Gedicht van Karel Wasch vertaald in het Indonesisch

VoorplatWaschGeluid-75Uit ‘Het geluid van denken’ van Karel Wasch op Nederlandse poëzie in het Indonesisch, 3 juni 2019:
Op ‘Suara suara dari utara’ (‘Stemmen uit het noorden’), het blog Puisi Belanda, is op 2 juni 2019 het gedicht ‘Dansen in de nacht’ in een Indonesische vertaling van Siti Wahyuningsih en Albert Hagenaars geplaatst. Het gedicht is afkomstig uit de bundel ‘Het geluid van denken’. Het is het 183ste gedicht in een almaar groeiende digitale poëziereeks van een keur van vooral Nederlandse en Vlaamse dichters.
Lees hier het gedicht ‘Dansen in de nacht’ in het Nederlands en het Indonesisch
Meer over Karel Wasch bij Uitgeverij In de Knipscheer

Delen op uw favoriete social network!

Hanneke van der Hoeven / Moze Jacobs – Van Terra naar Titan. Beeldverhaal + CD

Opmaak 1Hanneke van der Hoeven (tekeningen)
& Moze Jacobs (verhaal)
Van Terra naar Titan
beeldverhaal + CD
soundscape Methane 1, Karel von Kleist m.m.v. Han Buhrs
garenloos gebrocheerd in omslag met flappen,
geïllustreerd in vierkleuren,
formaat 20 x 28 cm staand, 58 blz.,
€ 24,50
21 juni 2019
NL ISBN 978-90-6265-620-2
UK ISBN 978-90-6265-774-2 Terra to Titan

Het Mount Cyclops Laboratorium in Nieuw-Guinea (Terra) staat op een van de stilste plekken op aarde. Dr. Raia Solanis, een 24ste-eeuwse wetenschappelijk telepate, tast met haar geest het heelal af. Een routineklus. Totdat ze een buitenaards signaal opvangt. First contact! Het bericht is afkomstig van Titan, de grootste Saturnusmaan. De afzender spreekt een beeldentaal. Raia ontdekt dat het Titaanse ras iets gemeen heeft met de papegaaivissen (Scaridae) op Terra: ze veranderen volledig van geslacht. “Noem ons ook maar Scaridae,” geeft haar gesprekspartner aan. Solanis wordt uitgenodigd voor een intergalactische ontmoeting op Titan. Ondanks de angst van velen voor buitenaardse indringers keurt het parlement van Australazië haar missie goed. Vanuit een aards ruimtestation in een baan rond Titan daalt Raia Solanis af naar Titan, begeleid door een Scarida-gids, Vijftwintig. Maar door hun telepathische band komen de Scaridae in contact met de duisterste kanten van haar menselijke geest …

Raia Solanis, hoofdpersoon in Van Terra naar Titan, werd geboren ‘in de ether’ tussen Berlijn en West Cork (Ierland) als product van een los-vaste samenwerking tussen beeldend kunstenaar Hanneke van der Hoeven en schrijver Moze Jacobs, die in 1995 al feuilletons in de De Groene Amsterdammer publiceerden. Het idee was om een sciencefictionverhaal te maken met een vrouwelijke hoofdpersoon. En om te ‘spelen’ met de enigszins vastgeroeste clichés van het genre. Dat is wel gelukt. Van der Hoevens fantastische tekeningen zetten een futuristische 24ste-eeuwse realiteit neer – op Terra en op de Saturnusmaan Titan – die soms ook humoristisch aards is. En verrassend vertederend. De astronaute Raia Solanis en haar Titaanse gids, Vijftwintig, hebben een telephatische band. Raia kan haar diepste roerselen niet voor de aliens verbergen. Maar niet al haar gedachten en emoties zijn positief. Dat heeft gevolgen… Moze Jacobs nam als rolmodel voor Raia Solanis de eerste Afro-Amerikaanse vrouw in de ruimte, Mae Jemison, tegenwoordig hoofd van 100 Year Starship (100YSS), een organisatie met als doel de interstellaire ruimtevaart binnen 100 jaar. Hanneke van der Hoeven baseerde zich op een andere ster. Zij had Michelle Obama voor ogen, bestudeerde haar stijl, kleding en houding om Raia’s ‘lichaamstaal’ te construeren. Van Terra naar Titan komt met een eigen soundscape, Methane 1, gecomponeerd door Karel von Kleist met vocalen van Han Buhrs.

