«De kunstenaar is taal.» – Ronald Ruseler

RoniKlinkhamerOver Roni Klinkhamer door Ronald Ruseler in ‘Roni Klinkhamer – Brug tussen droom en werkelijkheid’, 23 november 2020:
Voor de Amerikaanse dichter Gregory Corso was de performancekunstenaar en auteur Roni Klinkhamer (1951) The ABC-kid, Allen Ginsberg noemde haar my little sister, fonkelend viel de eenmalige ontmoeting met de cineast Jan Vrijman op zijn plaats en er was een bijzondere band met de schrijver Heere Heeresma. De hartslag van een hele na-oorlogse generatie had The Beat. In Paradiso moest je zijn, op One World Poetry, de Engelenbak of De Lantaarn/ Het Venster in Rotterdam. Roni Klinkhamer stond met haar werk op alle podia die voor de jaren ’70 en ’80 van de vorige eeuw belangrijk waren. Voor het Shaffy Theater, waar ze ook optrad, was haar werk te veel performance en De Appel art centre waar in de jaren ’70 installaties, mediakunst en performances als nieuwe kunstvormen werden gepresenteerd verwees haar naar het Shaffy Theater omdat leven, werk en publiek voor haar één waren. De Appel vond dat passé. Kortom de kunst van Roni Klinkhamer ondervond weerklank en afwijzing. (…)
Lees hier verder
Meer over Roni Klinkhamer op deze site

«Zeker aanschaffen en meerdere malen lezen.» – Hans Franse

Hans PlompDeBesteOver ‘Dit is de beste aller tijden. Een bloemlezing uit vijftig jaar dichtwerk’ van Hans Plomp op MeanderMagazine, 8 augustus 2017:
(…) De poëzie van Hans Plomp is uiterst helder, zijn taalgebruik eenvoudig, zijn woordkeus alledaags, wat ook logisch is gezien zijn bijdrage aan het ’Manifest van de jaren zeventig’, waarin de uitdrukking ‘nieuwe wartaal’ voorkomt, waarmee deze groep schrijvers zich tegen de Vijftigers afzette. (…) Een deel van deze bloemlezing is gewijd aan vertalingen die Plomp maakte. Het taalgebruik van zowel de Europese als de exotische gedichten was prachtig. Ik heb een paar gedichten in de oorspronkelijke taal nagezocht en geconstateerd dat de vertalingen niet alleen mooi taalgebruik opleveren, maar ook goed zijn. (…) De levensschets, opgeschreven door Peter de Rijk, is als een monoloog van Hans Plomp zelf. Lees eerst de levensschets. Daarna de poëzie en dan nog eens de levensschets. (…) De levensschets is verhelderend. Wie kennis wil nemen van poëtische reacties op grote maatschappelijke bewegingen, moet deze bloemlezing zeker aanschaffen en meerdere malen lezen.
Lees hier de recensie
Lees meer over ‘Dit is de beste aller tijden’
Meer over Hans Plomp bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Belangrijke muziekgeschiedenis professioneel én passioneel uit de doeken gedaan.» – André Oyen

VelvetUnderground-96Over ‘De plaat die rock volwassen maakte. The Velvet Underground & Nico’ van Peter Bruyn op Ansiel, 20 april 2017:
(…) Vele boeken zijn er over de Velvet Underground en nog meer over Lou Reed, maar weinig auteurs gingen zo diep in op het ontstaan van de ‘bananenplaat’ als Bruyn. Daar staat tegenover dat bijvoorbeeld de klassieke achtergrond van Cale helder in verband wordt gebracht met de muziek van de Velvet Underground, terwijl Bruyn ook inzichtelijk maakt hoe Warhol zich werkelijk verhield tot de rock ‘n’ roll. Warhol hield niet van de muziek, maar zag die als middel tot vergroting van eigen roem, en kwam met geniale vondsten zoals het koppelen van de band aan de chanteuse Nico. De teksten van zanger/gitarist Lou Reed over onder meer hard drugs en seksuele onderwerping lagen dichter bij de literatuur van Ginsberg, Burroughs en Hubert Selby Jr. dan bij de popsongs van bijvoorbeeld The Beatles. (…) In ‘De plaat die rock volwassen maakte’ wordt een belangrijk stuk muziekgeschiedenis op een heel professionele én passionele manier uit de doeken gedaan.
Lees hier en hier de recensie
Meer over ‘De plaat die rock volwassen maakte’