«In lyrische bewoordingen gaat hij los.» – Freek Wolff

VoorplatEtappe-75Over ‘De fatale etappe’ van Hans van Hartevelt in Barneveldse Krant, 19 september 2020:
Een thriller had Hans van Hartevelt nog niet geschreven en die uitdaging ging hij aan. (…) “Dat viel me reuze tegen, omdat je zoveel feitjes moet vertellen die toch nog niks verklappen. Tegelijk moet je het boek zo opbouwen dat je een aantal mensen verdenkt, maar aan het einde toch compleet verrast wordt. Dus moet je personen opvoeren die het allemaal gedaan kunnen hebben en dat moet je allemaal onthouden.” (…) Het verhaal kent niet echt een hoofdpersoon, maar de schrijver refereert meteen aan Eddy Merckx, de befaamde Belgische wielrenner die in de jaren zestig en zeventig alles won. “In mijn boek is een renner van een vage ploeg uit Mexico. Hij is er één van een tweeling, wint ook alles en staat op het punt de Vuelta van Spanje te winnen. Dan zou hij nog groter dan Merckx worden en dat kon natuurlijk niet gebeuren.” (…) “Je kunt het raden, want een van de Mexicaanse tweeling stort in een ravijn. Dan wordt de spanning opgebouwd over de vraag wie dit gedaan kan hebben. Was het een ongeluk, is hij van de weg geduwd, is zijn fiets onklaar gemaakt, of is hij door een motor aangereden?” (…) “Wielrennen zit vol list en bedrog. Maar de heroïek vind ik geweldig” (…) De schrijver vindt de Vuelta een fantastische ronde. (…) In lyrische bewoordingen gaat hij los over het berglandschap, zodat hij dit imposante decor ook in zijn boek schetste. (…)
Lees hier het interview ‘Wielrennen zit vol list en bedrog’
Meer over ‘De fatale etappe’
Meer over Hans van Hartevelt bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een gewelddadig verhaal van geldzucht, gokken, drugs en dood.» – Wim Rutgers

drakendoder zonder logo met tekst proef18 (1) kopieOver ‘Het dossier van de drakendoder’ van Clyde R. Lo A Njoe in Antilliaans Dagblad, 19 september 2020:
(…) In ‘Het dossier van de drakendoder’ lezen we over de alomtegenwoordige in alle maatschappelijke regionen doorgedrongen wereld van gokken en drugs in de onder- en bovenwereld van Hongkong, in de jaren tachtig, een decennium aan de vooravond van de overname van de Britse kolonie door China. (…) Hoofdpersoon is Wong Chiao Xie, telg van een familie die in het verhaal al in het derde geslacht nauw betrokken is bij de georganiseerde misdaad van de 14K ‘tong’ of ‘triade’. (…) Zijn vader werd slachtoffer van een mislukt drugstransport. Voor de verweesde jongen wordt door de organisatie gezorgd door hem bij een kinderloos echtpaar, Man Lai en Lin Fong, onder te brengen, maar met het doel om – zodra hij volwassen is – in de organisatie te worden gebruikt. Zo groeit Chiao Xie vanaf zijn kleutertijd op in een parallelle wereld in de onderaardse gangen van de stad, die ‘kathedraal van duisternis met catacomben van wanhoop’ en ver verwijderd van de wereld daarboven en daarbuiten. (…) Het hechtdoortimmerde verhaal biedt tal van gegevens rond een internationale ‘war on drugs’ in Hongkong, Amsterdam en de Verenigde Staten, waar onderwereld en bovenwereld elkaar raken en soms met elkaar verweven zijn. Dat biedt het verhaal een ritmiek die de aandacht van de lezer vasthoudt. Dat wordt versterkt door flash backs en flash forwards, door sprongen in tijd en plaats, cliff hangers, intertekstuele verwijzingen en een geheimzinnige regiefiguur op de achtergrond die op essentiële momenten steeds weer opduikt. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Het dossier van de drakendoder’
Meer over Clyde Lo A Njoe bij Uitgeverij In de Knipscheer

