«Beter dan met bommen het kalifaat te bestrijden, had Nederland de uitstroom van Syriëgangers uit eigen land kunnen indammen.»

Opmaak 1Ben Provoost over ‘Het sluipend gif van islamofobie’ van Walter Palm in Reformatorisch Dagblad, 23 november 2019:
Integratie-expert Walter Palm: “Het sluipend gif van islamofobie heeft de Grondwet bereikt.” (…) Het parlement neemt wetten aan die op gespannen voet staan met de grondwettelijk vastgelegde godsdienstvrijheid. Vooral moslims worden daardoor geraakt, constateert oud-ambtenaar Walter Palm (1951). De man die zich van 1982 tot 2017 op verschillende ministeries bezighield met integratie, uitte recent zijn zorgen in ‘Het sluipend gif van islamofobie’. (…) Tijdens het interview heeft ‘mister integratie’, zoals hij wel wordt genoemd, een stapel rapporten en boeken voor zich. Af en toe pakt hij er een om iets op te zoeken of een citaat voor te lezen. (…) “Islamofobie nam de afgelopen tien jaar toe. In Europa staat Nederland op de tweede plaats van landen waar moslims de meeste last hebben van islamofobie.” (…) “Ik heb geen verstand van oorlog voeren. … Wel heb ik wat meer verstand van de Grondwet. … Graag wil ik gezegd hebben dat IS een verachtelijke en barbaarse terreurorganisatie is. Dat er Nederlanders zijn afgereisd naar het IS-kalifaat is nooit goed te praten. Zij zullen de juridische consequenties van deze beslissing moeten dragen. Maar beter dan met bommen het kalifaat te bestrijden, had Nederland de uitstroom van Syriëgangers uit eigen land kunnen indammen.” (…)
Lees hier of hier het interview
Meer over ‘Het sluipend gif van islamofobie’
Meer over Walter Palm bij Uitgeverij In de Knipscheer

Doe Maar Lijf aan Lijf clubtoer 2020

Doe Maar stond al een keer Lijf aan Lijf op de planken. Dat was op hun hoogtepunt in 1983. Van die legendarische tournee verscheen een live dubbelalbum op 2 cd’s in 2008 opnieuw uitgebracht in het gelijknamige fotoboek van topfotografen Bert Nienhuis en Kees Tabak met verhalen van ‘vijfde’ Doe Maar-lid Joost Belinfante. Doe Maar keert in 2020 terug in het clubcircuit. Onder de titel ‘Lijf aan Lijf’ start de 2020-tournee op 23 september in Haarlem en doet vervolgens Nijmegen, Zwolle, Brussel, Utrecht, Groningen, Enschede, Den Haag, Tilburg, Antwerpen, Eindhoven, Kerkrade en Amsterdam aan. De kaartverkoop voor deze concerten startte op vrijdag 22 november 2019. Op de eerste dag van de voorverkoop waren 6 van de oorspronkelijke 13 concerten in 13 steden onmiddellijk uitverkocht. Inmiddels zijn 6 nieuwe data toegevoegd. De tour wordt nu op 20 november 2020 afgesloten in Paradiso in Amsterdam.
Klik hier voor de nieuwe lijst (22 november 2019) van geplande optredens.
Meer over Doe Maar Lijf aan Lijf

«Aansprekende poëzie. Originele poëtische verbeelding.» – O.W. Dubois

VoorplatHuisHuid30075Over ‘Huis Huid’ van Theo Monkhorst voor NBD/Biblion, 22 november 2019:
Dichters weten aan gewone dingen poëtische bezieling te geven. Zo ook in deze bundel van Theo Monkhorst waarin hij een huis tot leven roept en het de woonplaats doet zijn van zijn muze Mirabel en een veelheid van gestalten uit het verleden. (…) In een geaderde spiegel met gouden lijst waar de tijd breekt achter zijn ogen rijst een beeld van Marcel Proust voor hem op: ‘Kijk daar! Door de fijn geciseleerde gouden poort, / wandelend de jonge Marcel met waterlelies, / met strohoed, dromend van oude geslachten, / boven hem schapenwolkjes in een strakblauwe zomerlucht’. (…) Mooi bundeltje aansprekende poëzie. Originele poëtische verbeelding van de betekenis van een huis. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Huis Huid’
Meer over Theo Monkhorst bij Uitgeverij In de Knipscheer

