Kerstverhaal door Lex Paleaux

LexPaleauxRadio105Kerstverhaal door Lex Paleaux voor Radio Haarlem105, 23 december 2020:
Ik haalde diep adem en keek naar de rijen stoelen gevuld met verwachting. Door thuis veel te oefenen had ik me zo goed mogelijk voorbereid, nu het moment daar was, had ik het gevoel dat de woorden die vroeger mijn vrienden waren zich van mij hadden vervreemd tot kennissen die niet gemist zouden worden. ‘Dames en heren, Lex Paleaux. De aankondiging galmde door de luidsprekers, ik kreeg er nauwelijks iets van mee en had het gevoel onder water te zwemmen waarbij mijn stem zou verdrinken in onzekerheden. Ik keek naar de tekst, haalde diep adem en begon: ‘Toen Maria’s kindje bijna geboren werd, kwam er een boodschapper van de keizer van Rome. Hij zei dat iedereen naar de stad van zijn vader moest gaan.’ Dominee Wesseling had eerder die week naar ons huis gebeld en speciaal naar mij gevraagd. Nerveus nam ik de telefoon uit mijn vaders hand aan. ‘Goedenavond dominee, met Lex Paleaux.’ (…) Het is vijfendertig jaar later en ik ben inmiddels 43. Ik werd gebeld of ik een verhaal op de radio wilde voorlezen. Ik aarzelde geen seconde, in gedachten zag ik mijn pake in zijn handen klappen, deze keer van trots. (…)
Lees de column ‘Kerstverhaal’ op Columns of klik
Meer over Lex Paleaux op deze site

«Black Lives Matter raakt iedereen.»

VoorplatDubbelbloed3dedruk-75Els de Groen interviewt Etchica Voorn over ‘Dubbelbloed’ in De Republikein, december 2020:
2020 was het jaar van Black Lives Matter. De Nederlands-Surinaamse schrijfster Etchica Voorn heeft aan den lijve ervaren hoe de discussie over de erfenis van de slavernij schuurt in de Nederlandse samenleving. ‘Als je in Nederland slavernij ter sprake brengt, krijg je al gauw het verwijt de racismekaart te trekken.’ (…) Haar roman ‘Dubbelbloed’ werd een succes en is toe aan een vijfde druk. Het verrijkte de Nederlandse taal met een mooi nieuw woord en schafte een ander af: niemand is meer halfbloed. (…)
Lees hier het interview
Meer over ‘Dubbelbloed’
Meer over Els de Groen op deze site

«Krijg op de valreep nog even de mooiste avond van dit jaar in mijn schoot geworpen.» – Nico Baars

1lakshmiOver ‘Huidhonger’ van Lakshmi in Westlandtheater De Naald, 14 december 2020:
Krijg op de valreep nog even de mooiste avond van dit jaar in mijn schoot geworpen. ‘Huidhonger’ van LAKSHMI. Met tranen in mijn ogen. En niet alleen bij mij. Zo mooi, klein, fijn en ontroerend. Zang, viool, vleugel, gitaar en elektronica. Vol verlangen. Prachtig. Muziek. Het is alles. Zeker live. Gisterenavond bij de Top 2000 Quiz hoorde ik Suzanne Bosman zo gepassioneerd praten over Rammstein dat ik dat nog goed zou gaan vinden. Afgelopen zaterdagavond genoot ik twee keer in intieme setting ademloos van een prachtig optreden van Lakshmi. Met de hoogzwangere Pauline Koning op viool en Rob Peters op gitaar en elektronica. Bij het verwelkomen van het publiek bij de eerste voorstelling stond er ineens een grote vent voor me die mij een bosje tulpen in mijn hand duwde, en zei: ‘Nico, voor jou. Omdat je het zo goed doet.’ Overdonderd, wist ik niet wat ik moest zeggen. Een paar woorden, zo’n klein gebaar, zo bijzonder. Het licht doofde en Lakshmi greep me gelijk bij de opening met een geweldige vertolking van een lied van Billie Eilish. Dan heb je lef. En talent. Luister maar. Twee nummers verder sloeg de man naast mij zijn arm om zijn vrouw, en zong zacht alle woorden mee, ik zag de tranen in zijn ogen. Iets verder zat een beer van een vent, enorme baard, type Hells Angels, in zijn eentje, onophoudelijk zachtjes met zijn hoofd mee te schudden op alle ritmes. Het was de eerste keer in onze huiskamerreeks ‘Wat Wél Kan’ dat het publiek aan het eind uit de banken kwam voor een staande ovatie. Met slechts dertig mensen zo intens kunnen genieten. Over willen aanraken, over verlangen naar de menigte. Het lijkt me weer een heel stuk verder weg, nu er opnieuw strenge maatregelen aankomen. Moeten we weer dicht, dan is dat zo. Maar dat het met elkaar beleven, ook al zijn er slechts dertig, van zo’n groot belang is, is mij de afgelopen weken weer heel duidelijk geworden. Fingers crossed daarom.
Nico Baars is directeur van het Westland Theater De Naald in Naaldwijk.
Meer over Lakshmi op deze site

