3de druk Lex Paleaux – Winterwater

VoorplatWinterwater-75Lex Paleaux
Winterwater

roman
Nederland
genaaid gebrocheerd in omslag met flappen, 228 blz.
€ 19,50
ISBN 978 90 6265 792 6 NUR 301
Eerste druk februari 2020
Derde druk juli 2020

Lex Paleaux debuteerde eerder dit jaar overtuigend met zijn roman ‘Winterwater’. Lex Paleaux, ‘de man met de hond’, is inmiddels een fenomeen in Haarlem, waar hij al een veelgelezen ‘volksschrijver’ was vóór het uitkomen van ‘Winterwater’. Hij is ongekend populair met zijn columns op de Facebookpagina ‘Je bent Haarlemmer als’. Alleen al de grootste boekhandel in Haarlem (Van Stockum De Vries) verkocht 500 exemplaren van het boek, een absoluut unicum, en een score die niet eerder werd gehaald met de grootste Nederlandse auteurs die er hun opwachting kwamen maken. Opmerkelijk is dat Haarlem geen enkele rol speelt in de roman die de wederwaardigheden vertelt van de jonge Lexje in een dorpje in Friesland in de jaren tachtig en negentig.

«Huiveringwekkend beeld van een eenzame Friese jeugd in een gezin waarin de zwaar gelovige moeder wordt geplaagd door migraineaanvallen en epilepsie en de Franse vader eerder wegkijkt dan ingrijpt in tijden van nood. Paleaux geeft nogal wat prijs op een manier die lezers moet doen sidderen. Hij wilde vertellen uit het perspectief van een kind, zonder dat de toon ‘kinderachtig’ werd. Daarin is hij geslaagd.» – Kirsten van Santen in Leeuwarder Courant

«Juryleden van de debuutprijs let op! Hier is een kandidaat! De stijl die de auteur daarbij gebruikt, mag nogal uniek genoemd worden. Hij beschrijft de emoties van Lex op zo’n onderkoelde manier, dat het nergens melodramatisch wordt. Maar ze komen zeker heel hard aan bij de lezer. Ze dragen onvermijdelijk bij aan een beklemmende sfeer. Een boek dat je ontroert en lang zal bijblijven met een sympathieke hoofdpersoon met wie je zijn jeugd mag meebeleven. Geschreven in een stijl die je direct laat verlangen naar zijn volgende boek.» – Kees de Kievid op Boekenbijlage

«Op bijna elke bladzijde zijn het verdriet en de angst voelbaar. Als hij ook nog eens verkracht wordt zijn die angst en het verdriet te groot. Hij doet drie pogingen om het te vertellen. Het komt bij niemand aan. En dan komt die ene brief, de brief die ‘aan de ouders van Lex Paleaux’ is gericht. Dit alarmerende boek is geschreven ‘Voor de onzichtbare, onhoorbare, maar onmisbare’. Dat is een duidelijke opdracht: voor de ouder die zich geen raad weet met de opvoeding van de kinderen of voor de vriend die zijn hand op een schouder legt.» – Margot Poll in NRC Handelsblad
Meer over ‘Winterwater’
Meer over Lex Paleaux bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Aanklacht tegen de zich steeds verder ontwikkelende technologie.» – Marjo van Turnhout

VoorplatRozen-75Over ‘Rozen en rook’ van Theo Monkhorst op Leestafel, 30 juni 2020:
In 2050 reist de vijfendertigjarige Walid Fransman naar Frankrijk, waar zijn grootvader hem een huis heeft nagelaten. Walid was er al eerder, 30 jaar terug. Hij herinnert zich een dorp met een paar honderd inwoners. De burgemeester was een handelaar in spijkers toen, maar dat zal wel veranderd zijn, zoals de hele wereld veranderd is. Steeds meer technologische uitvindingen nemen het leven over. (…) Het boek is een aanklacht tegen de zich steeds verder ontwikkelende technologie, waarin de aandacht voor cultuur steeds meer ondergeschoven raakt. Dat zien we helaas in deze tijden om ons heen gebeuren, dus fictief is het allemaal niet. Er is ook een rol weggelegd voor de liefde, dat immers ook een ongrijpbaar iets is voor een technologische maatschappij. En even iets om over na te denken in deze tijd waarin immers ook over een basisloon gesproken wordt. (…) Hoewel ‘Rozen en rook’ een zelfstandig verhaal betreft, kan het gezien worden als het vervolg op de dubbelroman ‘De zegen van weemoed’. Walid Fransman is de kleinzoon van de schrijver Pieter Fransman uit de dubbelroman. ‘Rozen en rook’ speelt in 2050 en daarmee vormen de drie romans tezamen zowat het overzicht van een eeuw.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Rozen en rook’
Meer over Theo Monkhorst bij Uitgeverij In de Knipscheer