Quito Nicolaas op Laurens Jz. Coster

VoorplatArgus-75Uit ‘Argus’ van Quito Nicolaas op Laurens Jz. Coster, 22 november 2019:
Laurens Jz. Coster plaatst sinds jaar en dag onder redactie van Raymond Noë iedere werkdag een gedicht op het gelijknamige blog. Het gedicht wordt ook geplaatst op Neerlandistiek.nl. Op 22 november 2019 is het gekozen gedicht ‘Onderweg’ van Quito Nicolaas (1955) uit zijn deze zomer verschenen bundel ‘Argus’. Behalve de Nederlandse originelen bevat de bundel ook de Engelse vertalingen, van de hand van Mildred Antonius.

Onderweg

Als m’n ziel kon nadenken
tussen de muren
van het verleden
hadden m’n gedachten gesproken.

Met een keel vol
gemengde gevoelens
ontvouwen de woorden zich
op de betreurde tong.

Koppige wind,
strijkt neer van de Hooiberg
om de orkaan te onttakelen.

Open het geschiedenisboek
zodat anderen kunnen horen
hoe de vrijheid
elke morgen herademt.

Als zelfs m’n geweten
ophoudt met praten,
zullen herinneringen dit blijven navertellen.

Meer over ‘Argus’
Meer over Quito Nicolaas bij Uitgeverij In de Knipscheer

«De pogingen van Michaël Slory om de taal poëtisch uit te buiten en het standbeeld dat hij daarvoor verdient.» – Liliane Waanders

MichaelSloryOver Simone Atangana Bekono en Antoine de Kom met Dichters van Suriname in Awater Live, 17 oktober 2019:
Met het overlijden van Bhai, Michael Slory, Bea Vianen, Elly Purperhart en Shrinivási verloor de Surinaamse literatuur in korte tijd vijf toonaangevende stemmen. In ‘Awater’ karakteriseert Matthijs Ponte in het artikel ‘Mystici, reizigers en letterknechten, een meervoudig in memoriam’ het werk van de vijf, die een veelheid aan invalshoeken en richtingen in de Surinaamse literatuur representeren. Voor de editie van ‘Awater Live’ tijdens Poetry International nodigde Matthijs Ponte Simone Atangana Bekono en Antoine de Kom uit om aan de hand van een aantal gedichten nader van gedachten te wisselen over het werk van de overleden schrijvers/dichters. Simone Atangana Bekono koos ‘Orfeu Negro’ van Michaël Slory, Antoine de Kom ‘Karambogh, 14.00 uur’ van Shrinivási, en gedrieën kozen ze voor een titelloos gedicht van Bhai. Tijdens de publieke close reading-sessie ging het natuurlijk over de tekst, die woord voor woord ontleed werd, maar uit dat inzoomen ontstond ook een beeld van de nog relatief jonge geschiedenis van de geschreven Surinaamse poëzie; de pogingen van een dichter (Michaël Slory) om zich poëtisch te uiten en de taal poëtisch uit te buiten en het standbeeld dat hij daarvoor verdient; een gedichten voordragende tante; de verzengende hitte op koffieplantage Kroonenburg in het district Commewijne; een andere dichter (Shrinivási) die zichzelf begint te ervaren, zich verzoent met wat er om hem heen is, maar ook verbitterd en boos is over als wat er in het land letterlijk verrot is.
Lees hier verder
Meer over Michaël Slory bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Shrinivási bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Bea Vianen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Ervaren islamofobie voedde weer de radicalisering en de vele aanslagen.» – David Jaramillo Moreno

