Archive for the Recensies category

«Een nóg schrijnender beeld van ons koloniale verleden.» – Peter de Rijk

Standard post by webmistress on March 4, 2015
Comments are off for this post


VoorplatNjaiInem75Over ‘Njai Inem’ van Barney Agerbeek in Straatjournaal, maart 2015:
Een ‘njai’ is een inheemse vrouw die in Nederlands-Indië gedwongen werd samen te leven met een Europese man. Zij was vaak zijn persoonlijke verzorgster en uit hun relatie kwamen regelmatig kinderen voort. De njai kun je dus beschouwen als de oermoeder van vele Indische mensen. Barney Agerbeek verplaatst zich in zijn roman Njai Inem zowel in de njai als in de Nederlandse planter. Hierdoor ontstaat een nóg schrijnender beeld van ons koloniale verleden dan we al hadden. Een variant op slavernij komt naar boven, die van de ‘contractkoelie’. Het verhaal speelt zich omstreeks 1930 af op Midden-Java, waar het vinden van werk een dagelijkse zorg is.

Straatjournaal is de maandelijkse dak- en thuislozenkrant van Bollenstreek, Haarlemmermeer, Kennemerland, West-Friesland, de Kop van Noord-Holland en Texel.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Njai Inem’

«Het ritme van haar gedichten neemt je als lezer mee.» – S.M.J. Angenent

Standard post by webmistress on March 4, 2015
Comments are off for this post


VoorplatDoorwaaiwoning72Over ‘Cas di biento/Doorwaaiwoning’ van Olga Orman voor NBD/Biblion, 4 maart 2015:
Alle gedichten in deze tweetalige bundel ademen een grote liefde uit voor Aruba, waar ze in haar jeugd regelmatig met haar vader de natuur introk, en waar duidelijk haar hart nog ligt. Het ritme van haar gedichten neemt je als lezer mee, zelfs wanneer je het Papiamento niet machtig bent. De Nederlandse vertaling is van Fred de Haas, die achterin ook een aantal verklarende noten biedt. Aanrader.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Cas di biento/Doorwaaiwoning’

«Het voordeel van een late roeping als auteur is de rijpheid en wijsheid van een volledig leven.» – Albert Hagenaars

Standard post by webmistress on February 28, 2015
Comments are off for this post


VoorplatNjaiInem75Over ‘Njai Inem’ van Barney Agerbeek op ‘De verborgen hoek’, 27 februari 2015:
Agerbeeks belang als romancier schuilt behalve in zijn vermogen om technisch verfijnd en geloofwaardig te schrijven ook in zijn gedrevenheid om waarden door te geven, begrip te vergroten tussen culturen in het algemeen en de verstrengelde in hemzelf in het bijzonder. ‘Njai Inem’ verrijkt de lezer zowel historisch als actueel want het gaat niet alleen om koloniale misstanden maar ook, nogmaals, om de nog steeds groeiende mensenhandel, die we elke dag in de vorm van overvolle wrakke boten en benauwde confectiebarakken op onze schermen zien. En al komen nogal wat van zijn zinnen elegant, zelfs ronduit esthetisch over; hun taalspel is nooit vrijblijvend, het roept altijd op tot morele waakzaamheid, die van onszelf in een wereld die heel wat meer bedreigingen kent dan vulkanen en aardbevingen. Niet voor niets luidt de tot meerdere eindes leidende slotzin van deze gedurfde en geslaagde roman: “Ik voel me hopeloos ver verwijderd van allen die ik liefheb en telkens stel ik dezelfde vragen, tot er één overblijft: Mag ik nog hoop hebben?” Agerbeek hoeft deze vraag in elk geval niet meer te stellen over de mogelijkheden van zijn schrijverschap. Zoals zijn eerste verhalenbundel al een schot in de roos was, toont zijn eerste roman dat het voordeel van een late roeping als auteur de rijpheid en wijsheid van een volledig leven is, in Agerbeeks geval: van een bijna zeventigjarig bestaan dat in binnen- en buitenland, in westerse en niet-westerse beschavingen (de schrijver bezocht veel landen) werd beproefd, geschuurd en gepolijst. Nooit echter zal deze auteur zich laten voorstaan op glans en afronding want in zijn denkwereld gisten kiemen in alle denkbare eindes.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Njai Inem’

