Literaire Memorial: Bhai, Elly Purperhart, Shrinivási, Michaël Slory, Bea Vianen

verOnsSurOp zondag 17 maart 2019 vindt bij de Vereniging Ons Suriname een herdenking plaats van vijf schrijvers die ons de laatste maanden zijn ontvallen: Bhai, Elly Purperhart, Shrinivási, Michaël Slory en Bea Vianen. Programma met vijf sprekers: Maritha Kitaman, Rabin Baldewsingh, Hugo Fernandes Mendes, Michiel van Kempen en Geert Koefoed. Ook worden er van elk van de schrijvers filmfragmenten vertoond. Verder zijn er bijdragen van acteur Kenneth Herdigein en musici Denise Jannah, Raj Mohan en Ronald Snijders. De presentatie is handen van Tanja Jadnanansing. Er zijn boekentafels van Uitgeverij In de Knipscheer en van Naks Nederland.
Datum zondag 17 maart 2019, van 15.00 uur (stipt) tot 18.00 uur
Toegang €5,00; leden Ons Suriname vrij toegang
Graag vooraf aanmelden op info@veronsur.org / 020 693 50 57
Locatie Vereniging Ons Suriname, Hugo Olijfveldhuis, Zeeburgerdijk 19a, 1093 SK Amsterdam
Bron
Klik hier voor het programma
Meer over Shrinivási
Meer over Michaël Slory
Meer over Bea Vianen

«Extaze-dichters geven het Nederlandstalig poëzielandschap kleur en uitstraling.» – André Oyen

cover10voor10Over ‘10 voor 10. Tien Extaze-dichters van de jaren tien’ op Lezers tippen lezers, 11 maart 2019:
(…) Het werk van de tien Extaze-dichters belichaamt de tien productieve jaren, waarin stuwende krachten als Heidi Koren, Giuseppe Minervini, Hanz Mirck, enz. het Nederlandstalig poëzielandschap kleur en uitstraling gaven. De andere dichters zijn mij minder bekend maar het was wel verfrissend om ook met hen kennis te mogen maken. Deze bundel, serveert lekker weglezende gedichten die opgesmukt zijn met mooie zwart-wit foto’s en op bijzondere wijze vormgegeven door Els Kort. Het boekwerk is ook een heerlijke manier om bewonderd te dwalen door Tien Extaze-dichters van de jaren tien!
Lees hier het signalement
Meer over ‘10 voor 10. Tien Extaze-dichters van de jaren tien’

«Een verontrustend boek; dat is een compliment!» – Ingrid Verhelst

coverEreeks6-OWH-DefOver ‘Olifanten warm houden’ van Dieuwke van Turenhout in een e-mail aan de auteur, 7 maart 2019:
(…) ‘Olifanten warm houden’ is een verontrustend boek, vind ik. Mocht je twijfelen: dat is een compliment! Je trekt me binnen in sferen waar het noodlot om de hoek gluurt, vastbesloten om niet achter die hoek te blijven staan. Dat bevalt me heel erg. Je taal bevalt me zo mogelijk nog meer. Je schrijft ontzettend mooi, serveert knappe beelden, flagrante uitspraken, beklijvende personages. (…)
Ingrid Verhelst is auteur en schrijfcoach.
Meer over ‘Olifanten warm houden’

«De lokroep van de taal waaraan Shrinivāsi gehoor gaf.» – Bertram Mourits

267-shrinivasienastridroemer1977_5c73c5b806dfd-1024x800 Shrinivási en Astrid H.Roemer in 1977

Over Shrinivási in artikel in ‘Ademloos voordragen in vele talen’ op Literatuurmuseum, 3 februari 2019:
Het is nieuws in augustus 1966, voor Amigoe di Curaçao, het ‘dagblad voor de Nederlandse Antillen’: ‘Dichter M. Lutchman terug op Antillen.’ Drie jaar lang had Martinus Lutchman in Nederland geleefd. Het bericht meldt onder andere dat hij daar een lerarenopleiding Nederlands heeft gevolgd. Niet afgemaakt, maar dat zit hem niet dwars: ‘Ik ben nu veel rijper en gelukkiger en kan meer doen.’ In Nederland had hij lezingen gegeven over Surinaamse en Antilliaanse literatuur, hij hield vijf radiolezingen over Hindoestaanse feesten en in Arnhem gaf hij tijdens de oecumenische conferentie van wereldgodsdiensten voor de Vrijzinnige Protestante Gemeente een inleiding over de islam. Hij is bekender onder de naam Shrinivāsi, die hij gebruikte voor zijn gedichten. Hij overleed 26 januari 2019.
Lees hier verder
Meer over Shrinivási bij Uitgeverij In de Knipscheer

