«Detective in de hard-boiled traditie of is het een pastiche?» – Norma Montulet

Opmaak 1Over ‘De dronken detective’ van Craig Strete voor NBD | Biblion, 24 december 2016:
(…) Een detective in het genre van Amerikaanse hard-boiled schrijvers als Chandler en Spillane. (…). Het verhaal ontvouwt zich volgens de regels van deze detectives: een goedgebekte, dronken privédetective, een (zwangere) dame in nood, een verdwenen echtgenoot, veel foute politieagenten en veel vijanden die doodgeschoten worden. Het is de rol van de vrouw om te koken, boos en hysterisch te zijn en slecht auto te rijden en van de man om hard te zijn, goed te kunnen schelden en een klein hartje te hebben. (…) Het boek is in een rechttoe rechtaan stijl geschreven die past bij de inhoud, de vertaling leest prettig. Vraag blijft: is het een detective in de hard-boiled traditie of is het een pastiche?
Lees hier de recensie
Meer over ‘De dronken detective’
Meer over Craig Strete op deze site

Craig Strete – De dronken detective

Opmaak 1Craig Strete
De dronken detective

Roman, detective
Amerika
Vertaald uit het Amerikaans door Irma van Dam
Paperback met flappen, 332 blz.
€ 19,50
ISBN 978-90-6265-899-2
1 november 2016

Mijn spiegelbeeld trilde. Mijn neus, ooit gebroken door een dankbare cliënt, was nog altijd scheef maar zat nog wel zo’n beetje in het midden van mijn gezicht. Het zag er zelfs naar uit dat ik voor de verandering eens dicht genoeg bij een scheermes had gestaan.

Privédetective Jack is het speuren zat, maar ook hij moet zijn rekeningen betalen. Alcohol houdt hem op de been en vult het peilloos diepe gat waarin hij al tijden dreigt te vallen. Totdat de hoogzwangere Lynne Michelle voor zijn bureau verschijnt. Haar man is spoorloos verdwenen en ze heeft zojuist een aanslag op haar leven overleefd. De politie van Los Angeles doet niks. Ze vermoedt een verband, maar welk? En of drankorgel Jack nou die reddende engel is?

Weet u zeker dat u een detective bent?’ vroeg ze ten slotte, terwijl ze haar laatste tranen afveegde. ‘U klinkt gestoord.’

Wie meent het detectivegenre wel zo’n beetje te kennen, wordt bij lezing van De dronken detective in een ontnuchterend fris bad gedompeld. Schietpartijen, achtervolgingen, dood en verderf — túúrlijk, het zit er allemaal in, maar nu eens opgeschreven in een grove mengeling van weemoed en ironie, uit de losse pols besprenkeld met subtiel schrijnende humor. De onvervalste handtekening van omnistylist Craig Strete.

Er waren te veel dode mensen in mijn leven en het was mijn schuld dat er nog een was bij gekomen. Wanneer zou er een eind komen aan deze stroom van verdriet? Wanneer zou ik ophouden met de mensen om me heen teleur te stellen?

Craig Strete (1950) debuteerde in 1976 in Nederland met de opzienbarende verhalenbundel ‘Als al het andere faalt’. Vele titels volgden: verhalen, gedichten en (jeugd)romans, waaronder ‘Nachtbraken’ (over Jim Morrison van later The Doors) en ‘De roep van Stormbrenger’. In 2000 verscheen ‘Een mes in de geest’, de pueblo-indiaanse versie van Shakespeares tragedie Macbeth en in 2011 kwam ‘Het spel van Kat en Adelaar’ uit, de Vietnamoorlog in een indiaans visioen.

«De kracht van Craig Strete is dat hij uit een combinatie van actuele problematiek en indiaanse mythologie iets beklemmends nieuws weet te creëren.» – The New York Times
Meer over Craig Strete op deze site

Denis Johnson * * * * *

Hugo PosRecensent Hans Bouman geeft in De Volkskrant de novelle ‘Treindromen’ van Denis Johnson 5 sterren, 26 januari 2013:
‘Treindromen’ is op een wonderlijke, knarsende manier zowel meedogenloos als vol compassie, een werk waarin Johnson zich een rauwe poëet en een meester van de suggestie betoont. Je moet wel een motherfucker zijn om zo’n boek geen Pulitzer Prize te gunnen.

Jezus’ Zoon (Jesus’ Son, 1993) is het eerste boek van Denis Johnson dat in Nederlandse vertaling verscheen (In de Knipscheer, 1995), nadat in 1994 twee verhalen uit de bundel waren voorgepubliceerd in het literaire tijdschrift Zoetermeer. Jezus’ Zoon kreeg bij verschijnen niet één recensie. De eerste recensie (door Tommy Wieringa) verscheen 10 jaar later in 2005, de tweede recensie op de valreep van 2009. Jezus’ Zoon is nooit verramsjt en is door liefhebbers nog steeds te koop of te bestellen in de boekhandel.

Lees hier de recensie over Treindromen

Lees hier de eerste recensie over Jezus’ Zoon door Tommy Wieringa

Lees hier de tweede recensie over Jezus’ Zoon door Tim Donker

Meer over Jezus’ Zoon

«U moet dit lezen, dit prachtige, jachtige, jagende, duistere, sprankelende werkje.» – Tim Donker

Hugo PosOver ‘Jezus’ Zoon’ van Denis Johnson op DeRecensent.nl, 1 december 2009:
Dat dit verplichte kost is voor iedereen met tenminste één oog in zijn kop. Jezus’ Zoon is een roman die er geen is. Want eigenlijk is het een verhalenbundel. Maar het is zoals met alle goede verhalenbundels niet zomaar bijeengeharkt, samengezet, van los zand trachten een kasteel te bouwen dat steeds maar weer ineen stort, een boemeltreintje dat veel te vaak stopt, een zweer waarin je steeds opnieuw uitgegooid wordt als je er niet lekker in zit, nee: al deze verhalen zijn verbonden met elkaar en heel de bundel leest daarom eigenlijk als een –weliswaar fragmentariese- roman. En zo heb ik mijn verhalenbundels het liefst.
Lees hier de recensie

Meer over Denis Johnson

«Ik herlees Jezus’ Zoon sinds het verscheen. Steeds weer met de dwanggedachte: zo moet het, er is geen andere weg.» – Tommy Wieringa

Hugo PosOver ‘Jezus’ Zoon’ van Denis Johnson in La Vie en Rose, juli 2005:
Zijn boek is een gevaarlijke vriend die je overhaalt dingen te doen die je niet kunt. Denis Johnson beschrijft een onverschillig universum van een eeuwig zoemende koppijn en iets dat mist. De verhalen van Jezus’ Zoon zijn even schitterend als de afzonderlijke zinnen. Alles is bezield, maar de zielen zwerven losgeslagen van elkaar door een harteloze wereld.

Lees hier de recensie

Meer over Denis Johnson