«Het woordloze talig maken.» – Joop Leibbrand

BloedkransOver ‘Bloedkrans’ van Albert Hagenaars op MeanderMagazine, 19 juni 2012:
In ‘Bloedkrans’ profileert Albert Hagenaars zich nadrukkelijk als een reiziger, en wel in dubbel opzicht. Enerzijds is hij de levensreiziger die verslag doet van het eigen leven, beginnend bij de geboorte en eindigend bij het bereiken van wat als zijn bestemming kan worden beschouwd. Anderzijds is hij de wereldreiziger, die inmiddels een vast adres in Indonesië heeft en door de beide Amerika’s, het Midden-Oosten en Azië trekt. Over ‘Bloedkrans’ is veel goeds te melden. Er is een dichter aan het woord die iets te zeggen heeft en dat met overtuiging doet. De grote gevarieerdheid aan onderwerpen en locaties maakt dat je je geen moment verveelt.

Lees hier de recensie

Meer over Albert Hagenaars

«De waarde van het boek ligt vooral in het zoeken naar een nieuwe vorm die een nieuwe groep jongeren aanspreekt.» – Karin Amatmoekrim

Azijn in mijn aderenOver Azijn in mijn aderen van Orchida Bachnoe in de Volkskrant, 16-06-2012:
In het tweede deel gooit Bachnoe het roer drastisch om door haar personages te beschrijven alsof ze de hoofdrol spelen in een Bollywoodfilm. Dit kleurrijke, dik aangezette drama werkt vreemd genoeg beter dan het eerste deel. Misschien komt dat doordat Bachnoe hier nieuw terrein betreedt, of misschien zelfs een nieuw type boek creëert; Bollywood-chicklit, of iets dergelijks. Bachnoes debuut vormt daarmee een aanzet tot een interessante ontwikkeling. De waarde van het boek ligt vooral in het zoeken naar een nieuwe vorm die een nieuwe groep jongeren aanspreekt, en het aansnijden van onderwerpen die doorgaans vermeden worden.

«Het centrale thema: de macht, hoe die te verwerven, te gebruiken en te behouden.» – Mr. L.P. Willigenburg

MachiavelliOver ‘De Vorst’ van Niccolò Machiavelli (verzameld werk van Jo Otten, deel 1) door NBD Biblion, 13 juni 2012:
Profielschets door de Italiaanse geschiedschrijver (1469-1527) van de ideale heerser, met een uitgebreid essay van de vertaler over de actuele betekenis van het gedachtegoed van Machiavelli. Voor het eerst is de complete tekst opgenomen die J.F. Otten (1901-1940), publicist en tolk, publiceerde over het leven en werk van Machiavelli als ‘Sleutel van onze Tijd’. Daarna volgt de tekst van ‘De vorst’ zelf, in de (gemoderniseerde) vertaling van opnieuw J.F. Otten.

Lees hier de recensie
Meer over dit boek

«Je moet wel even de fantasie de vrije loop laten.»

Voor de eerlijke vinderOver ‘Voor de eerlijke vinder’ van Ilona Verhoeven op Radio D’ROP, 9 juni 2012:
Een verrassende verzameling teksten, verhalen en collages waarvoor je soms wel even de fantasie de vrije loop moet laten. Doorgaans woont en werkt ze in Berlijn maar vandaag hebben we haar live aan tafel en leest ze ons voor… ‘Hoe loop je door de tuin als je daar alles voort laat woekeren? Gaat het om waarvoor je buigt of hoe je buigt? Je weet wel: buig je recht, met de beweging slechts in de knieën of plof je gewoon vol overgave met het hele lichaam naar voren? En: vind jij het geluk of vindt het geluk jou?’ Radio D’ROP wordt live uitgezonden vanuit de OBA op Radio AmsterdamFM.
Luister hier naar de uitzending.

Meer over ‘Voor de eerlijke vinder’

Tagged

«Absurdistisch en verrassend.» – Astrid van Unen

Voor de eerlijke vinderOver ‘Voor de eerlijke vinder’ van Ilona Verhoeven op U-producties (hét journalistieke bureau), 8 juni 2012:
Je moet maar op zo’n titel komen. Dit boek is net uit, geschreven door Ilona Verhoeven, die voorheen al haar korte verhalen in piepkleine boekjes zelf uitgaf. Die miniboekjes werden verzamelexemplaren en kregen opeens ook een miniboxje waar ze handig in konden staan. Nu zijn al die verhalen, maar ook tekeningen, foto’s en collages gepubliceerd in één prachtig boek.

Bron

Meer over ‘Voor de eerlijke vinder’

«Scholen lopen weg voor de hoge suïcide onder Hindostaanse meisjes, constateert schrijfster Orchida Bachnoe.»

