«Een ruime en ruimhartige bundel.» – H.C. ten Berge

Opmaak 1Over ‘liefde de vluchtige holte’ van Elly Stolwijk, 5 maart 2020:
De poëzie is even fijnzinnig en intrigerend als de tekeningen zijn. Daarbij zijn de teksten behalve intrigerend ook klankrijk, verrassend van taal en waaieren ze breed uit. Kortom, een ruime en ruimhartige bundel.
Meer over ‘liefde de vluchtige holte’

«Een sterke bundel.» – Wim van Til

Opmaak 1Over ‘liefde de vluchtige holte’ van Elly Stolwijk bij Poëziecentrum Nijmegen, 5 maart 2020:
De gehele bundel is een goed doordacht en vormvast geheel. ‘we zagen een jager lopen’ is een mooi eerbetoon aan een overleden vriendin. ‘Daidalos’ is een bijzondere interpretatie van het verhaal. Al met al een sterke bundel.
Meer over ‘liefde de vluchtige holte’

«Magie die gebracht wordt als realiteit.» – Wim Rutgers

Opmaak 1Over ‘Versteende liefde’ van Jacques Thönissen in Antilliaans Dagblad, 5 maart 2020:
(…) ‘Versteende liefde’ leest als een avonturenverhaal van liefde en jaloezie, goede en kwade geesten en bovennatuurlijke ingevingen via dromen. (…) De orde in de gemeenschap [van de indianenstam Wayúu] blijkt verstoord te zijn doordat eeuwenlang geleden twee heilige ‘liefdesstenen’ geroofd blijken te zijn. Pas als die weer bij elkaar worden gebracht op hun sacrale plaats, zal de vloek ontkracht zijn. (…) Met deze opdracht voor het hoofdpersonage ontwikkelt zich een spel van helpers en tegenstanders dat zich uitstrekt van de precolumbiaanse periode tot in onze moderne tijd. (…) Zoals het in deze verhalen gaat, dient de hoofdpersoon tal van moeilijkheden te overwinnen. (…) Een avontuurlijke reis volgt naar Haïti, Aruba, Venezuela, naar Cuba en ten slotte opnieuw naar Aruba. (…) Op elk van de geopenbaarde plaatsen wordt een deel van de oplossing gevonden, maar doemt vervolgens een nieuw probleem op. Dat biedt de verteller naast alle fantasie de mogelijkheid een historische inbedding van het verhaal te verstrekken met gegevens over de indianenstam Wayúu en zijn geschiedenis in verschillende delen van het Caribisch gebied en geografische bijzonderheden. De oplossing ligt soms verborgen in schriftelijk documenten, in archieven, maar ook en vooral in oude, eeuwenlang overgeleverde verhalen uit de orale traditie van de Wayúu. (…) ‘Versteende liefde’ is met zijn menselijke en bovenmenselijke strijd tussen goed en kwaad, waarbij de goede krachten na veel strijd en moeite winnen, een pleidooi voor harmonie die mensen en volken niet vervreemdt maar verenigt. (…)
Lees hier en hier de recensie
Meer over ‘Versteende liefde’
Meer over Jacques Thönissen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Wat een verteltalent heeft Paleaux.» – Annelien Kruithof

VoorplatWinterwater-75Over ‘Winterwater’ van Lex Paleaux op Boekleven, 2 maart 2020:
(…) Lex Paleaux zet een onverwacht intens verhaal neer. (…) Je stapt zomaar ergens het verhaal binnen. (…) Waar het leven van Lex in het begin soms wat moeilijk maar niet meteen dramatisch lijkt, brak mijn hart steeds een beetje meer naarmate het boek vorderde. (…) Ook bevat het boek momenten waarop je mondhoeken zich automatisch krullen tot een glimlach. Zo is het hoofdstuk over de voetbalwedstrijd en de voetbalschoenen mij erg bijgebleven en is het bijzonder en bijdehand hoe hij God wilde testen in het klaslokaal. Wat een dappere jongen, die Lex. (…) Het meeslepende karakter van het verhaal heeft absoluut de overhand. Wat een verteltalent heeft Paleaux. Na het uitlezen van dit boek moet het dan ook echt even bezinken.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Winterwater’
Meer over Lex Paleaux bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Verzet blijft echter de gemene deler.» – Eric de Brabander

