«Uitwerkingen van het spiegelmotief in roman.» – F. Hockx

VoorplatPOM3_Opmaak 1.qxdOver ‘Pom’ van Kees Broere voor NBD / Biblion, 21-12-2018:
Peter Flinck, opgegroeid zonder vader en een man die vooral een buitenstaander is, vertrekt in 1993 na een mislukt huwelijk naar Kenia. In de twintig jaar die de roman beslaat, ontmoet hij mensen die hem met zichzelf confronteren en wordt hij, zonder goed te weten waarom, informant van de Nederlandse veiligheidsdienst. (…) Groeiende instabiliteit in Kenia, de impact van terroristische aanslagen en de dood van zijn moeder zijn zaken die in die twintig jaar ‘langskomen’. Uiteindelijk verdwijnen veel mensen uit zijn leven. De op Curaçao wonende auteur (1958) is correspondent van de Volkskrant en was Afrika-correspondent voor de NOS. Onder de naam Kees Asten publiceerde hij in 1998 en 1999 twee romans. Die naam is in dit boek weggelegd voor een oudere journalist in wie Flinck het nodige herkent. Het is een van de vele nadrukkelijke uitwerkingen van het spiegelmotief in de roman. (…)
Meer over ‘Pom’

«Plaatst in de top van de literaire productie van de laatste tijd.» – Kees de Kievid

VoorplatBijlmerliedje-75Over ‘Een Bijlmerliedje’ van Diana Tjin op Boekenbijlage.nl, 20 december 2018:
(…) Diana Tjin is er goed in geslaagd een perfecte balans te vinden tussen de innerlijke roerselen en de uiterlijke gebeurtenissen. Daarbij staat de groei, zowel intellectueel als emotioneel in de schijnwerper. Een levensecht verhaal komt niet met zoetige oplossingen, maar de toch wel eigenzinnige Sheila heeft haar eigen moraal gevonden in het proces van zelfontdekking. Vele jongeren zullen zichzelf in Sheila of een van de andere figuren herkennen, ondanks het verschil in generatie. Dat is de kracht van de auteur. Nostalgie genoeg voor bekenden van de Bijlmer, waarvan de ontwikkeling, naast die andere, zeer realistisch wordt geschilderd. (…) Het wordt allemaal verwoord door de alleswetende verteller, die zelf objectief blijft, maar alle zielenroerselen van de protagonisten treffend weet neer te zetten. De combinatie van coming-of-age, de Bijlmer en de soulmuziek, voor zover ik weet uniek, plaatst dit boek in de top van de literaire productie van de laatste tijd. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Een Bijlmerliedje’
Meer over Diana Tjin

«Een bundel om te koesteren.» – Dettie Leestafel

VoorplatWaschGeluid-75Over ‘Het geluid van denken’ van Karel Wasch op Poëzie Leestafel, 19 december 2018:
(…) De gedichten zijn opgedeeld in elf Cycli te beginnen met de cyclus De stad. Waar het eerste gedicht De late stad onmiddellijk de troosteloosheid van een donkere, verlaten stad in de nacht oproept. (…) In de cyclus Erik wordt in schrijnende maar prachtige regels het verdriet geuit om de verloren vriend. (…) In de cyclus Dansen in een landschap klinkt vooral veel weemoed door naar verloren relaties. (…) Deze hele cyclus is overigens erg ontroerend en aangrijpend, zoals het gedicht En als het waar is wat je zegt waar in beklijvende woorden een ziekenhuisopname en het gevoel na de operatie weergegeven wordt, maar waar eigenlijk alles draait om die ene, die moet komen. (…) De bundel is verpletterend eerlijk en toont de kwetsbare mens, die we allemaal in feite zijn. Een bundel om te koesteren.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Het geluid van denken’
Meer over Karel Wasch op deze site

«Hij, de dichter, schrijft ‘liefdespoëzie voor een onzichtbare / geliefde.’» – Remco Ekkers

