«Een pleidooi voor dromen, luchtfietsen en fantaseren.» – Wouter Roelants

Groen Omslag def2Over ‘Wakker vallen’ van Els de Groen bij Boekhandel Roelants, 11 september 2018:
Schrijver, dichter, schilder, essayist, onderzoeksjournalist en Europarlementariër, Els de Groen is het allemaal en toch ook weer niet. Het was haar engagement in combinatie met haar kennis van de landen in Oost-Europa, dat haar in 2004 in het Europees Parlement in Brussel deed belanden. In haar essay ‘Voor het Volk’ schrijft ze daarover. (…) In 2009 komt ze thuis. Ze pakt de pen weer op en herontdekt de penselen. Haar teksten worden steeds bondiger en krijgen de vorm van gedichten, haar tekeningen winnen aan kleur en worden olieverfschilderijen. In ‘Wakker vallen’, haar eerste dichtbundel na tientallen proza-uitgaven, sluiten pen en penseel een huwelijk. Taal en beeld gaan letterlijk in elkaar op. Het boek is een ernstige knipoog. In 84 gedichten neemt de auteur de mens, inclusief zichzelf, op de korrel: als het oud geworden meisje en de wereldverbeteraar die zichzelf best kan uitlachen. ‘Wakker vallen’ beveelt alertheid aan, maar is ook een pleidooi voor dromen, luchtfietsen en fantaseren.
Presentatie op zaterdag 29 september. Locatie: Van Broeckhuysenstraat 34, 6511 PJ Nijmegen, vooraf aanmelden op 024 322 1734. Inloop vanaf 17.30 uur.
Lees hier de aankondiging
Meer over ‘Wakker vallen’
Meer over Els de Groen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Hoe de hoofdpersoon denkt over vrijwilligerswerk in Afrika en de werkelijkheid wordt duidelijk.» – Vera ter Beest

VoorplatAlleenOver ‘Alleen dapper te zijn’ van Edith Tulp voor NBD / Biblion, 9 september 2018:
Om onder haar therapie uit te komen, besluit Simone impulsief mee te gaan op een groepsreis door de Sahara. Haar reisgenoten vinden haar verwend. Als ze in West-Afrika is, zondert Simone zich tijdens de reis af van de groep en houdt zich niet aan de regels. Dat komt haar duur te staan. Door een zandstorm, waarbij ze bijna om het leven komt, verandert haar houding en weet ze zich steeds beter te redden met weinig middelen in het nieuwe back to basic bestaan. Ze denkt er zelfs aan zich aan te sluiten bij een NGO. Ze zweert de mannen af, maar valt dan toch als een blok voor een van de reisleiders. Of, valt ze voor zijn avontuurlijk leven? De schrijfster (1960) reist regelmatig naar Afrika. Haar debuutroman ‘De bushsoldaat’ belichtte de ontwikkelingssamenwerking in Oeganda. Ook in deze roman, geïnspireerd op haar eerste reis door het continent, komt dit thema weer naar voren. Het verschil tussen hoe de hoofdpersoon denkt over vrijwilligerswerk in Afrika en de werkelijkheid wordt duidelijk. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Alleen dapper te zijn’
Meer over Edith Tulp bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Boeiend puzzelwerk, nauwgezette en goed geschreven zoektocht naar feiten uit het verleden.» – André Oyen

