W.A. Jonker – de pose en het model. Gedichten

VoorplatPose-75W.A. Jonker
De pose en het model

gedichten
Nederland
gebrocheerd in omslag met flappen,
geïllustreerd, 78 blz., € 17,50
ISBN 978-94-93214-30-9
Eerste uitgave maart 2021

In een tijdperk waarin de pose haast vanzelfsprekend is geworden, roept het model vooral vragen op. Waarom geeft het zich bloot en wat gaat er door hem of haar heen? Observeert het model niet net zo goed de bekijker en wordt hij of zij dus bekeken? W.A. Jonker maakt ons deelgenoot van zijn, soms cynische, gedachten in gedichten die door vrij abstracte illustraties worden begeleid en leert ons dat we allemaal een levenshouding hebben aangemeten. Die presenteren we vol trots met teksten op T-shirts, tatoeages, een afgetraind lijf of juist door een lichaam in verval te durven tonen. In het dagelijks leven blijft de pose gehandhaafd. Een bezoek aan de kapper blijkt ineens stukken intiemer dan het tekenen van een naakt mens. De pose en het model portretteert zowel de samenleving als de dichter zelf. Genadeloos, maar op afstand van de geportretteerde, zoals het een goed kunstenaar betaamt.

Ik kan alleen naar mijn
eigen gedachten luisteren
zo stil klinkt het
af en toe een kuch
of iemand verschuift een stoel
het lijkt wel een museum

W.A. (Pim) Jonker (1955) debuteerde met de geïllustreerde gedichtenbundel Schuld (1986). Tevens publiceerde hij gedichten in Maatstaf en in de Volkskrant. Na afgestudeerd te zijn aan de Academie voor beeldende kunsten te Arnhem koos hij voor een organisatorische loopbaan naast zijn kunstenaarschap. Zo was hij, onder andere, parttime programmeur bij de Balie, artistiek leider van de Brakke Grond en directeur van het poppodium Het Paard van Troje in Den Haag. Driemaal stelde W.A. Jonker, halverwege de jaren negentig, de geruchtmakende, underground tentoonstellingen samen van het festival Triple X. Jarenlang was hij lid van de Amsterdamse Kunstraad en de adviescommissie Cultuur en Cultuurhistorie Noord Holland. In 2016 verscheen van hem bij Uitgeverij In de Knipscheer de bundel Kijkgaten naar binnen.

«De kracht van de versmelting van woord met beeld.», volgens André Oyen (Antwerpen Leest), «Op het eerste gezicht lijken de gedichten uit Kijkgaten naar binnen heel conventioneel, maar niets is minder waar.»

W.A. Jonker over enige voorbeelden van de verspreiding:
«Toen mijn vorige gedichtenbundel Kijkgaten naar binnen in 2016 een week in de boekwinkel lag, trof ik een exemplaar aan op de toog van café De Zuid. Iemand had het gekocht, gelezen en teleurgesteld achtergelaten. Waarschijnlijk omdat de koper verwacht had als persoon zich in een van de gedichten tegen te komen. Een maand later stond mijn bundel op een display bij de Amsterdamse boekhandel Scheltema onder het kopje aanrader poëzie. Die zomer nam ik deel aan een verkoopexpositie in het verpleeghuis Sarphatihuis waar ook mijn boekjes te koop waren. Twee werden er gejat. In september heb ik in de boekhandel De Slegte te Antwerpen eigenhandig een Kijkgaten naar binnen in de afdeling poëzie gezet naast bundels van de Zuid-Afrikaanse dichter Ingrid Jonker. Als aanvulling op het aanbod.»
Meer over W.A. Jonker bij Uitgeverij In de Knipscheer

Delen op uw favoriete social network!

«Peter Bruyn schrijft mild over het enfant terrible gebleven stemwonder.» – Herman Veenhof

VoorplatBenton-75Over ‘De zeven levens van Oscar Benton’ van Peter Bruyn in Nederlands Dagblad, 26 februari 2021:
Na zeven levens en vijf huwelijken was het dan toch op. Oscar Benton leefde de blues, maar werd hulpbehoevend. Wat blijft, is zijn gouden strot en timing. (…) Journalist Peter de Bruyn brengt postuum meer lijn in het leven van de blueszanger, showman, uitbater van disco’s en bordelen en onverbeterlijke dronkenlap dan hijzelf ooit gekund zou hebben. De Bruyn schrijft mild en laat mensen die veel te stellen hadden met het enfant terrible gebleven stemwonder kritische noten uiten. Het beeld dat verrijst, is van een charmerend verhalenverteller. (…) Als scholier raakte hij al verslingerd aan de muziek, won met zijn Oscar Benton Blues Band in 1968 het gerenommeerde Loosdrecht Jazz Concours en scoorde in 1981 een wereldhit met de ‘Bensonhurst Blues’. (…) Oscar Benton leek na een val in 2006 ten dode opgeschreven, maar stond na tien jaar op, deed zalen galmen en maakte nog twee uitstekende platen. Daarna velde de cumulatie van ziekten en drank hem alsnog op 8 november 2020.
Lees hier het artikel
Meer over ‘De zeven levens van Oscar Benton’
Meer over Peter Bruyn bij Uitgeverij In de Knipscheer

Delen op uw favoriete social network!