«De schoonheid ligt vooral in de taal, in de stijlvolle, gracieuze beschrijvingen van de mensen en de natuur.» – Ines Nijs

Voorplat75Over ‘Het Witte Land’ van Rob Verschuren op Hebban, 21 juni 2020:
Op zijn vijfenvijftigste laat Bobby West zijn oude leven – de dingen zoals ze gingen – achter zich en vertrekt naar een land in Azië. In zijn portefeuille zit de foto van een tsunamislachtoffer, een onbekende vrouw die hem fascineert en naar wie hij op zoek gaat. (…) Hij verhuist naar een hotelletje in een wijk waar hij de enige westerling is. (…) Tijdens een van zijn tochten door de wijk ontmoet Bobby een mysterieuze verlamde vrouw, als een priesteres gehuld in een sneeuwwit gewaad. Hij noemt haar Bleke Orchidee en kijkt dagenlang aan haar zijde toe hoe de afvalvrouwtjes van de wijk stapels afval bij haar afzetten. (…) Maar aan het eind van de dag stuurt ze hem telkens weg. Het moment waarop hij beslist zich niet meer door haar te laten wegsturen, leidt hem wellicht naar zijn nieuwe plek in het leven. De schoonheid van ‘Het Witte Land’ ligt in de zelfrelativering van de personages, in de subtiele humor, maar vooral in de taal, in de stijlvolle, gracieuze beschrijvingen van de mensen en de natuur. In de raak getroffen beelden die een sfeer oproepen waardoor je als lezer graag nog wat langer in ‘Het Witte Land’ had verbleven.
Lees hier de recensie ‘Weggaan om aan te komen’
Meer over ‘Het Witte Land’
Meer over Rob Verschuren op deze site

«Iedereen die er bij was roemde de sfeer.»

KRALINGEN_voorstel 2020_COver ‘50 jaar Kralingen’ van Peter Sijnke en Marcel Koopman in PZC, 27 juni 2020:
Vijftig jaar geleden stonden ze er zelf te dansen op de muziek van Jefferson Airplane, Santana, The Byrds, Supersister en Pink Floyd. Voor het jubileum van Holland Pop Festival Kralingen brengen Peter Sijnke en Marcel Koopman uit Middelburg een herziene editie uit van hun boek over ‘het eerste grote festival op het Europese vasteland’. ‘Ik heb als een razende aanvullingen en verbeteringen gemaakt in de teksten’, vertelt Sijnke. ‘En ik heb de discografie van de artiesten die destijds optraden bijgewerkt. Het is dus een geactualiseerde versie geworden van ons eerdere boek.’ (…) Sijnke denkt dat er behoefte is aan de geactualiseerde heruitgave (…) en wijst op de grote aandacht die er vijftig jaar na Kralingen is voor het Holland Pop Festival. (…) En al die aandacht vindt Sijnke ook meer dan gerechtvaardigd. ‘Het was het eerste grote, meerdaagse festival in de open lucht op het Europese vasteland. Engeland was ons voorgegaan, en Pinkpop ontstond ook in 1970, maar dat was een eendaags festival. Kralingen was zo groot, met zoveel bands, dat maakte het uniek. Het was het Nederlandse antwoord op Woodstock.’ Ook uniek was dat het een heel tolerant festival was, stelt Sijnke. ‘Er werden drugs gebruikt en er werd bloot gebadderd, maar dat leidde niet tot ingrijpen van de politie. Dat verklaart ook waarom iedereen die er bij was, de sfeer zo roemt.’ Dat het lukte om zo veel bands en zo veel wereldsterren naar Rotterdam te halen, kan Sijnke ook eenvoudig verklaren. ‘Veel artiesten traden vlak ervoor op in Engeland, in Bath. Ze waren toch in de buurt en vlogen door naar Nederland.’
Lees hier het artikel
Meer over ‘50 jaar Kralingen’
Meer over Kralingen op deze site

«Doordrongen van de eeuwige verwevenheid van leven en dood.» – Fred de Haas

VoorplatDoorwaaiwoning72Over o.m. ‘Cas di biento /Doorwaaiwoning’ van Olga Orman in Antilliaans Dagblad, 27 juni 2020:

