«Door zijn toon en talent ontstaan er gedichten die bij verschijnen al klassiek lijken.» – Ezra de Haan

KhazarenbloedOver ‘Khazarenbloed’ van Rogi Wieg op Literatuurplein.nl, 24 oktober 2012:
‘Khazarenbloed’ laat zien dat Rogi Wieg ondanks alle malheur ‘alive and kicking’ is. Laat deze bundel het begin van een nieuwe stortvloed van poëzie zijn. Want van Rogi Wieg is er geen tweede in Nederland.
Lees hier de recensie

Meer over Khazarenbloed

«Hij neemt geen blad voor de mond.» – E. Mutter

De muziek van het huisOver ‘Een land met gesloten deuren’ van Tjalie Robinson, voor NBD Biblion, 24 oktober 2012:
Hij verafschuwt de kille en kneuterige samenleving en vergelijkt die met de open, warme en gastvrije samenleving in Indië. Nederland is voor hem het land met de gesloten deuren. De schrijver ervaart de, in sommige kringen verketterde, koloniale samenleving als een menselijker samenleving met meer empathie.

Lees hier de recensie

Meer over Tjalie Robinson

Tagged

«De poëzie, even intens als intelligent.» – Eppie Dam

[foto De Gids]
Over ‘Khazarenbloed’ van Rogi Wieg in Leeuwarder Courant, 19 oktober 2012:
Nu publiceert Rogi Wieg (1962), die op twintigjarige leeftijd als dichter debuteerde met ‘Tijd is als een nekschot’, zijn ‘Khazarenbloed’. Zoals voor de Khazaren de keuze voor het Jodendom een overlevingsmechanisme was, is het schrijven van gedichten dit voor Rogi Wieg. ‘Ik ben een khazar, / drink mijn eigen bloed / als het moet (…) eet mijn eigen verzen / als het moet’. (…) Wieg spreekt uit dat híj de zon nog wil zien. ‘Ik wil nog. Ik wil een nieuw / jaar met jou.’ Die ‘jou’ is Abys Kovács, een Hongaarse beeldend kunstenares, die aan deze indringende bundel grafisch werk bijdroeg in de vorm van zwart-wit tekeningen. Voor geluk ben jij niet geboren, zei iemand tegen hem. Voor de poëzie, even intens als intelligent, des te meer.

Lees hier de recensie

Meer over Rogi Wieg

«Absurde schetsjes, droombeelden, fantasietjes, afgewisseld met collages of gemanipuleerde foto’s.» – Marjo van Turnhout

Voor de eerlijke vinderOver ‘Voor de eerlijke vinder’ van Ilona Verhoeven op Leestafel.info, 22 oktober 2012:
Ze lijken te zijn ontstaan als gevolg van een enkele overdenking, een gedachte die je bestormt, iets wat je ziet. Mij staat de figuur ome Jo wel aan, in het 13 pagina’s lange verhaal ‘TV-Maria’. Hoofdpersoon is een oudere man die na een ongelukkige val vroom wordt, platter Tilburgs gaat praten en in plaats van ’s avonds rond twaalf uur de warme maaltijd tot zich neemt. Verteller in dat verhaal is een jonger familielid, die het verhaal vol mededogen en verwondering vertelt. Dat ook dit verhaal niet een gewoon vertelsel blijkt te zijn, is een verrassing.

Meer over ‘Voor de eerlijke vinder’

«Elodie Heloise is er zonder meer in geslaagd haar Curaçao met zijn bewoners tot leven te brengen.» – Koos van den Kerkhof

WoestijnzandOver ‘Woestijnzand’ van Elodie Heloise in Ñapa (Amigoe), zaterdag 20 oktober 2012:
Met haar eerste verhalenbundel ‘Woestijnzand’ heeft schrijver Elodie Heloise een nieuwe bijdrage geleverd aan de Curaçaose literatuur die er mag zijn. Ze beschikt over een natuurlijk verteltalent dat de weg vindt tussen vernieuwing en traditie en het eiland een oorspronkelijke literaire stem geeft. Haar verhalen beginnen vrijwel altijd abrupt in een situatie, maken de lezer getuige van de vertelde werkelijkheid en hebben niet altijd plot. Heloise gaat geen enkel thema uit de weg. Of het nu discriminatie is, vergankelijkheid, overleven, slavernij, overspel of de botsing van magie en artsenij. Alles wat de geschiedenis heeft voortgebracht, opduikt in de hedendaagse realiteit maakt ze tot onderwerp van haar verhalen.

