Archive for the Recensies category

«Zijn zoektocht leverde een boeiend boek over Suriname op.» – Arnoud van Soest

Standard post by webmistress on July 30, 2015
Comments are off for this post


VoorplatZoekennaarSlory75Over ‘Zoeken naar Slory’ van E. de Haan in Mug Magazine, juli 2014:
In een prettige stijl beschrijft De Haan zijn kennismaking met Paramaribo: de hitte, de vervallen huizen, de schoolmeisjes met hun prachtige vlechten en de vrouwen met stevige billen, die uitgaan in kleren die zó strak zitten dat er een schoenlepel lijkt te zijn gebruikt. Hij maakt tochten door het binnenland, beschrijft de schoonheid van de jungle en bij terugkomst in Paramaribo gaat hij op zoek naar de markante Creoolse dichter Slory, die zijn gedichten op de markt verkoopt. De zoektocht verloopt moeizaam. Pas één dag voor zijn terugkeer naar Nederland krijgt De Haan de dichter te pakken. Slory, inmiddels 80, blijkt een verbitterd man.
Lees hier het interview
Meer over ‘Zoeken naar Slory’
Meer over Ezra de Haan bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Michaël Slory bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Indrukwekkende poëzie.» – E. Mutter

Standard post by webmistress on July 30, 2015
Comments are off for this post


VoorplatAgerbeekRoodenWitOver ‘Rood en wit met blauw‘ van Barney Agerbeek voor NBD/Biblion, 29 juli 2015:
Barney Agerbeek heeft met ‘Rood en wit met blauw’ indrukwekkende poëzie geschreven. De bundel bestaat uit twee delen. In ‘Rood en wit’ staan prachtige gedichten over het leven in Indië. In het tweede gedeelte ‘Met blauw’ treffen we pakkende gedichten over het leven in Holland aan. Het eerste deel begint met het lange gedicht Blauwe zon. Een gedicht van vijftien strofen waarin Agerbeek het leven vertelt van de planter en zijn njai. Dit thema behandelde de schrijver en dichter eerder in zijn fraaie debuutromen ‘Njai Inem‘. Agerbeek heeft een sobere, ingehouden maar trefzekere stijl van schrijven. Dat komt het sterkst tot uitdrukking in de zeer korte gedichten Kejepit en Merdeka. De gedichten over het leven in Nederland zijn iets beschouwender waarbij het gedicht ‘De omgekeerde wereld’ indruk maakt. De bundel is verfraaid met reproducties van kunstwerken. De omslag is eigenlijk een kunstwerk op zichzelf.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Rood en wit met blauw’
Meer over Barney Agerbeek bij Uitgeverij in de Knipscheer

«Beter wordt het in de Nederlandstalige poëzie niet.» – Chrétien Breukers

Standard post by webmistress on July 19, 2015
Comments are off for this post


Rogi Wieg 2011Foto: Harry van Kesteren, 21 september 2011
Over Rogi Wieg op literair weblog Tzum, 19 juli 2015:
Na het bericht van zijn dood blader ik door zijn laatste bundels, Khazarenbloed en Afgekapt Dichtwerk, allebei uitgegeven door In de Knipscheer. Deze twee zwanenzangen werden begin dit jaar nog gevolgd door ‘De Abys-gedichten’, een cyclus van vijf gedichten in de catalogus De kleine schepper, verschenen als publicatie bij een tentoonstelling van Wiegs schilderijen in Arti et Amicitiae van 30 januari tot 1 februari 2015 (niet echt lang, dus) en door ‘De laatste gedichten’ die op de website van Extaze verschenen. (…) Ik merk dat ik geen ‘grip’ op dit werk krijg, niet zo kort na zijn overlijden, en waarschijnlijk zal het me nooit helemaal lukken om grip op Wiegs gedichten te krijgen. Ik hou er wel van, en ik vind ze erg goed. Toch glippen ze, elke keer als ik er iets over probeer te zeggen, door mijn vingers heen, weg, alsof ze zich zelf voor één lezer niet vast kunnen leggen. Daarom vind ik ze soms, als ik zin heb om onredelijk te zijn, niet goed, heel kort maar, bijna als daad van verzet. Maar zijn twee Knipscheerbundels en die tien laatste gedichten zijn op zichzelf al een monument; beter wordt het in de Nederlandstalige poëzie niet, al is ‘beter’ niet het goede woord, omdat je altijd wel wat te miepen kunt hebben over gedichten of regels van Wieg. Oprechter, authentieker, interessanter… hoe je het ook wil noemen, maar toch, beter gaat het niet worden. Wieg stookte een uniek poëtisch oeuvre uit een troebele bron. Iets anders zat er, voor hem, in alle vormeloosheid, niet op.
Lees hier het artikel
Meer over Rogi Wieg bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Buitengewoon briljante analyse.» – Rabin Gangadin

