«Gemakkelijk te lezen verhaal.» – Leonie Wolterink

Opmaak 1Over ‘Jongen met rood vest’ van Hein van der Hoeven voor NBD | Biblion, 7 april 2018:
Het Haarlemse echtpaar Bob en Heleen Prager krijgt op een dag bezoek van een jonge advocaat. Hij vertelt dat hij vermoedt dat het schilderij ‘Jongen met rood vest’ van Frans Hals roofkunst is en eigenlijk behoort aan de familie van Bob. Het doek hangt in het Rijksmuseum en zou tijdens de oorlog verkregen zijn. Heleen wil niets van dit verhaal weten, maar raakt langzaam betrokken, omdat de zoektocht van de advocaat leidt naar Bentveld, het dorp waar de motorrijder vandaan komt die haar zusje doodreed. Het verhaal is zowel een zoektocht naar de ware afkomst van het schilderij als naar de trage geschiedenis van Heleen. (…) Het eenvoudige omslag is een goede weergave van dit gemakkelijk te lezen verhaal.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Jongen met rood vest’
Meer over Hein van der Hoeven bij Uitgeverij In de Knipscheer

Etchica Voorn – Dubbelbloed (2de druk)

Dubbelbloed_01Etchica Voorn
Dubbelbloed

Biografische roman
Suriname – Nederland
Gebrocheerd in omslag met flappen,
176 blz., € 17,50
Eerste druk 2017
Tweede druk mei 2018
ISBN 978-90-6265-969-2

De pers over Dubbelbloed

‘Autobiografisch relaas van de zoektocht van de hoofdpersoon naar antwoorden op vragen als ‘Waar hoor ik bij?’ en ‘Waar ben ik thuis?’. Aangezien de hoofdpersoon een Nederlandse moeder en een Surinaams-Creoolse vader heeft, is zij noch zwart noch wit. In geen van beide werelden wordt zij geaccepteerd. Zowel in Nederland als in Suriname ondervindt zij hevige weerstand. Het is een pijnlijk boek. Het is niet niks als haar overgrootvader aan moeders kant haar volstrekt negeert bij een bezoek. Het gaat ook niet in haar koude kleren zitten als de kennismaking met haar grootmoeder aan vaders kant uitloopt op een totale teleurstelling. Als zij haar duttende grootmoeder liefdevol streelt vraagt deze alleen wie die brutale blanke is. De schrijver moet geprezen worden om haar openhartigheid over het alledaagse racisme dat zij als ‘dubbelbloed’ zowel aan Nederlandse als Surinaamse kant ervaart.’ – NBD | Biblion

‘Dit boek is het autobiografische verslag, waarin de auteur vanuit haar bi-raciale achtergrond haar eigen identiteit tracht te vinden. Een knap boek over een dappere reis, mooi verwoord in alle twijfels.’ – Marianne Janssen op Leeskost

‘Zelden zo’n openhartig verhaal gelezen over het omgaan met je afkomst. Dubbelbloed, wat een prachtige omschrijving van de verscheurdheid die een kind voelt. Dit boek dwingt respect af voor onze landgenoten en medemensen met dubbelbloed, of ze nu uit Indonesië, Suriname, de Antillen of welke godvergeten plek ook komen.’ – Marjan Berk in AD | Algemeen Dagblad

‘Blanke Nederlanders zien haar als een zwarte vrouw, terwijl ze dat voor Surinaamse begrippen niet is. Waar zij zich minderwaardig had kunnen gaan voelen omdat ze in geen beide culturen geaccepteerd wordt, bij geen van tweeën thuis lijkt te horen, besluit ze dat ‘dubbel’ voor haar betekent dat ze van alle twee de culturen de beste dingen heeft meegekregen. Ze is een onafhankelijke sterke vrouw, en dat wil ze uitstralen.’ – Marjo van Turnhout op Leestafel