Opmaak 1Over ‘Mallura’ van Clyde Lo A Njoe op Lezers tippen lezers, 3 september 2018:
(…) Het einde van zijn leven is een raadsel gebleven en allerlei speculaties deden de ronde. Clyde Lo A Njoe heeft zijn eigen ideeën over de dood van Poe, die hij uiteenzet in een spannende detective met als hoofdpersonen een plantagehouder Manos Mallura uit de Dominicaanse Republiek en een journalist uit New York Robert Q. Dempsey. Manos Mallura, zijn dagelijkse naam voor zijn officiële Franse naam Malheureux ontmoet Poe tijdens een van zijn zakenreizen naar de dan nog jonge Verenigde Staten in het hotel waar ze toevalligerwijze allebei verblijven en waar ze gezamenlijk diverse dagen optrekken met uitvoerige gesprekken, net voorafgaande aan de tragische en nooit opgehelderde dood van de schrijver. (…) In een vrij sobere stijl die past bij de tijd waarin het verhaal speelt, beschrijft Clyde Lo A Njoe de speurtocht van de twee mannen. Het is een boeiend puzzelwerk waarin de gebeurtenissen en leven werk van Poe allen hun juiste plaats krijgen. (…) ‘Mallura’ is een nauwgezette en goed geschreven zoektocht naar feiten uit het verleden.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Mallura’
Meer over Clyde Lo A Njoe bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Prachtige tedere roman.» – André Oyen

VoorplatVloeivelden1_Opmaak 1.qxdOver ‘De vloeivelden in’ van Aly Freije op Lezers tippen lezers, 1 september 2018:
Na twee schitterende dichtbundels, ‘Wondpoeier’ (2009) en ‘Door het vanggat’ (2016), besloot Aly Freije zich aan proza te wagen. Het resulteerde in een boek dat ook heel poëtisch is. Het hoofdpersonage is Anna, dat in 1944 geboren wordt en opgroeit op de boerderij van haar ouders in Veendiep, een Gronings veenkoloniaal dorp ergens aan de grens met Duitsland, maar daar vertrekt als ze begin twintig is. Jaren later gaat ze terug in de hoop iets van zichzelf te hervinden. Op zoek naar dat meisje, dat daar als buitenstaander een weg probeerde te vinden in haar verwarrende gevoelens over liefde en identiteit, wordt ze opnieuw geconfronteerd met de dood. De auteur laat heel mooi en duidelijk zien hoe Anna evolueert van kind naar volwassene. (…) ‘De vloeivelden in’ is een prachtige tedere roman met het bestaan waarin het dagdagelijkse bestaan aan onzekerheid wordt gekoppeld. Het is een raamvertelling met verhalen en situaties gebaseerd op de jeugd van een jonge vrouw.
Lees hier de recensie
Aly Freije leest fragment uit ‘De vloeivelden in’
Meer over ‘De vloeivelden in’
Meer over Aly Freije bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een boek dat iedere liefhebber van popmuziek, zoals die in de jaren zestig-zeventig is ontstaan, zou moeten lezen.» – Koos Schulte

VoorplatKazLux75Over ‘Kaz Lux. Rock-adel verplicht’ van Lutgard Mutsaers in Jouster Courant (NDC Mediagroep), augustus 2018
Kaz Lux zal de meest iconische zanger-gitarist worden uit de geschiedenis van de Nederlandse popmuziek. In ‘Brainbox’, de supergroep onder voorman Jan Akkerman, die dankzij artistieke en zakelijke managerstrubbelingen slechts drie jaar zal bestaan (1969-1971), valt het karakteristieke, hoge stemgeluid van Lux meteen op. Wanneer manager John van Setten vervolgens een nieuwe Brainbox opricht zonder Kaz Lux als zanger, laat het publiek de band links liggen. In ‘Kaz Lux, rock-adel verplicht’ beschrijft popjournalist Lutgard Mutsaers zowel de op- als de ondergang van de muzikant, gebeurtenissen die in geen ouderwets jongensboek zouden misstaan! (… ) ‘Kaz Lux, rock-adel verplicht’ is een boek dat iedere liefhebber van popmuziek, zoals die in de jaren zestig-zeventig is ontstaan, zou moeten lezen. De opkomst van de beat, relaties, drugs, het dagelijkse leven, het onvermoeibaar blijven musiceren, én de tegenslagen, die Kaz Lux zou ondervinden, zullen desondanks bewondering afdwingen bij de lezers. De vele foto’s, een discografie, en geluidsopnamen uit de jaren 1984-1986, die destijds niet uitgebracht zijn, maar nu als cd toegevoegd zijn, zijn de krenten in de pap van dit heerlijke muziekboek!
Lees hier en hier de recensie
Meer over ‘Kaz Lux – Rock-adel verplicht’
Meer over Lutgard Mutsaers bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Traumatische voorvallen heel fijntjes beschreven.» – André Oyen