Standard post by webmistress on July 18, 2015
Comments are off for this post


VoorplatExtaze14-300Over ‘Extaze 14 – Kellendonk’ op De Boekensalon, 18 juli 2015:
Extaze heeft verschillende wetenschappers en publicisten van een behoorlijk kaliber benaderd om een beschouwend stuk te wijden aan Frans Kellendonk. (…) Op pagina 41 typeert Tomas Lieske Kellendonk als een briljant schrijver, superieur qua stijl en ontzagwekkend, kwalificaties waar een ieder zich deelgenoot van zou willen maken. (…) Joost Zwagermans essay met als titel ‘Oefening in zelfverdwijning’ (pag. 27) is in dit themanummer een verademing. Het is een buitengewoon briljante analyse. Dezelfde kwalificatie valt Rob Schouten te beurt die op dezelfde wijze waarop hij in Maatstaf zijn beschouwende recensies met een cynische ondertoon schreef, de lezer in dit nummer vergast op zijn roemruchte schrijfstijl. (…) Terwijl het aantal literaire tijdschriften in Nederland gestaag blijft afnemen, hebben op Raster na, de kwaliteitsbladen onder hen zich desnoods met kunstmatige ademhalingstechnieken overeind weten te houden. Inmiddels zijn er een paar bijgekomen zoals Liter, Das Magazine, Extaze etc. waarvan Extaze met haar eclatante vormgeving en sprankelende thematiek er met siervuurwerkformatie uitspringt.
Lees hier of hier de recensie
Meer over Extaze 14


Opmaak 1Over ‘Jonker’ van Els Launspach op Ansiel en op Iedereenleest.be, 15 juli 2015:
In ‘Jonker’ zijn die politionele acties in Indonesië heel nadrukkelijk aanwezig. Toch is het hoofdpersonage de charismatische en succesvolle architect Jonker Duivendal echt niet zo bezig met het koloniale verleden dat wel zijn oom en zijn vader bleek te aan te belangen. Bij de crematie van zijn vader gedraagt zijn oom, zijn peetoom ook, zich totaal anders dan hij verwacht. De man is totaal overstuur en uit het weinige dat Jonker uit hem krijgt blijkt wel duidelijk dat er serieuze conflicten russen zijn oom en zijn vader bestonden. Gealarmeerd gaat Jonker op onderzoek uit. (…) Els Launspach koppelt heel mooi de huidige conflicten die het personage Jonker teisteren aan het broeierige verleden van zijn ouders en zijn oom.
Lees hier en hier de recensie
Meer over ‘Jonker’

«Hij weet zijn eigen stem tot klinken te brengen: cerebraal en lyrisch tegelijk.» – Johan Reijmerink

Standard post by webmistress on July 15, 2015
Comments are off for this post


VoorplatKromzang75Over ‘Kromzang‘ van Stefaan van den Bremt op MeanderMagazine, 14 juli 2015:
Stefaan van den Bremt toont zich in zijn nieuwste bundel Kromzang een belezen dichter die niet geheimzinnig doet over de bronnen die hem inspireren, of dat nu een lied van Bertolt Brecht of een tekst van Octavio Paz is. Zijn oriëntatie reikt over verschillende taalgebieden en literaturen heen. (…) Hij weet zijn persoonlijke herinneringen en lees- en kijkervaringen in wetenschap, kunst en natuur op een heldere wijze onder de woorden te krijgen. Van den Bremt is een dichter die met zo min mogelijk woorden probeert de ongrijpbaarheid van een niet te beredeneren herinneren en weten te vangen. (…) In de derde afdeling ‘Oude liedjes zingen krom’ passeren soms pijnlijke jeugdherinneringen die zich niet laten uitwissen. De liedjes van Van den Bremt liegen er niet om. Ze getuigen van verlies, verdriet, hang naar een genegenheid met mensen die hij toentertijd niet kon omvatten en begrijpen. Nu hij verder op zijn levensweg gevorderd is, kan hij net als Kierkegaard de gebeurtenissen achterwaarts begrijpen. (…) Zijn intentie om structuur te geven aan zijn bundels ontneemt hem niet de kans om open te staan voor wat hem toevalt. De traditie houdt hij sterk in ere. Desondanks weet hij zijn eigen stem tot klinken te brengen: cerebraal en lyrisch tegelijk. Zijn taal is helder van zegging met soms verrassende beelden. Ik vond het een leerzame en aangename kennismaking met deze rijke poëzie.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Kromzang’
Meer over Stefaan van de Bremt bij Uitgeverij In de Knipscheer

Cor Gout over het Kellendonknummer van literair tijdschrift Extaze op Amsterdam FM-Radio