Hanneke van der Hoeven is tekenaar en schilder. Ze produceert en exposeert zowel autonome kunst (tekeningen, collages) als graphic novels, comics en kunstenaarsboeken. Na de afronding van haar studie aan de Academie Minerva (Groningen, 1980) werkte ze twee jaar in Berlijn alvorens naar Amsterdam te verhuizen. Met een beurs van het Fonds BKVB keerde ze terug om in 2010 de geïllustreerde roman ‘Ik ben weer in Berlijn geweest’ te voltooien. Eerder werden passages uit haar boek ‘In Afrika’ als ‘beeldverhaal van de maand’ gepubliceerd in Le Monde Diplomatique (2006). Beide boeken verschenen bij uitgeverij In de Knipscheer. In Duitsland publiceerde Edition Wasser im Turm.berlin verschillende boeken van haar hand met zowel tekeningen als tekst. Reprodukt gaf ‘Brandmauerengel’ uit in de serie ‘In 50 Comics um die Welt’ en ze illustreerde ook werk van andere schrijvers, waaronder Edward van de Vendel. Hun Gijsbrecht (Querido) won in 1998 een Gouden Zoen. In de lente van 2015 verschenen bij Verlag Bibliothek der Provinz (Oostenrijk) de kinderboeken, ‘Ole und das Meer’ en ‘Leonie oder der Duft von Käse’, geschreven door Thomas J. Hauck. In 2012 richtte ze met corn.elius de ‘artbook.berlin’ op, een internationale kunstenaarsboekenbeurs die jaarlijks in Berlijn wordt gehouden. Sinds 2008 woont en werkt ze afwisselend in Amsterdam en Berlijn.

Moze M. Jacobs verhuisde naar Ierland in 1997 na in Nederland te hebben gewerkt als journalist (o.a. Vrij Nederland, Hifi Video Test, Primeur, Art of Nature, VPRO) en schrijver (fictie/non-fictie). In landelijk Ierland schakelde ze over op (fulltime) vertalen (Ned/Eng & Eng/Ned) terwijl ze bleef schrijven ‘voor zichzelf’, inclusief poëzie. Weerklank en feedback vond ze bij de plaatselijke schrijversgroep en daarna via een maandelijks ‘spoken word event’ in het stadje Clonakilty, waar ze ook stand-up Interviews’doet en presenteert. Een sjamanistische schrijfworkshop, ‘The Power of Words’, leidde tot grote veranderingen. Een belangrijk leidmotief in haar werk is de interactie met andere kunstvormen. Van poëtische affiches, collages voor een theatergroep en mythische Ierse verhalen met illustraties (i.s.m. Paul Bodoni) tot deelname in kunstprojecten waaronder Upstream (Amsterdam), Roam is my home (Centraal Museum Utrecht), Visible Visions (Nederland, Zuid-Afrika), Imram (Ierland) en gedichten bij beeldende kunst (i.s.m. Marjan Verkerk) met daarnaast ook workshops, radio, tv-columns, sound poetry en van alles met muziek.

Moze Jacobs en Hanneke van der Hoeven publiceerde samen vier feuilletons en een strip in week- en maandbladen (Primeur, Groene Amsterdammer, Milieudefensie). Hun graphic novel met soundtrack (Karel von Kleist, Han Buhrs) Van Terra naar Titan verschijnt in 2019 bij uitgeverij In de Knipscheer in twee talen, Nederlands en Engels.

Meer over presentatie Van Terra naar Titan
Meer over ‘Van Terra naar Titan’
Meer over Hanneke van der Hoeven bij Uitgeverij In de Knipscheer
Klik hier voor de feuilletons van Hanneke van der Hoeven en Moze Jacobs in 1995 in ‘De Groene Amsterdammer’

Delen op uw favoriete social network!

