Jan Pronk ontvangt exemplaar ‘Over en weer’

Jan PronkOver en weer’ op Afrikadag 2018, KIT Amsterdam, 14 april 2018:
Voormalig minister van Ontwikkelingssamenwerking Jan Pronk was een van de bezoekers van ‘Afrikadag 2018’ in het Koninklijk Instituut voor de Tropen. Natuurlijk was hij daar vanwege zijn nieuwe boek ‘Strijd rond de grote meren. Onderhandelen over vrede en recht in het hart van Afrika’, maar hij had ook oog voor andere nieuwe boekpublicaties, zoals ‘Over en weer’ het boek over 25 jaar stedenband Haarlem-Mutare dat in maart jl. het licht zag onder auspiciën van de coördinator van deze stedenband Dik Bol (links op de foto) en eindredacteur Inge Crul. Ten behoeve van de presentatie van ‘Over en weer’ op Afrikadag 2018 maakte Dik Bol een filmische impressie over 25 jaar Haarlem-Mutare.
Kijk hier
Meer over ‘Over en weer’

«Van Kempen heeft zijn eigen magnum opus afgeleverd.» – Albert Hagenaars

Opmaak 1Over ‘Rusteloos en overal. Het leven van Albert Helman’ van Michiel van Kempen op De verborgen hoek, 12 april 2018:
Wie van volslanke biografieën houdt mag de armen uit de mouwen steken voor ‘Rusteloos en overal – Het leven van Albert Helman’. Dit boek over Lou Lichtveld, zoals de echte naam luidde van de Surinaamse schrijver, musicus, verzetsman, reiziger, politicus en nog veel meer, werd geschreven door Michiel van Kempen (Oirschot, 1957), bijzonder hoogleraar Nederlands-Caraïbische literatuur aan de Universiteit van Amsterdam. (…) Zijn stijl resulteert in een prettig leesbare verhaalvorm die dus door een groot publiek kan worden genoten, groter althans dan verwacht mag worden op basis van de vele onbekende zaken die aan bod komen, zowel voor de Nederlandse als de Surinaamse lezers! Van Kempen legt gelukkig veel uit maar wordt nergens betweterig. Hij getuigt van empathie voor de talrijke personages, op de eerste plaats de man die de aanleiding van het boek vormt. De auteur is dan wel gefascineerd door Helman, kritiekloos over diens talrijke onhebbelijkheden zoals gierigheid en bemoeizucht is hij allerminst. (…) Twee punten met name maken het boek extra boeiend, de beschrijvingen van Helmans gereis en gesjouw, en zijn contacten met bekende, soms zelfs internationaal beroemde figuren. (…) Van Kempen heeft met zijn levensbeschrijving van “een van de grootste Surinamers van de twintigste eeuw” zijn eigen magnum opus afgeleverd. Hoeveel studies, correcties en onthullingen uit allerlei hoeken ook nog volgen, en reken maar dat dit gebeurt, over alle bronnen heen zal dit standaardwerk over de caleidoscopisch onnavolgbare Lou Lichtveld een verlichtende slagschaduw blijven werpen.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Rusteloos en overal’
Meer over Michiel van Kempen op deze site
Meer over Albert Helman op deze site

«Goed evenwicht tussen fictie en non-fictie.» – André Oyen

Opmaak 1Over ‘Zwijgplicht’ van Theo Stokkink op Ansiel, 10 april 2018:
De Vlaamse auteur Elisabeth Marain liet zich in 1994 inspireren door ‘ de groote oorlog’. In ‘Cyclus der legenden’ worden we geconfronteerd met het schrijnend leed van de Belgische vluchtelingen die vanuit hun door Duitsers bezette land een veilig onderkomen zochten in het neutrale Nederland. (…) Na twee delen haakte de schrijfster jammer genoeg af. In het derde deel zou de zoektocht naar Hélène worden beschreven, maar tot publicatie is het nooit gekomen. Met haar toestemming heeft Theo Stokkink dertig jaar later de draad opgepakt, nu vanuit een Nederlands perspectief. (…) In het eerste deel van het boek ligt de nadruk behalve op de geschiedenis van Hélene en ook op de homoseksualiteit van Theo en op de verscheurdheid, schaamte en dilemma’s die dat begin vorige eeuw met zich mee zich mee bracht. De liefde moest altijd in het verborgene plaatsvinden en door een nieuwe wet lag zelfs gevangenisstraf op de loer. Bovendien was er altijd de angst voor ontdekking waarmee je dan schaamte en blaam over je familie zou uitstorten. Liefde, schaamte, angst, onbegrip en onmacht strijden om voorrang en taal voor dit soort zaken vinden ze nauwelijks. Theo Stokkink weet het evenwicht goed te bewaren tussen fictie en non-fictie en maakt er één groot factionverhaal van. Dat de pijnlijke geschiedenis van een zoekgeraakte baby het verhaal van zijn eigen moeder is, maakt het boek des te aangrijpender.
Lees hier en hier de recensie
Meer over ‘Zwijgplicht’
Meer over Theo Stokkink bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Ze verschenen nooit eerder in druk.» – André Oyen