‘Natuurlijk Haarlem’ van Yorick Coolen als podcast

VoorplatNatuurlijkHaarlem-75Naar aanleiding van de boekuitgave ‘Natuurlijk Haarlem’ van Yorick en Eric J. Coolen nodigde de gemeente Haarlem Yorick Coolen uit op basis van het boek een 10-tal wandelingen samen te stellen, die als podcast te beluisteren zijn. De start van dit initiatief is op 18 september 2020, de openingsavond van Haarlem Shopping Night & Weekend in het centrum van Haarlem. Ben jij benieuwd naar het groen in de stad? Bioloog, kunsthistoricus én Haarlemmer Yorick Coolen vertelt over het nut en het belang van een groene, klimaatbestendige stad. Hij leidt je langs plekken in het centrum en laat je met een andere blik naar de stadsnatuur kijken. Én vertelt wat je in je eigen tuin of op je balkon kunt doen om bij te dragen aan een klimaatbestendig Haarlem. Luister naar de podcast ‘Natuurlijk Haarlem’ en volg de route. Het vertrekpunt van de wandelingen is het VVV-kantoor op de Grote Markt. De audiotours zijn de beluisteren op Spotify.

Dit zijn de afleveringen/wandelingen:
1. De bolwerken
2. Het Kenaupark
3. Het Spaarne vanaf Molen de Adriaan
4.De Wijngaardtuin
5. De Hortus Medicus
6. De Grote Markt
7. De Haarlemse Beek
8. Het Teylers Museum
9. Parkeergarage De Kamp
10. De Haarlemmerhout

Klik hier voor de wandelingen
Klik hier voor de poster
Klik hier de aankondiging op de gemeentesite
Meer over het boek ‘Natuurlijk Haarlem’

Lakshmi’s eerste theatertournee ‘Adem’ op video en aankondiging extra tournee ‘Huidhonger’

Lakshmi HuidhongerNa een kleine honderd voorstellingen beleefde de eerste theatertour Adem van LAKSHMI, die op 25 oktober 2018 begon, haar laatste voorstelling in de Verkadefabriek in Den Bosch op 19 december 2019. Van dat laatste optreden is een videoregistratie gemaakt, die onlangs op YouTube is gezet. Het uitbrengen van deze concertvideo valt nagenoeg samen met de aankondiging van een extra ingelaste nieuwe ‘coronaproef’ theatertour die zij op verzoek van de zalen samenstelde. In Huidhonger (22 oktober t/m 19 december 2020) haalt Lakshmi inspiratie uit verschillende levensfases en vraagt zich af hoe belangrijk het is om ergens bij te horen en geliefd te worden. Nu de wereld verandert, lijken deze onderwerpen belangrijker dan ooit. Door covers (‘I Touch Myself’, ‘Zeg me dat het niet zo is’ en meer), eigen (ook nieuwe) nummers en monologen belicht ze zoveel mogelijk facetten van eenzaamheid, aanraking en genegenheid. Ook zal ze nieuwe energie meegeven om vol vertrouwen de nieuwe wereld aan te kunnen. In ‘Huidhonger’ treedt Lakshmi op met haar bandleden Pauline Koning en Rob Peters.
Klik hier voor de videoregistratie van ‘Adem’ (01.37.24)
Klik hier voor de teksten van de theatermonologen van ‘Adem’ en een terugblik in foto’s
Klik hier voor de data van ‘Huidhonger’
Meer over Lakshmi op deze site

