«Lokale cultuur van Curaçao en Bonaire, gelinkt aan het Nederlands kolonialisme, staat centraal.» – André Oyen

VoorplatVanzover-75Over ‘Van zo ver gekomen’ van Bernadette Heiligers op Ansiel, 18 oktober 2021:
Met ‘Schutkleur’ bracht Bernadette Heiligers een typisch moderne lokale roman op de markt. Dit was haar eerste roman en het onderwerp was inderdaad de lokale cultuur, die zich op Curaçao profileert in aanraking met de Nederlandse cultuur. Ook ‘Van zo ver gekomen’ is een Nederlandstalige roman waarin de lokale cultuur van Curaçao en Bonaire gelinkt aan het Nederlands kolonialisme centraal staat. De tienjarige, Dominicaanse Dini komt met haar moeder naar Curaçao. Haar moeder dacht aanvankelijk dat het allemaal zou meevallen. Maar na een tragisch ongeluk blijft Dini alleen achter bij een gezin op Curaçao. (…) Sommigen dulden haar, anderen laten haar duidelijk merken dat ze haar uitschot vinden. Toch slaagt ze erin om een eigen familienaam te krijgen en advocate te worden. Maar innerlijk woedt nog altijd een revolutie tegenover de onderdrukkers die vinden dat zij haar alle kansen gegeven hebben, terwijl ze haar gebruikten en misbruikten. Vanuit die ervaring luistert Dini op latere leeftijd naar haar Bonairiaanse jeugdvriend Eldon, die zich hartstochtelijk tegen de snelle veranderingen op zijn eiland verzet. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Van zo ver gekomen’
Meer over Bernadette Heiligers bij Uitgeverij In de Knipscheer

Delen op uw favoriete social network!

Paul Blanca † 15.10.21

DalstarPalingvijverFotograaf Paul Blanca (1958) is op 15 oktober 2021 overleden. Hij werd 62. Tot zijn vriendenkring behoorden in de jaren negentig onder meer Rob Scholte en Koos Dalstar. Van Rob Scholte gebruikte Uitgeverij In de Knipscheer diverse schilderijen op omslagen van boeken van ‘tijdgenoten’, zoals o.a. op de roman ‘De meter van Napoleon’ (1988) van René Huigen en op de dichtbundel ‘Et age’ (1992) van Koos Dalstar. Op het tweede boek van Koos Dalstar bij Uitgeverij In de Knipscheer, de novelle ‘De palingvijver’ (1993), prijkt dan weer een foto van Paul Blanca. Tal van boekhandels weigerden de novelle in te kopen omdat ze het omslag (van vormgever Henrik Barends) te afstotend vonden. Blanca kwam bij inleveren van de foto zijn honorarium voor de foto cash ophalen ten kantore van de uitgeverij, toen aan het Singel in Amsterdam.
Meer over Koos Dalstar bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over René Huigen bij Uitgeverij In de Knipscheer
Lees ook ‘Paul Blanca, Deze film redt je leven (2021)’

Delen op uw favoriete social network!

«Boek met een grootse boodschap: het leven is klote, maar laat je niet kisten. Ze schrijft ook groots.» – Michiel van Kempen

VoorplatVanzover-75Over ‘Van zo ver gekomen’ van Bernadette Heiligers op Caraïbisch Uitzicht, 18 oktober 2021:
(…) Curaçao als een benauwend universum, bepaald door herkomst, familiebanden, huidstint, haarsoort, geschiedenis en herkomst: dat is het decor waartegen Bernadette Heiligers haar nieuwe roman, ‘Van zo ver gekomen’, situeert. (…) Bernadette Heiligers weet veel van de cultuur van het eiland vaak subtiel aan te duiden, en dan met name het verfijnde net van waardering en depreciatie tussen allerlei eilandbewoners. Het neerkijken op de sandòms (de mensen van de Dominicaanse Republiek) die dan weer in rangorde boven de Afrikanen staan. De zogenaamde beschaving die de Nederlanders hebben gebracht en de betuttelende rol van de makamba’s die Bonaire overspoelen. De lethargie en gemakzucht van eilandbewoners. De rol van de soeurs (niet eens zo negatief getekend) en van de boeken die in het onderwijs gebruikt worden – met de ‘Max Havelaar’ als stevig contrapunt. De omwenteling die de revolte van mei ’69 op Curaçao teweegbracht – en die ook het startschot zal zijn voor het totale verval van zo’n zelfverklaarde elitefamilie als die van de Helbiers, fraai gespiegeld in het oprukken van de muurkanker in hun verziltende huis. Het is allemaal heel véél. (…) En toch laat ‘Van zo ver gekomen’ ook zien wat een geweldige schrijfster Bernadette Heiligers kan zijn. (…) Ze hanteert een krachtige stijl, ze schrijft sprankelende dialogen en heeft een enorm vermogen om dingen beeldend uit te drukken. In luchthartige zinnen verpakt ze veel pijn. Er is bijna geen bladzijde in het boek of er staat wel een gebeeldhouwde, schitterend geschreven zin op. (…) Bernadette Heiligers schreef een boek met een grootse boodschap: het leven is klote, maar laat je niet kisten. Ze schrijft ook groots. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Van zo ver gekomen’
Meer over Bernadette Heiligers bij Uitgeverij In de Knipscheer

Delen op uw favoriete social network!