«Alles wat u altijd al over krontjong hebt willen weten.» – Ben Poelman

Standard post by webmistress on February 24, 2015
Comments are off for this post


VoorplatRoepdervertenOver ‘Roep der Verten’ van Lutgard Mutsaers in De-weegever.nl, 24 februari 2015:
Onlangs verscheen het door Lutgard Mutsaers geschreven boek ‘Roep der Verten’, dat ik graag onder uw aandacht breng. Het beschrijft gedetailleerd de ontstaansgeschiedenis en de wortels van deze muzieksoort. (…) In ‘Roep der Verten’ lezen we gedetailleerd over personen en gezelschappen. Mutsaers memoreert ook de activiteiten van platenmaatschappijen als Beka en Columbia in de Oost, geïllustreerd door talrijke uit Indische kranten afkomstige advertenties, waarin uitgebrachte platen worden gepresenteerd. (…) In de eerste decennia van de vorige eeuw trok menig vaderlands artiest van enige naam naar Nederlands-Indië en ook daaraan besteedt Lutgard Mutsaers in haar boek veel aandacht. Zo worden de tournees van Jean-Louis Pisuisse en Max Blokzijl, Cor en Tilly Ruys, Emiel Hullebroeck belicht. Vooral de laatste was volgens Mutsaers erg geïnteresseerd in de muziek waarmee hij in Indië kennismaakte. Hij arrangeerde zelfs Maleise liederen, die hij tijdens zijn concerten speelde en zong. ‘Roep der Verten’ gaat ook in op de invloed die uitging van de Amerikaanse jazz en de hawaiian muziek op de muziekbeleving in het vooroorlogse Nederlands-Indië. Dankzij de Krontong Klapper, die we achter in het boek aantreffen, worden we wegwijs gemaakt met de namen en termen die te maken hebben met krontjong.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Roep der Verten’

«Taal en communicatie zijn belangrijke thema’s.»

Standard post by webmistress on February 24, 2015
Comments are off for this post


VoorplatWaaraan het vlees ontsnaptOver ‘Waaraan het vlees ontsnapt’ van Margreet Schouwenaar voor NBD/Biblion, 24 februari 2015:
Gedichtenbundel bestaande uit vijf cycli, met elk 7 tot 11 verzen. Als inleiding het gedicht ‘Opgraving’, gemaakt naar aanleiding van de 31 geraamtes die eind 2011 werden gevonden tijdens de archeologische opgraving op de Paardenmarkt in Alkmaar. Via annotaties wordt hier nader uitleg over gegeven. De auteur (1955) is sinds 2009 stadsdichter van Alkmaar en publiceerde reeds diverse bundels. (…) Taal en communicatie zijn belangrijke thema’s.
Meer over ‘Waaraan het vlees ontsnapt’

«Als een echte Stanley is De Haan op zoek naar zijn Livingstone, de dichter Slory.» – Karel Wasch