VoorplatVerWegDichtbij75Over ‘Ver weg dichtbij’ van Boeli van Leeuwen op Ansiel, 6 april 2018:
Boeli van Leeuwen (1922-2007) besloot zijn oeuvre met een serie columns in de Curaçaosche Courant, die werden gebundeld in het magistrale slotakkoord ‘Geniale Anarchie’. Tot voor kort was onbekend dat hij zijn schrijversleven er ook zowat mee begon: columns die hij veertig jaar eerder schreef voor de Wereldomroep werden onlangs door literatuurwetenschapper Jos de Roo uit het archief van de Wereldomroep geplukt en in een mooie uitgave op de markt gebracht. Ze verschenen nooit eerder in druk en waren slechts bedoeld om te worden uitgesproken voor de radiomicrofoon. Van Leeuwen schreef ze tussen 1951 en 1954, jaren waarin hij in Nederland verbleef.
Lees hier en hier de recensie
Meer over ‘Ver weg dichtbij’
Meer over Boeli van Leeuwen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Prachtige psychologische roman die veel lezers verdient.» – Marjo van Turnhout

Opmaak 1Over ‘De zoektocht naar Madeleine Merano’ van Pauline J. van Munster op Leestafel, 10 april 2018:
Op een fictief klein eiland is iedereen op zoek naar een jong meisje dat verdwenen is. Haar ouders zijn rijk, maar een verzoek om losgeld blijft uit. Het is de testcase van rechercheur Brigitta, wier vader voor haar commissaris van politie was. Die vader heeft helaas weinig vertrouwen in haar, al is er een verdachte opgepakt: de 40-jarige Wuliton. (…) Intussen zwermen er journalisten en fotografen over het hele eiland, die willen weten of er een verband bestaat met de verdwijning van het tienjarige jongetje, tien jaar eerder. Die werd tenslotte gevonden. Door Brigitta. (…) Al deze en nog een paar andere personages hebben een eigen rol in het verhaal dat draait om Madeleine, het meisje dat verdwenen is. Allemaal mensen die op zoek zijn naar iets. En dat is niet per se het meisje… (…) Een klein eiland met een wonderschone landschap dat steeds meer toeristen trekt, maar toch vrij ontoegankelijk blijft. Een redelijk besloten gemeenschap dus, hetgeen de sfeer mede bepaalt. Pauline van Munster tekent deze sfeer met veel aandacht voor details, waardoor niet alleen de karakters duidelijk naar voren komen, maar je ook zin krijgt om eens op dat eiland te gaan kijken. ‘De zoektocht naar Madeleine Merano’ is een prachtige psychologische roman, die veel lezers verdient. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘De zoektocht naar Madeleine Merano’
Meer over Pauline J. van Munster bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Fraai geschreven.» – Nels Fahner

VoorplatVloeivelden1_Opmaak 1.qxdOver ‘De vloeivelden in’ van Aly Freije in Friesch Dagblad, 7 april 2018:
(…) Meteen aan het begin van het boek worden al je zintuigen aangesproken: het gaat over warmte, licht, geluid. Hier is een dichter aan het woord. (…) Het is eigenlijk een soort coming of age-verhaal. Op zichzelf zijn de gebeurtenissen ndie worden verteld niet heel spectaculair; het gaat over vriendinnen, over een zieke vader, over een jongen die haar meeneemt het bos in, waarbij je je afvraagt of hij wel te vertrouwen is. De natuur spiegelt de sfeer van het verhaal, die nu eens weids, dan weer onheilspellend is. (…) Het hele verhaal door hangt er een soort paradoxale sfeer, gevoed door een groot besef van vergankelijkheid. Je beseft opeens weer wat een tweeslachtige tijd de puberteit is. Je staat overal voor open, de wereld ligt ook voor je open, maar tegelijkertijd ben je nog enorm kwetsbaar en naïef. (…) ‘De vloeivelden in’ is een ode aan Groningen, en een fijnbesnaarde karakterschets van een jeugd die nooit ophoudt, hoe oud je ook wordt.
Lees hier de recensie
Meer over ‘De vloeivelden in’
Meer over Aly Freije bij Uitgeverij In de Knipscheer