VoorplatMal-75Over ‘Mal’ van Harman Nielsen op Ansiel, 17 augustus 2018:
(…) Mal (ver)dwaalt door de tijd en treedt periodes uit haar jeugd en schoolperiode binnen en wordt dan weer geconfronteerd met de zorg voor haar moeder en oma. Met mondjesmaat begrijpt de lezer dat er psychisch met deze vrouw iets mis is en ze een strijdt voert om te overleven. (…) De auteur beschrijft heel fijntjes de door haar beleefde traumatische voorvallen waardoor zij zich steeds meer in haar ‘eigen’ wereldje terugtrekt. Een heel bijzonder boek.
Lees hier en hier de recensie
Meer over ‘Mal’
Meer over Harman Nielsen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Niet alleen voor Edgar Allen Poe-fans is dit een must.» – Marjo van Turnhout

Opmaak 1Over ‘Mallura’ van Clyde Lo A Njoe op Leestafel, 20 augustus 2018:
Edgar Allan Poe (Boston 1809 – Baltimore 7 oktober 1849) was een Amerikaans schrijver en dichter. Poe beoefende het genre ‘gothic novel’ en heeft een grote invloed gehad op horror- en fantasy-genres. Bij leven kreeg hij evenwel nauwelijks de erkenning die hem na zijn dood ruimschoots ten deel zou vallen. (…) Clyde Lo A Njoe heeft zijn eigen ideeën over de dood van Poe, die hij uiteenzet in een spannende detective met als hoofdpersonen een plantagehouder uit de Dominicaanse Republiek en een journalist uit New York. (…) Waar was Poe gedurende de laatste dagen van zijn leven? (…) In een stijl die past bij de tijd waarin het verhaal speelt, beschrijft Clyde Lo A Njoe de speurtocht van de twee mannen. (…) Slavernij werd pas in 1860 officieel afgeschaft, maar onlusten waren er al eerder. Mede daarom is slavernij een thema dat aan de orde komt in dit boek. Zowel Poe als Dempsey en Mallura zijn tegenstanders. (…) Niet alleen voor Edgar Allen Poe-fans is dit een must, het boek geeft een prima beeld van de tijdgeest in die jaren in Noord-Amerika, met een uitstapje naar de Caraïben. En de plot zit goed in elkaar, al zegt de journalist ergens: ‘Misschien is het wel beter als Poe’s dood een mysterie blijft, want daarin kan de geschiedenis zich voor eens en altijd verbergen. Vaak is de schijn veel milder en vol begrip, terwijl de waarheid – net als ik nu – onverbiddelijk en onvergeeflijk kan zijn.’
Lees hier de recensie
Meer over ‘Mallura’
Meer over Clyde Lo A Njoe bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Summier overzicht van de tijdsgeest, vanaf 1950 tot nu.» – Marjo van Turnhout