Fred de Haas stelde voor het Antilliaans Dagblad drie afleveringen samen onder de titel ‘Gedichten als troost’. In de laatste aflevering bloemleest hij (met toelichting) een dichtwerk van Jorge Luis Borges, Lucille Berry-Haseth, Olga Orman, Lidia Alexandrova Iotkovskaja en Richard de Veer. Over het gedicht ‘Ciclo’ (‘Kringloop’) van Olga Orman schrijft hij: «Het werk van Olga Orman (1943, Aruba) is onlosmakelijk verbonden met de herinneringen aan haar geboorteland, herinneringen die nog scherper zijn geworden door haar lange verblijf in Nederland. Olga Orman heeft de meeste van haar gedichten in Nederland geschreven. Haar leven heeft zich immers voor het grootste deel in Nederland afgespeeld. Maar nooit is haar geboorteland Aruba ver weg en de beelden die opwellen uit haar herinneringen en latere ervaringen op het eiland zijn krachtig en authentiek. Ze is altijd dicht bij haar land en volk gebleven. Dit blijkt onder andere uit haar verbondenheid met de voornamelijk Papiamentstalige in Nederland gevestigde dichtersgroep Simia Literario (Literair Zaad) die zij jarenlang heeft geleid. Uit de bundel ‘Cas di Biento/Doorwaaiwoning’ die is verschenen in 2015 bij Uitgeverij In de Knipscheer te Haarlem volgt hier een gedicht waaruit blijkt hoezeer de dichter is doordrongen van de eeuwige verwevenheid van leven en dood. Het bewustzijn van de betrekkelijkheid van het bestaan gaat hand in hand met de verwondering over het verschijnsel dat het leven zich steeds weer vernieuwt. Symbool hiervoor is de aarde die – voor het dichterlijk beleven – ’s avonds in slaap valt en de volgende dag weer door de zon tot leven wordt gewekt.

Lees hier het artikel met de gekozen gedichten [ = pdf in bijlage)
Meer over Olga Orman bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Fred De Haas op deze site

«Een gedicht dat je aandacht opeist.» – Frank Decerf

VoorplatGrenstekens-75Over ‘Grenstekens’ van Scott Rollins in De Auteur, 24 juni 2020:
De natuur is een eeuwenoud thema dat, in de poëzie, voortdurend zijn vermeende belangrijk wil opdringen. (…) Onlangs ontving ik het Nederlandstalig debuut van de Amerikaanse dichter, vertaler, schrijver en muzikant Scott Rollins. (…) Maar als je de bundel bijna dicht plooit om morgen nog eens te proberen, omdat je het voor vandaag voor bekeken houdt, ontdek je plotseling een gedicht dat je aandacht opeist.

Het eiland Forens

Ik ben op een stormachtige nacht in november geboren
Zelfs de wasserettes schrokken van de rukwinden
en de aangeharkte voorstedelijke huizen, waarin elk pasgeboren
jongetje wordt besneden uit gezondheidsoverwegingen,
trilden op hun grondvesten langs de duinen van het strand

Ik ben geboren waar de spoorlijn eruit zag als de arm
van een junk, die iedere dag de laatste rit naar huis zoekt
waar andere mannen elk ochtend hun kinderen achterlieten
om het leven uit te vinden in de wandelgangen, beurzen, winkels
en er schoon genoeg van kregen langs lijnen van gelijkmatigheid

Ik ben geboren tijdens een waterteken, voorbestemd om weg
te varen en me altijd af te vragen hoe het zat met dat schemergebied
tussen water en land, een bijdehante strandjutter die zijn verzen
bouwt uit aangespoeld wrakhout en vrachtwagens vol steen
en zandzakken bedoeld om de dijk te behouden.

‘De Auteur’ is een driemaandelijks tijdschrift van de Vereniging van Vlaamse letterkundigen met de recensierubriek ‘De Boekhouding’.
Meer over ‘Grenstekens’
Meer over Scott Rollins bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Diana Tjin begint uit te groeien tot een literaire duizendpoot.» – Kees de Kievid