Haarlem-Mutare met ‘Over en weer’ op Afrikadag 2018

AfrikadagOp zaterdag 14 april vindt de Afrikadag 2018 van 10.00 tot 18.00 uur plaats op de prachtige locatie het Koninklijk Instituut voor de Tropen in Amsterdam. Het thema van dit jaar is “nieuw activisme”. De Afrikadag is uitgegroeid tot een jaarlijks terugkerend evenement met ruim 1200 bezoekers, 150 interessante gastsprekers uit het binnen- en buitenland en zo’n 100 vrijwilligers die de Afrikadag elk jaar weer tot een succes weten te maken. Naast een uitgebreid cultuurprogramma gaan de bezoekers in tientallen politieke debatten, workshops en lezingen rechtstreeks in gesprek met politici, professionals en elkaar. Een van de vele informatiestands is van Stedenband Haarlem-Mutare die de boekuitgave ‘Over en weer’ presenteert, een boek dat terugblikt op 25 jaar wederzijdse vriendschap. Ruim dertig mensen uit beide steden en uit diverse organisaties vertellen over de vele kleinschalige projecten op het gebied van volkshuisvesting, sport, cultuur, gezondheid, onderwijs en milieu. Het is echter meer dan alleen een terugblik. Tegelijk kijkt ‘Over en weer’ vooruit, naar de toekomst. Het boek ontstijgt daarmee het lokale belang en is een pleidooi voor voortzetting van deze duurzame vorm van rechtstreekse contacten tussen steden in een veranderende wereld van ontwikkelingssamenwerking. Het boek is te koop op de boekenstand van Athenaeum Boekhandel, alwaar het gesigneerd wordt door eindredacteur van het boek Inge Crul.
Meer over Afrikadag 2018
Meer over ‘Over en weer’ (25 Jaar Stedenband Haarlem-Mutare)

«Eenzaamheid is een geliefd onderwerp voor schrijvers. Een inspirerend thema.» – Serge Sekhuis

portret 9Peter Lenssen over de eenzaamheid van het schrijverschap in De Limburger, 2 april 2018:
(…) Vorig jaar is mijn boek ‘Bitterdagen’ verschenen. Dat gaat over eenzaamheid. Over een oudere man, Sjef Sonneschein, die terugkijkt op zijn leven. Hij constateert dat hij helemaal alleen over is gebleven. Iedereen die hij ooit lief had, is overleden en hij vraagt zich af: heb ik wel genoeg voor ze gedaan? Ik ben nu zelf 60, was achter in de vijftig toen ik ‘Bitterdagen’ schreef. Ja, tijdens het schrijven heb ik ook terug gekeken op mijn eigen leven. Hoe ik zelf in een andere levensfase terecht ben gekomen. Wat heb ik eigenlijk voor mensen betekend? (…) Wil ik mijn einde zelf kunnen regisseren? Ja, schrijven is ergens een eenzaam vak. Je doet het helemaal alleen, het is je eigen kunstwerk dat je in de wereld zet. Dat kan een zeer confronterend proces zijn. Natuurlijk gaat ‘Bitterdagen’ ook over mezelf. Die bittere oude man, dat ben ik ook een beetje. Geen auteur die zijn personages toevallig kiest.
Lees hier het artikel
Meer over Peter Lenssen bij Uitgeverij In de Knipscheer

Presentatie ‘De schoonspringer’ van Jos van Daanen

VoorplatSchoonspringer75MetRandOp zondag 15 april 2018 wordt vanaf 14.00 uur in de Thiemeloods in Nijmegen de bundel ‘De schoonspringer’ van Jos van Daanen gepresenteerd. In het programma wordt door Jos van Daanen het eerste couplet van ‘De Zelfmoordenaar’ van Herman van Veen ten gehore gebracht met accordeonbegeleiding van Peter Brouwer. Het eerste exemplaar zal worden overhandigd door Peter de Rijk, redacteur van Uitgeverij In de Knipscheer. Verder zijn er gastoptredens van Hans Rothuizen, Len Vossen, Monica Boschmann. Locatie Thiemeloods, Leemptstraat 34, 6512 EN Nijmegen. Meldt uw komst liefst vooraf op indeknipscheer@planet.nl
Meer over ‘De schoonspringer’
Meer over Jos van Daanen op deze site

«Seksuele zoektocht boeiend en overtuigend beschreven.» – Mirjam Scholten

VoorplatVloeivelden1_Opmaak 1.qxdOver ‘De vloeivelden in’ van Aly Freije voor NBD | Biblion, 7 april 2018:
De raamvertelling schetst de jeugd van Anna, opgroeiend in de jaren vijftig, op een boerderij aan de rand van de veenkoloniën vlakbij Duitsland. Ze doorloopt het gymnasium, waarvan de laatste periode wordt gedomineerd door de dodelijke ziekte van haar vader. Hij sterft na een akelig ziekbed. Moeder neemt het bedrijf over. Het is een tijd waarin seksualiteit onbesproken blijft, dus zeker ook homoseksualiteit. Anna is juist haar seksuele identiteit aan het ontdekken. Ook over de dood wordt in de jaren na de oorlog gezwegen. Toch ervaart ze thuis ook ruimte en vrijheid. Maar de stad lokt. Als ook moeder ernstig ziek wordt, komt Anna terug naar huis om haar tot het laatste te verzorgen. Een flink aantal jaren later gaat ze opnieuw naar de plek van haar jeugd, met Helen, haar geliefde, en herbeleeft ze haar jeugd. Een boeiend en in weerwil van de geringe omvang van het verhaal toch behoorlijk gelaagde roman. Vooral de seksuele zoektocht is boeiend en overtuigend beschreven, passend in het tijdsgewricht. Prozadebuut van de schrijfster na twee bundels met opvallende poëzie.
Lees hier de recensie
Meer over ‘De vloeivelden in’
Meer over Aly Freije bij Uitgeverij In de Knipscheer