VoorplatEnigma-75Over ‘Caribisch enigma’ van Brede Kristensen in Antilliaans Dagblad, 29 februari – 1 maart 2020:
(…) In 1988 kwam ‘Het zilt van de passaten’ uit, tweede, geheel herziene en uitgebreide editie 2000. In dit boek beschreef Aart Broek in een vijftal essays de fascinerende Caribische literatuur en plaatste deze tegen de sociaal-culturele achtergrond van de Caribische regio in de loop van de afgelopen eeuw. Veel van de Caribische literatuur gaat over woede en verzet tegen onderdrukking en uitbuiting, dat komt in ‘Het zilt van de passaten’ duidelijk naar voren. Kristensen gaat hier in ‘Caribisch enigma’ uitgebreid op in. Woede was niet alleen gevolg van de slavernij. Aan de hand van het boek ‘Cooly Woman: The odyssey of indenture’ van de Guyanese schrijfster Gayutra Bahadur beschrijft Kristensen de martelgang van de koelies, uit India door ronselaars weggerukt om onder valse voorwendsels het werk van de voormalige slaven over te nemen. Het verlangen te herinneren wordt voortdurend belaagd door het verlangen te vergeten, schrijft Bahadur. Zo moet het inderdaad geweest zijn voor vele eilandbewoners, ooit aangespoeld tegen wil en dank. De kralenketting van Caribische eilanden die begint bij de meest westelijke punt van Cuba, 200 km oostelijk van Cancun, Mexico en zich vervolgens uitstrekt in zuidoostelijke richting tot en met Trinidad, een groot eiland dat tegen de kust van Venezuela lijkt te botsen, bracht tevens literatuur van gematigder aard voort. Verzet blijft echter de gemene deler. (…)
Lees hier het artikel in ‘Antilliaans Dagblad’
Meer over ‘Caribisch Enigma’ bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Brede Kristensen op bij Uitgeverij In de Knipscheer

«‘Lambarosa’ laat ons nadenken over wie wij zijn.» – Jerry Dewnarain

VoorplatLambrosa-75Over ‘Lambarosa’ van Annel de Noré op Caraïbisch Uitzicht, 27 februari 2020:
Bij de presentatie van Annel de Norés nieuwste boek ‘Lambarosa’ heeft de auteur de thema’s uit haar boeken gelicht en deze kort besproken. Deze zijn: overleven, macht, liefde, dood, (scheidings)angst, en identiteit. Via de personages zijn ze met elkaar op een of andere manier verbonden. (…) In het eerste deel zijn er zes overlevenden van een vliegramp: drie kinderen en drie tieners. In het begin is er sprake van een machtsstrijd tussen twee van de oudste jongens. Een deel wil een grot in en een ander deel wil terug naar de plek van de vliegramp. Maar ze beseffen ook dat als zij tegen elkaar gaan strijden, dat zij niet zullen overleven, dat de dood zal ingrijpen. Met dit besef, gaan zij met elkaar samenwerken, omdat dood, angst en overleving de hele zaak overnemen. (…) Deel twee lijkt een heel ander verhaal. Een verhaal van een man die een goed huwelijk heeft en getrouwd is met een goede vrouw tot het moment dat hij verliefd raakt op een call girl. (…) Het is niet duidelijk of het gaat om een van de personages (jongemannen) uit deel 1. Maar qua leeftijd zou dat wel kunnen. (…) Niet lang daarna lijdt hij aan geheugenverlies (…) en is zijn identiteit kwijt. Hij weet niet wie hij is. (…) Indeel 3 is er een man met geheugenverlies, maar we weten niet om wie het gaat. Het kan een van de twee jongens zijn die nu 25 jaar later volwassen is geworden. Hij heeft niets, want hij is zijn geheugen kwijt. (…) Wie hij is, of wie wij zijn, dat weten wij heel vaak niet… ‘Lambarosa’ laat ons nadenken over wie wij zijn, wie onze vrienden zijn, hoe wij met elkaar omgaan en hoe wij van elkaar afhankelijk zijn!
Lees hier het artikel
Meer over ‘Lambarosa’
Meer over Annel de Noré bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Indringend geschreven tijdsbeeld dat de kritiek op de babyboomers in perspectief zet.»

