«Bijzonder fraaie schrijfstijl.» – Hanneke Tinor-Centi

Opmaak 1Over ‘Het geheime wapen’ van Janny de Heer op Reading & Writing, 14 oktober 2019:
In ‘Het geheime wapen’ vertelt Janny de Heer het levensverhaal van Cas en Elvira. Deze geschiedenis speelt zich af tegen het decor van het Nederlands koloniale verleden. (…) De Heer heeft overduidelijk research verricht voor en tijdens het schrijven van deze roman. ‘Het geheime wapen’ is dan ook meer geworden dan uitsluitend een familieroman. De Heer besteedt ook ruimschoots aandacht aan de nodige geschiedkundige achtergrondinformatie, overigens zonder daarmee haar verhaal geweld aan te doen. De Heer hanteert bovendien een bijzonder fraaie schrijfstijl die goed past bij het verhaal. Haar personages weet zij stuk voor stuk goed te karakteriseren en haar omgevingstekeningen zijn beeldend; niet onbelangrijk in een verhaal als ‘Het geheime wapen’. De dialogen zijn natuurlijk en passen, vooral qua taalgebruik, prima in het geheel. (…) We krijgen een kijkje in de tijd dat Nederland, Nederlands Indië en Suriname met elkaar verweven waren. Een voor velen onbekommerde tijd totdat de oorlog uitbreekt. De geschiedkundige feiten weet De Heer moeiteloos in haar verhaal te verweven om vervolgens weer soepel over te schakelen naar de belevenissen van Cas en Elvira die in 1935 zo hoopvol in het leven stonden.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Het geheime wapen’
Meer over Janny de Heer bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Deze prachtige gedichten doen de lezer teruggrijpen naar ‘Dubbelspel’ van Frank Martinus Arion.» – André Oyen

Opmaak 1Over ‘Geef me je taal. Dat ik je beter versta’ van Hilda de Windt Ayoubi op Lezers tippen lezers, 13 oktober 2019:
Hilda de Windt Ayoubi. Curaçao, 1951), kind van Libanese ouders, groeide op in Curaçao. (…) De bundel ‘Geef me je taal. Dat ik je beter versta’ bestaat uit drie onderdelen: ‘Taal staat nooit stil’, waar in gedichten het belang van taal en het behoud van met name de kleine talen wordt behandeld; ‘Wond en balsem’, het deel dat ingaat op Frank Martinus Arions leven, zijn poëzie en zijn roman ‘Dubbelspel’, Pieter Muyskens conserveren van o.a. Creoolse talen van Suriname en zijn bijdrage aan het Papiamentu, en ‘Papiamentu voor altijd’, het haast vanzelfsprekende sluitstuk van deze bundel in tweetalige gedichten. (…) Het boek bevat ook een bibliografie en een omvangrijk deel met notities. ‘Een taal is niet dood, een taal leeft, groeit, neemt over van andere talen, leent aan andere talen. Hoewel elke taal regels heeft, kan niets dit natuurlijk proces stoppen’, leerde Hilda de Windt Ayoubi van Arion en Muysken. Dat ze hun wijze woorden ten harte heeft genomen blijkt uit deze imposante dichtbundel. (…) Deze prachtige gedichten doen de lezer met Antilliaanse passie teruggrijpen naar ‘Dubbelspel’ van Frank Martinus Arion.
Lees hier het signalement
Meer over ‘Geef me je taal’

