«Een boek dat lekker weg leest.» – Theo Jordaan

Opmaak 1Over ‘Duizend leugens bruidstaart’ van Diana Lebacs op Alles over boeken en schrijvers, 1 december 2016:
‘Duizend leugens bruidstaart’ is een actuele roman over illegale immigratie, mensen die hun heil elders zoeken of daar een beter bestaan te kunnen opbouwen. Hoofdpersoon van de roman is Skylar enige zoon van een alleenstaande moeder. Ze leven in armoede omdat hun vader over de grens verdwenen is op zoek naar een beter bestaan. (…) Meer en meer raakt Skylar benieuwd naar zijn verdwenen vader. Sterker nog uiteindelijk gaat hij samen met zijn moeder op zoek. Met behulp van een grenswacht weten ze illegaal de grens over te komen. In het welvarender land doet Skylar zeer veel indrukken op die hem verder ontwikkelen. Ook weet hij sporen van zijn vader te vinden. (…) Skylar ontwikkelt zich verder tot een begenadigd advocaat. Hij wordt geconfronteerd met goed en kwaad in de maatschappij, heeft relaties met een aantal vrouwen en wordt geconfronteerd met bizarre gebeurtenissen. Diana Lebacs heeft met ‘Duizend leugens bruidstaart’ een moralistische roman geschreven. (…) De avonturen die Skylar beleeft hebben soms iets spiritueels, maar staan ook in de keiharde realiteit van geweld, seks en meedogenloosheid van de maatschappij.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Duizend leugens bruidstaart’
Meer over Diana Lebacs op deze site

«Daar word je vrolijk van.» – Marjo van Turnhout

voorplatfiets-75Over ‘Fiets onder de waterspiegel’ van Ilona Verhoeven op Leestafel, 30 november 2016:
Daar ligt dan die matras op straat, of iemand gooit een piano uit het raam. En de voorbijgangers? Hoe reageren zij? (…) En wat gaat er door je hoofd als je die tractor ziet volgepakt met knuffels? Ilona Verhoeven reageert meteen met een grappige overpeinzing. Ilona Verhoeven beziet haar wereld met open ogen en deelt haar observaties met haar lezers. Over het algemeen word je daar vrolijk van, een prima boekje dus om altijd in je tas of jaszak te hebben. Dat past gemakkelijk. En bij ieder verhaaltje hoort een foto. Want ze verzint het niet zomaar: het is echt zoals de wereld is. De realiteit is immers vaak meer bizar dan de fantasie.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Fiets onder de waterspiegel’
Meer over Ilona Verhoeven op deze site

«Puur leesgenot.» – André van Leijen

CoverStromenvoorDef.inddOver ‘Stromen die de zee niet vinden’ van Rob Verschuren op Trefpunt Thailand, 26 november 2016:
(…) Rob Verschuren is een rasverteller, iemand die je meesleept. Iemand aan wie je vraagt om nog een verhaal te vertellen. En daarna nog eentje. (…) ‘De bar en de leuning van de trap waren van barok houtsnijwerk, op maat gekruld door een lang gestorven artisan en dof van een stoffig patina, de zes tafels hadden bladen van beukenfineer en de houten stoelen waren recht en onversierd.’ Beukenfineer…je zit gelijk in een melaatse kroeg in een uithoek van België. Hostellerie du Château. ‘De Muur’ heet het verhaal, het enige verhaal dat neigt naar magisch realisme. De kroegbaas vertelt: ‘Elke steen is doortrokken van de universele energie die sommige mensen “God” noemen en andere “chi”. In een goede muur zijn de stenen zo gerangschikt dat deze energie wordt versterkt.’ Wat een prachtig contrast met de doodsheid van het beukenfineer. ‘Schroeven’ is een stuk realistischer. Het gaat over het leven in schroevenfabriek. Rob Verschuren aarzelt zelfs niet het verschil tussen een schroef en een bout te beschrijven. ‘Een bout is een ding met een kop… Van “een schroef” spreken we wanneer de mogelijkheid tot aandraaiing wordt verkregen door een uitsparing in de kop.’ En dan volgt het contrast: ‘Het stampen van de fabriek verandert in de hartslag van een blind en hersenloos beest, de hoelameisjes worden heidense priesteressen met wilde toermalijnen ogen en glanzende panterlijven, die in opperste extase rond barbaarse vreugdevuren springen. Er marcheert ook een doedelzakband voorbij.’ (…) Of het nu een schroevenfabriek is, een Belgisch café, een huis met drie jonge meiden in Goa of een dorpje in Vietnam, elke keer weet Rob Verschuren door te dringen tot in het beenmerg van de samenleving. Sommigen vergelijken Rob Verschuren met Slauerhoff of met Bordewijk. Dat mag zo zijn, mij doen zijn verhalen vooral denken aan Rob Verschuren. En dat betekent voor mij puur leesgenot.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Stromen die de zee niet vinden’
Meer over Rob Verschuren op deze site