Boekenweek in de Pletterij

Op de eerste zondag van de Boekenweek organiseert Uitgeverij In de Knipscheer op 24 maart 2019 een prachtig boekenprogramma met auteurs uit Nederland, Vlaanderen en (oorspronkelijk) Suriname. Centraal staat het thema vriendschap naar aanleiding van de roman Ava Miller en ik van Kristien De Wolf die deze zondag gepresenteerd wordt. Dit middagje nieuwe literatuur wordt aaneengepraat door radiomaker en uitgeverijredacteur Peter de Rijk, die in gesprek gaat met de auteurs voorafgaand aan hun optreden. Gastoptredens worden verzorgd door Dieuwke van Turenhout met Olifanten warm houden, Karin Lachmising met Zeven rivieren ver en Peter Lenssen met Pleisterplaats Belleville. U bent van harte uitgenodigd dit programma mee te maken.

allen-75

In Ava Miller en ik trekt Sieg Engel met dezelfde obsessieve inzet waarmee ze haar zelfgekozen isolement koesterde, nu de grillige Ava Miller haar leven binnen. Wanneer hun onwaarschijnlijke verbond na jaren echter scheuren begint te vertonen, ziet Sieg Engel maar één uitweg: een spectaculaire heldendaad, een ramp, een zondvloed, door haarzelf ontketend in een poging alles te redden. Ava Miller en ik is een betoverende, pijnlijk mooie roman over de geboorte en teloorgang van een vriendschap die het allerhoogste zoekt. Kees Ruys: ‘Kristien De Wolf heeft met Sieg Engel een onvergetelijk personage aan het literaire universum toegevoegd.’

alleboektitels

Gastoptredens
Olifanten warm houden verscheen in december 2018 en Dieuwke van Turenhout gooide er meteen hoge ogen mee: ‘Ze schrijft over tamelijk verschrikkelijke onderwerpen die ze uit elkaar peutert tot tamelijk verschrikkelijke onderdelen. Roald Dahl, maar dan erger.’ Beklemmende verhalen die je keer op keer naar adem doen snakken, zo vaak sta je op het verkeerde been en allemaal ‘gruwelijk goed geschreven’.

Met Zeven rivieren ver uit 2019 bevestigt Karin Lachmising haar dichterschap dat in 2013 begon. Zeven rivieren ver brengt geëngageerde poëzie die de vele aspecten van ‘afstand’ onderzoekt en verwoordt, zoals de omgang tussen mensen, hoe zij samen leven en deel uitmaken van een samenleving. Zelfs uit alles wat botst haalt Karin Lachmising ook schoonheid!

Pleisterplaats Belleville is het testimonium van een mensenrechtenactivist die voelt dat de vrijheid van het woord steeds meer onder druk komt te staan. Peter Lenssen schreef er ook een hommage mee aan Charlie Hebdo, gedreven door ‘Je suis Charlie’, de schreeuw om solidariteit die opklonk meteen na het bloedbad in Parijs. Peter Lenssen is met dit boek een van de genomineerden voor de Halewijnprijs die zondag 31 maart bekendgemaakt en uitgereikt wordt.

Na afloop van het programma is er napraat en signeren de auteurs voor de liefhebbers hun (nieuwe) boeken die ter plekke kunnen worden aangeschaft. En natuurlijk ontvangt u een eigen, alternatief boekenweekgeschenk van Uitgeverij In de Knipscheer.