«De oorlog door de ogen van een ‘gewone Hollandse jongen’.» – Norma Montulet

Opmaak 1Over ‘Oorlog aan de overkant’ van Sanne Biesheuvel voor NBD / Biblion, 10 oktober 2019:
De vader van Sanne Biesheuvel is na de Tweede Wereldoorlog als dienstplichtig militair uitgezonden naar Nederlands-Indië om ervoor te zorgen dat de troepen van Soekarno verslagen zouden worden. Zoals zoveel jongens die uitgezonden werden, wist hij nauwelijks waar de kolonie lag. Hij was ook nog nooit buiten Nederland geweest. Sanne maakt met dit boek de dagboeken die haar vader in die tijd maakte openbaar. Ze heeft het boek voorzien van een voor- en nawoord. Uit de dagboeken blijkt hoe ingrijpend de gebeurtenissen zijn voor de jonge tuinder. Plotseling wordt hij geconfronteerd met zaken als moord en martelingen, maar ook maakt hij kennis met een ander volk, met andere gewoontes, een andere religie en een andere levenshouding. En mensen blijken mensen. Waar je ook heen gaat. In het boek wordt niet ingegaan op politieke of maatschappelijke vraagstukken; de oorlog wordt door de ogen van een ‘gewone Hollandse jongen’ beschreven. Het boek leest makkelijk. Interessant voor wie meer wil weten over de belevenissen van gewone Nederlandse soldaten die in 1948 naar Indië werden gestuurd.
Meer over ‘Oorlog aan de overkant’
Meer over Sanne Biesheuvel

«Lees dit boek! Het biedt genot en uitdaging tegelijk.» – Camiel Hamans

VoorplatMontaillou-75Over ‘Vlucht uit Montaillou’ van Ton van Reen in Brabant Literair, 1 oktober 2019:
Van Reen is met ‘Vlucht uit Montaillou’ terug als verteller van een modern sprookje vol maatschappijkritiek, maar vooral op topsnelheid. Hij mengt heden en verleden, fantasie en kritiek tot schitterend vuurwerk. (…) Montaillou, een forse knipoog naar het succesverhaal van historicus Emanuel le Roy Ladurie over het middeleeuwse ketterdorp in de Pyreneeën, is hoezeer het ook een kritiek vormt op de tijdgeest een volstrekt verzonnen, vrijwel surrealistisch verhaal. Een schrijver, luisterend naar de naam van de existentialist, jazztrompettist en protestzanger Boris Vian, staat op uit de dood en schrijft een nieuwe roman die zich vervolgens ook in de werkelijkheid blijkt te voltrekken. Een spel met literaire theorie, de realiteit van het Frankrijk van Macron en van ‘la France profonde’ van de Pyreneeën, de literaire en artistieke kliekjes van vroeger en nu, en een restje Rijk Rooms Leven, dat is de caleidoscoop die Van Reen de lezer voorzet. En geschreven alsof hij de lezers van een klassiek krantenfeuilleton uit de tijd van Zola of Couperus moet vasthouden: je kunt en wilt niet stoppen voor de paar honderd pagina’s uit zijn. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Vlucht uit Montaillou’
Meer over Ton van Reen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Bundel vol magie en passie, een betoverend boeket aan zijn geliefde.» – André Oyen

Opmaak 1Over ‘Blijf nog wat’ van Elis Juliana op Lezers tippen lezers, 3 oktober 2019:
(…) Elis Juliana plaatste zich met zijn gedichten en verhalen in het Papiaments decennialang midden in de discussies over het verleden, heden en de toekomst van het eilandelijke samenleving. Dit bezorgde hem breed gedragen waardering en aanzien op Curaçao. (…) Juliana dichtte echter ook in het Nederlands: vanaf 1963 kreeg zijn Nederlandse muze (Margarita Molina) bijzondere liefdesgedichten in het Nederlands. (…) In haar biografische roman ‘Schaduwvrouw’(2016) gaat haar Curaçaose geliefde schuil achter het personage Roy. (…) Margarita Molina is ook de bezorger van deze mooie bundel ‘Blijf nog wat’, een bundel vol magie en passie die de dichter als een betoverend boeket aan zijn geliefde aanbood!
Lees hier het signalement
Meer over ‘Blijf nog wat’
Meer over ‘Schaduwvrouw’
Meer over Elis Juliana op deze site
Meer over Margarita Molina op deze site

