Prijzen

Werd Hans Vaders (Curaçao) in april 2006 op de Antillen onderscheiden voor zijn in Antilliaans Dagblad gepubliceerde verhalenreeks “Otrobanda“, op 27 juni jl. is de reeks ook internationaal bekroond in Miami, Florida met de American Express Tourism Media Award, een prijs voor de schrijvende pers voor het gehele Caribisch gebied inclusief Zuid-Florida. Tevens werd hem hiervoor op 7 juli 2006 in Fort Amsterdam tijdens een officiële ontvangst door de Antilliaanse premier Emily de Jongh-Elhage een ‘Sertifikado di Ekselensia’uitgereikt. De Nederlandse lezer zal tot het najaar moeten wachten op Vaders Otrobanda en kunnen het tot dan stellen met zijn romandebuut Tropische winters.

Hans Plomp – India – Heilig en hels

hans plomp Hans Plomp
India. Heilig en hels
Verhalen, Nederland/India
Ingenaaid, 224 blz.,
ISBN 978-90-6265-640-0 € 17,50
Eerste druk van derde, vermeerderde editie 2009

Nieuwe editie

Een ideaal boek voor wie meer over India wil weten dan wat de toeristenindustrie te bieden heeft, en voor al wie van goede reisliteratuur houdt.

Een Indiase journalist zei eens tegen Hans Plomp: ‘Probeer India niet te begrijpen. Dat kost je je verstand.’ Deze raadgeving is hem altijd bijgebleven op zijn talrijke reizen door dit land vol pracht en gruwel, heiligen en demonen, adembenemende avonturen en weerzinwekkend onrecht.

Hans Plomp zal zelf niet beweren dat hij India begrijpt, maar dat hij het land in al zijn onvoorstelbare contrasten aan den lijve ondervonden heeft, bewijzen de verhalen in India. Heilig en hels. Ten opzichte van In India, het eerste boek van Hans Plomp over India, is de inhoud van India. Heilig en hels verdubbeld.

Van de verhalen van Hans Plomp over India verscheen al een Poolse vertaling en in 2009 een Engelse editie in Canada. Boekuitgaven in India en in Servië zijn in voorbereiding. Naar aanleiding van de Poolse vertaling schreef Ryszard Kapuscinski in 2007: «Een boek vol charme, goede smaak, inzicht en kennis, goed geschreven door een gevoelige en wijze beschouwer en verslaggever, dat absoluut grote bekendheid verdient. Zelf heb ik er veel van geleerd, hoewel ik toch dacht iets van India af te weten.»

«Men leest zijn avonturen met meer plezier dan al dat pretentieuze reisproza. Hij is er op zijn bescheiden wijze in geslaagd iets van dat kleurrijke land in woorden te vangen.» – Hans Warren

«Als Plomp over India schrijft, is het alsof hij een toverlantaarn aanzet. Van de plaatsen waar hij verzeild raakt maakt hij scherpe uitsneden; de pen waarmee hij zijn waarnemingen inkleurt doopt hij in inkt van louter zachte tinten. De lezer zal er geen spijt van krijgen als hij over de schouder van deze traveller meekijkt.» – De Volkskrant

Koos van den Kerkhof – Oud zink

inge bakKoos van den Kerkhof
Oud zink

Gedichten, Nederland
Ingenaaid, 64 blz.
ISBN 978-906265-625-7 € 14,50
Eerste druk 2008

Oud zink is de neerslag van jarenlang dichterschap. In zijn vaak autobiografische gedichten en ook in de stadsgedichten, die hij als stadsdichter van Venlo schreef, weet Koos van den Kerkhof feilloos de juiste woorden te vinden. Dicht op de huid schetst hij zijn omgeving met haast pijnlijke precisie. Naast deze, soms in parlando geschreven, poëzie staat er ook meer experimenteel werk in deze bundel. Hier neemt de dichter de ruimte om de taal naar zijn hand te zet-ten. Experimenten die qua taal en vorm een heel an-der soort poëzie opleveren maar die in draagkracht even sterk is. Het gaat hierbij vooral om het spel en de schoonheid, zowel wat betreft het onderwerp als de woordkeuze. Zijn metaforen geven glashelder weer hoe Koos van de Kerkhof zijn poëzie schrijft.