Gedicht van Inge Nicole

VoorplatMaanbrief-75In zijn bijna dagelijkse Facebookbericht memoreert Wim van Til, oprichter van en coördinator bij Poëziecentrum Nederland, de geboorte- en sterfdagen van Nederlandstalige dichters. Het is vandaag (25 februari 2021) de sterfdag van Max Schuchart en Erik Heyman, maar ook de geboortedag van onder anderen J.J. van Geuns, Gabriël Smit, H.J. van Tienhoven en Inge Nicole Bak (1968). Bij wijze van felicitatie/gedenken kiest Wim van Til voor een gedicht van Max Schuchart; uitgeverij In de Knipscheer kiest in dit bericht voor het gedicht ‘Herboren’ van Inge Nicole uit haar bij deze uitgeverij verschenen bundel ‘Maanbrief aan het getij’ (In de Knipscheer, 2020).

Herboren

Nat sleutelbeen, teunisbloemolie en scrubzout
In de badkamer word ik opnieuw geboren, met
oude huid als gebruikte handdoek onder de voet

Zie daar het meisje met goedgelovige blik en hoe
herkenbaar nog in de uitgediende vrouw die stikt
koppoters tekenen zich af op de beslagen spiegel

Een koude luchtstroom door het geopende raam
diep in en diep uitademen; onder een laagje water
vind ik mijzelf terug in verloren gewaande wasteil.

Meer over ‘Maanbrief aan het getij’
Meer over Inge Nicole bij Uitgeverij In de Knipscheer

Delen op uw favoriete social network!

Michael Abspoel leest de feuilletonversie van ‘Het oog van de kraanvogel’ (1)

VoorplatKraanvogel-96Een feuilleton in vier afleveringen naar de gelijknamige roman van Peter WJ Brouwer voorgelezen door Michael Abspoel, aflevering 1, 21 februari 2021:
‘Het oog van de kraanvogel’, de tweede roman van dichter, muzikant en theatermaker Peter WJ Brouwer telt 280 bladzijden en bijna 58 000 woorden. De roman ligt vanaf 11 maart 2021 in de boekhandel. Voor het digitale tijdschrift Bazarow werd daaruit bij wijze van voorpublicatie een feuilleton in 4 afleveringen samengesteld. De eerste aflevering kwam uit op 20 februari jl. en is ook te lezen/vinden op deze site. Televisie- & theatermaker / zanger Michael Abspoel (ook de stem achter het televisieprogramma ‘Man Bijt Hond’) leest de afleveringen voor in een ‘luisterfeuilleton’ op YouTube. Eerder werkten Michael Abspoel en Peter WJ Brouwer samen in een muziektheaterprogramma rond Jacques Brel.
Kijk en luister hier naar aflevering 1 op YouTube
Lees hier de eerste aflevering van het feuilleton op Bazarow
Meer over ‘Het oog van de kraanvogel’
Meer over Peter WJ Brouwer bij Uitgeverij In de Knipscheer

Delen op uw favoriete social network!

«Boeiend te lezen over hoe een Surinaamse zich staande moet zien te houden in het voor haar vreemde Nederland.» – Marjo van Turnhout

VoorplatGoudzand2_Opmaak 1.qxdOver ‘De geur van bruine bonen’ van Henna Goudzand Nahar op Leestafel, 23 februari 2021:
Op de vooravond van de Surinaamse onafhankelijkheid (november 1975) emigreerden veel Surinamers naar Nederland. Zij hadden niet zo veel vertrouwen in de nieuwe staat. Ilse Madrettor, hoofdpersoon in deze roman, blijft in Suriname achter bij haar oma als moeder Anita naar Nederland vertrekt. Daar speelt mee dat Ilse een ongewenst kind is. Maar als Anita in Nederland met een nieuw gezin haar handen vol krijgt, is Ilse goed genoeg om in het gezin te komen helpen, hetgeen Ilse braaf doet. (…) De beschrijving van de tweespalt waar Ilse zich in bevindt geeft duidelijk de verschillen tussen de twee culturen weer. In dat licht wordt ook de moeder-dochterrelatie – Ilse en Anita; Ilse en Abigail – uiteengezet. Familiebanden, die in de verschillende culturen anders zijn. En hoe een Surinaamse vrouw – of man – daar mee om kan gaan.
Dat is het thema van dit boek: de hinksprong van Ilse op de grens van twee culturen. Kan ze haar evenwicht vinden en behouden? Het wordt op een zeer toegankelijke manier beschreven, natuurlijk ook met woorden uit het Surinaams, het Sranantongo. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘De geur van bruine bonen’
Meer over Henna Goudzand Nahar bij Uitgeverij In de Knipscheer

Delen op uw favoriete social network!