Voorplat catalograaf-75Over ‘De catalograaf’ van Diana Tjin op Boekenbijlage, 27 juni 2020:
Diana Tjin begint uit te groeien tot een literaire duizendpoot: drie behoorlijk verschillende romans. Vanzelfsprekend zijn er vergelijkbare motieven in te vinden. De personages en situaties verschillen echter behoorlijk en het knappe van de auteur is, dat ze haar stijl daarop naadloos heeft aangepast. «Eerlijk gezegd begrijp ik nooit zo goed waarom het interessant is om te weten of een boek autobiografisch is of niet. De tragedieschrijver Sophocles is voor mij een lichtend voorbeeld wat betreft de aangrijpende manier waarop hij menselijke drama’s zich langzaam laat ontvouwen. Maar ik heb me nog nooit afgevraagd of het tragische leven van Oedipus misschien op zijn eigen leven is gebaseerd. Ik zou ook niet weten wat dat voor waardevols aan dat prachtige verhaal zou moeten toevoegen. Wel gebruik ik elementen uit mijn leven, maar ook uit dat van anderen als uitgangspunt om een verhaal te vertellen. Het verhaal is het doel, niet om mijn leven voor het voetlicht te krijgen. Details uit de werkelijkheid helpen mij om het verhaal zo goed mogelijk gestalte te geven.»
Lees hier het interview ‘Ik schrijf al mijn hele leven’
Meer over ‘De catalograaf’
Meer over Diana Tjin bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Mooi boek over het legendarische muziekfestival gemaakt door liefhebbers voor liefhebbers.»

KRALINGEN_voorstel 2020_COver ‘50 jaar Kralingen’ van Peter Sijnke en Marcel Koopman op ‘Alles over boeken en schrijvers’, 27 juni 2020:
In het boek ‘50 jaar Kralingen’ hebben Peter Sijnke en Marcel Koopman zoveel mogelijk informatie uit betrouwbare bronnen en uit hun eigen herinnering gebundeld. Uiteraard wordt ingegaan over de bands en artiesten die optraden, de setlist en de kwaliteit van het gebodene. Daarnaast uitgebreide aandacht over de totstandkoming van het festival waarbij de organisatoren zelf aan het woord komen. Bovendien is er veel aandacht voor het verloop van het evenement, de houding van de autoriteiten, de rol van de sponsoren en het financiële debacle na afloop. Al met biedt het boek ‘50 jaar Kralingen’ een goed overzicht van het festival en alles wat ermee te maken had. Het is een boek dat gemaakt is door liefhebbers voor liefhebbers (…) Een interessant muziekboek dat een mooi beeld schetst van het eerste grote Nederlandse openlucht muziekfestival. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘50 jaar Kralingen’
Meer over Kralingen op deze site

«Ik denk dat ‘fascinatie’ en ‘nieuwsgierigheid’ mijn nieuwe werk beter typeren.»

Peter profielfoto 2017Interview met Peter WJ Brouwer door Alja Spaan op MeanderMagazine, 25 juni 2020:
(…) Ik ben vertaler van beroep, maar het zit ook in mezelf. Ik probeer mensen niet al te letterlijk te nemen, maar ze te duiden in de context van hun tijd, situatie, achtergrond etc. Niet woordelijk te interpreteren wat ik zie of hoor, maar tussen de regels door te lezen wat er ook gezegd wordt. Welke algemene gedachte onuitgesproken blijft, of zachtjes doorklinkt. Verder te kijken dan de waan van de dag. Daarna maak ik op papier de vertaalslag. Er is niets nieuws onder de zon, denk ik vaak. De vraag is, hoe je het vandaag moet vertellen. (…) De personages in mijn gedichten en proza hebben een bepaalde oogopslag waarmee ze elkaar observeren, bekeken worden, elkaar de maat nemen. Natuurlijk is er het verhaal. Maar er zijn ook gedachten die niet worden uitgesproken, de lezer mag bedenken welke dat zijn. (…)
Lees hier het interview ‘Het nieuwsgierige jongetje’
Meer over Peter WJ Brouwer bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Dan denk ik Wow!» – Lidewijde Paris

VoorplatDubbelbloed3dedruk-75Over ‘Dubbelbloed’ van Etchica Voorn in Nieuwsweekend, NPO Radio 1, 27 juni 2020:
(…) Ik zocht naar een boek dat me liet begrijpen waar het om gaat in de actuele discussie over Black Lives Matter en ik vond ‘Dubbelbloed’ van Etchica Voorn, dochter van een Nederlandse moeder uit Drenthe en een Surinaamse vader. (…) Als ze voor het eerst haar Surinaamse oma ontmoet, zegt deze ‘Wat moet die witte met mij?’, maar ze wil helemaal niet in zwart en wit denken. (…) Wat ik zo goed vind is het positieve in het boek, het onderzoekende, zonder rancune – wel teleurgesteld en wel het verdriet – dan denk ik Wow! Mooi en goed geschreven.
Luister en kijk hier naar de uitzending
Meer over ‘Dubbelbloed’