Datum zondag 24 maart 2019
Locatie Pletterij Lange Herenvest 122, 2011 BX Haarlem
Aanvang 14.30 uur. Zaal open 14.00 uur. Pauze circa 15.15 uur. Einde 16.30 uur. Zaal dicht 18.00 uur.
Toegang gratis, maar uw komst wel graag aanmelden op Pletterij.nl/agenda [of via reserveren@pletterij.nl of bel 023 542 35 40]
Parkeren voor de deur is zeer beperkt mogelijk (3 parkeermeters, maximaal 3 uur, ook op zondag en ’s avonds).
15 minuten lopen vanaf het NS station.
Bus 2, 3, 5, 73 en 75 ( Connexxion) vanaf NS station tot de Turfmarkt, reistijd 8 minuten + 2 minuten lopen.
Parkeergarage De Kamp is op 4 minuten lopen afstand.
Route via openbaar vervoer planner.
Meer over Uitgeverij In de Knipscheer in de Pletterij

Meer over Kristien De Wolf
Meer over Dieuwke van Turenhout
Meer over Karin Lachmising
Meer over Peter Lenssen

Albert Helman – Het eind van de kaart. Reisverslag

Opmaak 1Albert Helman
Het eind van de kaart

reisverslag
nawoord Michiel van Kempen
gebrocheerd in omslag met flappen,
192 blz., € 19,50
ISBN 978-90-6265-760-5
oorspronkelijke uitgave 1980
heruitgave 2019

Het eind van de kaart is in alle opzichten een unicum in het toch al zo veelzijdige, grote oeuvre van Albert Helman.

Albert Helman (Lou Lichtveld) schreef het reisjournaal Het eind van de kaart in 1955, maar het boek zou pas 25 jaar later in 1980 verschijnen in de prestigieuze reeks egodocumenten Privé-Domein van Uitgeverij De Arbeiderspers. In 1955 waren hele stukken van de kaart van Suriname nog wit, oningevuld, onbekend, behalve in het hoofd van de bewoners van het diepe binnenland: inheemsen (Indianen) en marrons (nakomelingen van slaven die eeuwen geleden de plantages ontvlucht waren). Mensen die het binnenland in kaart probeerden te brengen, waren dus werkelijk pioniers, en Helman trok er ook zelf op uit hen aan het werk te zien, verkenningen die hij neerlegde in een tiental verhalen die later in Verdwenen wereld (1990) werden gebundeld. Maar bovenal is Het eind van de kaart een verkenning van zijn eigen psyche en zijn eigen fysieke onvolkomenheid in een omgeving waar hij is overgeleverd aan an¬deren. Helman laat zijn cynisme varen en geeft zich over aan ‘de magie van het oerland’.

Helmans reisverslag wordt tegenwoordig beschouwd als een van de allerbeste en leesbaar gebleven boeken van Albert Helman. Aan deze editie is een Nawoord toegevoegd van prof. dr. Michiel van Kempen.

Albert Helman (1903 -1996) heeft een uitgebreid oeuvre aan romans, verhalen, essays en toneelstukken op zijn naam staan. Begonnen als onderwijzer, componist, organist en muziekcriticus bewoog hij zich in de jaren dertig van de vorige eeuw steeds meer in de richting van polemische en sociaal en politiek uiterst strijdbare journalistiek. In Spanje vocht hij aan republikeinse zijde. Al in diverse romans en verhalen voor de oorlog gaf Helman blijk van interesse voor West-Indië, de Caraïbische regio. Na de tweede wereldoorlog was hij enige tijd minister in Suriname.

Van Albert Helman verschenen eerder bij Uitgeverij In de Knipscheer de verhalenbundels Verdwenen wereld en Peis noch vree, de romans Mijn aap lacht, Chieftains of the Oayapok!, De G.G. van Tellus, Zomaar wat kinderen, de poëziebloemlezing Mexico zingt en de ‘ecologische geschiedschrijving’ Kroniek van Eldorado (2 delen).
Over Albert Helman/Lou Lichtveld verscheen in 2016 van de hand van Michiel van Kempen de geprezen biografie Rusteloos en overal.