«De lezer voelt onvermijdelijk solidariteit met dit gezin.» – Peter Bosma

VoorplatKaraoke75Over ‘Het karaokemeisje’ van Rob Verschuren voor NBD/Biblion, 3 oktober 2019:
Het is te merken dat de auteur (1953) al lange tijd in Vietnam woont, want met grote kennis van zaken en gevoel voor humor beschrijft hij het dagelijks leven van een armoedig gezin in een grote Vietnamese stad. Met veel inlevingsvermogen en empathie geeft hij een beeld van hun gedachten over hoe ze geld kunnen lostroggelen van naïeve toeristen. Centraal staat de dochter des huizes, het karaokemeisje van de titel. Haar moeder staat op de markt, haar vader hosselt op straat, haar tweelingbroer verzint diverse vormen van inventieve zwendel op internet en zelf staat ze in het nachtleven als karaoketrofee. Dit familieportret roept vooral een glimlach op, want het zijn kleine scharrelaars die weliswaar leven van schijn en bedrog, maar toch hun hart op de juiste plaats hebben. De lezer voelt onvermijdelijk solidariteit met dit gezin en hun levenswijze. Met milde spot wordt het dagelijks leven in Vietnam beschreven, met een lichte laag van romantisch verlangen naar een betere toekomst. Een ontwapenende sfeerschets, die prettig voortkabbelt en dan passend eindigt met een donderslag bij heldere hemel.
Meer over ‘Het karaokemeisje’
Meer over Rob Verschuren bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Door het vernuft van de dichteres wordt de kerngedachte op een glasheldere manier weergegeven.» – Nicole Van Overstraeten

VoorplatOntbreken75Over ‘Het ontbreken hoor je niet’ van Chawwa Wijnberg in De Auteur, september 2019:
(…) In sommige gedichten verdeelt zij haar verzen in kleine stukjes (1 of 2 woorden), zodat de witruimte een maximaal effect heeft en rustpunten worden ingebouwd. Concreet wordt zo gestalte gegeven aan een aarzelende gedachtegang, gevolgd door instant-conclusies. Lezers kunnen zich hierbij de twijfelende en soms chaotische hersenimpulsen voorstellen, een denkproces waar wij allen aan onderhevig zijn. Maar door het vernuft van de dichteres wordt de kerngedachte op een glasheldere manier weergegeven. (…) De dichteres schuwt geen actuele thema’s. Het klimaat, oorlog, migratie, vluchtelingen…. Chawwa Wijnberg schrijft met scherpe pen en zet het ontbreken van empathie en de onverschilligheid van de westerling te kijk. (…) Ondanks deze maatschappelijke betrokkenheid is Chawwa Wijnberg ook een grappige en schalkse dichteres. Zij dicht pittig over een geliefkoosd onderwerp bij senioren – hun kwaaltjes en hun lichamelijk ongemak. (…) Tenslotte: verfrissend en hoopgevend zijn de gedichten (in het midden van de bundel, tussen de geëngageerde gedichten in) over Zeeland, Middelburg (waarvan ze begin deze eeuw de eerste stadsdichter was), Vlissingen… de seizoenen, de mist en de regen, het strand en de zon, het gras, dat over de wanhoop heen groeit. (…)
‘De Auteur’ is een kwartaaltijdschrift van de Vereniging van Vlaamse letterkundigen.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Het ontbreken hoor je niet’
Meer over Chawwa Wijnberg bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Schrijfster laat zich door verhalen van anderen inspireren.» – Evert Marsman

Opmaak 1Over ‘Het geheime wapen’ van Janny de Heer in Noordhollands Dagblad, 26 september 2019:
Op 29 september presenteert Janny de Heer haar boek ‘Het geheime wapen’ in het Tris Museum in Zwijndrecht. Het eerste exemplaar wordt uitgereikt aan de directeur van het museum dhr. A. van Wingerden. Op 3 oktober presenteert ze het boek aan haar thuispubliek in Den Helder in School 7. ‘Hoe de liefde standhoudt in een gestoorde wereld’ luidt de ondertitel. Het boek beschrijft het levensverhaal van Cas en Elvira tegen de achtergrond van het Nederlands koloniaal verleden. (…) ‘Het is volgens mij te gemakkelijk om de situatie als zwart wit te beschrijven. (…) Ik denk dat het belangrijk is om de zaak in perspectief te plaatsen. Juist hier is mijn liefde voor historisch onderzoek belangrijk. Ik breng nuance aan.’ (…)
Lees hier het interview ‘De verhalen zijn er eigenlijk altijd al’
Meer over ‘Het geheime wapen’
Meer over Janny de Heer bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Enorme verbeeldingskracht, niet alleen wonderlijk maar ook duizelingwekkend.» – Adri Gorissen