Boerenkool

Woorden zijn net de boerenkool
van toen ik veertien was.
IJsdruppels in de krulbladeren.

Ik kromde de vingers onder de latten
zette de krat, met snijkoude
stronken gevuld, op de bascule.

Tot het op en neer wippende mes
stilstond op gelijke hoogte
met het vaste mes, brak ik de bladeren af.

De boerenkool was aan zijn gewicht.
Dus bleef je er af. Net als van de woorden.

Koos van den Kerkhof (Tegelen, 1946) is docent aan de schrijversschool van het Centrum voor de Kunsten in Eindhoven, was vanaf september 2002 twee jaar stadsdichter van Venlo en publiceert over schrijven, literatuur en kunst. het schrijflab.nl

Ernst Jansz e.a. – CCC Inc. Een band 1967 -2007

ernst janszErnst Jansz e.a.
CCC Inc. Een band 1967 -2007 + cd The Best Of
Fotografie Molly Mackenzie e.a.
Genaaid gebonden, 120 blz., 22,6 x 22,6 cm, 125 foto’s,
cd-duur 63.14, € 29,50
ISBN 978-906265-589-2, 2007

Uitverkocht. Zie hier voor de paperbackeditie

Veertig jaar CCC! Uitgeverij In de Knipscheer brengt ter gelegenheid hiervan de gebonden uitgave CCC Inc. Een band 1967-2007 + cd The Best Of uit. Het boek op het formaat van 22,6 x 22,6 cm telt 120 bladzijden en is geïllustreerd met 125 foto’s, voor het merendeel van Molly Mackenzie, die de band veelvuldig fotografeerde tussen 1967 en 1974, en bevat bijdragen van Joost Belinfante, Jaap van Beusekom en samensteller Ernst Jansz, inclusief 28 bladzijden met de complete informatie over alle opnamen in het verzameld werk van CCC Inc. Exclusief voor deze boekuitgave werd de cd The Best Of: 1967-2007 geperst met een selectie van 17 nummers uit de 12cd-box.
Heruitgave 2017 in voorbereiding

CCC Inc. is, als een popgroep van hippies met een voorliefde voor wat nu Americana heet, eind jaren zestig en begin jaren zeventig uitermate succesvol in het clubcircuit. Lenanaert Nijgh is hun manager en de eerste albums worden opgenomen in de Bovema Studio’s in Heemstede. Ze spelen als enige Nederlandse band op het hoofdpodium van het Kralingen-festival, naast bands als Jefferson Airplane, The Byrds en Pink Floyd. Hoewel ‘legendarisch’ is de ‘tragiek’ van de groep dat zij nooit een hitsingle had. Behalve popband was CCC Inc. ook een commune. De van oorsprong Amsterdamse band vestigde zich in het Brabantse Neerkant. «Als CCC Inc. een festivalterrein opreed, of voor een dorpszaal parkeerde, en wij rolden naar buiten – mannen, vrouwen, kinderen, honden – dan gonsde er een gerucht door de gemeenschap: ‘Kijk, het nieuwe leven, daar is het!’ Het straalde ook af van onze muziek. Het móest wel de muziek van het nieuwe leven zijn.» De band bestaat actief tot ongeveer 1974, is nooit officieel ontbonden en gaat vanaf 1974 min of meer ondergronds; hippies en communes zijn passé. Toch blijft de groep ook in de jaren tachtig en negentig en in de jaren 2000 incidenteel albums uitbrengen (hun minst bekende, maar volgens sommigen wel hun mooiste) en nummers opnemen. Met het verschijnen van de box en het boek wordt CCC Inc. weer actief en treedt de band weer op.

