«Een sprookjesachtige wereld. En normaal wordt het nergens. Frankrijk staat op zijn kop.» – Gerard Staals

VoorplatMontaillou-75Over ‘Vlucht uit Montaillou’ van Ton van Reen op Facebook, 16 augustus 2019:
(…) De droomreis wordt langzamerhand een gedroomde reis. En trekt me binnen in vreemde werelden. Een sprookjesachtige wereld, waarin de verbeelding in meerdere lagen wordt opgesplitst. Voor een normaal mens bijna niet vol te houden. En normaal wordt het nergens. Frankrijk staat op zijn kop, en Boris Vian maar pennen om het gedroomde waar te maken. Een boek moet beelden oproepen, nieuwe dimensies laten zien. Je fantasie prikkelen, op hol brengen zelfs. (…) Maar ik word al weer overmeesterd door andere beelden. Ik kom terecht in de hallucinerende werelden van Amerikaanse filmregisseurs. (…) Realiteit en dromen, het is om het even. Wat is waar? En wat is niet waar? De werkelijkheid als mogelijkheid, dat moet het zijn. Of omgekeerd: de mogelijkheid als realiteit. Zoiets is ook aan de hand met het nieuwe boek van Ton van Reen. Op het moment dat Boris Vian het verhaal uit zijn pen laat vloeien, gaat de werkelijkheid ermee aan de haal. Hijgend schept hij zijn realiteit. (…) Naar het einde toe gaat het steeds sneller in galop. (…)
[Gerard Staals was o.m. docent Frans en is schilder en schrijver.]
Lees hier het artikel ‘Boek je droomreis: Terug naar Montaillou.’
Meer over ‘Vlucht uit Montaillou’
Meer over Ton van Reen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Schitterend boek doet dode bekende Franse schrijvers terugkeren.» – André Oyen

VoorplatMontaillou-75Over ‘Vlucht uit Montaillou’ van Ton van Reen op Lezers tippen lezers, 12 augustus 2019:
Reeds door een novelle gekoppeld aan de heruitgave van ‘De sperwer van Maheux’, de grote cultbestseller van Prix Goncourtwinnaar Jean Carrière, toe te voegen liet Ton van Reen ons duidelijk weten dat hij een zwak heeft voor Frankrijk en zijn cultuur. (…) Nog dit jaar verscheen van Ton van Reen ‘De Lichtverkoper’, een ontroerende geschiedenis van de arbeiders in Maastricht die langzaam tot het inzicht komen dat ze hun armoede en hun rechteloosheid niet langer moeten accepteren. Het is de geschiedenis van een grote meerderheid van armen die niet of nauwelijks in hun bestaan kunnen voorzien. Het is ook het verhaal van de paupers die op straat leven, de bedelaars, de prostituees en de invaliden die kansloos zijn in een harde maatschappij. In zijn nieuwe roman ‘Vlucht uit Montaillou’ vat hij de oorsprong van de huidige Franse cultuur en literatuur in de vorm van een mooi sprookje samen. Niet zomaar een sprookje, maar eentje dat de waarheid overschaduwt. Hij bouwt hij een heel verhaal op rond vroegere glories van Franse schrijvers, muzikanten en zelfs enkele politici die blijven voortleven in de gemeenschappelijke herinneringen. (…) In dit schitterende ‘Vlucht uit Montaillou’ doet Ton van Reen dode bekende Franse schrijvers terugkeren en introduceert hij voor Nederlandstaligen jonge bekende en minder bekende groten van de Franse literatuur zoals Michel Houellebecq, Florian Zeller en dergelijke. Zoals immer weet Ton Van Reen zich op een benijdenswaardige vlotte manier in zijn personages in te leven. Hij laat Boris Vian, zijn werk en zijn leven ingebed in een stuk belangrijke Franse geschiedenis, ongelooflijk mooi herleven.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Vlucht uit Montaillou’
Meer over Ton van Reen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Literatuur blijkt tot alles in staat. Dit is een boek dat je gewoon moet beleven.» – Marjo van Turnhout

