«De Atlantische Slavernij en wat dat voor Curaçao heeft betekend.» – Joseph Hart

VoorplatWooncirkel-75Lezing n.a.v. van ‘De wooncirkel’ door Joseph Hart in Tilburg, 9 september 2017:
«(…) Feit is dat de bakermat van wat wij de Europese cultuur noemen zijn oorsprong heeft in het oude Afrika, lang voordat Engeland en Nederland met de zeer lucratieve Atlantische slavenhandel waren begonnen. Dit besef alleen al moet bij iedere Curaçaoënaar of Caribische mens een gevoel van trots geven.(…) West-Afrika is één van de meest interessante plekken op aarde. Vooral door de enorme diversiteit aan culturen, die hier samenleven. Deze diversiteit is ontstaan vanuit de rijke stamgeschiedenis. (…) De afgelopen 500 jaar heeft vooral de koloniale tijd hun sporen nagelaten op de West-Afrikaanse cultuur. De Europeanen hebben in het koloniale tijdperk vooral hun eigen cultuur en religie meegebracht naar West-Afrika, waarbij zij vooral hun eigen wil en gezag aan de lokale bevolking wilden opleggen. (…) Nogmaals: de Afrikaanse afkomst van het grootste deel van onze bevolking is beslist geen negatief historisch verleden! Integendeel, wij hebben wel degelijk een rijke historische achtergrond, waar we trots op kunnen zijn. Maar dan moeten we wel dat historisch verleden kennen, en dat, beste mensen is goeddeels afhankelijk van onze beleidsbepalers, die weer afhankelijk zijn van de publieke opinie. Van u en van ons allemaal.»

Klik hier voor de lezing
Meer over ‘De wooncirkel’
Meer over Joseph Hart bij Uitgeverij In de Knipscheer

Cor Gout – 19 x Bella en de 20e is zoek. Gedicht

BellaCor Gout
19 x Bella en de 20e is zoek. Gedicht

Illustraties Harrie Geelen
Genaaid gebonden in linnen band, met foliedruk op rug
Geïllustreerd 44 blz., € 19,50
2017
isbn 978 90 6265 966 1

19 x Bella en de 20e is zoek is een gedichtencyclus over een jonge vrouw uit Goeree Overflakkee die in een grote stad een dienstje vindt in de huishouding van een gezin met twee kinderen. Ze ziet de stad met frisse ogen, ontwikkelt zich in velerlei opzichten en meent daarmee een grote mate van vrijheid te hebben veroverd. Hoe het afloopt?

De vertelling speelt zich in de jaren vijftig af, maar vertelt een tijdloos en universeel verhaal. Harrie Geelen’s prenten vertellen samen met de tekst het verhaal. De tekst is een toevoeging aan de prenten en de prenten voegen iets toe aan de tekst.

Cor Gout is neerlandicus, filosoof, schrijver, dichter, tekstschrijver en muzikant. Naast boeken over muziek, Den Haag en filosofie schreef hij poëziebundels, verhalenbundels en musicals.

In 2017 bezorgde hij de verzamelde gedichten van Jan Paul Bresser (Stilte heeft het laatste woord). Uitgeverij In de Knipscheer bracht eerder drie verhalenbundels van hem uit: Noirette (2003), De stilte die volgt op het woord (2008) en Korenblauw (2015), alsmede de poëziebundel De muziek van het huis (2012). Samen met vormgever Els Kort vormt hij de (hoofd)redactie van het literair tijdschrift Extaze.

Harrie Geelen is tekenfilmer, schrijver, illustrator, scenarist, componist en tekstdichter. Voor de meeste van de boeken van zijn echtgenote Imme Dros verzorgde en verzorgt hij de illustraties. Hij schrijft ook prentenboeken. Bij uitgeverij Van Oorschot verschenen verder de roman Het Nijlpaard Ellende (2004) en de verhalenbundel Ooms en tantes, tantes en ooms (2006). Het eerste deel van zijn trilogie Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen, meneer – de weg naar Voorgoed – verschijnt in januari 2018. Harrie Geelen won onder andere Edison Music Awards, een Gouden Harp, een Gouden Kalf, Zilveren en Gouden Penselen.

«Debuutalbum LAKSHMI scoort.»