Voor Joris (22). Gedicht van Els de Groen

VooprlatMollenIn zijn bijna dagelijkse Facebookbericht memoreert Wim van Til, oprichter van en coördinator bij Poëziecentrum Nederland, de geboorte- en sterfdagen van Nederlandstalige dichters. Vandaag (23 december 2020) zijn geboren Arnold Spauwen, Peter van Lier, Hans Kloos en Els de Groen (1949). Het is de sterfdag van Hermien Manger, Louis Th. Lehmann en Francis Verdoodt. Bij wijze van felicitatie/gedenken kiest Wim van Til voor een gedicht van Peter van Lier; uitgeverij In de Knipscheer kiest voor het gedicht ‘Voor Joris (22)’ van Els de Groen uit haar dit jaar bij deze uitgeverij verschenen bundel ‘Hebben mollen weet van zonsondergangen?’.

Voor Joris (22)

De merels hebben maling
aan onze poes gekregen
en hippen onbekommerd
voorbij – op zoek naar wormen.
Ze kijkt ze onbewogen na.
Voortaan komt gevogelte
uit de supermarkt.

Op haar beurt heeft ze maling
gekregen aan de merels.
Maar niet aan ons die wuiven
grimassen en wenken.
Gebarentaal – ze is doof.
Al jaren viert ze slapend
haar triomf met Oud en Nieuw.

Ze weet wel dat ze oud is.
Nog wil ze zich genietend
achter de oren krabben
wankelt en geeft op.
Onze poes vermenselijkt
zoals wij in de loop der
jaren zijn verpoesd.

Meer over ‘Hebben mollen weet van zonsondergangen?’
Meer over Els de Groen bij Uitgeverij In de Knipscheer

Kijk lief. Gedicht van Chawwa Wijnberg


In zijn bijna dagelijkse Facebookbericht memoreert Wim van Til, oprichter van en coördinator bij Poëziecentrum Nederland, de geboorte- en sterfdagen van Nederlandstalige dichters. Vandaag (21 december 2020) zijn geboren Garmt Stuiveling, Ted van Lieshout, Co Woudsma, Bibi Dumon Tak en Florence Tonk. Het is de sterfdag van Leo Ross en Chawwa Wijnberg (1942-2019). Bij wijze van felicitatie/gedenken kiest Wim van Til voor een gedicht van Bibi Dumon Tak; uitgeverij In de Knipscheer kiest voor het gedicht ‘Kijk lief’ van Chawwa Wijnberg uit haar bij deze uitgeverij verschenen bundel ‘Nerf en flanken’ uit 2008. Dit gedicht werd ook geselecteerd door Klaas de Groot in zijn bloemlezing ‘Grenzenloos; 40 jaar Knipscheer Poëzie’ (2018).

