Mark Insingel op longlist Libris Literatuur Prijs 2005

Mijn territoriumDe jury van de Libris Literatuur Prijs 2005 heeft op 27 januari 2005 ‘Hoe hij rolt’, de in najaar 2004 bij Meulenhoff verschenen nieuwe roman van Mark Insingel, op de longlist geplaatst. In 1975 werd werk van Mark Insingel bekroond met de ANV-Visser Neerlandia-prijs. Voor zijn eerste roman bij Uitgeverij In de Knipscheer, ‘Mijn Territorium’, werd hem net niét de Multatuli-prijs 1981 toegekend.
Meer over Mark Insingel op deze site

Hugo Pos – Een uitroep zonder uitroepteken

90-6265-247-6HUGO POS
Een uitroep zonder uitroepteken

Nederland – Kwatrijnen
72 blz., paperback
€ 12,50
ISBN: 90-6265-247-6
Eerste uitgave 1987

Hugo Pos (1913) debuteerde in 1985 met de verhalenbundel Het doosje van Toeti (over zijn vroege jeugd in Paramaribo). Episodes uit zijn bewogen leven vertelde hij aan Jos de Roo in Oost en West en Nederland (1986). En zo is Pos na zijn pensionering als rechter nu plotseling schrijver geworden.
Maar schrijven voor zijn plezier heeft hij al sinds zijn studentenjaren gedaan, kwatrijnen met name, een vorm die hem op het lijf geschreven lijkt – vierregelige gedichten waarin op speelse toon de grote thema’s van de poëzie – liefde, leven en dood – aan bod komen:

Eros en Thanatos, fut, kameraad,
ze zijn de ruggengraat van mijn kwatrijnen
houd maar je dagboek bij, in grote lijnen
is gisteren even vrolijk als vandaag

Uit al die her en der gepubliceerde (in tijdschriften, als motto’s in zijn beide boeken, in de particuliere gelegenheidsuitgaven 12 Kwatrijnen en Het tweede dozijn kwatrijnen en nooit eerder gepubliceerde kwatrijnen, heeft Hugo Pos er zestig samengebracht in Een uitroep zonder uitroepteken – Een boekje om te koesteren.

Ik hijgde leven, leven, leven,
als ik naar bed moest ben ik opgebleven
tot ik erachter kwam: `La Vida breve’,
hooguit een uitroep zonder uitroepteken.

Didi de Paris op gedichtendag 2005

Erfgoedhuis AntwerpenUitgerekend in het fraaie interieur van de Hofkamer van het Erfgoedhuis, door de fiere stad Antwerpen in 1772 verbouwd om er belangrijke gasten te ontvangen, en met de rijkdom de buitenwereld te overbluffen, zullen op de avond van 27 januari, Nationale Gedichtendag, vier vreemde vogels neerstrijken: Eva Cox, Didi de Paris, Han van der Vegt en Peter Holvoet-Hanssen.

De deelnemers/sters zullen er hun poëticaal werk confronteren met het begin van de moderne Nederlandstalige poëzie: Paul van Ostaijen. Als deze een vrouw geweest was dan zou hij geklonken hebben als Eva Cox. Het voorbije jaar debuteerde ze ijzersterk met “Pritt.stift.lippe”. Op papier tast ze of er inkt er in haar vingers zit en op een podium zet ze letters op stem. Hoe je het draait of keert, Cox on stage is een sensatie.

Didi de Paris portretteert Van Ostaijen als die eind 1918 als banneling in Berlijn verblijft. Tussen de diepe wonden die een wereldoorlog slaat en de wreedheid waarmee een revolutie de kop ingedrukt wordt, zoekt de dichter asiel in een dadaïstisch no man’s land. Aan een gelijkaardige vrijstaat bouwt de dichter. De voorbije 25 jaar zwierf De Paris als een troubadour door de lage landen en door de literatuur. Dit jaar hoopt hij rust te vinden in een dichtbundel.

Peter Holvoet-Hanssen verraste het voorbije jaar met zijn prozadebuut ‘De vliegende monnik’, leest voor de gelegenheid oorlogsgedichten voor uit zijn alom gewaardeerd poëticaal drieluik Strombolicchio, Dwangbuis van Houdini en Santander, legt linken met Van Ostaijen en breng ook verzen van de grootmeester. ‘Gedichten moeten / een belevenis zijn, niet geschreven lijken.’ zegt hij. Wellicht krijgen we ook materiaal te horen krijgen uit zijn nieuwste poëzieproject : Spinalonga. Bij elk nieuw werk van deze auteur horen we Van Ostaijen zeggen “Allen daar heen!”