LakshmiPoster

Lakshmi speelt haar nieuwe album in Paradiso op 18 april 2017:
Na 2 ep’s in 2016 (Come Sin With Me en Sinister) verscheen in maart 2017 het debuutalbum van LAKSHMI, prachtig van sfeer met een volheid en perfectie die doet denken aan City to City (Baker Street) van Gerry Rafferty. Zoals het bijna hypnotiserende Ahaa, dat met de videoclip zelfs hallucinant wordt. Deze art visual is gemaakt door Juuke Schoorl (die ook tekende voor de hoesfotografie) en Frank Kolkman. Ahaa werd gepresenteerd als tweede single van het album, na What The Hell. LAKSHMI kwam nieuw binnen op 4 in de Vinyl Top-5 en op 8 in de i-Tunes (album)top-10. De nummers Only For The Wicked en I’ll Be On My Way kwamen nieuw binnen op 6 en 8 in de Viral 50 Nederland van Spotify.
Kijk hier voor de clip
Klik hier voor de liedteksten van ‘LAKSHMI’
Meer over Lakshmi op deze site

Alfred Birney – De rivieren. Trilogie

VoorplatHULS2-75Alfred Birney
De rivieren. Trilogie

Trilogie van de novellen Rivier de Lossie, Rivier de IJssel, Rivier de Brantas
3 genaaid gebonden boeken met stofomslag in huls,
104, 112, 112 blz. € 39,50
februari 2017
ISBN 978-90-6265-845-9

‘Aan het toch al schitterende kralensnoer van de Nederlands-Indische literatuur heeft Birney drie parels toegevoegd.’ (Kester Freriks)

In de schitterende trilogie De rivieren van Alfred Birney klinkt de echo door van de koloniale geschiedenis van Nederland. Drie novellen omspannen een periode van omstreeks 1750 – 2000. Als chroniqueur van Nederlands-Indië verbindt de schrijver in deze verhalen drie werelden met elkaar. Die vormen het decor in de zoektocht van een gitarist naar sporen uit het verleden: Schotland in Rivier de Lossie, Nederland in Rivier de IJssel en Indonesië in Rivier de Brantas.
Over het vroege werk van Birney schreef De Standaard der Letteren al: ‘Ook de Nederlandse literatuur heeft zijn geheimen. Een van de best bewaarde heet Alfred Birney.’ Zijn debuutroman Tamara’s lunapark (1987) baarde direct al opzien. Met De tolk van Java (2016) brak Alfred Birney opnieuw door naar een groot lezerspubliek. Deze bundeling van zijn Rivieren-novellen markeert zijn 30-jarig schrijverschap.

Van Alfred Birney verscheen in 2012 zijn essayboek over de Indische letteren De dubieuzen. Het leverde hem een officiële aanvraag van de jury van de E. du Perronprijs 2012 op en een nominatie voor de Halewijnprijs 2012.

In de drie daaraan voorafgaande jaren verschenen van Alfred Birney drie samenhangende novellen: Rivier de Lossie (2009), Rivier de IJssel (2010) en Rivier de Brantas (2011). Deze novellen werden genaaid gebonden met stofomslag uitgegeven voor een winkelprijs van € 16,50 per deel. Onder de overkoepelende titel De rivieren worden de drie novellen nu bijeengebracht in een boekenhuls voor de voordeelprijs van € 39,50.
En daarmee wordt eer gedaan aan wat Kirsten Vos schreef op Indisch 3.0: «Pas als ik de drie delen naast elkaar bekijk, valt op welk minimalistisch meesterwerk Birney met deze trilogie afgeleverd heeft.»

Michiel van Kempen over Rivier de Lossie:
«Het verhaal neemt een vreemde wending door een verboden tocht met een bijzonder meisje langs de rivier de Lossie. Die tocht is werkelijk prachtig verteld, opeens word je als lezer meegenomen in een etherisch landschap, en zit je wel weer helemaal in een bijna Indische vertelling, maar dan in Schotland. Een nieuwe werkelijkheid binnen de Indische literatuur.»

Jill Stolk in Den Haag Centraal over Rivier de IJssel:
«Chapeau voor de auteur die zijn familiegeschiedenis weet te overstijgen en een universeel verhaal neerzet.»

Eric de Brabander in Antilliaans Dagblad over Rivier de Brantas:
«Kalm en prachtig beschreven passeert de koloniale geschiedenis van Indonesië, geschiedenis gezien door het oog van de verteller, vrijend met de dichtkunst, elk woord op de juiste plek en geen woord teveel.»