VoorplatWaschGeluid-75Over ‘Het geluid van denken’ van Karel Wasch op Tzum, 19 december 2018:
(…) Karel Wasch heeft altijd een voorkeur of liefde gehad voor dichters met een drankprobleem. Zo was er Murk Popma, een dichter met een problematische jeugd, zoon van een hoogleraar die alleen met zijn zoon sprak als er ruimte was in zijn agenda. Wasch blijft trouw aan hun vriendschap: ‘Nu iedereen zelf kan verzinnen / dat je onmisbaar bent, lees ik / verzen van je voor, als in / misplaatste metafoor geklemd.’ (…) De weglatingen in het gedicht over de verhouding met zijn moeder zijn sprekend. Waarvoor werd de zoon gewaarschuwd? Wij mogen en kunnen het raden. Liever richt de ik zich op haar hand met de ‘voedende’ slang. Hij heeft aandacht voor haar ring en haar eens gevoelde hartstocht, waaruit hij voortkomt. Een ander beeld van een vrouw krijgen we te lezen in ‘Het geluid van denken’, een beeld vol treurig begrip voor de moeder van zijn zoon. Hij, de dichter, schrijft ‘liefdespoëzie voor een onzichtbare / geliefde.’ (…) Zijn zoon vertelde later dat hij het geluid van de schrijfmachine prettig vond. Hij vond het een troostend geluid ‘alsof hij naar mijn denken / luisterde’. De dichter vraagt zich dit af: ‘hoe het geluid van mijn denken / iemand tot troost zou kunnen zijn,’. (…) Het gedicht ‘Opgedroogd’ zorgt voor nieuwe verrassingen. De dichter beschrijft de huwelijkse ellende als een landschap met in de tweede strofe, zeer geraffineerd, een wond, die je moeilijk anders kunt lezen dan als een seksuele verwijzing. (…)
Meer over ‘Het geluid van denken’
Meer over Karel Wasch op deze site

«Veel mooier kun je het als dichter toch niet wensen!?» – Miel Vanstreels

VoorplatWaschGeluid-75Over ‘Het geluid van denken’ van Karel Wasch voor NBD / Biblion, 13 december 2018:
In tien cycli en één ‘ontspiegelend’ eindvers leidt de dichter de lezers door zijn leven. De ‘duizend uur of meer’ die hij in zijn jeugd doorbracht in een kerk voelde als ‘de biecht van een onschuldig kind.’ Volwassenheid moest ‘een lange nazomer’ worden, ‘zonder een spoor / van de amper draaglijke rauwe directheid / van de jeugdjaren’. Was het ijdele hoop? Met een vriend loopt het slecht af: ‘We dronken ons door een woud / van leugens en wisten niet welke leugens en / tot welke prijs’. Ook in de liefde verliep niet alles even soepel: ‘Je naderde te snel, weer over grenzen / heengeraasd, een meteoor / vol zelfverwijt’. In een mooi vers over zijn moeder mijmert de dichter: ‘Ze laten ook zo weinig / sporen na, de doden, een zuchtje / in de lucht en ze zijn weg’. De titel van de bundel werd Walsch aangereikt door zijn zoon, die het als opgroeiende jongen prettig vond om zijn vader een verdieping lager te horen typen op zijn schrijfmachine: ‘Het was een troostend geluid zei / hij, alsof hij naar mijn denken / luisterde.’ Veel mooier kun je het als vader én als dichter toch niet wensen!?
Meer over ‘Het geluid van denken’
Meer over Karel Wasch op deze site

Voorproef uit ‘Wakker vallen’ van Els de Groen in Meander Magazine

VoorplatWakkervallen-75Twee gedichten uit ‘Wakker vallen’ van Els de Groen in Meander Magazine, 11 december 2018:
Met de bundel ‘Wakker vallen’ debuteert schrijver, publicist en beeldend kunstenaar Els de Groen in 2018 officieel als dichter. In haar bundel betrokkenheid bij de maatschappij, de medemens en de politiek als oproep aan ons allemaal. In al haar werk ‘wisselen herinneringen en waarnemingen elkaar af’. Els de Groen is schrijver, publicist en beeldend kunstenaar. Als kind al was zij gefascineerd door andere culturen, reizen en vreemde talen. Ze studeerde Frans, maar alleen in haar moedertaal, het Nederlands, kon ze schrijven. Na tientallen boeken voor kinderen, oudere jeugd en volwassenen te hebben gepubliceerd, ontdekte ze de poëzie. In Wakker vallen debuteert ze als dichter en als beeldend kunstenaar, want ze maakte zelf de olieverfillustraties.
Lees hier of hier de gedichten in Meander plus een recent derde gedicht
Meer over ‘Wakker vallen’
Meer over Els de Groen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Lichtvoetige ode aan de Bijlmer en oude soulmuziek.» – Jos Verdonk