«In 217 pagina’s krijg je een geweldig beeld van Oscar Benton.» – Bert Lek

VoorplatBenton-75Over ‘De zeven levens van Oscar Benton’ van Peter Bruyn op Bluesbreeker, 23 februari 2021:
In negen hoofdstukken neemt Peter Bruyn jou mee door het leven van Ferdinand van Eis, beter bekend als Oscar Benton. (…) In plaats van een afscheidsconcert wordt het een grandioze comeback. De stem is nog in orde, alleen het lijf werkt niet mee. In 2011 wordt Oscar samen met Harry Muskee als eerste opgenomen in de Dutch Blues Hall Of Fame van de Dutch Blues Foundation. (…) Een jaar later is het raak tijdens Haarlem Jazz en More op de markt. De groep is het hoogtepunt van die middag. Fysiek is Oscar zwak, maar zodra hij de microfoon in handen heeft ondergaat hij een metamorfose, krachtig en met humor brengt hij zijn nummers. (…) In 217 pagina’s krijg je een geweldig beeld van Benton door muziekjournalist Peter Bruyn. Dankzij hem en de mooie anekdotes van mensen uit de directe omgeving van Oscar is het een heerlijk en vlot leesbaar boek geworden. (…)
Lees hier het artikel
Meer over ‘De zeven levens van Oscar Benton’
Meer over Peter Bruyn bij Uitgeverij In de Knipscheer

Delen op uw favoriete social network!

«Lyriek van een zelden aangetroffen soort en een zeldzame onnadrukkelijke intensiteit.» – Wilbert Voets

VoorplatEiland-75Over ‘Het eiland en andere gedichten’ van Michiel van Kempen op De Leesclub van Alles, 23 februari 2021:
(…) Dichten is het soortelijk gewicht van de taal zo veranderen dat er uitdrukkingsmogelijkheden ontstaan die voorheen onbekend waren. Ik noem hier twee werkwijzen die scharnieren rond een door de dichter beoogd effect. In de eerste modus operandi zoekt de dichter naar het unieke woord of beeld dat perfect uitdrukt wat hij wil zeggen, door precieze selectie uit het woordenboek, door combinatie, door ‘externe’ nadruk via rijm, ritme, ruimtelijke positie en typografie. De tweede modus doet in feite het tegenovergestelde: het laat zoveel mogelijk ruimte vrij die door de lezer zelf ingevuld moet worden, door verbreking van de syntaxis, het weglaten van elementen, semantische ongerijmdheid, niet inlossen van gedane suggesties. Michiel van Kempen beheerst beide technieken, in afwisseling en in combinatie. (…) De mooiste gedichten in deze tweede, eclectische bundel zijn ongetwijfeld die waarin de dichter op de valreep het wezen en eigene van zijn ouders aftast en probeert te doorgronden (…) Het levert (…) lyriek op van een zelden aangetroffen soort en een zeldzame onnadrukkelijke intensiteit waarin de beaamde versmelting van het eigen bestaan met het eeuwig voort wentelen van de evolutie op het moment suprême betrapt wordt. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Het eiland en andere gedichten’
Meer over Michiel van Kempen bij Uitgeverij In de Knipscheer

Delen op uw favoriete social network!

«Kort maar krachtig.» – Marjo van Turnhout

VoorplatDeEed75Over ‘De eed’ van Henry Toré op Leestafel, 22 februari 2021:
(…) Vervolgens wordt het verhaal verteld van de twee jongens die samen opgroeien, samen naar school gaan, eerst op Bonaire, later op Curaçao, en ook hun studietijd in Nederland brengen ze samen door. Na lezing van het verhaal dat dus eindigt met de dood van een junk, kun je je afvragen wat hun (vriendschaps)eed betekend heeft. Voor Lucien, maar ook voor Oi. Die conclusie wordt aan de lezer overgelaten. We lezen hoe Oi zich begon te interesseren voor vrijheidsstrijders als Camilo Torres, Dom Helder Camara, Paolo Freire, Zuid-Amerikaanse revolutionaire priesters, en met Amado Roemer, die vrijwel allemaal vanuit hun positie als geestelijke leider probeerden de sociale omstandigheden in hun land te veranderen. Op de achtergrond speelt de toestand op de eilanden, het verkrijgen van zelfbestuur, waar niet altijd even goed mee omgegaan werd. Oi deed ook zijn best om zijn idealen uit te dragen, maar werd door problemen in zijn privéleven genekt. Om dan stand te houden, terwijl het hele eiland weet wat de omstandigheden zijn, dat is moeilijk, misschien onmogelijk. Waar was Lucien? Bleef hij de eed trouw? Deed Oi er zijn best voor? (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘De eed’

Delen op uw favoriete social network!