Dubbelbloed vertelt een verhaal van een moksi die te lijden heeft gehad door haar huidskleur, een inmiddels een klassiek thema uit de wereldliteratuur. Bekende schrijvers met name uit Amerika die over kleur hebben geschreven zijn Maya Angelou en Toni Morrison. Tegen de achtergrond van raciale spanningen gaat Angelou de confrontatie aan met de traumatische gebeurtenissen in haar eigen leven en ze onderzoekt de ontwikkeling van haar eigen identiteit als Afro-Amerikaanse vrouw. Dit doet Etchica Voorn in Dubbelbloed ook: ze is op zoek naar haar roots met name naar haar Surinaamse roots! Op haar eenenvijftigste besluit de ik-figuur een rituele wasi te nemen. Ze wil dichterbij haar Surinaamse familie komen.’ – Jerry Dewnarain in De Ware Tijd Literair
Meer over ‘Dubbelbloed’

«Originele roman geeft goed inzicht in het leven en de ambities van kunstenaars.» – Piet Windhorst

VoorplatCapgras75Over ‘De blauwdruk van Capgras’ van Inge Nicole op Leeskost, 4 april 2018:
(…) Juliet werd ongewild zwanger terwijl haar tweelingzuster Gusta hunkerde naar een gezinsleven. De volkomen identieke zussen besluiten dat de baby van moeder zou ruilen. Dat betekende tevens een ruil van naam en echtgenoot. (…) Juliet had een groot talent voor tekenen en schilderen. (…) Na de persoonsverwisseling ging ze wonen in de kunstenaarskolonie Heiland, waar ze zich in alle vrijheid als kunstenaar kon ontplooien. (…) Greet is de moeder van Juliet en Gusta. Na hun geboorte werd ze opgenomen in de psychiatrische instelling Sonneheuvel omdat zij leed aan het syndroom van Capgras. Dit is een dubbelgangerswaan. Ze denkt van familieleden en bekenden dat ze niet echt zijn, maar dubbelgangers. Iets wat wonderwel past met de persoonsverwisseling van de tweeling. (…) Originele roman die een goed inzicht geeft in het leven en de ambities van kunstenaars.
Lees hier de recensie
Meer over ‘De blauwdruk van Capgras’
Meer over Inge Nicole bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een heel boeiend boek.» – André Oyen

Ton_van_Reen_Dochters_Omslag_DefOver ‘Dochters’ van Ton van Reen voor Ansiel, 27 maart 2018:
Lennert Rosenberg, 59 jaar, journalist en correspondent voor De Volkskrant in Afrika, reist naar Zwitserland voor de bruiloft van zijn dochter Miriam. Aan het begin van de reis ontmoet hij Nena, een jonge vrouw die verpleegster is in Amsterdam, op weg naar haar ouders in Zwitserland. (…) Lennert heeft een trauma overgehouden aan het feit dat zijn vader een NSB-er was en zijn moeder een joodse. Nena onthult het levensverhaal van haar familie die in de oorlog naar Zwitserland vluchtte. Door haar verhalen gaan zijn ogen open voor zijn eigen geschiedenis die hij is ontvlucht door zich in Afrika te vestigen en ook nog eens een Afrikaanse dochter te adopteren. Zo worden Lennert en Nena de beste maatjes, terwijl hij zich met de schrik om het hart voorbereidt op de confrontatie met zijn dochter Miriam en zijn ex-vrouw praat hij honderduit met Nena en werkt hij aan artikels over Afrika. (…) Ton Van Reen geeft heel veel buitengewoon interessante informatie over Afrika, de jodenvervolging en dergelijke meer, maar weet ondertussen ook nog een heel boeiend boek af te leveren. Een aangename leeservaring.
Lees hier en hier de recensie
Meer over ‘Dochters’
Meer over Ton van Reen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een verademing in de popwereld.» – André Oyen