De Last Post wordt geblazen door Han van der Vegt. Als opwarmertje brengt hij een hommage aan Baader. Hiermee katapulteert hij u naar de Berlijnse Dada Club van oktober 1918. Van hieruit vertrekt u in pole position door een bezwerend gedicht. Het voorbije jaar publiceerde Van der Vegt het magistrale “Ratel”. Hij wordt bijgestaan door Filip Vandebril op contrabas. Engelen, duivels, of gewoon een interventie van het ruimteschip Exorbitans? De combinatie was onaards. The perfect poem to blow your mind.

27 januari 2005,
Erfgoedhuis Den Wolsack, Hofkamer, Oude Beurs 27, 2000 Antwerpen. 03/212.29.73
Toegang €3 Deuren 20u – aanvang 20u30 Duur 90 minuten

Didi de Paris confronteert samen met drie andere deelnemers zijn poëtisch werk met het begin van de moderne Nederlandstalige poëzie: Paul van Ostaijen.

Didi de Paris – Maladie d’Amour. Roman

90-6265-259-xDidi de Paris
Maladie d’Amour

Roman, België
Paperback, 128 blz.,
ISBN 90-6265-259-X
Eerste druk 1987

«Psychiatrisch patiënt geneest zichzelf.»

“Lieve zuster, zie hier de eerste bladzijde van mijn allegorisch dagboek! Op mijn zoektocht ben ik slechts geïnteresseerd in de eigen mythe – en het doorbreken ervan! Nauwkeuriger dan de modernste apparatuur waarover men hier beschikt, zal ik mijn lelijkheid beschrijven, haarfijn, tot ik ’n sprankeltje schoonheid vinden zal. De resultaten van mijn onderzoek zal ik aan u overdragen.”

Zo ontstond Maladie d’Amour, het eerste boek van Didi de Paris. Men zou het een therapeutische roman kunnen noemen, omdat het is opgezet als een fragmentarisch verslag van problematische ervaringen (in relaties, met werkloosheid, enz.) die tot een crisissituatie en opname in een psychiatrische kliniek hebben geleid, en van zijn verblijf aldaar.

Maar vooral is het een vlijmscherp tijdsbeeld, geschreven in een spontaan proza, dat gekenmerkt wordt door verrassende, soms schokkende beelden, wrange humor en een meeslepend eigentijds ritme.

“Oh! Daar gaat de bel, de zuster brengt mij mijn avondmaal. Ik leg dus maar vlug mijn pennetje neer, vooraleer ik er opnieuw mee in mijn arm begin te griffen.”

«Een bespreking van dit boek is overbodig. Je moet het gewoon ondergaan. Van de hak op de tak stuurt Didi je immers de psychiatrische inrichting in. Maar hij doet dat met zo’n virtuositeit dat je er paf van staat!» – Weirdo’s

«Het schijnbaar spontane verslag van iemand die een psychische crisis doormaakt. Tegelijkertijd wordt in de individuele crisis een beeld geschetst van de crisis van de maatschappij… Het boek bestaat uit een aantal korte fragmenten. Ze lijken sterk associatief geschreven, maar vertonen een grote onderlinge samenhang.» – De Waarheid

«Een verzameling invallen, vele erg geestig… Een vlot romandebuut. Iets wat van andere debutanten uit de punkgeneratie niet gezegd kan worden.» – De Gazet van Antwerpen

Didi de Paris – Hors d’Oeuvre. Roman

90-6265-306-5Didi de Paris
Hors d’Oeuvre

Roman, België
Paperback, 251 blz.
ISBN 90-6265-306-5
eerste druk 1989

Didi de Paris debuteerde in 1987 met de “verrassend, chaotisch, cynische en eerlijk geschreven roman Maladie d’Amour over de geschiedenis van een persoonlijke crisis die tegelijk een maatschappelijke crisis is.

In zijn nieuwe boek, Hors d’Oeuvre, hangt Didi de Paris, samen met zijn vrienden Didier Rathee en D,J. Blazee, een sprekend beeld op van onze samenleving, onze kunst(jes) en vooral van de wondere wereld der schone letteren, en geeft hij à volonté aan alle would be-schrijvers tips om in deze woelige postmoderne tijden het hoofd boven water te houden.

Hors d’Oeuvre leest als een stripverhaal met rake klappen en grappen op elke bladzijde en met als enige boodschap aan de lezer: Denk zelf!