VoorplatKantelaars-75Over ‘Kantelaars van de Sixties’ van Patrick Bakkenes op De Nieuwe Utrechtse Krant, 26 februari 2020:
Voor de een zijn de jaren ’60 het toonbeeld van verandering en ultieme vrijheid, die met de verworvenheden van grote invloed zijn geweest op het leven van de huidige generatie. Voor de ander is het vooral een overschat tijdsgewricht dat werd gekenmerkt door een naïef wereldbeeld. En voor weer een ander zijn de jaren ’60 de oorsprong van veel hedendaagse ellende, want zijn dat niet de jaren waar de tegenwoordig zo bekritiseerde babyboomers hun wortels hebben? Schrijver Patrick Bakkenes (1985) schreef het boek “Kantelaars van de Sixties” en is voorstander van de eerste opvatting. (…) Wie waren het die in Nederland gezicht gaven aan de jaren zestig? Die vraag was het uitgangspunt van zijn boek dat bestaat uit twaalf interviews met, zoals ze treffend worden genoemd, kantelaars. Zij die de boel op sociaal, cultureel en politiek gebied op hun geheel eigen wijze omduwden. Bakkenes sprak met Willem de Ridder, Roel van Duin, Hedy d’Ancona, Louis van Gasteren, Armand, Phil Bloom, Marius Ernsting, Marjolein Kuijsten, Iris de Leeuw, Hans Plomp, Arie van der Zwan en Bunk Bessels. De laatste werd bekend als organisator van de Flight to Lowlands Paradise. (…) ‘Kantelaars van de Sixties’ is een indringend geschreven tijdsbeeld dat de kritiek op de babyboomers in perspectief zet. Was het een naïeve generatie? Misschien. Maar, concludeert Bakkenes, het was wel een generatie die opstond. (…)
Lees hier verder
Meer over ‘Kantelaars van de Sixties’

«Poëzie die de lezer meeneemt op een voortreffelijke reis.» – Geert Zomer

VoorplatGrenstekens-75Over ‘Grenstekens’ van Scott Rollins op MeanderMagazine, 26 februari 2020:
(…) In ‘Grenstekens’ geeft Scott Rollins een verslag van zijn reizen. Niet in feitelijke, maar in poëtische vorm. Hij onderzoekt hoe zijn lichaam zich verhoudt tot wolken, droomt dat wolken schepen zijn en schildert met water. Hij neemt de lezer mee in een nachtelijke reis, op een veerpont tussen de eilanden en leest lippen van de douaniers, die wachten aan beide zijden van de brug. Hij verlaat tijd, ruimte en logica om zich in de mythe onder te dompelen en zijn innerlijke wereld te vertalen naar poëzie. (…) In dit één zijn met de wereld, de kosmos, verlaat de dichter de logica en gebruikt poëzie als instrument om een glimp van het mysterie kenbaar te maken. Het mysterie waar alles en iedereen deel van is: het landschap, het meer, de wolken, de vissen, de visser en zijn zonen. (…) Poëzie, mythe en droom. Geen mythe zonder de droom. De mythe als poging van de mens zijn droomwereld uiterlijke gestalte te geven, als voedingsbodem voor poëzie. Poëzie die de lezer meeneemt op deze voortreffelijke reis. (…)
Lees hier de recensie ‘Toneel dat van plaats blijft veranderen’
Meer over ‘Grenstekens’
Meer over Scott Rollins bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een belangrijk thema in Lambarosa is de scheidingsangst.» – Sylva Koemar

