‘Welkom in het Kleurrijk’ op 8 september 2019 in Podium Mozaïek

Opmaak 1Uitgeverij In de Knipscheer, de kleurrijkste uitgever van Nederland, nodigt u uit voor Welkom in het Kleurrijk, een spannende presentatie van de nieuwe boeken uit het Caribisch Gebied, op zondag 8 september 2019 in Theater Podium Mozaïek in Amsterdam. Het is voor het 9de achtereenvolgende jaar dat de uitgeverij op deze wijze aandacht vraagt voor de literatuur uit de voormalige Nederlandse koloniën, inclusief voormalig Nederlands-Indië.

Met presentaties, lezingen, voordrachten, muziek en film. Nieuwe titels die in het programma aan bod komen zijn o.a. Trouwportretten: Surinaamse voorouders in beeld van Lucia Nankoe en Jean Jacques Vrij, Het eind van de kaart van Albert Helman, en Lambarosa, de nieuwe grote roman van Annel de Noré. De roman Het geheime wapen van Janny de Heer begint en eindigt in Suriname. De cirkel is rond wanneer Cas na loodzware jaren in Nederlands-Indië het levensgeluk met zijn gezin denkt terug te vinden op zijn geboortegrond. Sanne Biesheuvel debuteert met Oorlog aan de Overkant, de belevenissen van een hospik in Indië / Indonesië. Een buitenlands extraatje in het programma is de uitgave van Speech van de dode moeder van Carlos A. Aguilera uit ‘het Antilliaanse’ Cuba. Zijn vertaalster Nanne Timmer introduceert het boek. Jacques Thönissen komt speciaal over van Aruba om u te vertellen over zijn nieuwe roman Versteende liefde over bovennatuurlijke krachten bij de oorspronkelijke bewoners van de Caraïben, met name Cuba. Verder verschijnt van de in Nederland wonende Arubaanse dichter Quito Nicolaas de tweetalige bundel Argus. Van Curaçao komt over Hilda de Windt Ayoubi voor de verschijning van haar langverwachte poëzie-epos Geef me je taal. Dat ik je beter versta. Ook van Curaçao komt de door Margarita Molina bezorgde bundel Blijf nog wat met 23 originele Nederlandse (!) liefdesgedichten van de Papiamentstalige dichter en kunstenaar Elis Juliana geschreven voor zijn muze en geïllustreerd met 14 tekeningen van zijn hand. De Curaçaos-Nederlandse dichter Walter Palm verrast met het essay Het sluipend gif van de islamofobie. 1989-2019 dat het radicaal afwijzen van alles wat met de islam te maken heeft in kaart brengt sinds de start van het debat over de Rushdie-affaire in 1989. Het programma wordt muzikaal opgeluisterd door Randy Winterdal & Friends (Ilvio Pietersz, Claudia Valenzuela).

Noteer de datum in uw agenda.
Kaarten voorverkoop/ online € 5,00. *
Kaarten aan de zaal (voor zover dan nog beschikbaar en alleen met pin ) € 7,50
Podium Mozaïek, Bos en Lommerweg 191, 1055 DT Amsterdam. Klik: Route & bereikbaarheid
Op zondag in de omgeving vrij parkeren.
Zondag 8 september 2019, foyer open 13.30 uur; zaal open 14.15 uur, programma 14.30 tot 17.00 uur
Kaart- en boekenverkoop vanaf 14.00 uur; na afloop signeren en napraat in de foyer.
Podium Mozaïek: 020-580 0381 [++ 3120 580 0381]
*Alleen als het digitaal bestellen van kaarten bij het theater niet lukt, mag u de kaarten ook bestellen bij indeknipscheer@planet.nl
Meer over de vorige edities in Podium Mozaïek

Randy Winterdal & Friends op ‘Welkom in het Kleurrijk’