Meer over Albert Helman bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Michiel van Kempen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Spannend als een thriller.» – Mirjam Scholten

VoorplatRachClara_Opmaak 1.qxdOver ‘Het wonder van Santa Clara’ van Chesley Rach voor NBD / Biblion, 7 maart 2019:
In deze tweede roman (na: ‘De terugkeer van Ricardo Bonifacia’) van de op Curaçao geboren schrijver staan wonderbaarlijke gebeurtenissen in het Mexicaanse Santa Clara centraal. Tom Alexander, journalist bij de New York Times, tweevoudig winnaar van de Pulitzerprijs, weduwnaar, verbitterd en aan de drank, wordt daarheen gestuurd door zijn meerdere, om onderzoek te doen naar wat in het vervallen mijndorpje allemaal is gebeurd. Hij hoort dat de jonge Salvador aantoonbaar ernstig zieken genas, louter door aanrakingen en omhelzingen. De lokale pastoor zag zijn kerk leeglopen en noemde Salvador de antichrist, met een fataal gevolg. Alexander wordt geraakt door de open vriendelijkheid van de mensen die hij ontmoet en stelt zijn nihilistische houding bij. De moeder van Salvador wordt verteerd door verdriet en richt haar haat op het dorp. Dat heeft apocalyptische gevolgen. Het verhaal is soepel, eenvoudig, soms wat kinderlijk maar wel goed geschreven. De auteur (1952) weet het wonderbaarlijke maar interessante verhaal toch geloofwaardig en spannend als een thriller te maken. Voor lezers die een eigentijdse roman over goddelijke en duivelse machten waarderen.
Meer over ‘Het wonder van Santa Clara’
Meer over Chesley Rach

«Veelzijdige bundel voor een brede kring van poëzieliefhebbers.» – O.W. Dubois

Opmaak 1Over ‘Grenzenloos’ samengesteld door Klaas de Groot voor NBD / Biblion, 7 maart 2019:
Poëzie is een geheel eigen vertolking van de werkelijkheid en kan onvermoede gevoelswerelden oproepen. Daarvan getuigt ook deze verzamelbundel, die 190 gedichten van ruim 160 dichters uit het Nederlandse taalgebied bevat. Veel dichtregels raken het hart. Bijvoorbeeld van Mark Insingel: ‘Zij was zo mooi in / zijn verwarring. / Hij was zo tenger in / haar tederheid. / Zij waren zo opwindend / in elkanders armen’. Ontroerende regels ook van Clyde Lo A Njoe: ‘Moet ik weer denken aan jou, mij lief, mijn leed. / Zit ik trouw naast jou en luister gebroken naar je gefluister. / Zag ik, hoe het leven wreed en tergend traag uit je weggleed. / Zong je zacht die schlager voor mij in het schemerduister…’ Aangrijpende regels van Hubert Booi: ‘Mijn vrouw heeft me verlaten, al de kinderen gevlucht / Niemand is er om me te helpen, ik voel mij verloren. / In de donkere nacht slaap ik alleen, onder een verlaten boom / Regen verjaagt mij soms, mensen spotten met mij’. Een veelzijdige bundel voor een brede kring van poëzieliefhebbers. Met lijst van dichters en bronvermelding.
Meer over ‘Grenzenloos’ [ = ]

«Een helder en kleurrijk akkoord aan onze poëzie.» – Albert Hagenaars

VoorplatMetlegehanden-75Over ‘Met lege handen ging ik slapen, met een gedicht werd ik wakker’ van Walter Palm voor NBD / Biblion, 7 maart 2019:
Deze lange titel van Walter Palm (Curaçao, 1951) behelst een herdruk van diens gelijknamige verzamelde gedichten met Nederlandstalig materiaal (verschenen in 2002), nu aangevuld door 10 gedichten alleen in het Engels en 7 in het Papiaments mét NL vertaling. Qua inhoud en stijl sluiten ze naadloos aan op de andere maar bieden ze een rijker taalbeeld van Palms beweegredenen. In de inleiding zet de dichter zijn belangrijkste thema’s uiteen. Natuurlijk speelt de Antilliaanse achtergrond een rol, maar ook muziek, liefde en de dood komen ruimschoots aan bod. Over het algemeen schrijft Palm korte, direct aansprekende gedichten. Zijn kracht zit ’m in de balans tussen enerzijds het streven naar kernachtigheid en anderzijds een gulle beeldspraak: “In ijselijke stilte gewikkeld / stokstijf en lijkbleek de papegaai”. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Met lege handen ging ik slapen, met een gedicht werd ik wakker’
Meer over Walter Palm bij Uitgeverij In de Knipscheer