VoorplatMontaillou-75Over ‘Vlucht uit Montaillou’ van Ton van Reen op Leestafel, 12 augustus 2019:
De Franse schrijver Boris Paul Vian (1920-1959) schrijft middels de pen van Ton van Reen een nieuw boek. Want, nee, hij is niet dood, hij leeft voort zolang hij bekend blijft. Samen met andere beroemde Fransen, waaronder Charles Perrault, Jean-Paul Sartre en Charles de Gaulle, bewoont hij het krakkemikkige, slecht onderhouden Panthéon in Parijs, waar helaas eerdere gasten (o.a Baudelaire, André Gide) afscheid hadden moeten nemen omdat niemand meer wist wie ze waren. (…) ‘Literatuur blijkt tot alles in staat,’ zegt een van de vele schrijvers die in het boek voorkomen. Dat is wat Ton van Reen bij monde van Boris Vian terdege bewijst. Wie de schrijfsels van Vian kent, weet dat het in dit boek allemaal nog meevalt qua absurditeit, maar toch is het een feit dat alles wat je zou kunnen verzinnen, ook allemaal kan gebeuren binnen dit verhaal. (…) Dan zijn er nog de verwijzingen naar het geloof, naar de wederwaardigheden van de Heilige Graal, en het feit dat de veertiende juli aanstaande is, dit is een boek dat je gewoon moet beleven: ga mee op avontuur samen met de beer en het meisje, en probeer Boris Vian te volgen in zijn strijd om de cultuur van Frankrijk te redden. (…)
Lees hier of hier de recensie
Meer over ‘Vlucht uit Montaillou’
Meer over Ton van Reen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Het vloeiende, het hallucinante en het ruimtelijke van de tekeningen van Van der Hoeven zijn prachtig.» – Ellen IJzerman

Opmaak 1Over ‘Van Terra naar Titan’ van Hanneke van der Hoeven en Moze Jacobs op Hebban, 5 augustus 2019:
Dr. Raia Solanis is de hoofdpersoon en ‘de befaamde telepate uit Australazië’ zoals ze zichzelf voorstelt aan de Titanen, nadat ze het volgende bericht heeft opgevangen: ‘Bericht van Titan voor het binnenste zonnestelsel. Graag antwoord.’ Het gesprek met de Titanen wordt gevoerd in een beeldentaal die door Raia als het ware ondertiteld wordt. (…) Er volgt na het eerste contact nog een kort politiek plotje op Terra, maar dan gaat Raia daadwerkelijk naar het wonderlijke en verrassende Titan. Maar zoals het op aarde al vaak te moeilijk is om elkaar te verstaan en vooral te begrijpen, zo is het tussen Terranen en Titanen zo mogelijk nog lastiger. Want hoe houd je als Terraan je gedachten genoeg onder controle, hoe moeilijk is het om zonder enig oordeel de ideeën en gebruiken van een totaal onbekende wereld tot je te nemen en hoe beangstigend moet zo’n compleet andere wereld wel niet zijn? (…) ‘Van Terra naar Titan’ is een kort verhaal dat je kunt lezen, bekijken én beluisteren, want op de bijgeleverde cd is een soundtrack te vinden. (…) De beelden en de soundscape passen geweldig bij elkaar. (…)
Meer over ‘Van Terra naar Titan’
Meer over Hanneke van der Hoeven bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een filmische roadtrip. Heel erg mooi!» – Truusje Truffel

VoorplatWHAB-75Over ‘We hebben alles bij ons’ van Arjen van Meijgaard op Met de neus in de boeken, 9 augustus 2019:
Victor, een man van net dertig, woont samen met Marjolijn, maar beseft de laatste tijd dat het frisse van hun relatie van drie jaar wat sleets begint te raken. Ze lijkt zelf ook te beseffen dat het verval is ingetreden. (…) Buiten zijn onvrede over de relatie met zijn vriendin, heeft Victor het ook moeilijk in de relatie tot zijn vader. Zijn ouders zijn gescheiden toen hij tien jaar was en hij heeft nooit begrepen wat daar de reden van is geweest. (…) Dit alles leidt tot schurende situaties en een innerlijke strijd. In hoeverre verschilt Victor van zijn vader? Waarom mist hij belangstellende vragen? Hebben ze wel écht alles bij zich? Het resultaat is een filmische roadtrip, waarin de auteur laat zien dat een scheiding nooit alleen gevolgen heeft voor de echtelieden, maar zeker ook voor naasten. Zelfs wanneer ze allang volwassen zijn, de vragen blijven. (…) Het lijden van de ik-figuur is heel voelbaar. (…) Zijn proza is licht, helder en bondig, maar daarentegen absoluut niet verstoken van details. Een herkenbaar en levendig geschreven verhaal, dat me bij de laatste bladzijde niet meteen losliet vanwege het open einde waarop het nog heerlijk een poosje kauwen is. Heel erg mooi!
Lees hier de recensie
Meer over ‘We hebben alles bij ons’
Meer over Arjen van Meijgaard op deze site