Gedicht van Koos Dalstar

DalstarEtageIn zijn bijna dagelijkse Facebookbericht noteert Wim van Til, oprichter van en coördinator bij Poëziecentrum Nederland, de geboorte- en sterfdagen van Nederlandstalige dichters. Vandaag (18 oktober 2021) is het de geboortedag van Victor Brunclair, Ans Wortel, Willem Adelaar en Koos Dalstar (1950). Het is evenwel ook de sterfdag van Maurice Gilliams. Bij wijze van felicitatie/gedenken plaatst Wim van Til dan een gedicht van Ans Wortel. Uitgeverij In de Knipscheer kiest in dit bericht voor het gedicht ’18.10.50’ van Dalstar uit zijn bij Uitgeverij In de Knipscheer verschenen bundel ‘Et age’ uit 1992. Dit gedicht is ook opgenomen in de door Klaas de Groot samengestelde bloemlezing ‘Grenzenloos – 40 jaar Knipscheer poëzie’.

18.10.50

Dat jaar
Die maand
Deze dag
Mocht ik
Een einde maken aan
Het ongestoord genieten
Van het spel
Van veer met twijg

Het was een tijdsverschijnsel
Maar toch ook de zerk
Waarnaar ik staarde

Een lijstje hield ik bij
Van goede werken,
Handdoek, glaasje melk
Geëngageerde versie
Van een slapeloze krant

Pjong Yang
Hemel dalend uit cilinder
Dit = de scene
Van het noorderland

Handvol meren in
Verzegeld ijs

In een tiental tonen
Waait de sneeuw

Een stroom
Niet haastig meer
= loom geaderd
Bergen schuiven
Als de schubben
Van een zilveren slang

Het leger rolt
Zoals een olifant zich wast
Veteranen naderen
De stad

Keien buigen voor kanonnen
Dit = de dag waarop ik word geboren
Dit = is mijn eerste ochtend ongeschoren

Meer over ‘Et age’
Meer over Dalstar bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over ‘Grenzenloos – 40 jaar Knipscheer poëzie’

Delen op uw favoriete social network!

Online-gesprek met Peter WJ Brouwer

VoorplatKraanvogel-96Over ‘Het oog van de kraanvogel’ van Peter WJ Brouwer met Roeland Dobbelaer van De Leesclub van Alles op 18 oktober 2021:
‘Het oog van de kraanvogel’ is een verhaal over de beladen vriendschap tussen twee mannen. Over persoonlijkheid, identiteit en seksualiteit. Een roman over coming-out in de brede zin van het woord. Een roman die volgens Roeland Dobbelaer, hoofdredacteur van DLVA/Bazarow, impliciet ook de vraag stelt of je seksuele gevoelens kunt sturen. (…) Peter WJ Brouwer (1965) is schrijver, vertaler en theatermaker. Hij publiceerde drie dichtbundels, waaronder bij Uitgeverij In de Knipscheer ‘Brief aan wie niet bestaat’ (2016). ‘Het oog van de kraanvogel’ is zijn tweede roman na ‘Het Siamees moment’ uit 2017. Op 18 oktober, 20.00 uur online gaat Roeland Dobbelaer met Peter Brouwer in gesprek. ‘Het oog van de kraanvogel’ en de thema’s van de roman staan centraal in gesprek. Is het boek als een politiek statement over seksualiteit te lezen? En is dit wel een boek over vrijheid in seksualiteit?
Meer over dit evenement
Boek hier (gratis) ticket
Meer over ‘Het oog van de kraanvogel’

Delen op uw favoriete social network!