RandyDe nieuwe boeken die op 8 september in ‘Welkom in het Kleurrijk’ in Podium Mozaïek gepresenteerd worden waren al belend. Maar één programma-onderdeel bleef vooralsnog ongewis: wie verzorgt het muzikaal intermezzo? Wel, niemand minder dan de Curaçaose meesterbassist en componist Randy Winterdal zal in Podium Mozaïek zijn opwachting maken. Hij speelde met alle groten uit de Caribische muziekwereld, onder wie Izaline Calister, Ronald Snijders en Frank Ong-Alok die elk afzonderlijk al eens de muzikale intermezzo’s verzorgden bij eerdere boekpresentaties van Uitgeverij In de Knipscheer in Podium Mozaïek. Randy Winterdal is thuis in alle genres van klassiek en latin tot jazz en is een graag geziene gastmuzikant op bijvoorbeeld North Sea Jazz. Hij bespeelt vele basgitaren, waaronder contrabasgitaar; maar het meest bijzonder blijft zijn favoriete fretloze basgitaar Op 8 september zal hij o.a. Antilliaanse walsen en mazurka’s ten gehore brengen. Met Ilvio Pietersz (Curaçao, studeerde aan Erasmus University Rotterdam) op piano en Claudia Valenzuela (Rotterdams Conservatorium) op viool.
Meer over ‘Welkom in het Kleurrijk’
Meerover Randy Winterdal op deze site

«Pionier in zijn eentje.» – Rinus van der Heijden

AdoBroodboom_VP_2Postuum (2): Over Ado Broodboom (1922-2019) in Jazz Bulletin, september 2019:
(…) Ado Broodboom was een man van de praktijk, niet van de theorie. Zijn trompet was zijn gereedschap om geld mee te verdienen. En om ermee te experimenteren, om de juiste toon eraan te ontlokken. Een man die de traditie als werkterrein had, maar haar van nieuwe invalshoeken wilde voorzien. Daarvan wilde Ado Broodboom in zijn eentje de pionier zijn. (…) Wie hem hoort op oude opnamen krijgt nieuwe klanken opgedist, die in zijn bloeiperiode menigeen als muzikale godslastering in de oren moeten hebben geklonken. Zijn spel snelt vooruit op wat in die tijd in Nederland te horen was. Hij wilde geen Louis Armstrong zijn, maar veel liever diens leerling Roy Eldridge. Broodbooms kunst lag erin Armstrongs erfenis te koesteren en zaad te strooien op de akker die Eldridge nadien zo nijver bewerkte. Mét een demper op zijn trompet. Zo’n demper gebruikte Ado Broodboom veelvuldig. ‘Toen ik Miles Davis voor het eerst hoorde met zijn blue notes, wilde ik dat ook. Die blue notes waren experimenten met een demper tussen twee tonen in. Ik vond het prachtig’, vertelde hij eens. (…)
Lees hier het artikel
Meer over Ado Broodboom

«Zijn muzikale hoogtepunt lag ongetwijfeld in de periode 1957-1964.» – Bert Vuijsje