VoorplatKazLux75Over ‘Kaz Lux. Rock-adel verplicht’ van Lutgard Mutsaers op Ansiel, 13 maart 2018:
Een uniek verhaal op vanwege de keuzes die Kaz Lux heeft gemaakt. Hij is een verademing in de popwereld. (…) De gevechten en obstakels in zijn levensverhaal zitten voor de goede verstaanders in zijn muziek. (…) Een mooi vormgegeven biografie, rijk geïllustreerd met complete Kaz Lux discografie.
Lees hier en hier verder
Meer over ‘Kaz Lux – Rock-adel verplicht’
Meer over Lutgard Mutsaers bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een verrassende bundel!» – Miel Vanstreels

VoorplatSchoonspringer75MetRandOver ‘De schoonspringer’ van Jos van Daanen voor NBD | Biblion, 29 maart 2018:
Jos van Daanen (1959) presenteert ‘De schoonspringer’, zijn officiële debuut, als ‘een gedicht’ waarin alles (poëzie en proza, waarheid en leugen) in elkaar overloopt, hybride wordt. In het eerste deel volgen we een schoonspringer in zijn val: ‘Tenslotte vloog hij éénmaal echt, niet lang / en niet langer dan drieëntwintig verdiepingen’. In zijn ‘verlangen om te aarden’ kijkt hij op iedere verdieping naar binnen, hoewel: ‘Dertien is er niet / daar zit een leegte / waar niemand aan wilde bouwen’. Zijn coach geeft íntussen commentaar: ‘Eigenlijk ben ik zo ook wel, beetje pielen op de achtergrond, beetje onzichtbaar zijn.’ Een merkwaardige reis die typografisch wordt ondersteund. Het tweede deel bestaat uit schijnbaar losse gedichten; ze verwijzen ook naar fragmenten uit het eerste deel. Een citaat uit ‘Laatste avondmaal’: ‘Brood gebroken, wijn smaakt naar lood / woord verraden, er wordt bitter gekust. // De dood woekert als iets vreemds / dat niet in je lichaam hoort / nauwe tunnels boort in lever, hart en darmen. // De tuin bracht vreemder vruchten voort.’ Een verrassende bundel!
Meer over ‘De schoonspringer’
Meer over Jos van Daanen op deze site

«In kleine boekjes zijn schatten te vinden.» – Johannes van der Sluis

OmslagZine IlonaOver ‘De vrouw met de rode boodschappenkar’ van Ilona Verhoeven op Tzum (Column, Underground), 28 maart 2018:
De Boekenweek is voorbij, maar de natuur komt tot leven. Ilona Verhoeven stuurde me in het kader van de Boekenweek De vrouw met de rode boodschappenkar toe, het Nijmeegs Boekenweekgeschenk. Het is een kort, surrealistisch verhaal dat zich afspeelt in Nijmegen, uitgegeven door het Besiendershuis in een minuscuul boekje – een ‘zine’ wordt het genoemd door de makers. Het heeft een fraaie fotomontage als omslag. Een must voor liefhebbers van Nescio, want er zitten verwijzingen in – onbewust of bewust; ik denk eigenlijk het laatste – naar Nescio’s werk. Zo begint het verhaal met een bespiegeling over de zon door een ‘eenmans-observatiestation’ en de Waalbrug, waar zoals bekend Japi vanaf sprong, ‘schitterde in een almachtig licht, als een indrukwekkende poort naar de stad. Een schip met de naam SUNRISE voer met zacht motorgeronk stroomopwaarts’, waaraan Verhoeven toevoegt: ‘Een beloftevolle naam voor een schip; altijd met het begin van de dag onderweg.’
Lees hier verder
Ontdek meer ‘schatten’ van Ilona Verhoeven in ‘Voor de eerlijke vinder’ en ‘Fiets onder de waterspiegel

«Aangrijpend verhaal van zijn moeder en haar homoseksuele adoptievader.» – Adri Gorissen