Kijk lief
Zie je de vrolijke sinaasappelen
en die zure zie je die
dat ben
ik alvast uitgewrongen
en de druiven hebben pit
die heb ik niet
een ananas
later misschien
jij bent de mandarijnen
allemaal rond, allemaal zoet
de rode grapefruit met citrus
bloed, de dadels ben je
en de mijne

Meer over Chawwa Wijnberg bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over ‘Grenzenloos’

Negervrouw. Gedicht van Michaël Slory

Michael Slory
In zijn bijna dagelijkse Facebookbericht memoreert Wim van Til, oprichter van en coördinator bij Poëziecentrum Nederland, de geboorte- en sterfdagen van Nederlandstalige dichters. Vandaag (19 december 2020) is het de geboortedag van onder anderen Maurice Roelants, Hanny Michaelis, H.J. de Roy van Zuydewijn en Dorette van Kalmthout. En het is de sterfdag van Juliaan Haest, Hans Warren, Jules Deelder en Michaël Slory (1935-2018). Bij wijze van felicitatie/gedenken kiest Wim van Til voor een gedicht van Jules Deelder; uitgeverij In de Knipscheer kiest voor het gedicht ‘Negervrouw (II)’ van Michaël Slory
uit zijn bij deze uitgeverij verschenen bundel ‘Ik zal zingen om de zon te laten opkomen’ uit 1991. Dit gedicht werd ook geselecteerd door Klaas de Groot in zijn bloemlezing ‘Grenzenloos; 40 jaar Knipscheer Poëzie’ (2018).

Negervrouw (II)

Glorie van de dag
twee zwarte ogen
en donkere haren.
Negervrouw!
Wat heeft jou gebracht
in deze warme straten
van de stad?
Ere
aan de zon
van je dijen.
Ik zal schrijven
van je tenen af
tot je enkels
en ver langs je dijen.
Van je hielen af
langs je kuiten
tot voorbij je knieholten.
Als een vogeltje
zal ik duikelen
in het lied van je lichaam.

Meer over Michaël Slory bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over ‘Grenzenloos’

Eric de Brabander – Het geluid van naderend onweer. Verhalen

VoorplatBrabanderOnweer-75Eric de Brabander
Het geluid van naderend onweer

verhalen
Curaçao
vormgeving omslag Cleo Maxime
gebrocheerd in omslag met flappen, 244 blz., € 18,50
ISBN 978-94-93214-04-0
maart 2021

Veelzijdig als zijn romans is ook de robuuste verhalenbundel Het geluid van naderend onweer van Eric de Brabander. Onheil lijkt de titel aan te kondigen en daar is regelmatig sprake van in de verhalen. Tegen de kleurrijke achtergrond van het Caribisch gebied vinden De Brabanders, soms sinistere, fantasieën plaats. Dat kan de kust van Boka San Michiel zijn waartegen de zuidenwind beukt, de statige buurt van Mahaai op Curaçao en zelfs het Surinaamse dorp Pikin Slee. De Brabanders verhalen brengen je naar verrassende oorden en gebeurtenissen. De binnenwateren van Tucacas in Venezuela herbergen het verhaal van Duitsers met een schimmig oorlogsverleden. In de baai van Playa Kalki in Westpunt tonen vissers een onvoorziene vangst. Het ontstaan van het heelal, een genadeloze tandarts of het opduiken van een bronzen schroef, letterlijk alles kan een rol in zijn fictie spelen. Curaçao komt ook in dit proza van De Brabander regelmatig voor. Soms gezien vanuit een steeg achter de kathedraal van Pietermaai, soms met de ogen van buitenaards leven in een andere tijdsdimensie.

Eric de Brabander ontpopt zich in Het geluid van naderend onweer als een meester in het genre van het spannende, intrigerende korte verhaal. Hij schrijft zijn verhalen eerder in een Amerikaanse traditie en geest, waarbij Amerikaans gelezen kan worden als Noord- én Latijns-Amerikaans, dan in een Nederlandse. De Brabanders short stories zijn echt wonderlijke, vreemde verhalen, surrealistische en magisch-realistische verhalen. In die zin zijn het als het ware ‘fantastische vertellingen’, zo eigen aan de Nederlandstalige literatuur van Curaçao.