AdoBroodboom_VP_2Postuum (1): Over Ado Broodboom (1922-2019) in Jazz Bulletin, september 2019:
De artistieke loopbaan van Ado Broodboom liep van december 1937, toen hij als 15-jarige acteur de titelrol speelde in het blijspel Pompelmoes, tot 30 april 1980, de kroningsdag van Beatrix, toen hij voor de laatste keer als trompettist optrad. In de tussenliggende 43 jaar speelde hij allerlei muziekgenres met vele verschillende orkesten, maar zijn muzikale hoogtepunt lag ongetwijfeld in de periode 1957-1964 als lid van de Ramblers, trompetsolist bij het radioprogramma Romance in Jazz en mede-oprichter van Boy’s Big Band. (…) ‘In die tijd vond ik eigenlijk alleen maar buitenlandse trompettisten goed. Roy Eldridge. Dizzy. Miles Davis. En Clifford Brown natuurlijk […] Nee, ik had geen voorbeelden in Holland. Dus ik was ijdel genoeg om mijzelf misschien toch de beste te vinden, maar ik kan ook goed relativeren.’ Die ontboezeming is te vinden in het boek Ado Broodboom trompet, dat ik samen met hem schreef en dat in 2017 werd uitgeven door In de Knipscheer. Dat levensverhaal kwam tot stand op basis van 17 gesprekken die plaatsvonden tussen september 2011 en oktober 2016. Daarnaast konden wij dankbaar putten uit de acht plakboeken die Ado Broodboom vanaf 1937 had bijgehouden. (…) Het boek gaat vergezeld van de cd Ado’s oeuvre, waarop 15 van zijn vertolkingen zijn verzameld, plus vier historische bonus tracks. Het openingsnummer van de cd beschouwde hij als het beste wat hij ooit heeft gespeeld: Coupe Negresco, (…) Ado Broodboom sprak herhaaldelijk de wens uit, dat Coupe Negresco op zijn uitvaart zou worden gedraaid. Op vrijdag 26 juli 2019 is dat in Herdenkingspark Westgaarde (Amsterdam-Osdorp) gebeurd.
Lees hier het artikel ‘Misschien toch de beste’
Meer over Ado Broodboom

«Denk niet dat je de werkelijke statuur van deze schrijver kent. Kom op, Constantijn Huygens of P.C. Hooft.» – Wiel Kusters

VoorplatMontaillou-75Over ‘Vlucht uit Montaillou’ van Ton van Reen op Facebook, 15 augustus 2019:
‘Vlucht uit Montaillou’: een even ernstige als vermakelijke roman van Ton Van Reen over een meelijwekkende blackout van de Europese cultuur. Ik lees er iedere nacht in; het stimuleert mijn dromen, de vrolijke en de angstige. Denk niet dat je het werk en de werkelijke statuur van deze schrijver wel kent. Je kent hem niet. ‘Vlucht uit Montaillou’ is ook voor mij weer een verrassing. De verbeelding aan de macht. Kom op, Constantijn Huygens of P.C. Hooft, kom eens uit je Hemahemel. (HEMA: Hollandse Eenheidsprijzenmaatschappij Amsterdam).
[Dichter Wiel Kusters was o.m. hoogleraar letterkunde aan de Universiteit van Maastricht en voorzitter van de Zuidelijke Afdeling van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde.]
Meer over ‘Vlucht uit Montaillou’
Meer over Ton van Reen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Je mag concluderen dat er een tegengesteld, negatief verband moet zijn tussen geluk en geloof.» – Peter Lenssen

portret 9Peter Lenssen in zijn column ‘Wie gelooft is ongelukkig’ in Buiten de Orde, 15 augustus 2018:
(…) Ik heb het op deze plek [‘Buiten de orde’] eerder gehad over het World Happiness Report, de geluksindex van de Verenigde Naties (waarin Nederland wordt gepresenteerd als een van de gelukkigste landen ter wereld) en mijn bedenkingen daarbij. Stel dat er toch enige waarheid schuilt in dat Report (ik ben in een milde bui vandaag) dan mag je gezien het feit dat gelovige inwoners van ons land nog net niet op de lijst van met uitsterven bedreigde diersoorten staan, concluderen dat er een tegengesteld, negatief verband moet zijn tussen geluk en geloof. (…) Katholieken tegen protestanten, sjiieten tegen soennieten, christenen tegen moslims, christenen tegen joden, joden tegen moslims en omgekeerd, moslims tegen hindoes. Oók hindoes en boeddhisten kunnen er ondanks hun sluwe maskerade van geweldloosheid wat van. De wereld is een groot religieus kruitvat. Ik gun iedereen zijn eigen gekte, laat duizend bloemen bloeien, maar dan in het wild, als veldbloemen, niet in apartheid verzameld en opgekweekt, en alsjeblieft zonder gebruik van bestrijdingsmiddelen. Want aan dat vernietigingswapen gaan we uiteindelijk allemaal dood. (…)
Peter Lenssen ontving in 2019 voor zijn roman ‘Pleisterplaats Belleville’ de Reinaerttrofee, de jongerenprijs voor het beste boek van de zes genomineerde boeken voor de Halewijnprijs.
Lees hier de column
Meer over ‘Pleisterplaats Belleville’
Meer over Peter Lenssen bij Uitgeverij In de Knipscheer