“De Paris heeft een volstrekt eigen toon die het lezen tot een (ritmisch) genot maakt.” – Opscene

«De weergave van de verhoren zijn knap uitgewerkt.» – Maarten Rommens

Hans van HarteveltOver ‘De kwelling’ van Hans van Hartevelt op Recensieweb, 23 augustus 2005:
Het predicaat ‘roman’ siert de titelpagina onder de titel, maar ‘(literaire) thriller’ is hier meer op zijn plaats. Op de eerste bladzijde wordt een vredelievende douchebeurt ruw onderbroken door een schel rinkelende telefoon. Eenmaal afgedroogd wordt er teruggebeld. Al op bladzijde twee volgt het schokkende nieuws: moord! Het is niet makkelijk om als schrijver in een verhaal van 217 bladzijden, verdeeld over twintig korte hoofdstukken, de suspense vast te houden. Zoals het een goede thriller betaamt, krijgt de lezer via de hoofdpersoon stukje bij beetje informatie over de toedracht van het delict. De weergave van de verhoren, doorspekt met gedachten van de verhoorde zijn knap uitgewerkt.
Lees hier de recensie
Meer over ‘De kwelling’
Meer over Hans van Hartevelt bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Ik herlees Jezus’ Zoon sinds het verscheen. Steeds weer met de dwanggedachte: zo moet het, er is geen andere weg.» – Tommy Wieringa

Hugo PosOver ‘Jezus’ Zoon’ van Denis Johnson in La Vie en Rose, juli 2005:
Zijn boek is een gevaarlijke vriend die je overhaalt dingen te doen die je niet kunt. Denis Johnson beschrijft een onverschillig universum van een eeuwig zoemende koppijn en iets dat mist. De verhalen van Jezus’ Zoon zijn even schitterend als de afzonderlijke zinnen. Alles is bezield, maar de zielen zwerven losgeslagen van elkaar door een harteloze wereld.

Lees hier de recensie

Meer over Denis Johnson

Hans van Hartevelt – De kwelling

Hans van HarteveltHANS VAN HARTVELT
De kwelling

Nederland Roman
224 blz., paperback
Gebrocheerd, 224 blz., € 15,75
Eerste uitgave 2005
ISBN: 90-6265-569-6

Beklemmende roman over de ondenkbare geschiedenis van misdaad in eigen kring.

Er passeert geen dag zonder dat wij ons in onledigheid kunnen vermaken met moord en doodslag. Wee de dag waarop de knop niet kan worden omgedraaid, waarop het boek niet kan worden dichtgeslagen, waarop moord niet plaatsvindt in een andere plaats, niet gepleegd is onder criminelen, maar bijna onder je eigen ogen. Vrees het moment dat daders worden gezocht in eigen kring, jouw geliefde kring, dat zelfs jij als Kaïn wordt heengezonden terwijl je rouwt omdat ook jij het slachtoffer hebt gekoesterd. Intussen dool je rond in vertwijfeling en grievend zelfverwijt, omdat jij het – misschien, misschien – toch had kunnen voorkomen.
Meer over ‘De kwelling’
Meer over Hans van Hartevelt bij Uitgeverij In de Knipscheer [ = http://www.indeknipscheer.com/?s=Hans+van+Hartevelt ]

«Het boek komt de wereld in als een literaire thriller.» – Joop Leibbrand

Hans van HarteveltOver ‘De kwelling’ van Hans van Hartevelt, geciteerd uit Meander 259, 30 januari 2005:
Van Hartevelt kon gebruikmaken van zijn dagboeknotities, dus ‘de feiten kloppen’, maar om al te directe herkenning te voorkomen, is de hele setting van het verhaal verder gefingeerd en komt het boek de wereld in als een literaire thriller, met alle conventies van het genre: een fragmentarische opbouw met veel tijdwisselingen, het achterhouden van gegevens, het creëren van onzekerheden en het doen van suggestieve verdachtmakingen.
Lees hierhier citaat uit Meander
Meer over ‘De kwelling’
Meer over Hans van Hartevelt bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Geen misdaadroman maar een roman over een misdaad.» – Dr. Theo Hoogbergen

Hans van HarteveltOver ‘De kwelling’ van Hans van Hartevelt voor NBD Biblion, 6 januari 2005:
In twintig korte hoofdstukjes ontrolt zich het beklemmende drama van een moord op een mysterieuze, ondoorgrondelijke vrouw van 34 jaar … Plotseling blijkt iedereen verdacht. Uitlatingen, brieven, e-mail, verhoudingen, relaties worden in verband gebracht met de vreselijke en bijna ondenkbare geschiedenis. De beschuldigingen komen wel heel dicht bij, verdachtmakingen, insinuaties, vroegere gesprekken, relaties, financiële transacties. Niets lijkt de echte moordenaar te kunnen onthullen. Ook het gerechtelijk proces schept geen helderheid. Een onverklaarbare zelfmoord en de dood van een andere medewerker geven wel of geen oplossing. Spannend met een opvallend inlevingsvermogen in alle bij het drama betrokken personen. Geen misdaadroman maar een roman over een misdaad.
Lees hier de recensie
Meer over ‘De kwelling’
Meer over Hans van Hartevelt bij Uitgeverij In de Knipscheer