«Deze kleine roman is poëtisch geschreven. Een mooi verhaal, verfijnd van stijl.» – Marianne Janssen

VoorplatVanzover-75Over ‘Van zo ver gekomen’ van Bernadette Heiligers op LeesKost, 17 oktober 2021:
Als de dertienjarige Dominicaanse Ariana zwanger gemaakt wordt door haar vader en weigert een abortus te ondergaan, schopt haar moeder haar meteen na de geboorte van het kind de straat op. Ze wordt opgevangen door een straatarme visser die haar onderdak biedt en deelt wat hij bezit. Als hij haar vertelt van zijn familie op Curaçao waar ze zou kunnen werken, vertrekt Ariana met haar dochter – Dini genoemd naar visser Dionicio – naar het eiland. Ze gaat er illegaal werken als huishoudhulp en houdt haar dochter bij zich, tot ongenoegen van haar mevrouw en de stugge huishoudster Ena die haar het liefst de deur uit zou zetten. Maar dan, op een dag, gaat ze zwemmen en verdrinkt. De negenjarige Dini blijft achter en probeert zo goed ze kan Ariana’s taken over te nemen, ‘gratis natuurlijk, want anders was het kinderarbeid en daar deed mevrouw niet aan’. Tot haar taken behoort ook de verzorging van de bedlegerige ‘oom Rudy’. Hij is aardig tegen haar, was vroeger schoolmeester en leert haar van alles. Hij adviseert het meisje dringend later rechten te gaan studeren: ‘Je hebt juridische kennis nodig,’ zei hij steeds. Waarom vond hij dat toch zo belangrijk, uitgerekend voor dit kleine meisje? (…) Voor Dini ontvouwt zich gaandeweg een merkwaardige familiegeschiedenis die haar eigen verleden en heden in een heel ander daglicht plaatst. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Van zo ver gekomen’
Meer over Bernadette Heiligers bij Uitgeverij In de Knipscheer

Delen op uw favoriete social network!

«Een heel geraffineerd en sterk plot heeft lezer in een wurgende greep.» – André Oyen

VoorplatOnwoord-75Over ‘Liefde is een onwoord’ van Jos van Daanen op Ansiel, 14 oktober 2021:
In zijn novelle ‘Lutijn’ confronteerde de auteur ons reeds met de ontwortelde mens in de moderne tijd. Die ontwortelde mens staat ook in zijn debuutroman ‘Liefde is een onwoord’ centraal. Het centrale personage Hans heeft hele foute dingen gedaan en zit opgesloten in een psychiatrische kliniek. Eigenlijk weet hij alleen niet goed waarom. Hebben mensen afspraken gemaakt over de definitie van wat goed en fout is? Hebben ze afgesproken dat fout verkeerd is en bestraft moet worden? Dus moet hij bestraft worden. Maar als goed een onwoord is, zoals mama altijd beweerde, kon het dan überhaupt bestaan zonder fout, zoals liefde niet zonder haat kon bestaan, dood zonder leven? Nu blijkt er ook nog een dagboek van zijn moeder opgedoken te zijn waaruit blijkt dat hij al bij de bevruchting ongewenst was. Hij heeft trouwens nooit geweten dat zij een dagboek bijhield. Maar het boek ligt bij de psychiater en hij krijgt het zelfs ter lezing. Hier komt een heel andere persoon uit dan die hij kende, aanbad en voor het lijden afschermde. Jos van Daanen laat het duistere verhaal van Hans, de familie, zijn gekte en de behandeling daarvoor vertellen door diverse personen. Er zijn getuigenissen van Hans zelf, het dagboek van de moeder, het postume verhaal van de vader, het enigszins beschaamde en wrokkige verhaal van de zus, de behandelende psychiater die Hans zijn psyche tracht te doorgronden en er is een alwetende verteller, die vooral focust op de ouders van Hans. De auteur heeft een heel geraffineerd en sterk plot opgebouwd, dat ietwat bizar en grimmig overkomt om in een gitzwarte ontknoping te eindigen. Het is een uiterst vernuftig geheel dat de lezer van het begin tot einde in een wurgende greep heeft.
Lees hier de recensie op Ansiel
Meer over ‘Liefde is een onwoord’
Meer over Jos van Daanen bij Uitgeverij In de Knipscheer

Delen op uw favoriete social network!

«Smakelijke verhalen met aandacht voor detail en niet te vergeten veel humor.» – Jos Schel

voorplatSneuKarmaOver ‘Sneu karma. Regenachtige reisverhalen’ van Joost Pollmann voor NBD / Biblion, 13 oktober 2021:
Anders dan de titel doet vermoeden is dit geen boek met sneue verhalen en zonder de dikwijls hardnekkig aanwezige regen had Joost Pollmann (1957) nooit zulke mooie verhalen kunnen vertellen. Zijn hobbyreizen of zijn min of meer beroepsmatige bezoeken aan striptentoonstellingen – zelf is hij organisator van tentoonstellingen en freelancejournalist – brengen hem op niet voor de hand liggende locaties die hij met veel accuratesse, aandacht voor detail en niet te vergeten veel humor weet te omschrijven, waarbij Pollmann niet schuwt te koketteren met armoe of zijn onhandigheid. In dertien smakelijk te consumeren columns en korte verhalen haalt de auteur de lezer uit zijn luie stoel en neemt hem mee naar bestemmingen als Beiroet, Nashville en Hannover, maar ook naar Noordwijk en Hellevoetsluis. Ontmoetingen met internationaal bekende striptekenaars weet hij in deze nieuwe bundel – de dertiende inmiddels – naadloos te combineren met nauwkeurige beschrijvingen van een verstopt toilet of de teloorgang van een krat bier. Met foto’s en afbeeldingen in zwart-wit.
Klik hier of voor de video-opname van presentatie ‘Sneu karma’.
Meer over ‘Sneu karma’
Meer over Joost Pollmann bij Uitgeverij In de Knipscheer

Delen op uw favoriete social network!