Orchida Bachnoe over Azijn in mijn aderen in gesprek met Jannie Groen van de Volkskrant, 23-05-2012:
‘Al heel lang’ werd schrijfster Orchida Bachnoe in haar directe omgeving geconfronteerd met suïcidale Hindostaanse vrouwen. Ze hoorde verhalen van wanhopige meiden, die geleefd werden, hun dromen hadden opgegeven. Bachnoe schreef de roman Azijn in mijn aderen, die ze vandaag aanbiedt aan het PvdA-Kamerlid Kadija Arib, ‘omdat zij zich al jaren inspant om deze problematiek op de politieke agenda te zetten’. Azijn in mijn aderen is gebaseerd op ware verhalen en speelt zich af in Den Haag en in Mumbai, de stad van de Bollywood. De twee hoofdfiguren, Hindostaanse meiden, zijn beiden gek op Bollywood-filmsterren. Een van de sterren slaat (in een film) de hand aan zichzelf en blijft, als stem, rondspoken in het hoofd van de meisjes. Bachnoe: ‘Die films verheerlijken zelfmoord, meisjes in nood herkennen zich erin.’ […] Volgens Bachnoe lopen scholen met een grote boog om de gevoelige problematiek heen. Ze wilde haar boek aan Arib op een Haagse middelbare school aanbieden, waar de doelgroep rondloopt. Maar drie keer kreeg ze nul op het rekest. ‘Zoals de COC homoseksualiteit bespreekbaar maakt op scholen, zo zou het met zelfmoord ook moeten. Maar de scholen willen niet meewerken. Ze vrezen kennelijk imagoschade.’ Ze vindt dat ‘doodzonde’, want uit cijfers van de Kinderombudsman blijkt dat suïcide, na verkeersongelukken, de meest voorkomende doodsoorzaak is onder jongeren. Bachnoe: ‘1.500 zelfmoorddoden per jaar, dat zijn drie jongeren per dag. Hoog tijd dat jongeren wordt geleerd hiermee om te gaan.’

Lees hier het hele artikel.

«Die cross-over tussen Bollywood en literatuur ben ik nooit eerder tegengekomen.» – Ezra de Haan


Azijn in mijn aderenOver Azijn in mijn aderen van Orchida Bachnoe op Literatuurplein.nl op 13-05-2012:
Het geeft de auteur de ruimte om te laten gebeuren wat normaal gesproken niet kan. De tempowisselingen, de gesprekken met de doden, het groteske, alles valt op zijn plek. Tenminste zolang je bereid bent mee te gaan in de wereld die Orchida Bachnoe je voorschotelt. Wanneer je dat doet, beland je in een rollercoaster waarin de ene heftige scène de volgende hilarische afwisselt.

Lees

«Birney’s felle polemiek laat zien dat de canon van de Nederlands-Indische literatuur getuigt van ‘blanke arrogantie’ jegens de Indo.» – Kester Freriks

DubieuzenOver De dubieuzen van Alfred Birney in NRC Handelsblad, 11 -05-2012:
In het essay De dubieuzen spreekt hij zijn verbazing uit over de zo westers georiënteerde Nederlands-Indische canon. Altijd weer Multatuli, Couperus en Orpheus in de dessa van Augusta de Wit met de blanke visie op de inlanders die vol geheime krachten en bijgeloof zouden zijn. Birney pleit voor onbekend gebleven schrijvers die, meer dan welke Nederlandse auteur ook, een anti-westers vertelperspectief kiezen. Ten onrechte vergeten auteurs als Victor Ido, Délilah en J.E. Jaspers verdienen aandacht.

Lees

«Het gerucht ging dat Menno ter Braak verliefd was op Erika Mann. In ieder geval droeg hij in belangrijke mate bij aan het succes van haar cabaretgroep Die Pfeffermühle in Nederland, door er enthousiast over te schrijven. » – Aletta Schweigmann-Snoekc

Extaze3Over Extaze 3 in Leeuwarder Courant, 2 mei 2012:
Het gezelschap trad ook op in Den Haag. Dus kan ‘Extaze’, het literaire tijdschrift met een Haagse invalshoek, er een mooi artikel aan wijden. (…) Menno ter Braak was niet de enige die de loftrompet stak over het ensemble. Ook Ben van Eysselsteijn, Jan Campert en Simon Carmiggelt waren fans. Carmiggelt was twintig jaar toen hij voor het eerst een optreden bijwoonde in Den Haag en hij sprak van ,,een geweldige ontdekking’’. Jaren later zou hij in zijn Kronkels nog stukjes tekst en fragmenten van liedjes aanhalen.

Lees

«In haar dichtbundel ‘Het jaar van de getrouwde man’ neemt Titi Zaadnoordijk geen blad voor de mond. Het relaas van een hunkerende alleenstaande moeder, vrouw van vijftig, hongerig naar liefde en seks. (…) Het leverde jubelende, speelse poëzie op.» – Kirsten van Santen

Titi ZaadnoordijkOver Het jaar van de getrouwde man door Titi Zaadnoordijk in Leeuwarder Courant, 20 april 2012:
Natuurlijk is deze bundel niet zuiver autobiografisch. Er zijn dingen uitvergroot, zodat ze uitgroeien van particuliere tot universele verschijnselen. Het gaat de dichteres om patronen. Om de groeven van het leven waarin iedereen van tijd tot tijd verzeild raakt. ,,Mijn moeder is iedereen zijn moeder.’’ Of
neem het fenomeen van Relatie Met Een Getrouwde Man. Zoiets is niet alleen aan haar voorbehouden. Het komt vaker voor, zeker naarmate de jaren vorderen, de huwelijken indutten en de lust oplaait.

Lees