Het nieuwe nummer van Extaze in Pulchri op donderdag 13 september 2012.

Vergroot de afbeelding door te klikken.

Extaze 4, het inmiddels vijfde nummer van Literair tijdschrift Extaze, wordt op donderavond 13 september 2012 gepresenteerd met ‘Extaze in Pulchri’, een gevarieerd cultureel programma in Pulchri Studio in Den Haag. ‘Muziek’ is de rode draad in Extaze 2012-4. Lees onderstaande overweging van de redactie.

Muziek in het lijf

Waardoor ontstaat toch altijd weer die ontroering wanneer de hoofdpersonen in een film elkaar vinden in de dans. ‘Kom, laten we dansen,’ stelt de vrouw voor. ‘Maar ik kan niet dansen,’ protesteert de man. ‘Dan leer ik het je,’ stelt de vrouw hem gerust en voegt de daad bij het woord. Al lerend ontdekt de man bewegingen die hij van zichzelf niet kende, herontdekt hij zijn lichaam. Al dansend leert hij dansen. Zoals de jonge Elvis Presley zijn bewegingen spontaan liet sturen door de muziek die hij en The Jordanaires op een geïmproviseerd podium ergens in een weiland of op een verhoging in een danszaal of buurthuis ten gehore brachten. De latere Elvis in een witte jumpsuit, de kraag stijf omhoog staand en voorzien van zilveren belletjes of gouden sterretjes, heeft de bewegingen van zijn jongere ik bestudeerd en danst ze na op zware voet.

They call it a trap
I can’t walk out

De dj drukt op een knop, de muziek gaat op in andere muziek, de dj drukt op een volgende knop, dreunende bassen ondersteunen nu de mix, de dj kijkt in de diepte van de zaal, draait met zijn heupen, zwaait met zijn armen, doet de gebaren voor als een badmeester op de badrand. De tallozen beneden hem bootsen hem na, de linkerheup ingetrokken, de rechterarm omhoog, de rechterheup, de linkerarm, allen eender, de massa in synchroonbeweging, muziek in een duizendkoppig lijf.

Klik hier voor de inhoud van Extaze 2012-4.

Extaze 4

EXTAZE 2012-4
Literair tijdschrift

Nederland
Ingenaaid, formaat 17,6 x 24,8, geïllustreerd, 112 blz., € 15,00
verschijningsdatum september 2012
ISBN 978-90-6265-815-2

Met het 0-nummer meegerekend is dit het vijfde nummer van literair tijdschrift Extaze. ‘Muziek’ is de rode draad in dit nummer. De inhoud treft u hieronder aan. Extaze 4 verschijnt in september 2012 en wordt op donderavond 13 september 2012 gepresenteerd met ‘Extaze in Pulchri’, een gevarieerd cultureel programma in Pulchri Studio in Den Haag www.extaze.nl .

Essays
Jaap Goedegebuure Liever geest dan lichaam
De thema’s in het literaire werk van F.B. Hotz

Rabin Gangadin Nationale cultuur en identiteit in de Surinaamse literatuur

Kees Ruys Verre en nabije oorlogen
Aya Zikken tussen Indië en Nederland 1926–1949 (slot)

Siebe Thissen Punky reggae party
De collectieve biografie van punk en reggae en hun multiculturele dimensie

C.P. Vincentius F.B. Hotz, een helder gearticuleerde gedrevenheid
De muzikale loopbaan van Frits Hotz in het spoor van Paul Whiteman en Miff Mole

Ad Zuiderent ‘Bericht uit Hollandia’. Een exercitie
F. Springer en Nederland’s Nieuw-Guinea. Centraal in dit essay staat het titelverhaal uit Springer’s debuutbundel Bericht uit Hollandia, zijn enige boek dat bij een Haagse uitgever is verschenen

Archief
Dagboekfragmenten van muzikant Robbie van Leeuwen, de grote kleine man achter de successen van The Motions, Shocking Blue, Galaxy-Lin en Mistral

Korte verhalen
Elko Born*De Berlijnse muur
Mischa van den Brandhof*Regen
Christien Kok*De buitenstaander
Hein van der Hoeven*Only friends
Heleen Rippen*Anni-Frid’s album
Monika Sauwer*Adieu

Gedichten
Annelie David
Frederik Lucien De Laere
Harry Geelen
D. Hooijer
Felix Monter
Richard Steegmans

Beeld
Zeloot

«Rogi Wieg schreef op geheel eigen wijze, die niet veranderde, niet werd aangepast en – ik las vandaag zijn nieuwe bundel ‘Khazarenbloed’ – ook in 2012 volledig intact is.» – Chrétien Breukers

KhazarenbloedOver ‘Khazarenbloed’ van Rogi Wieg op De Contrabas, 4 september 2012:
Alles is er nog, de prozazinnen die meanderend voortgaan. De zinnen die even pijn doen (‘Het regent deze zomer zoveel, / maar ook deze zomer is een uitgangspunt.’). Nou ja, deze bundel is weer helemaal en volledig Rogi Wieg. Hij is nooit weggeweest, dus het heeft geen zin om te spreken van een come back.