VoorplatSchertsfiguurOver ‘Schertsfiguur’ van Joost Pollmann op Leestafel, 19 augustus 2018:
Geboren in Haarlem, in een katholiek gezin: zijn moeder meldde zich ondanks het feit dat ze vijf kinderen had gekregen bij het klooster, en bracht de rest van haar leven door als non. Zijn vader was fout in de oorlog, en bleef daarna ook nazisympathisant. Pollmann heeft een keuze gemaakt uit hetgeen hij meegemaakt heeft in zijn leven: een akelige herinnering aan het sinterklaasfeest; de eerste ervaringen met seks, drank en sigaretten, toen hij pas 13 jaar oud was. Over vakanties in Sauerland, en het ontluisterende terugzien van een vakantieoord dat de idylle in het geheugen doet vervagen. Over de veranderingen in Europa, die hij van nabij meemaakte en de terroristische aanslagen die nog niet zo lang geleden gebeurden. En meer privé: over zijn geliefde, en een scheiding. Sommige verhalen doen denken aan de figuur Don Quichote – een dwaze held die het wel goed bedoelt, maar speelbal is van de tijd waarin hij leeft, een associatie die ook het gevolg kan zijn van de toon waarop de verhalen verteld worden. In deze vijftien verhalen komen we meer te weten over de persoon Joost Pollmann, en voor wie geen tijdgenoot is, geeft het in sneltreinvaart een zeer summier overzicht van de tijdsgeest, vanaf 1950 tot nu. (…)
Meer over ‘Schertsfiguur’

«Houdt u van Willink? Lees dan ook Harman Nielsen, zijn evenknie in taal.» – Marianne Janssen

VoorplatMal-75Over ‘Mal’ van Harman Nielsen op Leeskost, 17 augustus 2018:
De Creoolse kunstenares Mal (Nirmala) lijdt aan ernstige stemmingswisselingen. Zozeer zelfs dat zij de greep op haar leven regelmatig verliest. Tijdens één van die sombere periodes kijkt zij terug op haar jeugd. (…) In die situaties gaat zij ‘geestelijk dwalen’. Ze verbeeldt zich dat zij door naargeestige, wereldvreemde landschappen loopt met aan haar zijde een wolf die haar moet beschermen. (…) Ze krijgt met vreemde figuren te maken (…) die haar allemaal slecht gezind zijn. Gelukkig krijgt zij toch nog hulp van een Kruidenierster die haar via een Smid, die een ‘beukelaar’ voor haar smeedt, de weg naar de gewone wereld wijst. Maar in de gewone wereld stort Mal opnieuw in. (…) Houdt u van Willink? Lees dan ook Harman Nielsen, zijn evenknie in taal. Een beeldend geschreven, mooie novelle.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Mal’
Meer over Harman Nielsen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Misschien wel het mooiste boek dat ik dit jaar heb gelezen..» – Eus Wijnhoven

coverTyfoon8.inddOver ‘Tyfoon’ van Rob Verschuren op De Omslag, 17 augustus 2018:
De twee vrienden Duc en Vinh zijn onafscheidelijk verbonden met hun vriendinnetje Mai. (…) Als op zeker moment een burgeropstand uitbreekt om de armen een beter perspectief te bieden, sluit Vinh zich daarbij aan. Duc moet er niets van hebben. Vinh vertrekt naar het noorden, Mai en Duc blijven in het dorp en trouwen. Na enkele jaren is de burgeroorlog gestreden en ontmoeten de drie elkaar weer. Vinh bekleedt inmiddels een hoge positie bij de overwinnaars. Hoewel Mai nog als buffer tussen de vrienden van weleer probeert op te treden, geeft Duc geen krimp. Vinh heeft afgedaan voor hem. (…) Rob Verschuren woont al vele jaren in Vietnam. Als geen ander weet hij je de sfeer te laten proeven van die mysterieuze Oost-Aziatische culturen, de geuren, de geluiden. (…) Vooral ook gaat het boek over taal, over standpunten. Duc en Vinh die vanaf hun geboorte samen zijn opgegroeid en elkaar uiteindelijk niet meer verstaan. Mai, die hun beider talen spreekt. (…) ‘Tyfoon’ is misschien wel het mooiste boek dat ik dit jaar heb gelezen. Niet voor niets prijst Cees Nooteboom het aan: ‘Je zult niet gauw een boek vinden met zulke personages.’
Lees hier de recensie
Meer over ‘Tyfoon’
Meer over Rob Verschuren bij Uitgeverij In de Knipscheer