Joseph Hart Bonaire, 1 oktober 1940 – Curaçao, 18 september 2026.
Het was wel al een beetje bekend. Toen Anja en ik in mei 2024 op bezoek waren in Curaçao was Jopi Hart breedlachend aanwezig op een afscheidsavond van onze Curaçaose auteurs.
Maar je voelde al dat niet alles wat je zei bij hem binnenkwam. We waren op dat moment nog bezig met wat in september dat jaar zijn laatste roman zou blijken: Contrasten in kleur. Zijn blijheid ontroerde mij. De bekommernis om het dagelijks bestaan leek verdwenen.
Hij straalde als verkeerde hij in bonustijd na een werkzaam en betrokken leven. Hij was leraar, later schrijver van met name romans over de Curaçaose samenleving, vooral de gekleurde, die hij van binnenuit beschreef en waarin hij de fuik van criminaliteit waarin jongeren terecht konden komen blootlegde. Ook als schrijver bleef hij leraar: het sociale onrecht, het aangedane verdriet in Curaçaose gezinnen moest zichtbaar én bestreden worden. En dat was ook zijn ‘evangelie’ als hij in Nederland lezingen gaf.
De uitgeverij werd in maart van dit jaar verrast met een documentaire van Hester Jonkhout over de band van de uitgeverij met de Curaçaose literatuur. Daarin ontbrak hij lijfelijk op een soortgelijke samenkomst (en ik begreep wel wat dat betekende); gelukkig was hij, zo terecht, wel degelijk aanwezig dankzij een kenmerkend fragment uit de roman Kruispunt dat gelezen werd door collega-auteur Bernadette Heiligers. Want hij hoorde en hoort erbij.
Franc Knipscheer, Haarlem, 22 september 2026
facebookbericht van Aart G. Broek
Meer over Joseph Hart bij Uitgeverij In de Knipscheer