«Ontroerende en aangrijpende roman over geboorte en ondergang van een meisjes-vrouwenvriendschap.» – Mieke Koster

coverAMvoorDefOver ‘Ava Miller en ik’ van Kristien De Wolf op Alles over boeken en schrijvers, 31 mei 2019:
(…) Sieg Engel, een pubermeisje, besluit onbenaderbaar te worden, geen aansluiting te zoeken bij klasgenoten, leeftijdsgenoten. (…) Helemaal in het zwart gehuld vindt zij dat zij kracht uitstraalt. Tegelijkertijd flirt zij met de eenzaamheid, die zij inzet om ongestoord te leren kijken naar de mensen om zich heen. (…) In haar klas zit ook Ava Miller. Een super populair meisje, dat haar intrigeert, dat haar trickert vanwege haar uitbundige gedrag. (…) Hun vriendschap wordt sterker, zij verbinden zich aan elkaar, met elkaar. Een van de basisvoorwaarden voor echte vriendschap. (…) Het enige wat Sieg te doen staat is Ava beschermen. Zonder haar loopt Ava immers met open ogen de afgrond in of wordt daarin gedreven door haar omgeving. Dus kan zij niet anders dan een plan bedenken om deze ramp te voorkomen. En daarin gaat ze ver. Met als ultiem doel Ava, zichzelf en hun vriendschap te redden. (…) Kristien de Wolf doorgrondt de verschillende aspecten van het leven tot op het bot. Zij spaart de lezer niet. Je ontkomt er niet aan met jezelf in gesprek te zijn tijdens het lezen van dit boek.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Ava Miller en ik’
Meer over Kristien De Wolf op deze site

Delen op uw favoriete social network!

«Absoluut een overtuigende opvolger van haar debuut.» – Marjo van Turnhout

coverAMvoorDefOver ‘Ava Miller en ik’ van Kristien De Wolf op Leestafel, 30 mei 2019:
(…) De ontmoeting met Ava Miller, op een middelbare school, zet evenwel alles op zijn kop. Ava is alles wat Sieglinde niet is. Is zij dan toch die andere mens die een leegte kan vullen? Haar hele schooltijd, studententijd en nog jaren daarna staat het leven van Sieglinde in dienst van Ava, die dat bij tijd en wijlen lijkt te waarderen, maar die haar ook opzij schuift als het haar uitkomt. Maar Sieglinde blijft trouw. Hoe kan ze anders? Ava vult de leegte. (…) Wie is Sieglinde dan zelf? Vanaf de eerste blik op Ava ziet ze geen ander meer. Ze is observator en deelnemer tegelijk, in haar eigen bestaan, maar vooral in dat van Ava. Als Ava zegt verliefd te zijn, kan zij, die zelf geen idee heeft wat verliefdheid is, niet geloven dat haar beste vriendin zichzelf niet voor de gek houdt. Maar ze speelt mee, geeft Ava de ruimte die ze vraagt, bemoeit zich er alleen mee als het haar te gortig wordt. (…) Behalve dat Ava de leegte in haar leven opvult, speelt ook wraak en jaloezie ongetwijfeld een rol, al zal Sieglinde dat niet toegeven. Zij is er van overtuigd dat alleen zij maar goed is voor Ava. Waarom ziet die dat nu niet? (…) Kristien de Wolf heeft met ‘Ava Miller en ik’ absoluut een overtuigende opvolger van haar debuut ‘Rotgeluk’ geschreven. Steeds opnieuw laat zij haar verteller rake observaties poneren, herhaaldelijk lezen we fraaie zinnen. Maar vooral de psychologie is sterk, zij ontleedt haar karakters meedogenloos. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Ava Miller en ik’
Meer over Kristien De Wolf op deze site

Delen op uw favoriete social network!