5 september, Extaze in de Houtrustkerk, presentatie Extaze 31: ‘De eeuw van Gisèle’

ExtazeinHoutrustkerk31DefExtaze in de Houtrustkerk, 5 september 2018, 20.15-22.15 uur:
Tijdens de presentatie van ‘Extaze 31’ zal Annet Mooij haar licht laten schijnen over het werk en het leven van Gisèle van Waterschoot van der Gracht (1912-2013), en het reilen en zeilen binnen Castrum Peregrini onder de loep nemen. Oprichter van deze kring, Wolfgang Frommel, had van de Duitse dichter Stefan George een opvatting van pedagogie overgenomen (zie. Piet Gerbrandy houdt een voordracht over deze ‘pedagogische eros’. Onno Schilstra bespreekt de kunst van Gisèle aan de hand van geprojecteerde beelden, Martine van der Reijden draagt enkele van haar gedichten voor en Klaas Trapman sluit de avond af met een piano-uitvoering van Lamentations et Consolations opus 17 van Siergiej Bortkiewicz, waarvan de no. 1-6. De presentatie is in handen van Cor Gout, de techniek wordt verzorgd door Anton Simonis.

Programma ‘Gisèle Waterschoot van der Gracht en Castrum Peregrini’
20.15: Inleiding
20.20: Annet Mooij: voordracht over Gisèle, haar leven, haar werk
20.40: Onno Schilstra: voordracht met beeldprojectie over de kunst van Gisèle
21.00: pauze
21.20: Martine van der Reijden: gedichten
21.30: Klaas Trapman (piano), Cor Gout: Im Park
21.35: Piet Gerbrandy: lezing over de pedagogische eros
21.55: Klaas Trapman speelt Lamentations et Consolations opus 17 van Siergiej Bortkiewicz, waarvan de no. 1-6
22.15: Uitleiding

Locatie Houtrustkerk, Beeklaan 535, Den Haag (hoek Houtrustweg). Parkeren kan gratis op het erf van de internationale school aan de overzijde. Aanvang 20.15 uur precies. Deur open van 19.45 uur tot 20.10 uur,
dus graag op tijd aanwezig zijn. Entree € 10,00 (alleen contant te betalen). Reserveren redactie@extaze.nl
Meer over ‘Extaze 31’
Klik hier voor vergrote versie van affiche

Literair tijdschrift Extaze 31 ‘De eeuw van Gisèle’ [Jrg. 8, nr. 3]

coverE31voorExtaze 31– De eeuw van Gisèle
achtste jaargang nr. 3, september 2019
redactie Cor Gout, Els Kort (vormgeving)
genaaid gebrocheerd, geïllustreerd, 104 blz.,
€ 15,00
presentatie 5 september 2019
ISBN 978-90-6265-780-3