CCC Inc. is in 2007
Joost Belinfante
, viool, mandoline, mondharmonica, zang
Jaap van Beusekom, autoharp, banjo, dobro, zang
Ernst Jansz, accordeon, piano, wasbord, zang
Huib Schreurs, mondharmonica, zang
Jan Hendriks, gitaar

Annel de Noré – Stem uit duizenden

annel noréANNEL NORÉ
Stem uit duizenden
Suriname Roman
Ingenaaid, 320 blz., € 18,90
ISBN 978-90-6265-586-1
Eerste druk 2007


‘Zou ik… Henk… mogen spreken?’
Susans hart springt op en galoppeert in haar borstkas. Vroeger had Henk haar met dit soort grapjes geplaagd. Ze scant de mogelijkheden. Een practical joke? Uitgesloten! Zelfs een zonderling met een absurd gevoel voor humor zou dit niet grappig noemen. Trouwens wie zou haar zo’n valse streek flikken? Bovendien, van alle mensen die ze kent, lijkt geen enkele stem zoveel op die van Henk als deze. Een gelaagde stem. Lagen die achter elkaar aan vibreren zodat van elke klank echo’s natrillen door de lucht.
‘Bent u er nog?’
‘Met wie spreek ik?’ Tevergeefs probeert ze haar stem en hart te beteugelen.

De weduwe Susan Tersluys-Jones verzorgt thuis haar ernstig zieke moeder. Op een dag rinkelt de telefoon. Omdat ze verwacht dat een van haar beide dochters in Nederland belt neemt ze op. Aan de lijn is een man die zich een goede vriend noemt van haar overleden echtgenoot en ook haar dochters zegt te kennen. Hoe de vrouw ook haar best doet zich de ‘vriend’ te herinneren, ze kent hem niet. De raadselachtige telefonische kennismaking verbreekt haar eenzaamheid. Maar wat met ‘zijn stem uit duizenden’ onschuldig begint loopt uit op een situatie geladen met onderhuidse spanning waarin de hoofdpersoon meent te verliezen wat haar het meeste lief is.

Annel de Noré schaarde zich met De bruine zeemeermin (2000) bij de nieuwe generatie schrijfsters die het Suriname van nu als belangrijkste thema heeft. In haar van passie, wreedheid en magie doordrenkte verhalen, gebundeld in Het kind met de grijze ogen (2004), toonde zij deel uit te maken van een Caribische verteltraditie.

Lees hier de recensie van Joost Minnaard in ‘OSO, tijdschrift voor Surinamistiek en het Caraïbisch gebied’
Meer over Annel de Noré op deze site

Tourism Jounalism Award 2006 (Curaçao) voor Hans Vaders

De Chata, de Curaçao Hospitality and Tourism Association heeft voor de elfde keer de prestigieuze Tourism Journalism Award uitgereikt. De onderscheiding voor 2006 ging naar auteur Hans Vaders voor zijn reeks van 30 verhalen in het Antilliaans Dagblad over de rebelse buurt Otrobanda, een wijk die hoteleigenaar Jacob Gelt Dekker van Kuri Hulanda bij zijn komst omschreef als een ‘Somalisch oorlogsgebied’ en die sinds enkele jaren in optima forma toeristisch wordt ontwikkeld. Otrobanda speelde in de Antilliaanse literatuur tot dusver alleen een rol in Boeli van Leeuwens roman Schilden van leem en vooral in Erich Zielinski’s De Engelenbron. Uitgeverij In de Knipscheer is voornemens in najaar 2006 de verhalen in boekvorm te bundelen onder de titel «Otrobanda».

Ngugi wa Thiong’o – Slechts een korrel graan. Roman

90-6265-364-2NGUGI WA THIONG’O
Slechts een korrel graan

Roman, Kenia
de Afrikaanse Bibliotheek
Vertaling: Lieke Frese
Nawoord: Jan Kees van de Werk
Paperback, 316 blz. € 16,50
ISBN 978-90-6265-364-5
Tweede druk 1992