Opmaak 1Over ‘Het sluipend gif van islamofobie : 1989-2019’ van Walter Palm voor NBD / Bblion, 20 november 2019:
In 1989 startte de Rushdi-affaire en na de aanslagen van 11 september 2001 verhardde het afwijzen van alles dat te maken had met de islam. De ervaren islamofobie voedde weer de radicalisering en de vele aanslagen die nadien volgden. De auteur stelt dat de Nederlandse islamofobie wellicht haar wortels had in het verlies van Nederlands-Indië, gezien de achtergrond van een aantal politieke leiders. Deze islamofobie zou langzaam doorsijpelen in Nederlandse wetgeving en de auteur geeft voorbeelden uit het recente Nederlandse politiek verleden die dit mogelijk maakten. De auteur bepleit de vorming van een Constitutioneel Hof om te voorkomen dat islamofobie in Nederlandse wetten wordt opgenomen. (…) Voorbij gegaan wordt aan de werkelijke bron van het probleem: het gepercipieerde beeld dat de islam oproept tot geweld en dat een minderheid bereid is deze oproep in daden uit te drukken. (…). Het boek bevat eindnoten na elk hoofdstuk en een register op persoonsnamen. De auteur was ambtenaar en hield zich bezig met integratiebeleid op landelijk niveau.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Het sluipend gif van islamofobie’
Meer over Walter Palm bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Zeer de moeite waard.» – Ko van Geemert

Opmaak 1Over ‘Blijf nog wat. Liefdespoëzie’ van Elis Juliana bezorgd door Margarita Molina voor NBD / Biblion, 21 november 2019:
Elis Juliana (1927-2013) was een bekend en gelauwerd Curaçaos tekenaar, antropoloog, dichter, veelal schrijvend in het Papiaments. (…) In ‘Blijf nog wat’ staan 25 liefdesgedichten voor de Nederlandse journaliste en lerares Margarita Molina, met wie hij in 1963 een verhouding begon die tot zijn dood duurde. Molina publiceerde er in 2016 de roman ‘Schaduwvrouw’ over. De bundel opent met een droevig gedicht van haar: ‘koud is mijn lichaam / om nooit meer / warm te worden’. De toegankelijke gedichten van Juliana zijn in tweeën gesplitst, allereerst uit de periode 1963-1992: ‘Ga niet / nog niet weg / blijf nog wat’, vervolgens uit 2004-2013: ‘dushi, ik leef naar de dag / dat wij ons laatste hoofdstuk / samen zullen ondertekenen / om dan als één druppel / in de kosmos te verdampen’. De (…) bundel bevat nog een voorwoord van vertaler Fred de Haas, een verantwoording van Margarita Molina en een aantal karakteristieke tekeningen van Elis Juliana. Zeer de moeite waard.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Blijf nog wat’
Meer over ‘Schaduwvrouw’
Meer over Elis Juliana op deze site
Meer over Margarita Molina op deze site

«Heb ik die avond met een professor zitten dineren?» – Saya Yasmine Amores

RudyBedachtFoto Michel Szulc-Krzyzanowski

S. Yasmine Amores over Rudy Bedacht (Paramaribo, 14 september 1932 – Amsterdam, 2 oktober 2019);
Op 2 oktober 2019 overleed op 87-jarige leeftijd de Surinaamse dichter en muziekpedagoog Rudy Bedacht (ps. van Corly Verlooghen). Uitgeverij In de Knipscheer was en is niet de uitgever van zijn werk, maar zijn dichterschap kwam wel in woord (inleiding, poëzie) en beeld (fotografie) aan bod in ‘Woorden op de Westenwind’ van Michiel van Kempen en Michel Szulc-Krzyzanowski , waarin hij een van de tien geportretteerde ‘Surinaamse schrijvers buiten hun land van herkomst’ is. Dichter en beeldend kunstenaar S. Yasmine Amores (die eerder publiceerde onder het pseudoniem Cándani) haalt in haar artikel ‘Hij vertelt geen sprookjes!’ herinneringen aan hem op.