Chesley Rach en Kees Broere in Landhuis Bloemhof

Rach-BroereOp 19 juni 2019 vindt in Landhuis Bloemhof op Curaçao van 17.00 tot 19.00 uur een dubbele boekpresentatie plaats. Chesley Rach en Kees Broere presenteren hun jongste romans ‘Het wonder van Santa Clara’ en ‘Pom’. De auteurs lezen fragmenten uit hun romans en worden over hun werk geïnterviewd. Chesley Rach is geboren en getogen op Curaçao. Zijn moeder kwam uit Trinidad, zijn vader uit Suriname. Na zo’n dertig jaar in Nederland te hebben gewerkt remigreerde hij onlangs naar Curaçao. Kees Broere is correspondent van ‘De Volkskrant’. In 2017 verhuisde hij naar Curaçao, na bijna twintig jaar in Afrika en vijf jaar in Zuid-Azië gewoond en gewerkt te hebben. Locatie: Santa Rosaweg 6, Curaçao, info@bloemhof.cw, www.bloemhof.cw
Meer over Chesley Rach bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Kees Broere bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Landhuis Bloemhof op deze site

Delen op uw favoriete social network!

«Fenomenaal: een onversneden meesterwerk» – Holly Moors

VoorplatBitterdagen-72Over ‘Bitterdagen’ van Peter Lenssen op Moors Magzine, 27 mei 2019:
Peter Lenssen is een Limburgse schrijver die een kwart eeuw geleden debuteerde met de indrukwekkende roman over de mijnen ‘Toplöss’, die onlangs opnieuw in een herschreven versie is uitgegeven als ‘Mijnverdriet’. Dat er een nieuwe Limburgse roman van hem was verschenen, ‘Bitterdagen’, is vrijwel onopgemerkt gebleven, en dat terwijl we hier met een onversneden meesterwerk te maken hebben, een boek dat ik gerust met werk van Louis Paul Boon zou durven vergelijken. Boon’s motto ‘we moeten de mensen een geweten schoppen’ lijkt ook door Lenssen te worden opgepakt, want zijn hoofdpersoon, de woedende, mensenhatende Sjef Sonnenschein, spuugt op alle onrecht dat hij tegenkomt. ‘Bitterdagen’ wordt verteld door Sjef Sonneschein, een woedende, mensenhatende oude man die via flash-backs zijn levensverhaal vertelt, waarin de Tweede Wereldoorlog, de mijnen, het kolonialisme en het corrupte Limburg steeds overheersend aanwezig zijn. Het is een aangrijpend boek, dat ik alleen met stukjes en beetjes kon lezen. Lees bijvoorbeeld zelf eerst maar eens het fragment dat ik hier laat zien, dat begint op pagina 20 en dat net iets meer dan een hele bladzijde in beslag neemt. Het verhaal dat daarin verteld wordt greep me al zo aan dat ik het boek eerst een paar dagen weg heb moeten leggen voor ik weer verder kon lezen.
Hier en hier meer over ‘Bitterdagen’ op Moors Magazine
Meer over ‘Bitterdagen’
Meer over Peter Lenssen op deze site

Delen op uw favoriete social network!

«Een boek dat een feest der herkenning is, is een feest om te lezen.» – Jona Lendering

VoorplatBijlmerliedje-75Over ‘Een Bijlmerliedje’ van Diana Tjin op Mainzer Beobachter, 26 mei 2019:
De slechte reputatie die de wijk ooit had, was wat overdreven maar ook niet onverdiend, en daarom ben ik blij dat Tjin de Bijlmer toont zoals ze was vóór de verloedering begon. (…) Wat mij aansprak was hoe gedetailleerd Tjin het leven in het Amsterdam van de jaren zeventig beschrijft. (…) Een gimmick in ‘Een Bijlmerliedje’ is dat in elk hoofdstukje een liedje wordt genoemd en ik ben blij dat er een Spotifypagina is waar de tientallen liedjes zijn te beluisteren. (…) Is de Bijlmer het decor en heeft dit boek een soundtrack, het is vooral een boek over een puber die volwassen wordt. Dat levert o zo herkenbare situaties op, die van alle tijden en alle windstreken zijn. (…) Het boek eindigt op het moment waarop de verloedering van de Bijlmer begint. (…) Een boek dat een feest der herkenning is, is een feest om te lezen.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Een Bijlmerliedje’
Meer over Diana Tjin

Delen op uw favoriete social network!