VoorplatBijlmerliedje-75Over ‘Een Bijlmerliedje’ van Diana Tjin in MUG, 8 december 2018:
Door de dichterlijke aderen van Diana Tjin stroomt Surinaams, Chinees en joods bloed en wie weet wat nog meer. Diana bracht haar kinderjaren echter niet in Paramaribo door, maar in Amsterdam-Zuid. (…) Tjin heeft een moeder met joodse achtergrond, die katholiek gedoopt is en een Chinees-Surinaamse vader. In 1974 verhuisde het grote gezin van Amsterdam-Zuid naar de hoogbouwflat Dennenrode in de Bijlmermeer. (…) Tjin gebruikte haar ervaringen in Zuidoost voor het schrijven van haar tweede roman ‘Een Bijlmerliedje’. (…) In de roman maken we kennis met de vroegwijze boekenwurm Sheila die met haar ouders en broers dezelfde weg aflegt als Diana Tjin. (…) Vrijwel elke gebeurtenis in Sheila’s leven wordt opgehangen aan een Bijlmerliedje, vooral soulliedjes. (…)
Lees hier het artikel
Meer over ‘Een Bijlmerliedje’
Meer over Diana Tjin

«Een spannende pageturner.»

VoorplatFranciscus_Opmaak 1.qxdOver ‘Amandelen voor Franciscus’ van Hans van Hartevelt op Assisi aan de Maas, 8 december 2018:
(…) Een aanrader voor iedereen die een hele andere kant van Franciscus wil leren kennen. Daarbij moeten we wel in ons achterhoofd houden, dat de auteur zich enkele vrijheden veroorlooft die hem als historische romanauteur zijn toegestaan. We volgen Franciscus zeer op de huid en we krijgen een zeer menselijk beeld van hem (Franciscus en zijn medebroeders zijn niet vies van een krachtterm). Toch is in het verhaal te merken dat de auteur gedegen bronnenonderzoek heeft gedaan. (…) Het boek is – ook voor mensen die vertrouwd zijn met de verhalen van Franciscus – een spannende pageturner. Dankzij Van Hartevelts vlotte manier van schrijven krijgen we een goed beeld van de worstelingen die Franciscus doormaakt even als zijn nukken en de botsingen die dat oplevert met verschillende mensen.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Amandelen voor Franciscus’
Meer over Hans van Hartevelt bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Levendige vignetten, herkenbaar en realistisch..» – Peter Bosma

VoorplatBijlmerliedje-75Over ‘Een Bijlmerliedje’ van Diana Tjin voor NBD / Biblion, 6 december 2018:
Het tienermeisje Sheila verhuist met haar ouders en drie broers naar een flat in de Bijlmer. Ze zijn de eerste bewoners. De terugblik op haar schooltijd in de jaren zeventig bestaat uit levendige vignetten, herkenbaar en realistisch. De muziek waar ze naar luistert, speelt de hoofdrol: deze soundtrack geeft een treffend tijdsbeeld en biedt ook een weerspiegeling van haar gemoed. Daarnaast is ook plaats voor humoristische herinneringen aan de couleur locale, zoals de excentrieke buren op de galerij, of de komst van de metrolijn, waardoor het stadscentrum plotseling goed bereikbaar wordt. (…) Een heldere en gedetailleerde beschrijving van een meisje dat opgroeit. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Een Bijlmerliedje’
Meer over Diana Tjin

«Wat een bundel! Men leze!» – Karel Wasch

VoorplatBehoedzaamheid-75Over ‘Tegen het vergeten en voor de behoedzaamheid’ van Alja Spaan op Poëzie-Leestafel, 20 november 2018:
(…) Het is verbazingwekkend en hoogst zeldzaam, dat in deze bundel geen enkel zwak gedicht voorkomt. De cycli, het zijn er vier, zijn strak opgebouwd en bijna logisch in hun complexiteit. De 69 gedichten hebben steevast dezelfde vorm. Twee regels, witregel. Steeds zeven regels van twee versregels gevolgd door wit. Bladzijde na bladzijde. Maar het is de vorm van Alja Spaan en ze kan in deze vorm veel, bijna alles. Wat een bundel! Men leze!
Lees hier de recensie
Meer over ‘Tegen het vergeten en voor de behoedzaamheid’