Eric de Brabander (Curaçao, 1953) studeerde tandheelkunde in Nederland, werkte enige tijd aan een universiteit in New York en keerde daarna definitief terug naar Curaçao. Hij debuteerde als schrijver in 2009 met de roman Het hiernamaals van Doña Lisa. Daarna volgden Hot Brazilian Wax of het Requiem van Arthur Booi in 2011, De supermarkt van Vieira in 2013, Het dilemma van Otto Warburg in 2016 en De vergankelijkheid der dingen in 2018. Van Het hiernamaals van Doña Lisa kwam in 2021 een Papiamentse vertaling (door Lucille Berry-Haseth) uit, met ook een Amerikaanse uitgave op komst in een vertaling van Olga Rojer. Van De supermarkt van Vieira verscheen in 2020 een Amerikaanse editie, vertaald door Scott Rollins.
Meer over Eric de Brabander bij Uitgeverij In de Knipscheer

XXVIII. Gedicht van Frank Martinus Arion

arion-stemmen-uit-afrikaIn zijn bijna dagelijkse Facebookbericht memoreert Wim van Til, oprichter van en coördinator bij Poëziecentrum Nederland, de geboorte- en sterfdagen van Nederlandstalige dichters. Vandaag (17 december 2020) is het onder andere de geboortedag van Gerard van Klinkenberg, Toon Hermans, Paul Snoek, Hendrik Carette en Frank Martinus Arion (1936-2015). Het is ook de sterfdag van Henri Bruning. Bij wijze van felicitatie/gedenken kiest Wim van Til voor een gedicht van Hendrik Carette; uitgeverij In de Knipscheer kiest voor het gedicht ‘XXVIII’ van Frank Martinus Arion uit zijn bij Flamboyant/P (imprint bij Uitgeverij In de Knipscheer) verschenen bundel ‘Stemmen uit Afrika’ uit 1978. Dit gedicht werd ook geselecteerd door Klaas de Groot in zijn bloemlezing ‘Grenzenloos; 40 jaar Knipscheer Poëzie’ (2018).

XXVIII

Verhalen doen de ronde
dat weldra geen katoen
meer groeien zal, geen
prauw meer varen zal.

verhalen doen de ronde
dat de blanke man zijn
draai verloor en nu
de draai van een negervolk wil zoeken.

verhalen doen de ronde
dat de blanke man zich tatoeëert
dat hij als holbewoner kruipt
in diepe holen.

dat hij ook maskers maakt
en draagt en zich het veiligst
voelt in grotten.

toch heeft noch blank,
noch zwart ver meer te gaan:

de tovenaar ziet de aarde
zich spannen als een boog.
en blank en zwart, ze wachten
op het suizen van de pijl
of op het springen van de boog.

Meer over Frank Martinus Arion bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over ‘Grenzenloos’

Peter Lenssen – Genoeg geweest. Roman

VoorplatGenoeggeweest-75Peter Lenssen
Genoeg geweest
De zelfmoordbestanden

roman
Nederland
royaal formaat 210 x 145 mm
gebrocheerd in omslag met flappen,
318 blz., € 22,00
ISBN 978-90-6265-797-1 NUR 301
maart 2021

Twee betekenisvolle boeken liggen ten grondslag aan deze roman. ‘Permanent Record’ (Onuitwisbaar) van klokkenluider Edward Snowden, een onthullend boek over de ongrondwettelijke praktijken van de Amerikaanse geheime dienst NSA inzake massasurveillance, én ‘Het is oorlog, maar niemand die het ziet’ van Volkskrant-journalist Huib Modderkolk, waarin de kwetsbaarheid van de open samenleving, de schaduwkanten van het Internet en de kwalijke rol van inlichtingendiensten in Nederland worden belicht.

Wat doet het met een mens wanneer hij dag in dag uit anderen afluistert en bespioneert? Maakt het hem tot een ander mens? Een onmens? Wat betekent het voor de relatie met zijn naasten? Wat gebeurt er als hij vervolgens zelf wordt bespied?