«Onthutsend verhaal over een traumatisch na-oorlogsverleden.»

Opmaak 1Over ‘Bang voor de liefde’ van Niek Bremen op Paperback Radio, 22 mei 2019:
‘Bang voor de liefde’ is het debuut van Niek Bremen als romanschrijver. Eerder verschenen de nodige verhalen in literaire tijdschriften als Extaze. ‘Bang voor de liefde’ vertelt het verhaal van Andreas Hechtel, een jongen die na de oorlog opgroeit in een Duits gezin te Amsterdam. Hij is duidelijk getraumatiseerd en heeft hierdoor zijn verdere leven problemen met iedere vorm van liefde. De dood van zijn moeder onthult veel over het heden en het verleden. Pas wanneer ook zijn vader sterft, komt middels een brief, de waarheid op tafel. Het ontregelt hem dermate dat slechts het noteren van die kennis en de emoties die het oproept hem tot rust kunnen brengen. Hechtel verlaat Limburg en verhuist naar Texel om er een roman over te schrijven. Maar ook daar ligt het verleden bij iedereen op de loer. Peter de Rijk ging op 24 april 2019 dieper in op de oorsprong van dit onthutsende verhaal in een live-interview met de auteur voor Paperback Radio in Boekhandel Scheltema Amsterdam.
Luister hier naar de uitzending van 24 april 2019
Meer over ‘Bang voor de liefde’
Meer over Niek Bremen bij Uitgeverij In de Knipscheer

Delen op uw favoriete social network!

«Een aanrader, deze bundel.» – Hans Puper

cover10voor10Over ‘10 voor 10. Tien Extaze-dichters van de jaren tien’ van Cor Gout (samenstelling) op Meander Magazine, 22 mei 2019:
Met een inleidend essay van Rutger H. Cornets de Groot. De dichters: Merel van Slobbe, Hanz Mirck, Dorien Dijkhuis, Daniel Bras, Heidi Koren, Giuseppe Minervini, Estelle Boelsma, Arnold Jansen op de Haar, Lisa Rooijackers en Maria van Oorsouw. Van ieder van hen zijn vijf gedichten opgenomen. Recensent Hans Puper noemt er vier met name: Maria van Oorsouw (‘met een van de beste gedichten uit de bundel’), Heidi Koren (‘bijzonder’), Giuseppe Minervini (‘de soms eigenaardige beelden, het ritme en de klank intrigeren me’) en Hanz Mirck (de lotgevallen van de ‘ik’ stijgen uit boven het individuele: ze zeggen iets over de fundamentele eenzaamheid van ieder mens’) en besluit met: ‘Een aanrader, deze bundel.’
Lees hier de recensie
Meer over ’10 voor 10’

Delen op uw favoriete social network!

«Leve de ‘Hineininterpretierung’, een goed boek schenkt je dat.» – Francis Carron

coverAMvoorDefOver ‘Ava Miller en ik’ van Kristien De Wolf’, 21 mei 2019:
Bij de eerste zin wist ik het al. Dit wordt er eentje om te herlezen. Het boek staat inmiddels in mijn boekenkast, afdeling ‘herlezen’. Tussen de andere klassiekers dus. Kristien De Wolf slaagt er telkens opnieuw in kort, helder, herkenbaar en krachtig door te dringen tot de kern van onze menselijke conditie. Ze raakt. Ava Miller en Sieg Engel, het voelde soms aan of het één persoon was. Een soort twee-eenheid, een tweevuldigheid…..een profane. Leve de Hineininterpretierung, een goed boek schenkt je dat. Lezen dus, je zal het herlezen.
Vlak na het lezen van ‘Ava Miller en ik’ schreef Francis Carron een korte monoloog die hij opvoerde bij de Belgische presentatie van de roman in Gent op 5 april 2019, op beeld vastgelegd door een toehoorder.
Kijk hier naar de opname
Meer over ‘Ava Miller en ik’
Meer over Kristien De Wolf op deze site

Delen op uw favoriete social network!