Lees hier het blog

Bernadette Heiligers*Pierre Lauffer. Het bewogen leven van een bevlogen dichter

Pierre LaufferBERNADETTE HEILIGERS
Pierre Lauffer.
Het bewogen leven van een bevlogen dichter

Biografie
Curaçao
Genaaid gebonden met stofomslag, 304 blz., € 19,99
geïllustreerd met 30 afbeeldingen
september 2012
ISBN 978-90-6265-814-5

Presentatie 16 september in Podium Mozaïek Amsterdam

Pierre Lauffer was een man van grote, meeslepende passies. Geboren in 1920 op zijn geliefde Curaçao, bracht hij het eigene van zijn land tot uitdrukking in volwaardige literatuur. Hij zag schoonheid in het alledaagse en legde een vergrootglas op gevoelens en gebruiken van de meest eenvoudige mensen. Met zijn gedichten en verhalen doorbrak hij de koloniale opvattingen van zijn tijd en de inherente schaamte voor de eigen cultuur.
Een keerzijde van die passie was zijn sterke afkeer van sociale conventies, luxe en formaliteiten. Die legde hij categorisch en luidruchtig aan de dag, zonder acht te slaan op het spoor van onrust dat hij daarmee door zijn leven trok. Zijn liefde voor het eigene, maar ook zijn menselijke tekortkomingen en zijn wisselende stemmingen, joegen hem als dichter op en bewogen hem tot schrijven.
Deze goed geschreven biografie gaat over Pierre Lauffer als dichter, schrijver en als mens. Het verhaal wordt prachtig ondersteund door goed uitgekozen fragmenten uit zijn werk.

Bernadette Heiligers werkte 10 jaar als journalist dan wel programmamaker bij de radio. Onder andere in 1986 schreef ze Curaçao Close-up, een Engelstalige publicatie over Curaçao voor Macmillan Caribbean, in 2003 Cultuur maakt het leven mooier bij het vijftigste bestaansjaar van het Prins Bernhard Cultuurfonds Nederlandse Antillen en Aruba, en in Kristòf ‘Forsa di Palabra’ (De kracht van het woord), ter ere van een nieuwe dichtbundel van Nydia Ecury.
In 2004 publiceerde ze eigen werk, geïllustreerd door Elis Juliana. Met medewerking van Jos de Roo schreef ze in 2005 Vanuit de UNA gezien, een kijk op de Curaçaose samenleving, bij het 25 jarig bestaan van de Universiteit van de Nederlandse Antillen. In 2008 verscheen haar bundel Flecha, met 33 verhalen in het Papiaments.
Voorafgaand aan de biografie over Pierre Lauffer, stelde ze in samenwerking met Lucille Berry-Haseth, voor de Stichting Pierre Lauffer een theaterprogramma samen met zijn literaire en muzikale werken.

«***** De stijl van Birney is weldadig polemisch, recht voor z’n raap.» – Aart van Zoest

DubieuzenOver ‘De dubieuzen’ van Alfred Birney in Vrij Nederland, 25 augustus 2012:
Birney onderneemt een kruistocht tegen de bestaande canon van de Indië-literatuur. De indoschrijvers Dé-Lilah, Victor Ido, J.E. Jasper hebben werk geleverd dat in menig opzicht meer te bieden heeft dan dat van de geconsacreerden Multatuli, Couperus en Daum. Dat beweert Birney niet alleen, hij laat het ook duidelijk zien.

Lees hier de recensie

«Verrassende kronkels en wendingen.» – Marieke van Middelkoop

Over ‘Voor de eerlijke vinder’ van Ilona Verhoeven voor NBD Biblion, 15-08-2012:
Voor de eerlijke vinderSoms een keurige verhaallijn en herkenbare personages, maar vaker nog overpeinzingen, raadselachtige teksten en absurde droombeelden. Voor de speels-filosofisch ingestelde lezer.

Lees hier de recensie

Meer over de auteur

Tjalie Robinson – Een land met gesloten deuren

De muziek van het huisTJALIE ROBINSON
Een land met gesloten deuren.
Verhalen en opstellen

Nederland / Nederlands-Indië
Ingenaaid met flappen, 224 blz., € 17,50
2012
ISBN 978-90-6265-811-4
Bezorgd en ingeleid door Wim Willems.
Omslagtekening Peter van Dongen

‘Ik geef mezelf, goed en slecht. Ik registreer mijn gevoelens, dat is alles.’

