alleen contant te betalen). Reserveren: redactie@extaze.nl . Presentatie: Cor Gout. Licht en geluid: Anton Simonis (Adesign).
Lees meer supplement van ‘Extaze’
Meer over ‘Extaze’

Delen op uw favoriete social network!

«Terugblik op roerig verleden.» – Marion Groenewoud

VoorplatSchertsfiguurOver ‘Comicfestival Inktvingers’ met Harma Heikens in De Stentor, 18 mei 2018:
(…) Joost Pollmann komt uit een beladen familie weten we via het werk van zijn in 2015 overleden broer, de striptekenaar Peter Pontiac. Hun vader was tijdens de Tweede Wereldoorlog lid van de Waffen-SS en verslaggever voor de Duitse bezetter. En moeder was ook bij de NSB. Vorige week kwam zijn boek ‘Schertsfiguur’ uit waarin Pollmann via ‘15 tragikomische belevenissen’ op zijn eigen manier terugblikt op een roerig verleden. (…)
Lees hier het artikel
Meer over ‘Schertsfiguur’

Delen op uw favoriete social network!

De website bij ‘Schertsfiguur’ van Joost Pollmann is digitaal supplement bij het boek.

VoorplatSchertsfiguurVoetnoot ‘De schuldige’ uit ‘Schertsfiguur’ van Joost Pollmann in Argus, jrg. 2, nummer 30. 15 mei 2018, p.17:
Als bundeling van zijn mémoires is ‘Schertsfiguur’ behoorlijk compact. Daarom is aan het boek een gelijknamige website toegevoegd, waar beelden, teksten en terzijdes een plek krijgen die relevant en/of amusant zijn. Klik bovenaan op ‘15 stukken’ en via de balletjes aan de rechterzijde kom je langs alle voetnoten. De tweewekelijkse krant Argus koos de digitale voetnoot bij het 6de verhaal in het boek ‘De schuldige’ om af te drukken in haar kolommen.
Klik hier voor de website
Klik hier voor het artikel in Argus
Meer over ‘Schertsfiguur’

Delen op uw favoriete social network!