Ngugi wa Thiong’o herschept in zijn romans de geschiedenis van Kenia en brengt inspirerend de vrijheidsstrijders weer in levende herinnering. Zijn grote roman Slechts een korrel graan werd drie jaar na de onafhankelijkheid van Kenia gepubliceerd en behoort inmiddels tot de ‘klassieken’ van de Afrikaanse literatuur.
De roman speelt zich af op het snijpunt van de machtswisseling. De Engelsen vertrekken. Hoe zal het nieuwe bewind de gewonnen vrijheid verwerken? Ngugi onthult de verborgen barsten in de geloofwaardigheid van de bereikte vrijheid, toont de scheuren van het verraad aan de Mau Mau-strijders en waarschuwt voor de kater na de Uhuru-roes. Sinds 1982, één jaar na het verschijnen van zijn epische roman Bloesems van bloed, is Ngugi uit Kenia verbannen, is hij woordvoerder van de ondergrondse oppositiebeweging Mwakenya en is zijn roman Slechts een korrel graan van profetie tot actualiteit geworden.

«Een spannend boek, behorend tot het beste uit de Afrikaanse literatuur.» – De Volkskrant

«Een universele roman die niet aan evocatieve kracht heeft ingeboet.» – NRC Handelsblad

«Ngugi wa Thiong’o bewijst, zo dat al nodig is, dat Afrikaanse literatuur leesavontuur van de eerste orde biedt.» – Vrij Nederland
Meer over Ngugi wa Thiong’o

Ngugi wa Thiong’o – Bloesems van bloed

90-6265-236-0NGUGI WA THIONG’O
Bloesems van bloed
Kenia, Roman
de Afrikaanse Bibliotheek
Vertaling: Annelies & Karel Roskam
Nawoord Jan Kees van de Werk
Paperback, 552 blz., € 20,–
ISBN 978-90-6265-236-5
Eerste druk 1988

De moord op drie vooraanstaande inwoners in een bordeel vormt het begin van een tocht langs mythe en werkelijkheid. Tot de ontknoping van het drama voert Ngugi wa Thiong’o (Limuru, Kenia, 1938) de lezer mee door dorpen en steden, over de barre hoogvlakte en door de bergen en dalen der menselijke emoties.
Een voormalige Mau Mau-strijder, een onderwijzer, een prostituee en een vakbondsman zijn de verdachten. Door te verhalen over de levens van slachtoffers en verdachten, geeft Ngugi een indrukwekkend beeld van de wederwaardigheden van zijn volk voor, tijdens en na de onafhankelijkheidsstrijd. Zijn diepe verbondenheid met de mensen, zijn afkeer van wreedheid en onrecht maken dat hij de lotgevallen van de inwoners van een Keniaas dorp tot een boeiend en universeel verhaal verwerkt. Gebruik makend van satire en metafoor, fel realistisch en met een zeldzame poëtische kracht heeft Ngugi wa Thiong’o met Bloesems van bloed een epische roman geschreven die het menselijke gezicht van de geschiedenis van Oost-Afrika benadrukt en die een groots moment in de wereldliteratuur werd.

Ngugi wat Thiong’o heeft zeven romans, tal van kinderboeken, toneelstukken, verhalen en essays gepubliceerd.

«Een aangrijpend boek… subtiel en eigenzinnig; zonder zich af te zetten tegen de Engelse literaire traditie verrijkt Ngugi zijn werk met vele geslaagde en van taaldwang bevrijde vernieuwingen.». The Sunday Times

Hans Vaders in De Tweede Ronde

In het ‘winternummer’ van De Tweede Ronde (Tijdschrift voor literatuur, uitgeverij G.A. van Oorschot, Amsterdam, januari 2005) is werk opgenomen van drie auteurs uit het fonds van In de Knipscheer. Klaas Jager, van wie in 2004 Klipgeiten verscheen, komt met twee nieuwe gedichten: Spiegel van de werkelijkheid? en Houden van het imperfecte. Van Hans Plomp is het verhaal Op koninklijk bezoek opgenomen, dat prachtig aansluit bij zijn verhalen uit In India. Hans Vaders (Curaçao), schrijver van de roman Tropische winters, debuteert als dichter eveneens met twee gedichten: De banneling en Hotel Maracaibo.