«* * * * Uniek. Vakmanschap. Chapeau.» – Koen Eykhout

VoorplatMontaillou-75Over ‘Vlucht uit Montaillou’ van Ton van Reen in Dagblad De Limburger, 5 augustus 2019:
In het unieke ‘Vlucht uit Montaillou’ laat Ton van Reen dode Franse schrijvers herleven. Blijkbaar vindt hij het nodig om Sartre, Camus, De Beauvoir, Le Roy Ladurie (Montaillou) en andere grootheden uit de Franse literatuur opnieuw voor het voetlicht te brengen. (…) Van Reens streven verdient alle lof. Neem alleen al hoe jij zich kwijt van zijn taak. (…) Van Reen laat Boris Vian een verhaal schrijven over een pratende beer Napoleon. (…) Van Reen brengt zijn dode maar levendige Fransen, pratende beer en andere wonderlijke zaken geloofwaardig over op de lezer. Dat getuigt van vakmanschap. Krachtige dialogen, eenvoudig, levensecht en effectief taalgebruik plus een strikte structuur als het grondplan van een huis, bewerkstelligen die geloofwaardigheid. (…) Chapeau.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Vlucht uit Montaillou’
Meer over Ton van Reen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Filosofische science fiction over de grenzen van het mogelijke en het onmogelijke.» – Joost Pollmann

Opmaak 1Over ‘Van Terra naar Titan’ van Hanneke van der Hoeven en Moze Jacobs in Zone 5300 (nr. 121, zomer), 2 augustus 2019:
Het gaat goed met de getekende SF! Onlangs zijn er drie strips verschenen die je ‘filosofische science fiction’ kunt noemen. Geen futuristisch gepiel met gadgets en technische snufjes, maar beeldverhalen waarin geprobeerd wordt om existentiële vragen te beantwoorden. (…) Science fiction is speculatieve fictie geworden, waarin de grenzen worden afgetast tussen het mogelijke en het onmogelijke. Dat gebeurt ook in de grafische roman ‘Van Terra naar Titan’ van Hanneke van der Hoeven en Moze Jacobs. (…) ‘Van Terra naar Titan’ speelt zich af in 2299, wanneer wetenschappelijk telepaat dr. Raia Solanis contact maakt met bewoners van de Jupiter-maan Titan die eruitziet ‘als een vegetarische gehaktbal in de erwtensoep’. Als je dat leest, weet je dat er gekke dingen gaan gebeuren. Op die maan wonen de Scaridae, wezens die zomaar van geslacht kunnen veranderen, ongeveer zoals de papegaaienvissen op aarde. Dat is in dit stripverhaal van belang, want in 2299 woeden op onze planeet gender-oorlogen waar iedereen schoon genoeg van heeft. (…) De gebeurtenissen in ‘Van Terra naar Titan’ zijn lang niet zo eigenaardig als je op het eerste gezicht zou denken. Op een vegetarische gehaktbal gebeuren nu eenmaal rare dingen.
Lees hier of hier de recensie ‘Onorthodoxe science fiction’
Meer over ‘Van Terra naar Titan’
Meer over Hanneke van der Hoeven bij Uitgeverij In de Knipscheer