Howard Krol / Arthur Lava (1955-2020), in herinnering

HowardKrolIk zou het moeten nakijken, en dat kan ik niet want ik zit net een weekje in Frankrijk op adem te komen, maar ik denk dat het eind 1986 begin 1987 geweest moet zijn dat mijn broer Jos Knipscheer († 1997) vanuit Amsterdam met Howard Krol de uitgeverij in Haarlem binnenstapte. Howard, tien jaar jonger dan Jos, lang, knap, energiek. Zijn bruinverbrande kop stak af tegen het immer bleke gelaat van Jos, die het toen al moest redden met een energieschaal van 6% vanwege falende nieren. Hij zou zeker voor vijf jaar de rechterhand worden van Jos – en gezamenlijk zouden zij een nieuwe generatie jonge schrijvers aan de uitgeverij binden, niet alleen een aantal Maximalen (als Arthur Lava), maar ook bijvoorbeeld Diana Ozon en Adriaan Bontebal († 2012). Howard was behalve een goed redacteur, een goed organisator, een man met contacten en daardoor een promotioneel uithangbord van de uitgeverij. Hij voelde zich thuis op het podium, bracht het tijdschrift De Held bij ons binnen, hielp de uitgeverij eind 1988 begin 1989 verhuizen naar het Singel 450 in Amsterdam en een paar jaar later het 15-jarig bestaan van de uitgeverij daar vormgeven. Het klikte tussen hem en de in die tijd gezichtsbepalende vormgever van de uitgeverij Henrik Barends, een samenwerking die zich ook nadien zou voortzetten bij Uitgeverij Voetnoot, een initiatief van Henrik en zijn partner, vertaalster Anneke Pijnappel. En natuurlijk kwamen we elkaar in recenter jaren tegen bij het afscheid van zoveel gezamenlijke dierbaren. En die regelmatige ‘weerzienen’ waren altijd een warm genoegen en deden ons ieder in gedachten terugdenken aan die tijd dat de uitgeverij als een jonge puber te groot was voor servet en te klein voor tafellaken. En nu zit ik hier te proberen ook eens een bruinverbrande kop te krijgen en moet ik veel te vroeg achter jouw naam een jaartal zetten met een kruisje; †2020. Howard, bedankt voor je commitment aan en inzet voor de uitgeverij.

franc knipscheer, Vaux, 16 september 2020

Presentatie ‘Het verdriet van de fluit’ van Saya Yasmine Amores nu op 27 september

voorplatFluit1-75[Door omstandigheden vindt de boekpresentatie een week later plaats dan eerder aangekondigd.]
Vereniging Ons Suriname en Uitgeverij In de Knipscheer hebben het genoegen u uit te nodigen voor de boekpresentatie van Bánsuri ke gam / Het verdriet van de fluit van Saya Yasmine Amores op zondag 27 september 2020 vanaf 15.00 uur. De presentatie vindt plaats in Vereniging Ons Suriname / Hugo Olijfveldhuis, Zeeburgerdijk 19-21, 1093 SK Amsterdam. Tel 020 693 5057. Richtlijnen i.v.m. corona worden in acht genomen; er kunnen daarom maar 40 personen in de zaal. Vooraf aanmelden verplicht: info@veronsur.org. Live streaming van de presentatie is te volgen op https://www.facebook.com/Vereniging-Ons-Suriname-198343103553256.
Inloop vanaf 14.30 uur; einde 17.00 uur. Op zondag vrij parkeren. De eerste exemplaren zullen door de auteur uitgereikt worden aan Simon van der Lugt (onder voorbehoud) en Delano Veira. Verder werken aan het programma mee: Harry de Kruijff, Peter Tholen en Franc Knipscheer. Na afloop verkoop en signeren van de nieuwe bundel; pinautomaat aanwezig.
Saya Yasmine Amores publiceerde eerder gedichten en romans onder het pseudoniem Cándani.
Meer over ‘Het verdriet van de fluit’
Meer over Cándani bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Saya Yasmine Amores bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Dát is de kracht van Saya Yasmine Amores: haar regels resoneren, dreunen na in de lezer.» – Willem Thies