Hotel Maracaibo

Toen…ja toen in korte
weemoedige nacht,
verrot klokhuis vol genot,
tijd stilstond als de kapotte klok
in berucht hotel Maracaibo
en de immer heilige madelief Magda,
in besloten misdienst devoot
en langdurig werd bezeten;

In tempu di su ten,
tijd van weleer en toch weer geleend,
zijn sterren vluchtig en transparant,
wijde wijnzakken vol fijn gewreven
kristallen luchters.

Weer overvalt een wassende maan
de zwevende wereld, de kwetsbare
buik van een stad vol ingewijden.

Hotel Maracaibo is berooide haven,
het uitgelezen testament van karsokov
met zijn bruid, de volle bruine fles;

voor de barbier met geslepen mes
en tang om tand en tijd te slijten;
voor de bruut met zijn bijvrouw,
die hij bedreigt en zeer berouwt.

Elk drinkt rum en slaapt
met zijn favoriete meisje.
Maar waarom dan toch
die universele kilte,
gehuiver in flinterdunne dracht?

Een glimlachende geisha,
die niets heeft en alles wil bezitten,
grijpt warmbloedig naar onwillig bot.
In klamme kamers, waar
kakkerlak matroos regeert
op vele potsierlijke poten,
wordt oude zonde opgerakeld
tot traag vuur uit een vochtige tak,
een nat spoor uit zee.

Herinnering vervluchtigt slechts,
een bij voorbaat verloren, vuile oorlog,
tot luie lucht in de dolende ziel,
wanneer zij door vervlogen tijd
wordt ontmaskerd en ontleed.

Dwingende herinnering knaagt
alom aan het nabije verleden;
de hongerige rijstrat knaagt gestaag
aan het verboden kruid.

Verdrongen historie wordt
onverwacht opgeklopt tot heden.
Wie niet leeft, bestaat niet meer.
Wie zijn verleden vergeet,
keert nooit weer,
nooit weer naar het eiland,
niet naar de havenstad,
niet naar het hotel aan de kaai.

De banneling

Soms dacht ik, dat ik
de jonge jezus was.

Maar christus, wat is
mij nu nog gebleven
na het ontluisterd paradijs,
eens het mijne, enig bewijs en
middel van bestaan?

Ogenschijnlijk wijzigt niets zich,
in een hemel bezaaid met
vers gestrooid sterrengruis
en nog steeds en voor niemendal
danst de zondebok met de zwarte
clerus in vers gekerstende velden.

Wanneer de oude banneling rust
in naaldpulp zo kil en koud,
paren bange bosdieren schielijk,
balkend en licht ontstemd,

En kan hij, de wezenlijke,
de echte verlosser in exil,
slechts in staccato stamelen,
de gezwollen liefdeslippen praalziek
getuit van smart en koortsig paars:

María, ik had je lief, zo lief was je;
omarmden toch je roomblanke dijen
mijn naaktheid, mijn schuldig lichaam niet
onder het mij zo dierbaar bloedend hout?

«Meesterwerk.» – Kees ’t Hart

Mark InsingelNajaar 2004 verscheen bij Uitgeverij Meulenhoff ‘Hoe hij rolt’, de nieuwe roman van Mark Insingel. In De Groene Amsterdammer van 24-09-2004 schrijft Kees ’t Hart onder de titel ‘Woedende pracht’: «Dit boek ademt en beweegt. Uitermate boeiende literatuur die het pijnlijke, egoïstische en dubbelzinnige van relaties glashelder demonstreert. Insingel is een schrijver pur sang. Hij vormde in dit meesterwerk een eigen taal waarmee hij aantrekking, afstoting, knechting en schaamte opnieuw onder woorden kon brengen.» Eigenlijk vormt ‘Hoe hij rolt’ een tweeluik met ‘Eenzaam lichaam’. Kees ‘t Hart: «Ook in zijn vorige boek Eenzaam lichaam zette hij een paar schijnbaar niet samenhangende levens en herinneringen bij elkaar en daar slaagde hij al in zijn opzet.» Was ‘Eenzaam lichaam’ ook al een meesterwerk?
Klik voor de recensies over ‘Eenzaam lichaam’
Meer over Mark Insingel op deze site