Met dit motto lichtte de schrijver en journalist Jan Boon (1911-1974), beter bekend als Tjalie Robinson, zijn werk ooit toe. Door die persoonlijke toets nemen zijn verhalen een unieke plek in binnen de Nederlandse letterkunde. Er zijn geen andere schrijvers die zo heet van de naald en jarenlang verslag hebben gedaan van hun gemoedstoestand, zowel in de Oost als in de West. In de jaren vijftig en zestig leverde hem dat de reputatie op de vertolker te zijn van het levensgevoel van zijn generatie. De stem van een bevolkingsgroep die de Japanse bezetting had meegemaakt en daarna het geweld van een revolutie. Maar ook na zijn overkomst naar Nederland keek hij rond met een even nieuwsgierig als alziend oog.

In zijn krantenrubriek Piekerans van een straatslijper gaf Tjalie Robinson midden jaren vijftig stem aan de ups en downs van een nieuwkomer op een wijze die nog altijd tot de verbeelding spreekt. Hij had niet alleen een oorspronkelijke geest, maar vooral een oorspronkelijke blik. In zijn manier van schrijven wilde hij een ‘eerlijk mens’ zijn, dus niet huichelen. Dankzij die instelling bracht hij ervaringen onder woorden die kenmerkend zijn voor mensen die van samenleving veranderen. Hij was zowel kroniekschrijver als lyricus, een man die observatie en gevoel combineerde. Wat zijn werk achteraf doet uitstijgen boven dat van zoveel andere nieuwkomers die hun belevenissen boekstaafden, is zijn op elke bladzijde herkenbare stijl. Die is niet alleen Indisch, zoals vaak wordt beweerd: het is de stem van een mens die getuigenis aflegt. Oprecht, met oog voor tragiek en de nodige zelfspot.

Roman Azijn in mijn aderen van Orchida Bachnoe leidt tot vragen in De Tweede Kamer.

Azijn in mijn aderenHet Tweede Kamerlid van de PvdA, Khadija Arib, heeft op 29 mei jl. aan minister Schippers van Volksgezondheid, Welzijn en Sport vragen gesteld over zelfdoding onder Hindostaanse meisjes naar aanleiding van de die maand verschenen roman Azijn in mijn aderen van Orchida Bachnoe. De minister heeft de vragen op 5 juli jl. beantwoord. «Er is geen landelijk beeld of scholen aandacht besteden aan de problematiek rond zelfdoding onder jonge migrantenvrouwen. Wel vind ik de situatie zodanig ernstig, dat ik de sector via de VO-raad zal wijzen op de beschikbare informatie en hulp.» En: «Voor 15–30 jarigen is het de belangrijkste doodsoorzaak.» Vragen en antwoorden zijn opgenomen in de Handelingen van de Tweede Kamer der Staten-Generaal.

Alle vragen en antwoorden zijn hier te lezen.
Meer over Azijn in mijn aderen

«Extaze 3 bevat artikelen die teruggaan op gebeurtenissen in Den Haag rond de Tweede Wereldoorlog.» – J.H. Corts

Extaze3Over literair tijdschrift Extaze 2012-3 door NBD Biblion, 18 juli 2012:
Marco Entrop bijvoorbeeld bespreekt de komst naar Den Haag van de cabaretgroep ‘die Pfeffermuehle’ van Erika Mann (dichter van de beroemde Duitse schrijver Thomas Mann). In een kort essay bekritiseert Ger Groot de wens van enkele voormalige ministers van de huidige regering excuses te laten aanbieden voor de mogelijke lakse houding van de toenmalige regering in ballingschap.

Lees hier de recensie

«Deze poëzie roept een soort intimiteit op die mij dierbaar is.» – Levity Peters

De muziek van het huisOver De muziek van het huis van Cor Gout op Meander Magazine, 21 juli 2012:
Het openingsgedicht ‘Bechstein’ gaat over de muziek die de dichter ervaart, maar welke soort blijft een raadsel. Het zal wel klassiek zijn, vloeiend als taal. (…) Ik moet bekennen dat dit wel een soort poëzie is waar ik een zwak voor heb (…). Het kost me weinig moeite mij erdoor te laten meeslepen in de ervaringen die zij probeert te beschrijven. In dit geval brengt zij mij in mijn oude huizen terug, en bij wat ik ervoer wanneer ik ze herbezocht. Ze roept een soort intimiteit op die mij dierbaar is. (…) Misschien heeft de dichter zelf het beste verwoord waar het hem om te doen was, in ‘Mijn fiets’:
[…]
want hij is al op jaren
mijn fiets
vriend
en evenknie
in het malen van
de melancholie

Lees hier de recensie