voorplatFluit1-75Over ‘Bānsuri ke gam / Het verdriet van de fluit’ van Saya Yasmine Amores in Poëziekrant, september 2020:
(…) Saya Yasmine Amores dicht over sociale pijn, over niet welkom zijn. (…) Prachtig in al zijn eenvoud, anekdotisch en laconiek maar messcherp vangt het gedicht ‘Surinaamse Hollander’ aan: ‘twee tot vier woorden / heeft hij geleerd / in Holland / nu heeft hij / grootsprakigheid’. Álles ligt samengebald in deze nieuwvorming, ‘grootsprakigheid’. Al is het geen ‘bestaand’ (woordenboek)woord, het drukt precies uit wat het ‘moet’ uitdrukken, alle lading en gelaagdheid ligt in dit ene woord, nee, hangt als een aura rond dit woord. De toon van Amores maakt haar lyriek. Die toon is ongrijpbaar en toch heel natuurlijk; lucide en (nogmaals) laconiek; soms (in het licht van wat wordt gezegd) bijna ondraaglijk onderkoeld, ‘sec’. (…) En wat te denken van deze regels in het gedicht ‘God’: ‘wat is de waarde van een alleenstaande vrouw / in deze samenleving? / de prijs van zout is hoger’. Doodkalm staat het er, maar eronder gaat een schrijnend besef (en een vlijmend protest! een aanklacht) schuil – door het noemen van een oud en traditioneel handelsproduct waartegen de waarde van een mens wordt afgemeten, in de context van de Surinaamse samenleving, wordt de associatie met het slavernijverleden opgeroepen (en de ontmenselijking en traumatisering daarmee gepaard gaande): de alleenstaande vrouw voelt zich een ding, een minderwaardig iets, minder waard nog dan zout, en stelt zich daarmee min of meer op gelijke hoogte met de slaaf, zó laag, dat wil zeggen zo verlaagd (in eigenlijke zin: ver-nederd) en gemarginaliseerd door de maatschappij. Dát is de kracht van Saya Yasmine Amores: haar regels resoneren, dreunen na in de lezer; het oppervlak is bedrieglijk rustig, maar de onderstroom trekt je mee. (…)
Lees de volledige recensie ‘De prijs van zout is hoger’ in ‘Poëziekrant’ september 2020. Nieuwsgierig naar de hele recensie? Studenten kunnen een kopie aanvragen bij indeknipscheer@planet.nl
Meer over Het verdriet van de fluit
Meer over Saya Yasmine Amores bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een ‘geselecteerde werkelijkheid’ wordt gestructureerd en gemodelleerd tot de ‘universele waarheid’.» – Wim Rutgers

VoorplatBouwval-75Over ‘De bouwval’ van Ronny Lobo in Antilliaans Dagblad, 12 september 2020:
(…) Hoofdpersoon van de roman is Willem de Wilde, die met zijn vrouw Monique en kinderen in de jaren zeventig naar Curaçao is uitgezonden om daar voor zijn Nederlandse bedrijf onder meer een groot aantal volkswoningen en uiteindelijk een modern nieuw hospitaal te realiseren. (…) Het gaat Willem voor de wind en hij maakt een sprookjesachtig snelle carrière. (…) Met de politici onderhoudt hij een innige band. Zijn bedrijf sponsort politieke partijen. (…) Naast bouwfraude door financieel gerommel in aannemingsprocedures, is de lokale politiek een tweede verhaallijn, een politiek die zowel corrupt blijkt als afhankelijk is van het grote geld dat de verkiezingscampagnes sponsort. (…) De derde verhaallijn in de roman is de wereld van accountancy en consultants, zoals Luuk Steenborg. (…) Hij slaagt erin de opdracht voor de bouw van het nieuwe hospitaal, via een paar douceurtjes aan de premier binnen te harken. (…) De bouw van het nieuwe ziekenhuis vormt een splijtzwam in politiek en samenleving door de keuze tussen het terrein van de oude Amstel bierfabriek of een renovatie en uitbreiding van het oude hospitaal in Otrobanda. In dit felle conflict komen in de roman de advieswereld, de bouwwereld en de politiek ‘handjeklap’ samen. (…) De bouwfraude is van ongekende omvang met tentakels vanuit de lokale bouwwereld naar Nederland (…) In De bouwval wordt ‘een geselecteerde werkelijkheid gestructureerd en gemodelleerd’ tot de ‘universele waarheid’ dat hebzucht en eigenrichting nooit lonen, met een impliciet pleidooi dat tegenover geldzucht en de daaruit voortvloeiende corruptie een sociale levenshouding prevaleert.
Lees hier de recensie
Meer over ‘De bouwval’
Meer over Ronny Lobo bij Uitgeverij in de Knipscheer

