«De sfeer die De Brabander neer weet te zetten, is treffend.» – Mark Weenink

Over ‘Het hiernamaals van Doña Lisa’ van Eric de Brabander in La Chispa, 1 juli 2010:
De Brabander vertelt het verhaal van drie boezemvrienden, mannen op leeftijd. Tandarts Boyo Raven, Kai en JonJon, die in een rolstoel zit. Het verhaal speelt tegen de achtergrond van 30 mei 1969, een van de roerigste perioden uit de geschiedenis van Curaçao. (…) Centrale thema´s van de roman zijn ouderdom, vriendschap en vergankelijkheid. De drie vrienden gaan per boot naar Venezuela om een nieuwe boot te kopen, Curaçao achterlatend in smeulende puinhopen. Onderweg overpeinzen de mannen het leven. Het aardige van De Brabanders werk is dat het Curaçao in een grotere, Zuid-Amerikaanse context plaatst. In Nederland bestaat nogal eens de neiging om het eiland af te doen als geïsoleerd en in zichzelf gekeerd. Niets is minder waar. Op een steenworp afstand ligt Venezuela. Vele latino´s bevolken de Antillen. Qua schrijfstijl is de roman onderhoudend.

Lees hier de recensie

Meer over ‘Het hiernamaals van Doña Lisa’

«Groots en mooi.» – Jos Lexmond

Over ‘Nevels Kind’ van Harman Nielsen in SF Terra, juni 2010:
Nevels Kind wordt gepropagandeerd als Fantasy en volgens Biblion is het ‘het beste wat de Nederlandse Fantasy te bieden heeft’. Zelf ben ik het met dat stempel Fantasy oneens. Wat mij betreft is de hele reeks SF. De K’zan, een buitenaards ras, heeft de mensheid weggevoerd van de Aarde en alleen de zwakken, degenen die zich het beste konden verstoppen, hebben kans gezien achter te blijven. (…) Zoals met elk boek in deze reeks, zit er twaalf jaar tussen dit deel en het vorige. Er is iets veranderd in de wereld. Waar vroeger harmonie in de wereld was, is er nu schemer. Doordat het Keldervolk uit hun ruïnes verdreven is door beide andere volken dwalen ze nu in de wereld rond. (…) Volgens een stukje aan het einde van het boek is Harman Nielsen alweer aan een vijfde deel bezig dat, zo te zien, de titel De Oudste Zang zal krijgen. Ik wil het weer bij voorbaat lezen.

Lees hier nog een fragment uit de recensie

Meer over Harman Nielsen en zijn Fantasy/SF-reeks ‘Het Verscholen Volk’

«Helena’s ode aan Manchi.» – Giselle Ecury

Bij de presentatie van Helena Engelbrecht-Fornara’s dichtbundel Manchi in Antilliaans Dagblad, 2 juni 2010:
Op 8 juni 2004 overleed Manchi. Pas jaren later bedacht Helena Engelbrecht-Fornara dat zij Manchi wilde laten voortleven, dat ze iets tastbaars van hem wilde nalaten. De bundel ‘Manchi’ is een inkijk in het zielenleven van de schrijfster. Het geeft een beeld van haar angsten, haar strijd, haar verdriet. ‘Misschien zijn mijn teksten voor anderen herkenbaar? In dat geval is het – naast een ode aan mijn man – hopelijk ook een troost voor anderen; dat zou mooi zijn.’

Lees hier het verslag van de presentatie op 28 mei 2010

Meer over Manchi

Karel de Vey Mestdagh – Ruwe olie

Karel de Vey Mestdagh
Ruwe olie

Roman. Nederland-Curaçao
Ingenaaid, 304 blz., € 19,50
ISBN 978-90-6265-651-6
Eerste druk 2010

‘Onder het immense dek wiegde het stinkende zwarte goud op de lange deining van de oceaan. Crude, hoe ruw kon olie zijn!’

De wereld in 2001. VN-sancties worden aan alle kanten ontdoken. Illegale olie is onderweg uit Irak als de Verenigde Staten worden getroffen door terreur. Een tankerkapitein komt in gewetensnood. Daarna raakt alles in een maalstroom. De Amerikanen handelen raadselachtig – Curaçao wordt erbij betrokken. Het eiland komt klem te zitten tussen zwendel en machtspolitiek. En daar dwars doorheen speelt passie, en twijfel. De hoofdpersonen uit dit boek rest uiteindelijk niets anders dan schoon schip te maken. Ieder op zijn eigen manier. Ruwe olie laat zien hoezeer internationale gebeurtenissen kunnen ingrijpen in het leven van gewone mensen.