In Genoeg Geweest, een roman over afluisteren en bespioneren – een volksziekte van deze tijd – én de psychische en sociale verloedering die daar het gevolg van is, wordt het verhaal verteld van een geheimagent die door zijn werk alles kwijtraakt: zijn vrouw, zijn zoon, zijn sociale leven én zijn morele kompas. Wat blijft er over van een man wiens leven draait om het in de gaten houden van medeburgers? Wat gebeurt er als de verstoten zoon op wrede manier zijn vaders leven stilzet, en geheel in lijn met vaders werk, alsnog indringend om aandacht vraagt?

Peter Lenssen bracht met zijn vorige roman ‘Pleisterplaats Belleville’ een ode aan Charlie Hebdo en de vrijheid van het woord. De roman werd genomineerd voor Halewijnprijs 2018 en Peter Lenssen won er de Reinaerttrofee 2018 mee. Met Genoeg Geweest neemt hij stelling tegen de verwording van de menselijke intimiteit en het obsceen variété van oude en nieuwe media, waarin dom geweld, plat amusement, emotie-exhibitionisme en valse reclame naadloos in elkaar overlopen. Opnieuw een hoogst actueel, onmisbaar boek van een dwarse auteur die zich niets gelegen laat liggen aan maatschappelijke taboes of literaire trends.

Meer over Peter Lenssen bij Uitgeverij In de Knipscheer

Peter WJ Brouwer – Het oog van de kraanvogel. Roman

VoorplatKraanvogel-96Peter WJ Brouwer
Het oog van de kraanvogel

roman
Nederland
omslag Albert van der Weide
gebrocheerd met flappen,
ca. 280 blz., € 19,50
maart 2021
ISBN 978-94-93214-22-4 NUR 301

Het oog van de kraanvogel is een ontwapenend verhaal over de verbondenheid tussen twee mannen. Een psychologische roman over coming-out in de brede zin van het woord. Over persoonlijkheid, identiteit en seksualiteit.

Wanneer Marcus voor zijn werk naar Japan reist, blijkt zijn komst voorbereid door Arthur, een oud-studiegenoot met wie hij meer dan twintig jaar geen contact heeft gehad. Marcus is na één conservatoriumjaar rechten gaan studeren, Arthur is orkestmusicus geworden. Marcus laveerde dat eerste jaar tussen zijn vriendin, zijn muziekopleiding en de zorgzame maar claimende Arthur. Het lange weekend dat de jongens samen aan zee doorbrachten, staat in zijn geheugen gegrift. Wat stond zijn vriendschap met Arthur in de weg?
In Tokio kijkt Marcus terug op een leven vol onvervulde verlangens. De ontmoeting met Arthur levert een nieuwe confrontatie op. Kijkt Marcus weer weg of heeft hij het lef om bij zichzelf te rade te gaan?

Peter WJ Brouwer (1965) is schrijver, vertaler en theatermaker. Hij publiceerde drie dichtbundels, waaronder bij Uitgeverij In de Knipscheer ‘Brief aan wie niet bestaat’ (2016). ‘Het oog van de kraanvogel’ is zijn tweede roman na ‘Het Siamees moment’ uit 2017.

Over ‘Het Siamees moment’ schreef Britta Koopen in Eindhovens Dagblad: «Met zijn debuutroman laat Brouwer meteen zien waar hij als romanschrijver thuishoort: in het niet al te lange rijtje van literaire schrijvers. Het gewone wordt bijzonder en blijft toch alledaags, een liefde komt en gaat voorbij, het leven gaat door terwijl het even lijkt stil te staan. Eigenlijk doet Brouwer in zijn roman niets anders dan wat hij in zijn gedichten doet: hij vangt een scène in woorden, in de mooiste woorden die je kunt gebruiken om een scène in te vangen.»
Meer over Peter WJ Brouwer bij Uitgeverij In de Knipscheer