«Een dergelijk ‘verhaal’ kent zijn oorsprong in de keiharde realiteit.»

drakendoder zonder logo met tekst proef18 (1) kopieOver ‘Het dossier van de drakendoder’ van Clyde Lo A Njoe op Boekenbijlage, 12 september 2020:
(…) De grootste boef in deze roman is niemand minder dan de witte conciërge van het hotel! Hij ‘gebruikt’ Mesut de Algerijn als loopjongen, zoals hij het eerder ook probeerde met Moncef de Tunesiër. Het is trouwens geen toeval dat het geboefte en gespuis stuk-voor-stuk uit allochtonen bestaat. In de grimmige realiteit van deze gebeurtenissen was het spijtig genoeg ook niet anders. Alleen heb ik bij sommige personages de afkomst en de nationaliteit moeten veranderen. Natuurlijk was Mesut geen Algerijn en geef ik je driemaal te raden wat hij wél was. Hetzelfde geldt voor zijn kompaan Moncef de Tunesiër. Eens temeer het bewijs dat onderzoek én heronderzoek geen zeldzaamheid zijn bij de totstandkoming van een dergelijk ‘verhaal’ dat zijn oorsprong kent in de keiharde realiteit: in zekere mate dus non-fictie. Ook hier was de realiteit het begin van de procedure. Ik was toeschouwer die morgen –als voorbijganger op de vroege morgen– die van een afstand zag, dat het personage Mesut het leven liet. Dat vergeet men nooit meer. (…) [Hoofdpersoon Xiao Xie] heeft het niet makkelijk gehad. Tijdens het sterven van zijn jonge moeder, die veel voor hem betekent, wordt hij regelrecht afgeblaft met de woorden: ‘Ga weg. Laat me met rust…’ Ik geef iedereen ter overweging wat dit voor effect heeft op een kind van nog geen zes en welke consequenties dat op hem heeft op latere leeftijd. (…)
Lees hier het interview van Kees de Kievid ‘De snoeiharde waarheid’
Meer over ‘Het dossier van de drakendoder’
Meer over Clyde Lo A Njoe bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Deze woest barokke roman sleept iedereen mee.» – Job ter Steege

Opmaak 1Over ‘Het Wezen’ van Peter Drehmanns op Boekenbijlage, 11 september 2020:
Kunstgeschiedenisdocent Koen Grondijs is 50 jaar. Hij is helemaal klaar met de westerse cultuur die hij tot zijn beroep heeft gemaakt. Grondijs (…) vertrekt naar een verre Archipel waar het Wezen te vinden moet zijn. (…) Gelukkig heeft het Wezen ook een zelfportret geschreven. Het Wezen beschouwt zich als de zoekgeraakte zwarte doos van een neergestort vliegtuig, een biologische crash, een vleesgeworden paradox die graag in boomholtes slaapt. Verder is onbewijsbaar-blijven zijn belangrijkste taak en daar zal het niet bij blijven. Omdat wetenschappers hopeloos vastliepen met hun hun onderzoek naar het Wezen, hebben ze het doodverklaard. Koen Grondijs gaat welgemoed op stap. Tenslotte werd het Wezen nog in 1982 waargenomen. Het zal niet lang duren of hij maakt kennis met Dino Drogo, een Italiaan die dode dieren opzet. (…) De twee mannen hebben elkanders steun hard nodig, want de tocht blijkt vol met onvoorziene gevaren. (…) ‘Het Wezen’ is de uitbundige en tragikomische zoektocht van Koen Grondijs die smacht naar het Wezen. (…) Deze woest barokke roman sleept iedereen mee. Vooral lezers die Rousseau en diens hunkering naar de natuur onweerstaanbaar voelen jeuken.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Het Wezen’ op deze site