«De belangrijkste vraag van ieder verhaal: wat zou jij doen?» – Estefanía Pampin Zuidmeer

annel de noréOver ‘Vers vlees oud bloed’ van Annel de Noré op La Chispa – Het Latijns Amerika Magazine, 13 januari 2018:
In de verhalenbundel ‘Vers vlees oud bloed’ van de Surinaamse Annel de Noré (Paramaribo, 1950) worden 14 korte verhalen verteld. Stuk voor stuk worstelen de hoofdpersonen van ieder verhaal met de grote thema’s van het leven: liefde, dood, vriendschap, ouder worden, verlies. Wat doe je als je jong zwanger wordt? Of als je nog maar een kind bent en je moeder doodziek en alleen is? Hoe ga je om met een vriendin die geen contact meer wil? Of een man die vreemdgaat? Bijzonder aan de verhalen is dat De Noré geen antwoord geeft op deze levensvragen. (…) Ieder verhaal eindigt op een cruciaal moment, waarop de hoofdpersoon met de situatie moet zien verder te leven. (…) Wellicht is dat ook de belangrijkste vraag van ieder verhaal: wat zou jij doen? (…) De gemene deler van alle verhalen is dat de hoofdpersonen de controle over de situatie kwijt zijn. Ze zijn waar ze niet willen zijn: kunnen ze nog terug naar wat er ooit was? Hoe krijgen ze grip op veranderingen? Hoe overleven ze een nieuwe, onaangename situatie? De titel van het boek hint naar de eeuwige herhaling van universele levensvragen. De hoofdrolspelers (vers vlees) worstelen met vragen die horen bij het leven (oud bloed), ongeacht waar en wanneer je leeft. Annel de Noré werd met ‘Vers vlees oud bloed’ genomineerd voor de Halenwijnprijs 2017.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Vers vlees oud bloed’
Meer over Annel de Noré bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Franse waarachtigheid in een sprookje.»

VoorplatMontaillou-75Over ‘Vlucht uit Montaillou’ van Ton van Reen in [Nieuwsblad] HALLO Peel en Maas, 2 augustus 2019:
Wie Frankrijk tot in de kern wil beleven, kan deze zomer thuisblijven. Schrijver Ton van Reen biedt je de oorsprong van de huidige Franse cultuur en literatuur in de vorm van een goed leesbaar sprookje. Niet zomaar een sprookje, maar eentje die de waarheid inhaalt. (…) Als overleden schrijver is Boris Vian nog niet vergeten door het volk. Hij leeft voort in de geesten van de mensen en tijdens dat bestaan schrijft hij een sprookje over een beer. (…) In dit boek neemt de waarachtigheid van het sprookje zulke groteske vormen aan, dat het sprookje daadwerkelijk gebeurt, terwijl Boris Vian het schrijft. Op een gegeven moment is het niet meer duidelijk of de werkelijkheid nog boven het sprookje staat, of dat de roman in wording een loopje neemt met de werkelijkheid. Hoe het ook zij, ‘sprookjes vertellen meer over de realiteit dan een verslag van de werkelijkheid,’ laat schrijver Ton van Reen de schrijver Boris Vian zeggen. ‘Voor duiding hebben we kranten. Voor de waarheid moet je bij jezelf te rade.’ Uit citaten als deze blijkt dat, voor wie Ton kent, Boris Vian zijn alter ego is. (…) En passant lees je dat Maria nooit is verschenen aan Bernadette Soubirous. Zij heeft dit altijd ontkent. En je komt exact te weten wat de heilige graal is en waar deze zich bevindt. Het moet wel waar zijn, want het is de heilige Vincentius zelf die het verklapt aan Boris Vian.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Vlucht uit Montaillou’
Meer over Ton van Reen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een interessant en mooi boek.» – Peter Sanches

VoorplatNankoe75Over ‘Trouwportretten: Surinaamse voorouders in beeld’ van Lucia Nankoe en Jean Jacques Vrij in Dreamz World, juli 2019:
(…) Lucia Nankoe was in 2018 de initiatiefneemster van de expositie ‘Trouwportretten, Surinaamse voorouders in beeld’ die veel mensen heeft kunnen bekoren. De tentoonstelling was in feite een pilot voor de uitwerking van een interessant en mooi boek dat onlangs is verschenen. (…) De vroegst bekende foto uit Suriname in de collectie betreft een foto die in 1846 gemaakt werd van Maria Louise de Hart en haar man Johannes Ellis. De foto is een zogenaamde daguerreotypie, een vroege methode van fotografie die in 1837 werd uitgevonden door de Fransman Louis Daguerre. (…) De oudste trouwfoto uit het boek dateert uit 1868 van Maria Wilhelmina Meijer met Rudolf Adolph Bukh en is waarschijnlijk gemaakt door de Surinaamse fotograaf Selomoh del Castilho. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Trouwportretten’