Het onderwerp van Extaze 31 zijn de thema’s die voorkomen in Annet Mooij’s bijzondere boek ‘De eeuw van Gisèle. Mythe en werkelijkheid van een kunstenares’, waarin de omstreden literaire kring Castrum Peregrini een belangrijke plaats inneemt. In haar essay beschrijft Annet Mooij hoe Gisèle van haar leven een kunstwerk maakte waarbij ze fictie en verfraaiing niet schuwde. Vooral haar relatie met Castrum zag ze graag gecorrigeerd. Want, hoewel zij de pelgrims (peregrini) onderdak bood, werd het haar verboden bij vriendenfeesten en leesavonden aanwezig te zijn. Onno Schilstra herkent deze situatie in een kleine gouache, getiteld ‘De Aspirant’ (tevens de titel van zijn essay), die hij aantrof in Gisèle’s atelier: drie personen staan, dicht bij elkaar, te smoezen, terwijl een vierde schuchter en nieuwsgierig toekijkt. Castrum Peregrini was het geesteskind van Wolfgang Frommel. Van de Duitse dichter Stefan George had hij een opvatting van pedagogie overgenomen die inhield dat oudere mannen jongens moesten uitkiezen om ze in te wijden in de geheimen van de poëzie en het leven. Plato’s ‘Symposion’ diende als een van de voorbeelden van deze relatie. Piet Gerbrandy belicht in zijn bespreking van deze dialoog hoe Sokrates de priesteres Diotema volgt in haar opvatting dat erotiek, mits op de juiste wijze bedreven, tot diepe filosofische inzichten leidt. Maar, als het hier gaat om het contact tussen een oudere leraar en een jonge leerling, wie leert er dan meer? De eerste, zo interpreteert Gerbrandy Sokrates’ voortgaand betoog. Hij zal ondervinden dat innerlijke schoonheid waardevoller is dan de vergankelijke fysieke aantrekkelijkheid (‘Pedagogische eros’). Het is een visie die dicht bij Arjen Mulder’s interpretatie van het tweede deel van Stefan George’s gedicht ‘In der Stern des Bundes’ komt. Niet de jongen is hier degene die in de liefdesinitiatie getraumatiseerd raakt (dus: een ander mens wordt), het is de dichter zelf die door de overgave aan zijn godheid voorgoed is veranderd (‘Het eeuwige ogenblik van Stefan George’).
Los van de ‘Gisèle-thema’s staat Hans Muiderman’s essay over de filmische schrijfstijl van Marguerite Duras (‘De verbeelding van Duras’): de pen is als een camera.

In dit nummer voorts korte verhalen van Annika van Bodegraven, Guido Eekhaut, Judith de Graaf, Ines Nijs en Inge Schollen. De gedichten zijn van Jonas Bruyneel, Maria van Oorsouw en Martine van der Reijden en het beeldend werk is van Florence Marceau-Lafleur.

De presentatie van ‘Extaze 31’ vindt plaats op donderdag 5 september 2019. Locatie: Houtrustkerk, Beeklaan 535, Den Haag (hoek Houtrustweg). Parkeren kan gratis op het erf van de internationale school aan de overzijde. Aanvang: 20.15 uur precies. Deur open van 19.45 uur tot 20.10 uur, dus graag op tijd aanwezig zijn. Entree: € 10,00 (alleen contant te betalen). Reserveren: redactie@extaze.nl. Presentatie: Cor Gout. Licht en geluid: Anton Simonis (Adesign).
Meer over presentatie Extaze 31
Lees ook het digitale supplement van ‘Extaze’
Meer over ‘Extaze’

Walter Palm – Het sluipend gif van islamofobie (1989 – 2019). Essay

Opmaak 1Walter Palm
Het sluipend gif van islamofobie –
1989-2019

essay
Nederland
gebrocheerd in omslag met flappen,
230 blz., € 19,50
Eerste uitgave 2019
ISBN 978-90-6265-769-8

In 2019 was het dertig jaar geleden dat met de Rushdie-affaire het debat startte over de islam. Dit essay Het sluipend gif van islamofobie – 1989-2019 gaat uitgebreid in op de politieke exploitatie van islamofobie (het radicaal afwijzen van alles wat met de islam te maken heeft) nadat deze geëxplodeerd was als consequentie van 11 september 2001. Ook staat dit essay stil bij radicalisering als gevolg van islamofobie: islamofobie als zuurstof van radicalisering bij maatschappelijk ontwrichtende gebeurtenissen als de recente aanslagen in Nieuw-Zeeland (15 maart 2019) en Sri Lanka (21 april 2019). Op 21 mei 2019 werd bekend dat de AIVD heeft becijferd dat in de afgelopen 15 jaar 112 islamitisch geïnspireerde terroristische aanslagen zijn gepleegd in West-Europa en de Verenigde Staten. Driekwart van de aanslagen vond plaats in de afgelopen vijf jaar.