«Een boek dat fascineert, van begin tot eind.» – Paul Lips

VoorplatBenton-75Over ‘De zeven levens van Oscar Benton’ van Peter Bruyn op Spaarnestroom, 22 februari 2021:
Een zanger die grote successen kende, maar ook door diepe dalen ging. Haarlemmer Oscar Benton leidde een kleurrijk leven met de blues als vertrekpunt. ‘De zeven levens van Oscar Benton’ is de titel van het boek. (…) Een boek dat fascineert, van begin tot eind. Schrijver/journalist Peter Bruyn tekende het op. Ondertitel: ‘71 jaar blues en 1 evergreen’, hetgeen duidt op die ene monsterhit waarmee Benton tot over vele grenzen faam verwierf: ‘Bensonhurst Blues’. (…) Plannen voor een nieuwe tournee in het voorjaar van 2021 met de bluesband verdwenen als sneeuw voor de zon toen Oscar Benton op 8 november jongstleden op 71-jarige leeftijd overleed. Op dat moment was Peter Bruyn al volop aan het schrijven en waren ook de documentairemakers in de weer geweest. (…) Bruyn volgde Benton jarenlang en ging tijdens diens laatste levensperiode bijna wekelijks op bezoek bij de zanger. (…) Bruyn is nog steeds enthousiast over de debuutplaat van de Oscar Benton Blues Band uit ’68, die in de periode daarvóór tweede wordt tijdens het Loosdrecht Jazz Concours en daar (mede omdat het geen jazz is wat de groep brengt) de tweede prijs bemachtigt. (…) Het wordt allemaal prachtig beschreven in de inleiding van het boek, dat uitmunt in een gedegen journalistieke aanpak. (…) In geuren en kleuren gaat het vervolgens ook over vrouwen, grote hoeveelheden alcohol, het lustoord Kasteel Meerwijk in Brabant voor ‘erotische uitspattingen in de privésfeer’ en de enorme drive van de hoofdpersoon die op zijn weg naar de top en het sterrendom niet zelden – zonder gewetenswroeging – afscheid neemt van collega-muzikanten, familie of vrienden. (…)
Lees hier het artikel
Meer over ‘De zeven levens van Oscar Benton’
Meer over Peter Bruyn bij Uitgeverij In de Knipscheer

Delen op uw favoriete social network!

«Er zit een diepte in van verhalen die nog onvoldoende zijn overgedragen.» – Tanja Jadnanansing

VoorplatGoudzand2_Opmaak 1.qxdOver ‘De geur van bruine bonen’ van Henna Goudzand Nahar op De Leesclub van Alles, 16 februari 2021:
(…) In dit eerste deel van een naar feuilletonromans opgezet tweeluik staat het leven van Ilse Madrettor centraal. (…) De meest spannende persoon vind ik Frank. Hij is de jongste broer van de moeder van Ilse en haar lievelingsoom. Ilse woonde rond de onafhankelijkheid van Suriname in Paramaribo bij haar grootmoeder nadat haar moeder naar Nederland vertrok en werd later door haar moeder Anita naar Nederland gehaald. Daar werd haar band met oom Frank hecht. Oom Frank gaf haar eigenwaarde en mooie kleding – dure kleding, waarvan het de vraag was waar hij het geld vandaan haalde. Drugs… dat wordt langzaam duidelijk en daar begint mijn interesse nog meer te groeien omdat over die tijd waar veel jonge Surinaamse mannen in de drugscene terecht kwamen bij mij weinig bekend is. (…) Er zit een diepte in van verhalen die nog onvoldoende zijn overgedragen. (…) De herkenning van die voortdurende spagaat tussen twee culturen en het verloren zijn in een soort multicultureel landschap wat je zeker niet zelf hebt geschilderd komt binnen. Het grootste compliment is dat de leesclub na de bespreking unaniem besloot dat deel twee echt heel snel moet worden geschreven omdat wij verknocht zijn geraakt aan Ilse en ook aan oom Frank.
Lees hier de recensie
Meer over ‘De geur van bruine bonen’
Meer over Henna Goudzand Nahar bij Uitgeverij In de Knipscheer

Delen op uw favoriete social network!