Lees hier de recensie

Meer over Elodie Heloise

«Met ‘Terug tot Tovar’ heeft Hans Vaders een web van verhalen geweven dat lijkt samen te komen op Curaçao. Een web dat een lezer maar al te graag wil ontwarren.» – Koos van den Kerkhof

Terug tot TovarOver ‘Terug tot Tovar’ van Hans Vaders in Ñapa (Amigoe), zaterdag 13 oktober 2012:
In zijn vergeefsheid en teloorgang sluit het verhaal aan bij de twintigste eeuwse romantici in de Nederlandse literatuur, bij Slauerhoff en Terborgh. In zijn raadselachtigheid, wreedheid en vertelkunst is het een Caribische roman die past in de lijn van een Boeli van Leeuwen en Tip Marugg. De ondraaglijkheid van het menselijk lot lijkt onverbiddelijk en laat de lezer achter in dromen en melancholie.

Lees hier de hele recensie

Meer over Hans Vaders

«Deze man schrijft niet alleen poëzie maar ís poëzie.» – Nicolaas Porter

DubieuzenOver ‘Torent een man hoog met zijn poëzie’ van Michaël Slory in De Ware Tijd Literair, zaterdag 13 oktober 2012:
Slory heeft voor ons gezongen. Onverzettelijk en onvermoeibaar. Wat gaan wij nu doen? Komt er nog een lied? Wie behoefte heeft om de mens Michaël Slory te leren kennen zou beslist het geschreven portret van Michiel van Kempen moeten lezen. Te vinden in het nawoord van de nieuwe bundel ‘Torent een man hoog met zijn poëzie’.

Lees hier de recensie

Meer over Michaël Slory

«In alle overzichten van de Surinaamse letteren komt zijn naam voor. Zes literaire onderscheidingen kreeg hij, waaronder de Literatuurprijs van Suriname. » – Jerry Dewnarain

DubieuzenOver ‘Torent een man hoog met zijn poëzie’ van Michaël Slory in De Ware Tijd Literair, zaterdag 13 oktober 2012:
Met de dichtbundel ‘Torent een man hoog met zijn poëzie’ heeft Slory wederom zijn sterkte en talent bewezen als Surinaamse dichter die hoog torent.

Lees hier de recensie

Meer over Michaël Slory

«Schrijvers behoren tot de laatste avonturiers. Dit boek is het bewijs.» – Remco Daalder

Sterven doe je zoOver Sterven doe je zo van Tjeerd Ybeles Smit, op Facebook, 14-10-2012:
Eindelijk weer eens een echte literaire verrassing. Tjeerd Ybeles Smit heeft een prachtig boek geschreven. Ik werd vooral getroffen door de vloeiende, organische overgangen tussen de verschillende verleden tijden en de tegenwoordige tijd. Buitengewoon knappe techniek.(…) . Een waaier aan indrukken. De door God betaalde rekening. De betekenis van het staartje van de Hare Krishna’s. De ontroerend romantische ontmoeting van twee junks op de winterse Zeedijk. Wie de evolutie niet kan vatten, hoort geen rijbewijs te krijgen. De naakte heremiet in de Duitse bossen. Na het lezen van de laatste pagina dacht ik: “verdorie, het is uit! Dat mag niet! Ik wil dat het doorgaat!”

Lees hier het hele bericht

Meer over Tjeerd Ybeles Smit

«* * * Gedichten vol wrange charme.» – Erik Menkveld

KhazarenbloedOver Khazarenbloed van Rogi Wieg in de Volkskrant, 13 oktober 2012:
In zijn bundel ‘Khazarenbloed’ noemt Rogi Wieg zichzelf iemand die ‘oncomfortabel nadenkt’ en noemt hij zijn werk ‘oefeningen in talentvolle gekte’. Het zijn eufemismen voor de depressies die Wiegs leven al vijftien jaar ontregelen en voor zijn schrijven daarover. (…) ‘Dit is geen groot kunstwerk’, constateert hij in een ontroerend gedicht voor de naamdag van zijn geliefde. ‘Ik ben bezig voor je / als iemand die bezig voor je is /…/ iets maakt voor je, voor zijn leven.’ Juist dat Gorter-achtige, noodzakelijke, quasi-onbeholpene, samen met Wiegs onuitroeibare gevoel voor humor geeft deze therapeutische poëzie een wrange charme.

Lees hier de recensie

Meer over Rogi Wieg