«Hij kwam binnen met muziek. Eerste keer dat ik Rudy Bedacht gitaar hoorde spelen was op een literaire avond in de Bijlmerflat van Michiel van Kempen. Dat was begin 1991. (…) Na die avond zou ik Rudy Bedacht verschillende keren ontmoeten. De gesprekken gingen over poëzie. In zijn gesprekken was hij zeer vakgericht en hij had een overtuigingskracht in zijn zeggen en doen. In zijn stem had hij een gehalte – een rijpheid die te vergelijken was met een pianotoets die een volle klank nalaat in een woonkamer. Zou hij blues kunnen zingen? Heeft hij dat ooit gedaan? Ik ken zijn repertoire niet. Ik heb hem fragmentarisch mogen leren kennen op literair gebied. Een keer, toen ik net weg wilde gaan van een bezoek aan MvK, kwam Rudy Bedacht binnenlopen. Hij vertelde dat hij het manuscript van zijn laatste dichtbundel afhad. Toen vroeg ik aan hem: ‘O, is dat zo?’ Dat zei ik om hem te complimenteren, zoiets van: ‘Ik sta versteld van jouw productiviteit.’ Verbaasd vroeg Rudy Bedacht: ‘Natuurlijk is het zo, ik vertel je toch geen sprookjes?’ Dat antwoord van hem komt altijd terug in mijn gedachten wanneer ik aan hem denk. Gedichten en Sprookjes. Twee schone woorden naast elkaar. Wanneer ik tot hem sprak, werd ik soms ongeduldig. Ik wilde snel-snel en gauw-gauw zoveel mogelijk horen en weten over de gedichten. (…) ‘Je moet rustig aan doen in het leven,’ zei hij tegen mij. (…)»
Lees hier verder
Meer over ‘Woorden op de Westenwind’
Meer over Cándani

Na 50 jaar optreden neemt fluitist, componist en reiziger Chris Hinze (1938) afscheid van het theater.

CoverHinzeDef2.inddChris Hinze met ‘Incredible India’ in Kleine zaal Concertgebouw Amsterdam op 6 december 2019:
In zijn laatste multimedia-soloproductie ‘Incredible India’ neemt Hinze het publiek mee naar de onbekende, fascinerende en kleurrijke wereld van 1,5 miljard Indiërs: hun leven te midden van de overvolle grote steden, hun chaos, armoede en rijkdom, de overweldigende natuur, de talrijke Hindoeïstische tempels en de prachtige stranden en eilanden.. ‘Incredible India’ is een unieke mix van indrukwekkende videobeelden, live improvisaties op backing tracks, en persoonlijke verhalen en anekdotes.
Meer over dit concert
Meer over Chris Hinze. Een biografie’
Meer over Chris Hinze bij Uitgeverij In de Knipscheer

Carlos A. Aguilera in ‘Terras #17 – Theater’

VoorplatSpeech-75Nanne Timmer over ‘Speech van de dode moeder’ van Carlos A. Aguilera op presentatie Terras # 17:
De redactie van het tijdschrift Terras richt zich in het nieuwe nummer op die gebieden van het theater die nog maar ten dele in kaart gebracht zijn en waarin de redactie tastenderwijs een eigen weg heeft gezocht. Wat doet het met een tekst als je hem in het theater brengt? Wat kun je doen met een tekst om er theater van te maken? Wat gebeurt er als een toneeltekst niet in een theater maar in een tijdschrift verschijnt? Ook is het theaternummer een grensverkenning geworden. Zo analyseert Erwin Jans Arabische Hamletbewerkingen en bevat het nummer verder bijdragen van de Cubaan Carlos A. Aguilera, de Noorse Johan Harstad, de Zwitser Jürg Federspiel, de Oostenrijkse Kathrin Röggla en veel andere schrijvers. Binnen het eigen taalgebied kwam de redactie geholpen door de bibliothecaris van De Nieuwe Toneelbibliotheek Ditte Pelgrom, op het spoor van een aantal uitzonderlijke toneelauteurs die literair gezien nog wat in de schaduw staan, zoals bijvoorbeeld Bruno Mistiaen en Dounia Mahammed. Ook aandacht voor het onbekende in het bekende: een nooit vertaalde theatertekst van Roland Barthes, en een evenmin vertaald theatermanifest van Pasolini. ‘Terras#17’ wordt met korte optredens van Petra Ardai, Sarah Jonker en Nanne Timmer gepresenteerd op donderdag 28 november van 17:00 tot 20:00 tijdens een informele borrel in Avondboekhandel Sternheim / Café de Richel, Nes 71, Amsterdam.
Meer over ‘Speech van de dode moeder’