Helena Engelbrecht-Fornara – Manchi

Helena Engelbrecht-Fornara
Manchi

Poëzie, Nederland-Aruba
Ingenaaid 48 blz., € 13,50
ISBN 978-90-6265-654-7
Eerste uitgave 2010

Manchi is een ode van Helena Engelbrecht-Fornara aan haar echtgenoot. Alles op Aruba en zelfs in Nederland herinnert aan hem, aan de jaren toen ze nog samen waren, aan de strijd tegen zijn ziekte en aan het verlies dat ze daardoor beiden leden. In deze bundel vol weemoed en verdriet komt niet alleen Manchi weer tot leven maar ook Aruba, het eiland waar ze hun liefde beleefden. Hij is er en hij is er niet in de geur van zijn overhemden of sigarettenrook, als honden huilen en ze naar zijn graf op Sabana Basora loopt. Zelfs als ze in de ogen van een hagedis kijkt, ‘hun’ Vallenato hoort of een broodje bakelauw voor de truck van Papillon bestelt.

Ik had nooit gedacht dat het zou gebeuren dushi
maar je begint te vervagen
je aanwezigheid als een tweede huid om me heen
begint losser over mijn vel te zitten

Helena Engelbrecht-Fornara bracht haar jeugd grotendeels door op Aruba. Op haar achttiende kwam ze naar Nederland, maar door haar liefde voor Manchi keerde zij vele jaren later terug naar Aruba om er ook na zijn dood voorgoed te willen blijven.

Hanneke van der Hoeven – Ik ben weer in Berlijn geweest

Hanneke van der Hoeven
Ik ben weer in Berlijn geweest

Beeldroman. Nederland
Ingenaaid in omslag met flappen
144 blz., waarvan 94 blz. met tekeningen in 4 kleuren
Formaat 18x 26 cm € 29,50
ISBN 978-90-6265-653-0

Na twintig jaar keert Hanneke van der Hoeven, op uitnodiging van haar vriendin Gerdien, terug naar Berlijn. In 1988 was ze er voor het laatst. Hun vriend, de kunstenaar Thijs, werd toen begraven. Als ze door de stad loopt, waarvan de muur nu gevallen is, vertelt ze Thijs over de jaren dat ze nog met z’n drieën waren, in kraakpanden woonden en werkten en alles zo anders was. De Oost-Duitse controleurs, de honden, de schijnwerpers en het angstgevoel zijn verdwenen. Ze mijmert over hun vriendschap, hoe die in Groningen op de kunstacademie ontstond en hoe onvervangbaar Thijs voor haar bleek toen hij veel te jong stierf. Schrijvend en door het Berlijn van nu lopend brengt ze de jaren van toen in kaart. De krakersrellen, hun visie op kunst, politiek, liefde en emancipatie, de eindeloze discussies, de demonstraties, de feesten en de muziek. De Hinterhöfe zijn gebleven, de penetrante kolengeur is weg, Die Wende is geschiedenis, net als Thijs, haar geestverwant. Maar de herinneringen en de tekeningen van Hanneke, die het nieuwe Berlijn schetsen, brengen alles weer samen.

Hanneke van der Hoeven (1955) is schilder.
Zij voltooide de kunstacademie in Groningen, publiceerde strips in onder meer de Groene Amsterdammer en maakte kinderboeken voor Querido, o.a. Staartenboek en het bekroonde Gijsbrecht.

De Volkskrant over In Afrika (2001):
«Bijzondere tekeningen en trefzekere ‘bijschriften’. De sobere impressies in zwart-wit vormen een sterke reeks.»

Alfred Birney – Rivier de IJssel

Alfred Birney
Rivier de IJssel

Novelle. Nederland
Gebonden, 112 blz.,
ISBN 978-90-6265-650-9 € 16,50
Eerste druk 2010

Een muzikant hoopt op een wilde nacht met een zangeres die hij moet begeleiden. Maar er is een derde in het spel: een dubbelganger die hem een vervreemdend gevoel geeft over zijn afkomst en een grote kennis van het Nederlands koloniaal verleden aan de dag legt. De muzikant krijgt het idee te moeten kiezen tussen de liefde en zijn zucht naar historische kennis. Wellicht zal hij zijn vaders motieven leren doorgronden: een politiek vluchteling onder de vlag van Nederland anno 1950. Met dit boek toont de schrijver dat migratie geen eenrichtingsverkeer is en dat racisme overal op de loer ligt. Rivier de IJssel is geschreven door iemand die weet hoe het voelt te leven in een land waar de mensen jou vertrouwd zijn maar jij hun niet.

‘Weet je wat het is met rivieren? Ze migreren niet. Ze raken vervuild, vergiftigd, drogen uit, lopen weer vol, stromen over, wat dan ook, maar ze blijven op hun plaats. Hun mysterie is dat ze stromen. Dát is dus waar het om gaat: op je plaats blijven en tegelijk blijven stromen.’

Rivier de IJssel is de follow-up van Rivier de Lossie, maar kan ook gemakkelijk zelfstandig, of in omgekeerde volgorde gelezen worden.

Schitterend geschreven novelle… Arnhem aan Zee.