Meer over ‘De rivieren’
Meer over Alfred Birney op deze site

«En daar hoort de Caribische Nederlandstalige literatuur ook bij.»

voorplat75Curaçao op de Frankfurter Buchmesse’ door Eric de Brabander in Antilliaans Dagblad, 21 november 2016:
(…) Uitgeverij In de Knipscheer, die zich toegelegd heeft op literatuur uit Nederlandse ex-koloniën, had het mij mogelijk gemaakt om de grootste boekenbeurs ter wereld te bezoeken. Uiteraard om mijn eigen romans aan buitenlandse uitgevers in vertaling aan te bieden. Ik had echter ook een flink aantal exemplaren van een versgedrukte catalogus bij me, waarin meerdere Curaçaose auteurs en een synopsis van hun werk in het Engels opgenomen zijn, om geïnteresseerden kennis te laten nemen van onze Caribische literatuur. Scott Rollins, New Yorker van origine, literatuurexpert en vertaler, onder andere van mijn werk, vergezelde mij. Zonder hem was ik verdwaald. Scott kent het reilen en zeilen van de boekenwereld op zijn duimpje.

Een ritje van vier uur van Amsterdam naar Frankfurt met de hogesnelheidstrein van de Deutsche Bundesbahn, daar begon het mee. Vele bekende gezichten van Nederlandse en Vlaamse auteurs kwamen we in de trein tegen, want dit jaar stond de Buchmesse in het licht van de Nederlandse en Vlaamse literatuur. En daar hoort de Caribische Nederlandstalige literatuur ook bij, zo hadden we bedacht. Wat we bij ons hadden was een koffer vol boeken en catalogi, een laptop, onmisbaar om uitgevers van pdf’s te voorzien, want niemand heeft er puf in dozen vol boeken de halve wereld over naar huis te slepen. De Buchmesse is een absolute vakbeurs. Er lopen uitsluitend mensen rond die iets met het boekenvak te maken hebben. Dat zijn de uitgevers op de begane grond, verdeeld over de beurs in secties van het land waar ze vandaan komen, van Japan tot Senegal, van Colombia tot Canada. Dan zijn er de ‘literary agents’ op de tweede en derde verdieping. Hun taak is het begeleiden van afspraken omtrent het verkopen van boek- en vertaalrechten van uitgevers aan uitgevers van andere nationaliteiten. (…)

De Buchmesse is de brug tussen de literatuur als kunstvorm en de keiharde zaken wereld. Met een bezoekersaantal van bijna 300.000 verdeeld over vijf dagen is de Messe met gemak de grootste literaire gebeurtenis van deze wereld. Het evenement is ‘glamourous’ van opzet. Overal lopen er nationale en internationale schrijvende beroemdheden rond en kun je luisteren naar hun voordrachten. Meerdere award-ceremonies vonden tijdens de beursdagen plaats, onder andere de ‘Global Illustrators Award’ werd uitgereikt, alsmede de Duitse stripboekprijs en de ‘Frankfurter Buchmesse Award for best International Literary Adaptation’. Een bijzonder zwaartepunt in het aanbod vormt een jaarlijks wisselend gastland, dit jaar Nederland en Vlaanderen. Het gastland speelt in het culturele kaderprogramma een belangrijke rol (vooral lezingen en verlenen van prijzen). Op de beurs wordt de nadruk op de schrijvers uit de gastlanden gelegd. Dat levert deze auteurs over het algemeen geen windeieren op. Er wordt speciaal naar het werk van deze schrijvers gekeken of het zich leent voor vertaling en internationale publicatie. Veel auteurs zijn op deze manier internationaal doorgebroken. Het jaar 1993, toen Nederland ook gastland was, betekende voor Harry Mulisch en Cees Nooteboom een internationale doorbraak. De tijd zal leren wie er dit jaar, in 2016, aan de beurt zijn. Een aantal Curaçaose schrijvers is in de catalogus van uitgeverij In de Knipscheer ten tonele gevoerd. Wie weet zit er dit jaar eentje van ons eiland bij.
Lees hier het artikel
Meer over In de Knipscheer’s Frankfurt Rights catalogue

«Opdat het denken doorgaat.» – Rob de Wijk

els-de-groen-rob-de-wijkOver ‘Voor het Volk’ van Els de Groen bij Douwes Den Haag, 6 oktober 2016:
Ik vind dat dit boek een heel mooi tijdsbeeld geeft. Het is absoluut terecht dat Els de Groen waarschuwt voor de opkomst van het populisme. Het schrijven van een boek als dit moet gebeuren, opdat het denken doorgaat. Ga ermee door Els, want als jij het niet doet, dan doet straks niemand het meer!