«Vlotte verteller beschouwt de wereld met de nodige ironie en zelfspot.» – Paul Lips

voorplatSneuKarmaInterview met Joost Pollmann n.a.v. ‘Sneu karma’ in Straatjournaal (nr. 283), oktober 2021:
Joost Pollmann staat bekend als stripprofessor, een wandelende encyclopedie waar het strips en stripmakers betreft. Maar hij is ook tentoonstellingsmaker en schrijver/recensent. En hij houdt van reizen. Hij is net terug uit Málaga, waar hij heerlijk in de omgeving heeft gefietst. Een september-reisje ‘vanwege de slechte zomer hier’. “Dus ik kwam daar aan op maandag, zwaar bewolkt. Dinsdagochtend: strómende regen. Automobilisten reden met de lichten aan, zó donker was het. Nou ja, iedereen kent mijn regen-karma wel zo’n beetje. Die buien hadden één voordeel. In de omgeving waren enorme bosbranden, waarbij tienduizend hectare bos is vernietigd. Die branden zijn door de regen gedoofd. Dus mijn karma heeft toch nog iets goeds opgeleverd.” ‘Sneu karma’ is dan ook de titel van zijn laatste boek, dat onlangs verscheen bij uitgeverij In de Knipscheer. Dertien regenachtige reisverhalen, waarin hij zijn belevenissen op ingenieuze wijze mengt met zijn kennis en ervaring als ‘stripprofessor’. Een geuzennaam die Pollmann tot ver in de wereld brengt, zo blijkt. Hij toont zich een vlotte verteller, die de wereld met de nodige ironie en zelfspot beschouwt. Het brengt hem tot in Sint Petersburg in Rusland, Lagos in Nigeria, São Paulo in Brazilië of Beiroet in Libanon. Niet alleen leert de lezer talloze namen van tekenaars waarvan we nog nooit hadden gehoord, maar vooral de onnavolgbare gedachtesprongen van de auteur – waarin dat sneue aspect een plek krijgt – maken het boek zeer lezenswaardig. (…)
‘Straatjournaal’ is de maandelijkse dak- en thuislozenkrant van Bollenstreek, Haarlemmermeer, Kennemerland, West-Friesland, de Kop van Noord-Holland en Texel.
Klik hier voor het artikel
Klik hier of voor de video-opname van presentatie ‘Sneu karma’.
Meer over ‘Sneu karma’
Meer over Joost Pollmann bij Uitgeverij In de Knipscheer

Delen op uw favoriete social network!

Gedicht van Stefaan van den Bremt

VoorplatKromzang75In zijn bijna dagelijkse Facebookbericht memoreert Wim van Til, oprichter van en coördinator bij Poëziecentrum Nederland, de geboorte- en sterfdagen van Nederlandstalige dichters. Vandaag (12 oktober 2021) is het onder andere de geboortedag van Stefaan van den Bremt , Bert Popelier en Rob Bartels. Voor W.A.M. van Heugten en Hedwig Verlinde is deze dag hun sterfdag. Bij wijze van felicitatie/gedenken kiest Wim van Til voor een gedicht van Bert Populier. Uitgeverij In de Knipscheer kiest voor het gedicht ‘Het gedicht dat ik ben’ van Stefaan van den Bremt (1941) uit zijn bij Uitgeverij In de Knipscheer verschenen bundel ‘Kromzang’ uit 2015. Dit gedicht is ook opgenomen in de door Klaas de Groot samengestelde bloemlezing ‘Grenzenloos – 40 jaar Knipscheer poëzie’.

Het gedicht dat ik ben
Ik ben een slecht gedicht.
De beeldspraak sta ik in de weg.
In mij rijmt alles op niets.

Erger nog: ik speel toneel,
ik plagieer Gods adem (mijn stem
is zijn pars pro toto). En zingen
heb ik verleerd.

Ik lieg als deel een geheel: ik,
gevolg dat zich voordoet als oorzaak,
een scheve metonymie
die kruipt in een kreupeldicht.

Meer over ‘Kromzang’
Meer over Stefaan van den Bremt bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over ‘Grenzenloos’

Delen op uw favoriete social network!