Standard post by webmistress on July 12, 2015
Comments are off for this post


VoorplatExtaze14-300Dit jaar is het 25 jaar geleden dat de schrijver Frans Kellendonk op 39-jarige leeftijd overleed, reden voor het literaire tijdschrift Extaze een themanummer te wijden aan deze bijzondere auteur. ‘Kellendonk’ (Extaze, nummer 14, tijdschrift in boekvorm) werd op 2 juli jl. gepresenteerd o.a. door Jaap Goedegebuure, gastredacteur voor dit speciale Kellendonknummer. Tien vooraanstaande Nederlandse auteurs / essayisten leverden een essayistische bijdrage, onder wie Arnon Grunberg, Tomas Lieske, Joost Zwagerman en Oek de Jong. Verder zijn in dit nummer drie facsimile’s van brieven van Frans Kellendonk afgedrukt. Hoofdredacteur van Extaze, Cor Gout, praat op maandag 13 juli 2015 met literatuurjournalist Peter de Rijk over Frans Kellendonk en de totstandkoming van deze tweeledige hommage: het boek en de avondvullende presentatie in Den Haag. Het boekenuur in het programma Kunst & Cultuur op Amsterdam FM-Radio wordt live vanuit de Openbare Bibliotheek Amsterdam uitgezonden tussen 16.00 en 17.00 uur. De uitzending kan (op de 4de etage van de OBA, op loopafstand van Centraal Station) door belangstellend publiek worden bijgewoond.
Luister hier naar de uitzending
Meer over Extaze 14

«Naar goede gewoonte ook in dit nummer sterke Korte verhalen.» – André Oyen

Standard post by webmistress on July 10, 2015
Comments are off for this post


Extaze13VoorplatOver ‘Extaze 13 – Echt | onecht’ op Ansiel en op Iedereenleest.be, 2 juli 2015:
Extaze is een literair kwartaalschrift (…) bestemd voor heel Nederland en België en samengesteld uit literair en beeldend werk van Nederlandse en Belgische schrijvers en kunstenaars. (…) In een gesprek met Cor Gout analyseert en ontmaskert Maarten Doorman het begrip ‘echtheid’ als dubbelzinnig, maar hij vindt ook dat een cultuurfilosoof meer moet doen dan kritiseren. Het begrip herbergt daarvoor te veel mooie idealen, die hij onderschrijft en zinvol vindt. In ‘Waarom schrijven wij? Echter dan echt’ onderscheidt Boudewijn van Houten ‘schrijven’ van ‘echt schrijven’, en echte schrijvers van zelfbenoemde schrijvers. (…) Naar goede gewoonte ook in dit nummer sterke Korte verhalen van Lisette Erdtsieck, Hein van der Hoeven, Luuk Imhann, Christien Kok, Wim Noordhoek, Christian Oerlemans, Ellen van Pelt, Monika Sauwer en Elvira Werkman.
Lees hier en hier de recensie
Meer over Extaze 13

«Met Mutsaers’ werk is er gezaaid.» – Jill Stolk

Standard post by webmistress on July 9, 2015
Comments are off for this post


VoorplatRoepdervertenOver ‘Roep der Verten’ van Lutgard Mutsaers in Den Haag Centraal, 3 juli 2015:
Zo’n dertig jaar geleden bezoekt muziek- en cultuurwetenschapper Lutgard Mutsaers de Pasar Malam Den Haag, nu Tong Tong Fair. Ze wordt daar geconfronteerd met het verschijnsel krontjong. Mutsaers, een Nederlandse die nog nooit in Indonesië is geweest, bijt zich vast in het genre en de daarmee verwante cultuur. Over een tijdspanne van vijfhonderd jaar geeft de auteur een verslag van de bron en de ontwikkelingen tot 2014. (…) Mutsaers beschrijft de ontwikkelingen van de krontjong, ingebed in de cultuur, zowel in Nederland als in Indonesië. Eenvoudige sinjo’s en hooggeleerde dames en heren geven hun mening over het genre. Mutsaers schrijft in een lekker tempo, haar informatie is schier onuitputtelijk.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Roep der Verten’

«Maar nu is er ‘Roep der verten’. – Fred Bredschneyder

Standard post by webmistress on July 9, 2015
Comments are off for this post


VoorplatRoepdervertenOver ‘Roep der Verten’ van Lutgard Mutsaers in Aether, nummer 116, juli 2015:
Er is wel één en ander over de Krontjong geschreven, maar nu is er Roep der verten dat alle voorgaande publicaties in de schaduw stelt. De schrijfster heeft uit vele bronnen geput en heeft niet geaarzeld ruimschoots te citeren. Veel aandacht wordt besteed aan de rol die de grammofoonplaat heeft gespeeld bij de verspreiding van de krontjongmuziek. Op de bijgevoegde cd zijn 19 historische opnamen verzameld. Tenslotte is er een ‘Krontjong klapper’ met daarin allerlei personen en zaken die nog niet zijn genoemd of voldoende zijn toegelicht. Het zal inmiddels duidelijk zijn dat Roep der verten een bijzonder ‘rijk’ boek is, dat zich bovendien heel plezierig laat lezen. Ook als naslagwerk zal het velen van nut kunnen zijn.

Meer over ‘Roep der verten’