Gedicht voor Remco Campert door Ton van Reen

Feest_der_Letteren-_2015-1-17«Remco Campert, gisteren overleden, zag ik vaak toen ik een tijdje in de Van Eeghenstraat woonde. ‘s Ochtends kwam hij een paar kranten halen bij een sigarenwinkeltje om de hoek. En dat deed ik ook. En dan kwamen we vaak aan de praat. Wij hadden een gezamenlijke vriend, Kees Simhoffer, uit Maastricht, ooit schrijver bij Uitgeverij De Bezige Bij, waar Remco toen redacteur was. Kees is al heel lang dood. Toen Remco tachtig werd stuurde ik hem ‘Gedicht voor Remco Campert’ dat werd gepubliceerd in het toenmalige literaire blad ‘Absint’. » – Ton van Reen
Bij wijze van In Memoriam laat Uitgeverij In de Knipscheer dit gedicht hieronder volgen, alsmede de reactie van Remco Campert aan Ton van Reen.

Gedicht voor Remco Campert

Als je tachtig bent, zou je heel veel over willen doen
maar bijna alles wat je hebt gedaan, zou je overslaan
en alle reizen die je als kind, later, wilde maken
maar waar je in alle haast nooit de tijd voor vond
maak je alsnog, je gaat op de fiets, tas met beleg en brood
naar Leuven en Sint Martens-Latem, om België te zien
en lift naar Rome, geen brood maar een meisje mee

En alles wat je als jongen van elf wilde worden
– maar nooit geweest bent, omdat je niet werd uitverkoren
zelfs nooit verkozen tot het voetbalteam van school
nooit spreekstalmeester in het wintercircus op het plein
of de jongen die de koeken en de limonade uit mocht delen –
word je alsnog, wanneer je droomt en winnaar blijkt
en wijn schenkt voor de gasten op je feest

Soms, als je na een reis per trein
– jij was de machinist die je altijd al had willen zijn –
op het podium staat in Oss of Zierikzee
verbaasd lezend uit een boek waarop jouw naam
vol verweerde tekst, doorleefd als een missaal
zo vaak herhaald, toch bijna uit jouw hoofd verweesd,
maar bij het spreken, klank en tonggevoel, weer nieuw
vraag jij je af of het jouw gedicht of gemeengoed is

De kampioen die je wilde zijn, macho en meisjesdroom,
sportheld op het basketbalveld achter het Rijksmuseum
waar jij je zomerse dagen verspeelde, sprong, wierp
maar je was net iets te kort en te broos om te winnen

Nu krijg je ruim de tijd om alles te doen
wat je door eigen schuld hebt nagelaten
alle avonturen waarover je droomde haal je nu in
op kleiner schaal: je gaat op reis door eigen huis
de keukenkast is Afrika, de muis vergroot je uit tot leeuw
in de rommelkamer vindt je de Himalaya, Nepal, Mongolië
het witte kastpapier de grote sneeuwbewaaide steppe
en na je reis over de Noordpool op het achterplat
vind je in bed Amerika, New York, de meisjesstad

Doe het, doe de dingen die je altijd wilde doen
voel je vrij en sla het stof van jaren van je af
vergroot de bloemen op je vensterbank tot oerwoudbos
zit aan tafel in je keuken met Neruda, Borges en Pierre Kemp
en schenk de wijn van het landgoed ‘Ouderdom Is Schijn’

Binnen je huid van vloeipapier, met het craquelé van tijd
blijf je die jongen van elf met lef voor tien
die heel veel wilde, storm, veel te weinig mocht
maar alles wilde zien wat niet gezien mocht worden
dacht dat hij alles kon, en met een bal gedichten in de hand
op het plein achter het museum naar de hemel sprong

[ antwoordbriefje Remco ]

Meer over Remco Campert op deze site
Meer over Ton van Reen bij Uitgeverij In de Knipscheer

Rob Verschuren – Carmona. Roman

VoorplatVerschurenCarmona-750Rob Verschuren
Carmona

roman
Nederland / Vietnam
gebrocheerd in omslag met flappen,
150 blz., € 17,50
ISBN 978-94-93214-69-9
eerste uitgave september 2022

Wanneer zijn vrouw hem verlaat, wordt John Wu tot diepe wanhoop gedreven. Eenzaamheid en depressie nemen bezit van de emeritus hoogleraar Russische literatuur. Hij begaat een misdaad en belandt in de gevangenis, maar dat is totaal niet tot ongenoegen. Hij is weer onder de mensen, er wordt voor hem gezorgd. Celgenoot Kid zit levenslang uit voor doodslag. Het botert niet tussen de twee, maar uit wederzijdse afkeer groeit aarzelend dan toch een vriendschap tussen de oude, nog altijd zoekende man en de jonge, nog altijd verslaafde junkie die zijn leven heeft vergooid.