«Een mooi boek over een mooi thema, geschreven in een mooie schrijfstijl.» – Monique van der Hoeven

VoorplatParelmoer-72Over ‘Parelmoerpoeder’ van Clyde R. Lo A Njoe op Alles over boeken en schrijvers, 29 november 2016:
(…) Het boek begint met een verhaal over de relatie tussen de elegante en zeer succesvolle jonge vrouw Esther, die er een zeer bourgondische levensstijl op na houdt, en de kunstenaar Dird. Esther heeft een magische aantrekkingskracht op Dird, en ze zuigt hem op alle fronten haar leven binnen. Zij is duidelijk degene die bepaalt hoe alles gebeurt, en ook in welk tempo, Dird volgt dat eigenlijk altijd maar keurig. De Joodse Esther gaat in 1977 nog altijd gebukt onder het oorlogsverleden van haar ouders, die inmiddels allebei overleden zijn; zij is geboren in de hongerwinter. (…) Naast het verhaal van Esther’s ouders loopt er een aantal andere verhaallijnen: de parelmoerpoeder-business van Esther en haar zakencontacten, het leven van Dird en zijn kunst en werk op de visafslag, wat hij samen met zijn vriend Rousse nachtdiensten draait, en het verhaal van Vera, Esther’s beste vriendin. (…) De verhaallijn van de Joodse ouders van Esther in het circuit van onderduikers in Amsterdam vond ik zonder meer zeer de moeite van het lezen waard. (…) Een mooi boek over een mooi thema, geschreven in een mooie schrijfstijl.
Lees hier de recensie
Meer over Parelmoerpoeder’
Meer over Clyde Lo A Njoe

«Beeldend als geen ander. Een parel.» – Eus Wijnhoven

CoverStromenvoorDef.inddOver ‘Stromen die de zee niet vinden’ van Rob Verschuren op De Omslag, 26 november 2016:
Nooit heb ik in reïncarnatie geloofd, maar na lezing van deze verhalenbundel begin ik te twijfelen: is Slauerhoff herboren? ‘Stromen die de zee niet vinden’ is een bundel met elf verhalen, gemiddeld een pagina of vijftien elk. Verhalen die zich afspelen in verschillende culturen, veel in Azië. Alle verhalen kenmerken zich door een zekere rusteloosheid, door een verlangen naar geborgenheid. Als dat laatste echter in beeld dreigt te komen, overwint de drang naar het onbekende. Rob Verschuren (Malden, 1953) zwerft al zijn halve leven over de aardbol en woont tegenwoordig in Vietnam. Hij schrijft beeldend als geen ander; je ziet de kleuren, ruikt de geuren, hoort de lijsters in de waringin zingen. Melancholie kenmerkt alle verhalen, tussen de regels door en daarom zo krachtig. Daardoor lees je deze bundel als een roman: je kunt niet stoppen, liefst zou je de zinnen hardop lezen om het ritme van de taal te proeven. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Stromen die de zee niet vinden’
Meer over Rob Verschuren op deze site

«Een ongemeen boeiend en avontuurlijk leven.» – G. Swaenepoel

Opmaak 1Over ‘Rusteloos en overal’ van Michiel van Kempen voor NBD | Biblion, 26 november 2016:
Albert Helman, wiens leven haast samenvalt met de twintigste eeuw, is een veelzijdig man die een ongemeen boeiend en avontuurlijk leven geleid heeft. De auteur van romans en poëzie, maar ook van theater, essays, biografieën, journalistiek werk en historische studies. Ook actief als componist en geïnteresseerd in taalkunde, wiskunde en filosofie. Hij was bevriend met Marsman en Slauerhoff en ontmoette tijdens zijn leven mensen als Béla Bártok en Joris Ivens, George Orwell en Frida Kahlo. Helman nam deel aan de Spaanse Burgeroorlog, woonde in Mexico, was politicus in zijn geboorteland Suriname en diplomaat. ‘Rusteloos en overal’ is dan ook de goedgekozen titel die Michiel van Kempen, bijzonder hoogleraar Nederlands-Caraïbische literatuur, aan de biografie van de in 1903 in Paramaribo als Lou Lichtveld geboren auteur meegaf. Boeiende biografie van één van de belangrijkste auteurs van Surinaamse afkomst. Met uitvoerig notenapparaat, bibliografie en register.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Rusteloos en overal’
Meer over Michiel van Kempen op deze site
Meer over Albert Helman op deze site