VoorplatMontaillou-75Over ‘Vlucht uit Montaillou’ van Ton van Reen, 23 september 2019:
(…) Van Reen in zijn nieuwe boek zijn Franse collega Boris Vian (1920-1959) gewoon voortleven in het ‘Panthéon der onsterfelijken’. Daarin verblijft hij met vele eveneens nog levende Franse grootheden als Jean-Paul-Sartre, Edith Piaf en Serge Gainsbourg. Vian begint aan een nieuwe roman over de in een beer veranderde Napoleon die andermaal keizer van Frankrijk wil worden. Met het meisje Claire uit Montaillou, dat haar saaie dorp maar wat graag wil verlaten, gaat hij op pad naar Parijs om zijn droom waar te maken. Gaandeweg het schrijven wordt wat hij op papier zet werkelijkheid, raken de verhalen verknoopt en lopen fantasie en werkelijkheid steeds meer door elkaar. Een spel dat Van Reen op bekeken wijze met zijn lezers speelt. (…) Hij doet dat met een enorme verbeeldingskracht, zijn met vaart geschreven nieuwe roman is niet alleen wonderlijk maar ook duizelingwekkend. (…) ‘Vlucht uit Montaillou’ hoort naar mijn mening bij de beste drie boeken uit het inmiddels enorme oeuvre van Ton van Reen.
Lees hier de recensie ‘Alles mág en kán in de boeken… van Ton van Reen’
Meer over ‘Vlucht uit Montaillou’
Meer over Ton van Reen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Juist omdat de foto’s zo oud en daarmee bijzonder zijn, blijf je ernaar kijken.» – Evy van der Sanden

VoorplatNankoe75Over ‘Trouwportretten: Surinaamse voorouders in beeld’ van Lucia Nankoe en Jean Jacques Vrij in NRC Handelsblad, 21 & 22 september 2019:
(…) Mag je als Hindoestaanse Surinamer trouwen met een creool? Of als katholiek met een protestant? Het deze zomer verschenen boek ‘Trouwportretten, Surinaamse voorouders in beeld (1846-1950)’ laat zien dat trouwen buiten de eigen etnische, sociale of religieuze kring destijds moeilijk was in Suriname. Maar mede dankzij die huwelijken is de Surinaamse samenleving wel geworden zoals ze nu is, stelt auteur Lucia Nankoe. (…) De verhalen zijn gebaseerd op veelal statische, soms wat bewogen of vervaagde, zwart-wit portretten van vaak serieus kijkende families en bruidsparen. De beelden zijn gemaakt tussen 1846 en 1950 en juist omdat de foto’s zo oud en daarmee bijzonder zijn, blijf je ernaar kijken. Zo stamt de oudste foto uit het boek nog van voor de afschaffing van de slavernij in 1863. Maria Louisa de Hart, geboren in slavernij, en Johannes Ellis werden in 1846 gefotografeerd – bijzonder: de fotografie ontstond pas in 1839, daarmee is dit een van de eerste foto’s die is gemaakt. Maria Wilhelmina Meijer werd in 1868 gefotografeerd. Zij kwam in 1845 ter wereld en hoorde bij de 20 procent ‘vrijen’ van de koloniale bevolking. Bovendien is een van de bijzondere documenten die het boek laat zien afgedrukt bij haar verhaal: het verzoek om manumissiebrieven – vrijlatingsbrieven – voor Maria’s moeder. Op die manier is ook de geschiedenis van Suriname op subtiele wijze door het boek verweven. (…) De politiek kan er een voorbeeld aan nemen hoe samenleven vanuit verschillende achtergronden tot stand kan komen. (…) Die verscheidenheid ontstond ook door de geschiedenis, die als een rode draad door het boek loopt. (…) Volgens Nankoe zijn de portretten van grote betekenis voor de gedeelde nationale geschiedenis van Nederland en Suriname. Ze laten zien dat we met elkaar verbonden zijn. Surinamers met Nederlanders, maar ook met mensen van Curaçao of Bonaire. Nankoe hoopt dat het boek bijdraagt aan een politiek klimaat waarin de aandacht voor verschillen tussen mensen overgaat in de nadruk op wat ons bindt. (…)
Lees hier of hier het artikel ‘Weerstand, maar ze trouwden toch’
Meer over ‘Trouwportretten’