Meer over ‘Voor het Volk’
Meer over Els de Groen op deze site

«Over het boerenbedrijf en hoe agrariërs door multinationals worden uitgeknepen.» – G.P. Schuring

Opmaak 1Over ‘De ontwrichting’ van Hans van Hartevelt voor NBD Biblion, 7 juni 2016:
Het is 2024 en het gaat slecht op het platteland. Het boerenbedrijf de Emmahoeve kan ondanks modernisering, schaalvergroting en diversifiëring nauwelijks het hoofd boven water houden. Alette ziet het somber in, Adriaan wil investeren in nieuwe ideeën en dochter Emma moet met haar Wageningen-achtergrond de toekomst verzekeren. Maar dan worden er aanslagen gepleegd door cybercriminelen, waardoor alle elektronische apparaten op slag nutteloos zijn en de mensen worden teruggeworpen op zichzelf en op wat er in de omgeving geproduceerd wordt. Dankzij de chaos floreren boerenbedrijven als nooit tevoren. (…) Het zijn veelal verhandelingen over het boerenbedrijf, telen van gewassen, druivenoogst, kweken van vis en de manier waarop agrariërs door multinationals worden uitgeknepen.
Meer over ‘De ontwrichting’

«Monkhorst is een kundig schrijver, zijn dialogen zijn ijzersterk.» – Willeke van der Vlist

VoorplatMonkhorst-72Over ‘De blijmoedige leugenaar’ van Theo Monkhorst op Leestafel, 28 mei 2016:
Het boek beschrijft de rivaliserende krachtmeting tussen de twee mannen, die vanaf het begin door elkaar gebiologeerd zijn, ondanks, of misschien wel juist doordat, ze elkaars tegenpolen zijn. Lux pretendeert alléén maar de waarheid te spreken, ook al kun je ook bij zijn waarachtigheid vraagtekens plaatsen. Wat hij ziet schildert hij meedogenloos en zonder concessies, voor hem dé manier waarop hij ontdekken kan wie iemand werkelijk is. (…) Tiddo’s carrière is vooral gestoeld op zijn vaardigheid in het politieke spel, waarbij leugens, bedrog en manipulatie zijn tweede natuur zijn geworden. Hij is hier zo behendig in geworden dat zijn persoonlijkheid in twee delen op te splitsen is; de aardige man voor privégebruik en de gewiekste politieke leugenaar die meedogenloos alles en iedereen gebruikt om aan de macht te komen en te blijven.
Als er een nieuw cultuurpaleis gebouwd moet worden en Tiddo daarvan het publieke gezicht wordt terwijl Lux de tegenstanders representeert, komt het, mede doordat er privé ook de nodige rivaliteit tussen de heren is, tot een climax.
Lees hier de recensie
Meer over ‘De blijmoedige leugenaar’

«Een legendarisch geschiedenisboek.» – Lea Zuyderhoudt

VoorplatBegraaf75Over ‘Begraaf mijn hart bij de bocht van de rivier’ van Dee Brown in OVT (VPRO-Radio NPO1), 8 mei 2016:
Gesprek met Lea Zuyderhoudt (als historicus en cultureel antropoloog verbonden aan de Universiteit van Leiden). De settlers presenteerden de kolonisering van en de genocide op de Native Americans in hun blanke geschiedschrijving als een heldendaad. Dee Brown laat de slachtoffers aan het woord op basis van de door hen ondertekende verdragen. Een ongelooflijk belangrijk boek.
Luister hier naar het item
Meer over ‘Begraaf mijn hart bij de bocht van de rivier’

«Een uitzonderlijke vriendschap, knap beschreven.» – Mirjam Scholten

VoorplatKnopper1-72Over ‘Het loopt het ademt het leeft’ van Helen Knopper voor NBD Biblion, 3 mei 2016:
Het autobiografische relaas van een heftige vriendschap, waarvan je vanaf pagina één weet dat die kapotgegaan is. Twee oudere vrouwen ontmoeten elkaar in Amsterdam en blijken bij elkaar om de hoek te wonen. In de oorlog woonden ze ook bij elkaar in de buurt, zonder elkaar te ontmoeten. Ze zijn beiden belezen en intelligent. Verder kunnen de verschillen niet groter zijn. De ik-figuur – de auteur – geldt als geslaagd. Haar vriendin, Roos Bonheur, kind van de sixties, is flink aan de drank en aan de coke. Gaandeweg krijgen haar verslaving én daarbij haar afgunst de overhand. De vriendschap, ja, soms als liefde beschreven, in de betere tijden, is met veel aandacht voor detail beschreven, evenals de verschrikkelijke ruzies, waarbij ze beiden flink tekeer gaan. Uiteindelijk leidt Roos’ angstwekkende kwaadaardigheid tot de definitieve breuk. Een uitzonderlijke vriendschap, knap beschreven. Met de nodige zelfkennis en zelfkritiek, en mede daardoor interessant. Stilistisch en boeiend geschreven boek.
Lees hier de recensie
Meer over ’Het loopt het ademt het leeft’