Standard post by webmistress on February 17, 2015
Comments are off for this post


VoorplatZoekennaarSlory75Over ‘Zoeken naar Slory’ van E. de Haan op Leestafel, 15 februari 2015:
E. de Haan gaat in dit boek op zoek naar de bekende Surinaamse dichter Michaël Slory. Tegelijkertijd is dit roadboek een vakkundige inkijk in het Suriname van nu. Gelukkig vergelijkt De Haan de twee landen niet, maar hij schetst met vaardige pen wat er opvallend is en vooral schokkend. (…) De Haan trekt het binnenland in om met eigen ogen de jungle te aanschouwen en vooral te fotograferen. Kaaimannen, apen, vlinders, vogels, maar ook houtkap en illegale jagers komen op zijn weg evenals de bauxietontginning. In de ogen van Slory is dat een aantasting van de aarde en met dat gedicht beziet De Haan de zaak heel anders dan hij dat normaal gedaan zou hebben. De gedichten van Slory vormen een venster op de wereld. Een kritisch maar ook spiritueel venster, de aarde is een lichaam. Politiek is lijden. (…) Vlak voor zijn terugkeer naar Nederland ontmoet De Haan zijn idool dan toch op het terras van een restaurant. Hij ontdekt spoedig dat Slory eigenlijk Suriname is! Het water van de rivieren is zijn bloed, zijn stem de wind en zijn lichaam de aarde. Zijn geest zou je het ideaal kunnen noemen waaraan Suriname zou moeten werken, maar dat door de omstandigheden in de ijskast terecht is gekomen. De Haan kan maar één foto maken van Slory, de batterij van zijn toestel begeeft het daarna. Een mooi beeld, want de oude indianen in Amerika geloofden dat de blanken hun ziel stalen door foto’s te nemen. Slory’s ziel blijft dus intact. Het interview met Slory wordt bijna integraal weergegeven. Een mooi boek over Suriname met de dichter als gids en De Haan, die ons vakkundig bijlicht!
Lees hier de recensie
Meer over ‘Zoeken naar Slory’
Meer over E. de Haan bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Michaël Slory bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Extaze 12: een boekwerk vol literaire delicatessen.» – André Oyen

Standard post by webmistress on February 17, 2015
Comments are off for this post


VoorplatExtaze12Over ‘Extaze 12’ op Ansiel, 15 februari 2015:
Cor Gout opent met ‘Het gat-in-de-muur-zusje’, waarin hij terugdenkt aan zijn overleden zusje die hem een stukgelezen exemplaar van The outsider van Colin Wilson naliet. (…) Dit korte maar o zo doorleefde essay zet de toon voor een andermaal sterk én boeiend themanummer. (…) Toch enkele bijdrages naar voren schuiven die ik persoonlijk erg intrigerend vond. In een voor hem zeldzaam verhaal ‘De onverharde weg’ keert Wim Brands terug naar de momenten in zijn leven waarop hij zich meer een insider dan wel een outsider voelde. En dat verlangen om bij de wereld te horen is altijd blijven bestaan. Mischa van den Brandhof haalt in ‘Boekenwurmen’ dierbare herinneringen op aan de boekhandel die haar opa oprichtte in 1947 en waar eenieder zich een insider hoorde te voelen. Jan Wychers beschrijft in zijn essay ‘Gerard Fieret (1924–2009), een ietwat wild talent’, die in zijn tijd de outsider beter dan geen ander kon personifiëren in zijn grafisch- en dichtwerk. Marc Van den Bossche schreef een uiterst gedreven essay ‘Outside of society – Over anesthetisch leren kijken’ rond de in Gent werkzame fotograaf Lieven Nollet. Die fotografeert geïnterneerden in een psychiatrische instelling. Hij geeft ze niet alleen een identiteit maar ook een masker. (…) Dichter Aly Frije neemt de lezer in ‘Het meisje en het paard’ mee in de wondere wereld van paardentaal en gevlochten staart met vurige linten. Extaze 12: een boekwerk vol literaire delicatessen waarin je je als gulzige consument zeker geen outsider hoeft te voelen.
Lees hierde recensie of op Ansiel
Meer over ‘Extaze 12’

«Mooi uitgevoerde keuze uit de gedichten over wijn.»