«Aangrijpende roman die aankomt als een mokerslag.» – André Oyen

Opmaak 1Over ‘Anbessa’s dochter’ van David van Reen op Ansiel, 24 november 2016:
Deze aangrijpende roman is gedeeltelijk ook op de ervaringen van de auteur in Ethiopië gebaseerd. De roman speelt zich voornamelijk af in de jaren 1991-1997 tijdens de verschrikkingen van het bewind van Haile Mariam. Gedwongen door het geweld van de soldaten vlucht Lasta, een meisje van veertien, naar Addis Abeba. (…).
Lees hier en hier de aankondiging
Meer over ‘Anbessa’s dochter’

«Je wordt meteen meegenomen in het verhaal.» – Danielle van der Hoeven

CoverStromenvoorDef.inddOver ‘Stromen die de zee niet vinden’ van Rob Verschuren op Alles over boeken en schrijvers, 24 november 2016:
Het zijn heel fantasierijke verhalen die net even anders lopen dan je verwacht. Vaak met een open einde zodat ze je ook daarna nog aan het denken zetten. Ieder verhaal is inderdaad een fascinerende kleine wereld. De verhalen spelen zich vaak af in het buitenland, in Azië, Frankrijk, de woestijn, maar ook in een Nederlandse Fabriek. Door de mooie omschrijvingen heb je het gevoel dat je als lezer in dat land aanwezig bent. Je wordt meteen meegenomen in het verhaal. Omdat het korte verhalen zijn is het voor een schrijver lastig om een lezer direct mee te nemen. Dat is Rob Verschuren goed gelukt. Als lezer schakel je moeiteloos van het ene verhaal naar het andere ook al speelt zich dat af in een totaal andere setting. Ik heb Rob Verschuren ‘Stromen die de zee niet vinden’ met veel plezier gelezen en overdacht.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Stromen die de zee niet vinden’
Meer over Rob Verschuren op deze site

«Heel lang zaten de woorden op slot.»

Opmaak 1Over ‘Door het vanggat’ van Aly Freije in een interview met Elly Woltjes in MeanderMagazine, november 2016:
Ik signaleer via mijn gedichten de aantasting van de natuur, de verschraling van het landschap en de essentie om als mens de elementen te ervaren. Letterlijk leef ik hier in een gebied met aardbevingen, een gebied dat ernstig wordt aangetast, met veel ellende voor de bewoners, maar ook met een vernietiging van eeuwenoude monumenten. En met de schaalvergroting van landbouw en veeteelt wat landschappen erg aantast. (…) Door de ziekte en vroegtijdige dood van eerst mijn vader en vijf jaar later mijn moeder verloor ik het ouderlijk huis. Begin twintig was ik en ik had alleen nog mijn studentenkamer. Heel lang zaten de woorden op slot. Tot ik ging schrijven en er niet meer omheen kon. (…) Ik zie de taal als een vluchtstrook waar ik wel moet stoppen, uitstappen en woorden verzamelen, waarna ik weer de rijbaan opga.
Lees hier het interview en een drietal gedichten uit ‘Vanggat’
Meer over ‘Door het vanggat’

«Een zeer goed geschreven biografie van een fascinerende, vaak moeilijke man.» – Theo Jordaan

Opmaak 1Over ‘Rusteloos en overal. Het leven van Albert Helman’ van Michiel van Kempen op Alles over boeken en schrijvers, 18 november 2016:
Michiel van Kempen heeft het leven van Lou Lichtveld, de echte naam van Albert Helman, chronologisch beschreven in zijn biografie. (…) Albert Helman maakte duidelijk zijn eigen keuzes, soms begrijpelijk, soms liefdevol en sociaal, soms onnavolgbaar, soms zelfs onredelijk en ronduit onsympathiek en bot. (…) Een zeer goed geschreven biografie van een fascinerende, vaak moeilijke man, (…) het lezen meer dan waard. Het is een avonturenboek, schelmenroman, biografie en geschiedenis van de 20ste eeuw in een boek samengevat. De biografie krijgt de beoordeling ++++ (uitstekend). Zie ook Beste Boeken van 2016 .
Lees hier de recensie
Meer over ‘Rusteloos en overal’
Meer over Michiel van Kempen op deze site
Meer over Albert Helman op deze site