Carmona speelt zich af in een Aziatische metropool, een dystopisch voorland voor alle megacity’s op aarde. Tegen deze benauwende achtergrond hanteert Rob Verschuren een bijzonder palet: de bonte stoet gevangenen en hun verhalen, de filosofische bespiegelingen en literaire verwijzingen, de onvermoed troostrijke galgenhumor, alles verweven in een fijnzinnige stijl. Bovenal is Carmona een roman over vrijheid. Wat is vrijheid eigenlijk? Deze vraag genereert heel diverse antwoorden in de loop van een rijk en ontroerend verhaal.

Cees Nooteboom over Tyfoon van Rob Verschuren: ‘Een spannende roman met de allure van een sprookje. Je zult niet gauw een Nederlands boek vinden met zulke personages.’

Rob Verschuren is in 1953 in Malden geboren. Hij heeft lang als copywriter in de reclame gewerkt. Sinds het midden van de jaren tachtig woont hij buiten Nederland, de laatste dertien jaar in Vietnam, met zijn Vietnamese familie. Hij is een voorbeeld van wat Salman Rushdie ‘translated men’ heeft genoemd, expatschrijvers wier geografische, culturele en linguïstische grensoverschrijdingen leiden tot een rijke kruisbestuiving tussen identiteiten en perspectieven. ‘Carmona’ is na de verhalenbundel ‘Stromen die de zee niet vinden’ en de romans ‘Tyfoon’, ‘Het karaokemeisje’en ‘Het witte land’ het vijfde boek van Rob Verschuren bij Uitgeverij In de Knipscheer.

Meer over ‘Carmona’
Meer over Rob Verschuren bij Uitgeverij In de Knipscheer

Gedichten uit ‘Neus tegen het glas’ van Edwin de Groot op Laurens Jz Coster

VoorplatGrootNeus-75Uit ‘Neus tegen het glas’ van Edwin de Groot op Laurens Jz. Coster, 4 juli 2022:
Redacteur Raymond Noë maakt voor het blog Laurens Jz. Coster elke werkdag een keuze uit een poëziebundel van een Nederlandstalig dichter. ‘Dichter van de dag’ is op deze 4de juli 2022 Edwin de Groot (1963) van wie onlangs zijn tweede Nederlandstalige bundel ‘Neus tegen het glas’ verscheen bij Uitgeverij In de Knipscheer. De door Noë gekozen gedichten ‘En fiets je zo onvoorzien door je oude buurt’ en ‘Algoritmen en brain freeze’ zijn vandaag ook geplaatst op Neerlandistiek.nl.

En fiets je zo onvoorzien door je oude buurt

naar mijn jeugd reisde ik af
door toeval (?) en zo op de plek
waar talrijke knieën werden geschaafd
schatten gezocht, verdedigd en hard geleerd

berenklauw moet je absoluut afblijven
gestolen appels smaken naar angst en zweet
en als je een konijn ziet ben je zelf ook een konijn

nu rubber tegels onder het klimrek
kleurige buizen met zachte plastic hoeken
en nieuwe mensen op de stoepen, de huizen
de deuren nog als toen, al zal er fors gestorven zijn

terwijl ik de parelmoeren schelpen zocht
in glanzende algoritmen en
gladweg de tijd vergeten

••

Algoritmen en brain freeze

ja toen, toen kwam de ommezwaai
het is lastig te zeggen achteraf, er was geen knal
maar zeg over een honderd jaar even terugkijken lijkt me aardig

zo van, weet je nog, van die oogverblindende tijd
met in drieën gedeelde jongleurs als volleerde scheppers
van gewenste gedachten en alles, dachten we, was gratis

Meer over ‘Neus tegen het glas’
Meer over Edwin de Groot bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer gedichten van In de Knipscheer-auteurs op Laurens Jz Coster