Opmaak 1Over ‘Zwijgplicht’ van Theo Stokkink in De Limburger, 28 maart 2018:
(…) Theo Stokkink wil al langer iets doen met het verhaal van zijn moeder. Dat komt er kort samengevat op neer dat haar Vlaamse familie haar tijdens de vlucht voor de Duitsers in 1914 kwijtraakt en dat ze als Belgische vondeling in Amsterdam terechtkomt. Ze wordt daar geadopteerd door notaris Theo Borret en diens vrouw Sophie. Theo is homoseksueel en is een schijnhuwelijk aangegaan met de ex-prostituee Sophie, die na een abortus geen kinderen meer kan krijgen. (…) Stokkink vertelt niet alleen over de tragiek van zijn moeder, maar laat ook en bovenal de verscheurdheid van de notaris zien, die echt worstelt met zijn geaardheid en die, om aan alle verleidingen te ontsnappen, verhuist naar Breda. Zijn moeder Hélène heeft het altijd geweten, vertrouwt ze hem later toe. Wat het echt voor hem heeft betekend, beseft ze pas later in haar leven. (…)
Lees hier het artikel ‘De homo en de vondeling’
Meer over ‘Zwijgplicht’
Meer over Theo Stokkink bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Onopgesmukte taal.» – Erick Kila

VoorplatOostenwind-72Over ‘Een warme oostenwind’ van Barney Agerbeek in De Auteur (De Boekhouding), 27 maart 2018:
(…) In ‘Een warme oostenwind’ brengt Barney Agerbeek zaken samen die geschiedenis zijn, maar die tegelijk een actuele waarde hebben. Uiteindelijk verandert er toch niet veel wezenlijks aan de belevingsmogelijkheden van de mens. Agerbeek tipt deze sluimerende waarheid in onopgesmukte taal aan. De wind die Agerbeeks herinneringen met zich mee voert, komt uit het oosten. Het oosten staat in het leven van de dichter in dubbele zin centraal: echo’s van de geschiedenis van Indonesië krijgen een plek in een poëtisch verband waarin we ook herinneringsbeelden van Polen aantreffen. (…) De werkelijke kracht van deze bundel is niet zo zeer de evocatie van het oosten (Europees dan wel Aziatisch), maar vooral het gevoel dat met deze evocatie verbonden is. Het gaat om het, uit alle ervaringen geboren, besef dat de ziel zich niet laat onteigenen, dat dromen, liefde en vriendschap de waarde van het bestaan uitmaken. Dit alles wordt verpakt in gewone taal, met hier en daar wat humor. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Een warme oostenwind’
Meer over Barney Agerbeek bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Goed beeld van het sprankelend en turbulent leven.» – Roger Nupie

Hans PlompDeBesteOver ‘Dit is de beste aller tijden’ van Hans Plomp in De Auteur (De Boekhouding), 27 maart 2018:
(…) ‘Dit is de beste aller tijden’ is een ruime bloemlezing uit het poëtische oeuvre van Hans Plomp. Tevens is er een selectie van zijn vertalingen van gedichten van o.a. Yvan en Claire Goll, Samuel Taylor Coleridge, T. S. Eliot en Artur Rimbaud opgenomen en – beslist even interessant – poëzie uit India en Iran. (…) De levensschets van Peter de Rijk, in de vorm van een monoloog van Plomp zelf, geeft een goed beeld van het sprankelend en turbulent leven van de dichter, die stelt deze behoorlijk afschuwelijke tijd toch te ervaren als de beste aller tijden. (…) Een pluim voor samensteller Peter de Rijk, die al eerder een bloemlezing van Rogi Wieg bezorgde, ‘Even zuiver als de ongeschreven brief’ (2015), gevolgd door ‘In de kring van menselijke warmte. Hommage aan Rogi Wieg’ (2017), met meer dan 100 gedichten van voormalige uitgevers, vrienden en collega’s van Rogi Wieg. (…)
Lees hier de recensie
Lees meer over ‘Dit is de beste aller tijden’
Meer over Hans Plomp bij Uitgeverij In de Knipscheer