Standard post by webmistress on February 12, 2015
Comments are off for this post


wijngedichtenOver ‘Met jou open ik oude nachten. De mooiste wijngedichten uit de wereldliteratuur’ van René Smeets voor NBD/Biblion, 12 februari 2015:
Mooi uitgevoerde keuze uit de gedichten over wijn, uit oude en uit nieuwe tijden en uit vele hoeken van onze aarde. Wijn kende men al in de oudheid. Er zijn door de eeuwen heen vele gedichten over geschreven en de samensteller heeft, daarbij bijgestaan door vele vertalers en raadgevers, een mooie keuze gemaakt. Hij heeft die ondergebracht in een dozijn op de diverse thema’s gerichte rubrieken, op zo’n manier dat je de wijn bijna proeft of je naar de fles doet grijpen. Het is een reis door de tijd of door de eeuwen. De antieken hielden zich er mee bezig, Omar Khayyám wijdde er kwatrijnen aan, Villon bleek een kenner, de Chinezen wisten er van mee te praten, maar ook Rimbaud, Apollinaire en Baudelaire. De samensteller ontdekte dat er meer Duitsers dan Fransen over de wijn hebben gedicht, ook dat onze taalgenoten er zich uitvoerig mee bezig hielden, tot op de dag van vandaag. Tussen alle grootheden vindt men ook nieuwe namen, zoals die van Hilde Keteleer. Een bloemlezing voor de liefhebbers.
Meer over ‘Met jou open ik oude nachten’
Meer over ‘Schuim van mijn dagen, schenk me gedachten’

«Er valt zoveel te genieten in deze bundel.»

Standard post by webmistress on February 12, 2015
Comments are off for this post


VoorplatSheherezade75Over ‘Een serenade voor mijn Shéhérazade’ van Walter Palm in Antilliaans Dagblad, 12 februari 2015:
Het gaat vooral om metaforen, tientallen voorbeelden van hoe schoon het geluk en de liefde zijn. Daarbij wordt veel gebruik gemaakt van de natuur die, in al zijn puurheid, uitstekend aansluit bij de gevoelens die de dichter probeert weer te geven. Interessant is de opbouw van de zinnen in Palms poëzie en ook hoe hij woorden durft te blijven herhalen. Zelfs een woord als liefde. Het is poëzie waar je je aan over moet geven. Zoals aan een geliefde. Walter Palm biedt de lezer nog veel meer dan liefde in deze bundel. Mooie regels ‘als staan vochtige tafels/ te transpireren van romantiek’ of ‘Zilverachtig de ochtendnevel/ die als Chinese zijde/ het bos drapeerde’. Er valt zoveel te genieten in deze bundel.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Een serenade voor mijn Shéhérazade’

«Het voelt verdomd goed als je een paar mooie dingen in je leven hebt gemaakt.» – Rogi Wieg

Standard post by webmistress on February 12, 2015
Comments are off for this post


Rogi Wieg PletterijDankwoord van Rogi Wieg bij de opening van ‘De kleine schepper’ uitgesproken door zijn vrouw Abys Kovacs, 30 januari 2015:
Ik ben thuis en denk aan jullie. Ik mis het om geen deel te kunnen nemen aan dit leven. Het is heel vreemd dat de dood langzamerhand zo dicht bij mij is gekomen. Ik wil opstaan, herrijzen. Ik wil schilderen en tekenen, muziek maken, gedichten schrijven. Maar het gaat niet meer. (…) Ik zal vrede moeten sluiten met er niet meer te zijn. Daar moet ik nog wat aan werken, geloof ik. Zeker is dat ik zonder mijn vrouw Abys Kovacs al lang niet meer had geleefd. Zij heeft mij kracht gegeven om door te gaan. En soms heb ik het gevoel dat ik alleen maar voor haar besta. Ik heb de indruk dat ik met mijn kunstwerken mensen echt heb kunnen raken. (…) Het voelt verdomd goed als je een paar mooie dingen in je leven hebt gemaakt.
Lees hier het ‘Laatste stuk van Rogi Wieg’
Kijk hier naar gefilmde impressie van ‘De kleine schepper’ in Arti et Amicitiae
Meer over ‘De kleine schepper’
Meer over Rogi Wieg bij Uitgeverij In de Knipscheer