Chapeau voor de auteur die zijn familiegeschiedenis weet te overstijgen en een universeel verhaal neerzet. Den Haag Centraal.

Birney heeft een heldere stijl van schrijven die erg plezierig aandoet. – NBD/Biblion.

Openingsavond Boekenweek in de OBA

Op 10 maart – de openingsavond van de 75ste Boekenweek – presenteert Uitgeverij In de Knipscheer in samenwerking met de OBA een literaire avond in de Centrale Bibliotheek Amsterdam, met als hoofdgast Ernst Jansz die behalve (pop)muzikant ook tweede generatie Indo-schrijver is.

Ernst Jansz

Met Molenbeekstraat maakte Ernst Jansz in 2006, 2007 en 2008 een uitgebreide theatertournee. Omdat de geplande theatertournee van De Overkant werd afgelast vanwege een reünie van Doe Maar, is De Overkant slechts incidenteel in het theater te beluisteren geweest. Het optreden van Ernst Jansz vanavond is derhalve een uitzonderlijke gebeurtenis.

Ernst Jansz vertelt over zijn Indische achtergrond, leest uit De Overkant en brengt live een aantal nummers ten gehore van vooral zijn solo-cd De Overkant alsook enkele nummers van Molenbeekstaat. In de roman De Overkant gaat Joch in Indonesië op zoek naar de geschiedenis van zijn vader, de wereld waarin hij leefde, die stierf toen Joch net 17 jaar was.

Yvon Muskita en Frans Lopulalan

Voorafgaand aan dit optreden gaat Peter de Rijk in gesprek met de in Nederland geboren Molukse auteurs Yvon Muskita en Frans Lopulalan over hún « overkant ».

Na afloop is er in de foyer een stand van Uitgeverij In de Knipscheer en is er gelegenheid boeken van de aanwezige auteurs te kopen en te laten signeren.

Jacques Thönissen – Devah

Jacques Thönissen
Devah

Roman. Nederland
Ingenaaid, 320 blz.,
ISBN 978-90-6265-652-3 € 19.50
Eerste druk 2010

Ik bracht de foto dichter bij mijn ogen en focuste op het verlegen
lachend meisje op de achtergrond. Haar gezichtje lichtte op, en als door mijn oog ingezoomd, vergrootte het zich uit, kwam als het ware op mij af. Ik draaide de foto om. De datering stond in pa’s typische, aan de voet afgeplatte blokschriftletters. Devah 22-8-85, las ik. 22 augustus: mijn geboortedag, 1985: toen werd ik acht. Mijn mond viel open.

Een net afgestudeerde student aan de kunstacademie treft op een rommelmarkt een tekening van een jong meisje aan, gesigneerd door zijn vader. Wanneer hij zijn vader met het portret confronteert, valt deze dood neer. Om de identiteit van het meisje te achterhalen begint de ik-persoon een zoektocht die hem door verschillende Oost-Europese landen voert. Daarbij wordt hij gestuurd en geïnspireerd door Sirene, een figuur uit zijn droomwereld, met wie hij van kinds af aan is meegegroeid naar volwassenheid.

Devah is een boek waarin de herinnering wedijvert met droombeelden, en droombeelden aanschurken tegen de werkelijkheid van het heden. Wie vergeten was wat het magisch realisme ook alweer inhield, wordt met Devah op zijn wenken bediend. Thönissen toont het, ontvouwt het.

Aruba is sinds een halve eeuw het tweede vaderland van Jacques Thönissen. Na zijn carrière in het onderwijs als o.a. leraar Spaans aan en directeur van het Augustinus College in San Nicolas, wijdt hij zich aan het schrijven met drie Arubaans-Caraïbische romans: Tranen om de ara, Eilandzigeuner en De roep van de troepiaal. Vanaf 2000 schrijft hij tevens drie kinder- en jeugdboeken die ook in het Papiaments zijn verschenen.

Aart G. Broek – The Colour of my Island

Aart G. Broek
The Colour of my Island
Ideology and Writing in Papiamentu (Aruba, Bonaire & Curaçao)

Essays, Nederland-Antillen
Ingenaaid, 112 blz.,
ISBN 978-90-6265-648-6 € 13,50
Eerste druk 2010

In the Dutch Caribbean – on the islands of Aruba, Bonaire and Curaçao – an authentic Creole is spoken: Papiamentu. Ever since the days of the abolition of slavery in 1863 texts in this language have been published. Amongst these texts are stories and tales, poems, occasional verse, essays, novels, pamphlets, songs and dialogues for staging, that with an enthusiastic reception were or have been labelled as ‘literature’. These literary texts testify how the people looked at themselves and their fellow islanders of various ethnic groups, their defective past, emerging developments and promising ideals, at visiting outsiders, at the outside world in general, and their mother country, Holland, in particular. The Colour of My Island is a bird’s-eye view to acquaint yourself with those texts that are ever so many reflections of an innate diversity of strong sentiments and stark ideologies.