VoorplatLambrosa-75Over ‘Lambarosa’ van Annel de Noré in interview met Sylva Koemar op Caraïbisch Uitzicht, 23 februari 2020:
(…) De reden waarom dit boek speciaal voor Suriname is, is omdat in Suriname zoveel diversiteit is. Zoveel verschillende bevolkingen, zoveel verschillende invloeden, dus zoveel identiteiten. (…) We leven toch wel in harmonie met elkaar. Net zoals de drie verschillende delen van het boek elk op zich kunnen staan, vormen ze toch een geheel. (…) Het verhaal is wel fictie, maar het moet toch gemakkelijk te volgen zijn, en zoals de maatschappij in elkaar zit. (…) In deel 2 en deel 3 heb je ook steeds weer een man die een aantal jaren ouder is. Alle verhalen zijn onafhankelijk van elkaar en toch is er een link omdat je je afvraagt of de hoofdpersoon vanuit het eerste verhaal komt. (…) Scheidingsangst in verband met het boek ‘Lambarosa’: in deel 1. Telkens als iemand doodgaat, sterf jij een beetje en word je je ervan bewust dat jij ook kan volgen. In deel 2 heeft die man op het eind geheugenverlies en in deel 3 begint het verhaal met een man met geheugenverlies. Zij worden gescheiden van hun herinneringen. (…) Door bepaalde zinnen te gebruiken uit een bepaald boek, gedicht of gezegde, geef je kracht aan het verhaal dat op het moment geschreven wordt, maar tegelijk geeft de auteur ook aan wat de kracht is van hetgeen zij/haar heeft gebruikt, wat al is geschreven, misschien lang geleden. (…) De bijbeltekst ‘Al ware het…’ is daar een voorbeeld van. Eeuwenoud, maar nog steeds van grote betekenis en beeldschoon. Want de liefde is alles, overwint alles.
Lees hier het interview
Meer over ‘Lambarosa’
Meer over Annel de Noré bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een mooie vorm.» – Paul Lips

Opmaak 1Over ‘liefde de vluchtige holte’ van Elly Stolwijk in Haarlems Dagblad, 24 februari 2020:
Elly Stolwijk is een dubbeltalent dat zowel als beeldend kunstenaar en dichter actief is. Het thema ‘verlies’ levert regels op als: ‘oud bietenblad en wat prinsessenboontjes / liggen verspreid op het smalle pad / zoveel moeders verliezen een kind / en dat van mij is al zo lang geleden…’ Hier en daar experimenteert Stolwijk met klanken van bijvoorbeeld vogels (‘kirrk kirrk kiauw kiauw’) of dolfijnen, vermijdt kapitalen en laat zich inspireren door de mythische figuur Daidalos, een architect en uitvinder, die vleugels construeerde om uit gevangenschap te ontsnappen. Collega-dichteres Elly de Waard (destijds van De Nieuwe Wilden in de Poëzie) raadde Stolwijk aan ‘helder te schrijven’, en dat een cliché zo nu en dan niet vermeden hoeft te worden. Regels in zulke heldere taal zijn te vinden in Stolwijks ‘gemankeerde sonnetten’, zoals ze ze zelf noemt. De witregels heeft ze eruit gelaten, en de laatste regel is bewust een halve, dus ‘onaf’. Een mooie vorm.
Lees hier verder
Meer over ‘liefde de vluchtige holte’
Elly Stolwijk, liefde de vluchtige holte, poëzie, debuutbundel, Nederlandse literatuur, Elly de Waard, De Nieuwe Wilden in de Poëzie, Freek Bakker, Frank Stolwijk, Michiel Dhont, Charles Huffstadt,