Het essay sluit af met de verontrustende constatering dat het sluipend gif van islamofobie inmiddels de Grondwet, het fundament dus van de rechtstaat, heeft bereikt en bepleit daarom de instelling van een constitutioneel hof. Dit is zeer actueel nu islamofobe wetgeving niet a priori zal stuiten op het ontbreken van een meerderheid in de op 27 mei 2019 gekozen Eerste Kamer. Gegeven de nieuwe stemverhoudingen zal een anticonstitutioneel verbod op ritueel slachten of buitenlandse financiering van moskeeën, niet automatisch getroffen worden door een veto in de pas aangetreden Eerste Kamer.

Walter Palm (Curaçao, 1951) is een expert op het terrein van integratiebeleid. Vanaf 1982 tot aan zijn pensionering in 2017 was hij werkzaam bij de directie van de rijksoverheid die belast is met integratiebeleid. In de loop der jaren heeft hij zestien ministers mogen adviseren. Met meer dan dertig jaar ervaring op het terrein van integratiebeleid wordt hij na zijn pensionering regelmatig geïnterviewd als expert op het gebied van integratie. Ook publiceert hij vaak over dit onderwerp. Daarnaast maakte Walter Palm naam als dichter in het Papiaments, het Engels en het Nederlands.
Meer over Walter Palm bij Uitgeverij In de Knipscheer

«We moeten Boeli blijven lezen.» – Ronald van Raak

geniale anarchieOver ‘Geniale anarchie’ van Boeli van Leeuwen op Koninkrijksrelaties.nu, 8 augustus 2019:
Boeli van Leeuwen, die overleed in 2007, nam geen blad voor de mond en schreef in alle openheid over zijn eiland, zoals deze woorden uit ‘Geniale Anarchie’. In Nederland zijn we wel wat gewend als het gaat om harde woorden, maar ook ik schrok toen ik deze tekst voor het eerst las: ‘De armoe en de arme: waarmee kan hij zich verdedigen? Niet alleen met kapmessen en pistolen, ijzeren staven en blote vuist! Hij heeft zijn carnaval, zijn loterij en nummers, het casino en bovenal de seksualiteit, dit troosteloos copuleren in de vale ochtend of in de hitte van de namiddag met tenslotte de zwangere gang naar Sociale Zaken, de grote buik naar voren geschoven om een verveelde ambtenaar tot ontferming te bewegen.’ Dat was in 2010 toen ik dit boek las als voorbereiding op het debat in de Tweede Kamer over de nieuwe autonome status van Curaçao. In dat debat, waaraan ook politici van Curaçao deelnamen, heb ik deze woorden van Van Leeuwen geciteerd. Ik gebruikte deze woorden toen niet om mensen te beledigen – evenmin als Boeli van Leeuwen dat ooit zo heeft bedoeld – maar omdat het beeld zo sterk is. Curaçao is een rijk land, maar met veel arme mensen. (…) Het leidt voor veel Curaçaoënaars tot een uitzichtloosheid, die Boeli op zo’n harde wijze verwoordde. We moeten Boeli blijven lezen. [ Ronald van Raak is woordvoerder Koninkrijksrelaties van de Tweede Kamerfractie van de SP. ]
Lees hier de column
Meer over ‘Geniale anarchie’ (1990)
Meer over Boeli van Leeuwen bij Uitgeverij In de Knipscheer