Chawwa Wijnberg – Het ontbreken hoor je niet. Gedichten

VoorplatOntbreken75Chawwa Wijnberg
Het ontbreken hoor je niet

gedichten
Nederland
gebrocheerd in omslag met flappen,
64 blz., € 16,50
978-90-6265-762-9
2019

Het ontbreken hoor je niet is de bundel waarin alle thema’s samenkomen die Chawwa Wijnberg haar leven lang beschreef. Net als in haar debuut Aan mij is niets te zien komt de pijn van het (oorlogs)verleden en de echo ervan in het heden voor. Het niet kunnen horen of zien zorgt voor gedichten die verklanken wat normaal onderhuids blijft. Ze zijn intens, doorleefd en glashelder. Het is niet alleen het verleden dat in deze gedichten een rol speelt, ook het heden en de toekomst klinken door: in geluk en liefde, in humor zoals alleen Chawwa die gebruiken kan, maar ook in liefdeloosheid en haat. De natuur, met name het gras, is de metafoor van alles wat overleeft. Al haar gedichten lijken de wereld te willen bezweren. Bescheidenheid siert deze dichter die liefst de hoofdletters omzeilt en je laat glimlachen waar huilen op zijn plaats zou zijn.

Ik zeg je

Het is tijd voor een gedicht
een bal met ronde woorden
of een grasspriet door
duimendik beton

een zacht vers voor dove oren
een streel over de bebloede
kus voor een vermoorde
ik wou dat ik het kon

wij zitten na de maaltijd
volgegeten en spreken
over een bloedbad uit
de krant

we hebben oordelen en
woorden, we wassen af
vegen de tafel schoon, ja
ja mevrouw, alles is aan kant

Beeldend kunstenaar en dichter Chawwa Wijnberg (1942) was een onderduikkind. Haar vader zat in het verzet en werd in de oorlog gefusilleerd. Ze debuteerde in 1989 met Aan mij is niets te zien (opnieuw uitgegeven in 2019). Standaard der Letteren: ‘Het niet-doordeweekse debuut van een authentiek dichteres.’ In 1993 verscheen Handboek voor de joodse kat, waarover de Poëziekrant schreef: ‘Een van de opmerkelijke dichteressen uit de Nieuwe Wilden. Deze bundel bevestigt haar talent. Kenmerkend voor haar poëzie zijn de weerbaarheid en de humor.’ In haar derde bundel Matses en Monsters (2000, herdrukt in 2015) vindt Wijnberg de woorden om te beschrijven wat overlevenden van de holocaust dagelijks ervaren. Paul Gellings: ‘Zang en dans dus, tot op de laatste bladzijde. De poëzie van Chawwa Wijnberg is onontkoombaar uitnodigend. Wie haar leest gaat met haar mee op reis.’ In Echo van de roos (2003) wisselen liefdesliedjes en stadsoden elkaar af maar is er ook ruimte voor de elfde september, de wandelende jood of het eigen ego. Mario Molegraaf: ‘Dit is Chawwa Wijnberg op haar best, in meer dan één opzicht herinnert ze aan Judith Herzberg. Woorden ter bezwering. Woorden om met het verleden in het reine te komen.’ Met haar vijfde bundel Nerf en flanken (2008) bewijst ze wederom met mooie metaforen de grenzen van taal te kunnen doorbreken. Mark Meekers: ‘Ik ben een dag met Chawwa in haar bundel op stap geweest. Ik heb het mij niet beklaagd.’ Nachtvlinders door het kattenluik (2012) is haar zesde bundel. Biblion: ‘Zeer intense en aansprekende en ontroerende poëzie.’ Over Krassen (2015) schreef Hans Franse op Meander Magazine: ‘Alles is geschreven met een grote helderheid van taal. Haar integere engagement lijkt haar credo.’

Haar achtste bundel Het ontbreken hoor je niet (2019) maakt de cirkel rond met haar debuutbundel Aan mij is niets te zien en markeert het 30-jarig dichterschap van Chawwa Wijnberg. In 2003 en 2004 was Chawwa Wijnberg stadsdichter van Middelburg. Van 2004 tot 2007 schreef zij wekelijks een column voor de PZC. Als dichter trad zij vijf keer op in de Nacht van de Poëzie.

Meer over Chawwa Wijnberg bij Uitgeverij In de Knipscheer