Lezing over het hoe en wat van Oekraïne en Rusland online op YouTube

Deze maand hield onderzoeksjournalist en schrijver Els de Groen in het debat-en cultuurcentrum de Pletterij een uitgebreide lezing over de stand van zaken met betrekking tot Oekraïne en Rusland. Als voormalig Europarlementariër en publicist bezocht ze decennialang Rusland en andere Oost-Europese landen en ervaarde hoe het Rusland van perestrojka en glasnost onder Poetin langzaam maar zeker het pad naar meer democratie verliet. Aan de hand van een uitgelezen reeks foto’s laat ze zien wie een rol speelt in het spel om de macht. Ze eindigt haar lezing met een aantal boekentips, waaronder behalve haar eigen boek ‘Nuttige idioten’ (‘Voor het volk’) vooral het boek van Bill Browder ‘Achtervolgd door de staatsmaffia’. Na afloop van de lezing beantwoordde ze nog voor de camera vragen uit het publiek.
Kijk hier naar de lezing op YouTube
Meer over deze Oekraïnelezing
Meer over ‘Voor het volk’
Meer over ‘Nuttige idioten’
Meer over Els de Groen bij Uitgeverij In de Knipscheer

Gedicht over Edvard Munch van Albert Hagenaars op Laurens Jz Coster

Project1_VoorplatHagenaars.qxdUit ‘Pelgrimsgrond’ van Albert Hagenaars op Laurens Jz. Coster, 28 juni 2022:
Redacteur Raymond Noë maakt voor het blog Laurens Jz. Coster elke werkdag een keuze uit een poëziebundel van een Nederlandstalig dichter. ‘Dichter van de dag’ is op deze 28ste juni 2022 Albert Hagenaars (1955) van wie onlangs zijn debuutbundel ‘Pelgrimsgrond’ verscheen bij Uitgeverij In de Knipscheer. De door Noë gekozen gedicht ‘Vrouwenlicht’ is vandaag ook geplaatst op Neerlandistiek.nl.

Vrouwenlicht
Edvard Munch

Nauwelijks dageraad aan de gerafelde rand
van de wereld. De fabriek nog zonder rook
en de haard koud. Kloppende stilte.

Hij draait de lamp hoger, knijpt tubes leeg,
snuift met welbehagen de geur van terpentijn op
en geeuwt de maren uit zijn ongewassen lijf.

In al williger verf legt hij opnieuw
de vrouw vast die op het punt stond uit-
een te vallen onder de druk van de nacht.

Met lange streken haar meisjesangst zien
te vangen, voor ze haar blik weer afwendt
en hij, aan de oever, ontwaakt in spijt en gram.

Het doek stinkt naar wier, zij ontbindt haar
haar en strekt de armen, spert de mond,

vermeerdert, ten koste van hem, hun waarde.

Meer over ‘Pelgrimsgrond’
Meer over Albert Hagenaars bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer gedichten van In de Knipscheer-auteurs op Laurens Jz Coster

Gedichten uit ‘loslaten zullen ze nooit meer’ van Marius Atmoredjo op Laurens Jz Coster

VoorplatLoslaten-75Uit ‘loslaten zullen ze nooit meer’ van Marius Atmoredjo op Laurens Jz. Coster, 21 juni 2022::
Redacteur Raymond Noë maakt voor het blog Laurens Jz. Coster elke werkdag een keuze uit een poëziebundel van een Nederlandstalig dichter. ‘Dichter van de dag’ is op deze 21ste juni 2022 Marius Atmoredjo (1959) van wie onlangs zijn debuutbundel ‘loslaten zullen ze nooit meer’ verscheen bij Uitgeverij In de Knipscheer. De door Noë gekozen gedichten ‘Bitawiri’ en ‘Blindelings’ zijn vandaag ook geplaatst op Neerlandistiek.nl.

Bitawiri

Waarom weer rijst met bitawiri
op mijn bord
kijkt mijn jonge broer
met gefronste wenkbrauwen
naar mij

Het is goed tegen je wormen
laat moeder niet horen
dat je niet van de groente houdt

Eet jij de helft
ik de rest

Doe alsof er gestoofde pataka en krobia
met kunir bij zit
en hou het vol tot de regentijd begint
dan zijn er vissen in de zwamp
in overvloed

bitawiri: bladgroente
pataka: zoetwaterroofvis
krobia: zoetwatervis
kunir: geelwortel

••

Blindelings

Het is mij nooit opgevallen
dat in de sloot
waar ik elke dag
twee keer langsloop
twee zwanen
hun dagen beleven

Nu mijn omgeving
steeds in omvang krimpt
behoort dit tot mijn vergezicht

Een grijze hengelaar
op zijn vaste stek zegt
dat zij in tijden van kou en wind
zijn trouwe metgezellen zijn

Op de vraag hoe oud ze zijn
antwoordt hij:
een fragiel kind dat op jou lijkt
voedde hen elke dag
nu volwassen geworden
groet het mij vaak
Meer over ‘loslaten zullen ze nooit meer’
Meer gedichten van In de Knipscheer-auteurs op Laurens Jz Coster

Interview over ‘Keep Swinging’ online op YouTube

MuziekpraatBertVuijsje Klik hier voor de video.

Bert Vuijsje, Frank Jochemsen en Jia Xia in Muziekpraat, juni 2022:
In een geanimeerd gesprek in de Haarlemse Pletterij komt vooral de Amerikaanse jazz van de vorige eeuw voor het voetlicht, hoewel aan het eind (vanaf 1:32:32) de Nederlandse pianist en fluitist Chris Hinze even ter sprake komt. Na de eerste helft van het gesprek volgt (vanaf 33:30) een gastoptreden van de Chinese pianist Jia Xia. Hij start zijn solo-optreden met een vertolking van Thelonius Monks ‘Introspection’, gevolgd door Duke Ellingtons versie van ‘Sound of Love’ van Charles Mingus. Het derde stuk is een eigen compositie van Jia Xia met de titel ‘Keep On II’ en gaat naadloos over in ‘Skylark’ van Hoagy Carmichael. De tweede helft van het gesprek volgt op 58:35 op de tijdlijn.
Kijk hier naar de video op YouTube
Meer over Bert Vuijsje bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Pletterij en In de Knipscheer
Meer over Chris Hinze bij Uitgeverij In de Knipscheer
Muziekpraat!, Frank Jochemsen, Bert Vuijsje, Keep swinging. 33 Jazzmeesters van de 20ste eeuw, jazzjournalistiek, Nederlands Jazz Archief, NJA, Jazz Bulletin, Henk Tijbosch, Jia Xia, Sonny Rollins, Chris Hinze, Thelonius Monk, Introspection, Duke Ellington, Sound of Love, Charles Mingus, Keep On II, Skylark, Hoagy Carmichael,

«Hoe integer zijn wíj als het om Oekraïne gaat?» – Els de Groen

Opmaak 1Over ‘Oekraine, grensland tussen 0ost en west’ in Pletterij op 9 juni 2022:
Lid van de Europese Unie worden is geen sinecure. (…) In 2016 klopte Oekraïne aan. (…) Het vroeg geen EU-lidmaatschap maar vergaande samenwerking middels het Associatieverdrag. In een referendum, georganiseerd door Thierry Baudet, stemde Nederland tegen. Nu, 6 jaar later, gaat het wel om lidmaatschap en belooft Ursula von der Leyen, voorzitter van de Commissie, president Zelensky een versnelde procedure. Weer ligt Nederland dwars, ditmaal in de persoon van Rutte. Het land zou nog niet klaar zijn… Oekraïne betekent grensland. De Donbas, waar vlucht MH17 neerstortte, is bezig te veranderen in een niemandsland, vol ruïnes, graven en schroot. Slachtofferschap creëert nog geen democratie, maar was Oekraïne verder geweest als het de vazalstatus onder Janoekovitsj aanvaard had? Juist omdat het de corrupte Janoekovitsj verjaagd heeft, riep het oorlog over zich af. Wat moet een land nog meer doen om in de ogen van Rutte geloofwaardig te zijn? Hoe geloofwaardig is Rutte zelf met zijn permanente amnesie? Wat geeft ons – met onze brievenbusfirma’s en verdienmodel aan de Zuidas – het morele recht Oekraïne zelfs de kandidaat-lidstatus te onthouden? (…)
Lees hier of hier de inleiding ‘Oekraïne: grensland of niemandsland?’
Meer info over de lezing op 9 juni 2022

Lezing: Oekraïne, grensland tussen oost en west

LezingOekraineOp donderdag 9 juni 2022 geeft Els de Groen een lezing over ‘Oekraïne, grensland tussen oost en west’ in de Pletterij.
In 1989 viel de Muur. Maar de voorzichtige toenadering tussen Oost en West leidde niet tot ontspanning. Met het aantreden van Poetin in 2000 ontstond er een nieuwe rivaliteit, waarin grenslanden als Oekraïne dreigen te worden vermalen. Als schrijver en onderzoeksjournalist schreef Els de Groen een tiental boeken over Oost-Europa, waaronder ‘Nuttige idioten’. Van 2004 tot 2009 zat ze in het Europees Parlement, waar ze zich vooral met Oost-Europa bezighield. Een kleine 6 jaar geleden vond in de Pletterij een debat plaats over het Associatieverdrag tussen Oekraïne en de Europese Unie n.a.v. het Nederlandse ‘nee’ tegen zo’n samenwerking. Anno 2022 belooft Ursula von der Leyen, voorzitter van de Europese Commissie, Oekraïne een versnelde procedure om lid van de EU te worden. Politiek is een opmerkelijk bedrijf, waaraan Els de Groen 5 jaar heeft meegedaan. Vrijwel alles draait er om geld en macht. Immateriële waarden als vrijheid, gerechtigheid en cultuur gedijen het best in een rechtsstaat, in een parlementaire democratie. Oekraïne betekent letterlijk grensland. Hoewel Oekraïne geografisch geheel in Europa ligt, is het de grens geworden tussen landen met een democratie en een dictatuur waar het recht geen enkele rol meer speelt. Oekraïne lijkt een bufferstaat die de klappen opvangt uit het Oosten, maar onze beschaving verplicht. Ze houdt niet op bij een grensland.
Locatie: Lange Herenvest 122, 2011 BX Haarlem. Aanvang 20.00 uur stipt. Toegang € 3,00 . Het programma wordt ook live gestreamd. U kunt de livestream volgen op de homepage van debat- en cultuurpodium Pletterij, op hun Facebook-pagina of op hun Youtube-kanaal. Op het moment van de uitzending openen zich op deze drie platforms vensters met de livebeelden. Een inlogcode is niet nodig. Op YouTube kunt u de uitzending later ook terugzien.
Klik hier voor de aankondiging op de site van Pletterij
Meer over Oekraïne op deze site

«Eric Schneider bij ‘Live in de Poentjak’.»

EricSchneiderLiveUit ‘Boekenrubriek’ van Franc Knipscheer bij ‘Live in de Poentjak’, 5 juni 2022:
(…) Gisteren werd in besloten kring afscheid genomen van Eric Schneider. Precies een jaar geleden verscheen zijn enige dichtbundel ‘Waar weg weg is en stilte stiller nog’. Ik bracht hem 3 juni 2021 de bundel en dat mondde uit in een geïmproviseerde miniboekpresentatie. Onder anderen Cor Gout en Daphne waren daarbij aanwezig (Cor Gout tipte In de Knipscheer aan de familie als mogelijke uitgever van zijn poëzie). Eric Schneider, eigenlijk nog herstellende van een herseninfarct een paar jaar daarvoor en te kwetsbaar voor een publiekspresentatie, signeerde bij deze gelegenheid in bijzijn van het handvol aanwezigen een aantal exemplaren van zijn bundel voor toekomstige kopers.
In zijn condoleance van 31 mei jl. aan Stéphanie, de partner van Eric Schneider, haalt Cor Gout aan dat gebeuren déze herinnering op: «Wàt een bijzondere man was dàt, was hij, blijmoedig zolang als het ging, de tuin, het kleine samenzijn, de bundel, waar hij blij mee was, het signeren ervan, aan de tafel bij het raam aan de straatkant, de handtekening die maar niet op de blanke pagina wilde passen, waarbij hij mompelde: ‘Hij wil er niet op.’ De man met de grote signatuur, nog altijd, in dat huis aan de ‘Fred’, het stille gedeelte, nu stiller nog.»
Een van de laatste keren, misschien wel de laatste keer, dat Eric Schneider zich in Den Haag in het openbaar vertoonde, was op 3 april van dit jaar. Daarna vertrok hij naar zijn huis in Frankrijk waar hij op 23 mei overleed. Die 3de april, bezocht hij, tot verrassing van Cor Gout en mij, de eerste editie van Live in de Poentjak, hier aan de Kneuterdijk in Den Haag, samen met Stéphanie en met Marian Meerbeek, vriendin van de familie, die Eric ook zo behulpzaam was bij alle contacten van de uitgeverij bij de totstandkoming van zijn dichtbundel. Zijn aanwezigheid toen, hier, kenmerkte zijn brede interesse voor álle kunsten: toneel en film, beeldende kunst en dus literatuur en muziek. En het tekende, denk ik, zijn loyaliteit aan hen die kennelijk iets voor hem betekend hadden. (…)
Fotograaf Eric de Vries ving hem in het publiek, midden op achterste rij.
Klik hier voor de grote foto
Lees IM Eric Schneider
Meer over ‘Waar weg weg is en stilte stiller nog’
Meer over ‘Live in de Poentjak’