«Eén groot woordfestijn.» – André Oyen

Kaft zondagOver ‘Katapult. Oproer in Amsterdam’ van Ton van Reen op Ansiel , 6 mei 2018:
(…) Zijn oeuvre voor de volwassen lezer speelt zich deels af in Noord-Limburg, de streek waar Van Reen opgroeide. Zijn schildering van het naoorlogse dorpsleven en katholicisme is een equivalent van wat Jan Wolkers en Maarten ’t Hart deden voor het strenge en bekrompen protestantisme van hun jeugd; bij Van Reen echter ontbreekt iedere rancune. Met de echo van zijn prachtige roman ‘Dochters’ nog in mijn hoofd, ben ik de vierde druk van zijn zwarte sprookje ‘Katapult’, dat zich afspeelt in Amsterdam, uit 1979 gaan herlezen. De zeventienjarige David Meyer schiet met een katapult een brandende scherf van de zon en zet zo hotel-restaurant Americain in de fik. Dit is de start van een flinke oproer in Amsterdam en staat letterlijk en figuurlijk in brand. (…) De fantasie die de auteur op de lezer afvuurt zit boordevol symboliek en historiek. Het boek is één groot woordfestijn dat je langzaam moet savoureren!
Lees hier en hier de recensie
Meer over ‘Katapult’
Meer over ‘Dochters’
Meer over Ton van Reen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Zeer goed bedacht en uitgewerkt verhaal.» – Mirjam Scholten

Kaft zondagOver ‘Katapult’ van Ton van Reen voor NBD | Biblion, 16 februari 2018:
In de jaren zeventig van de twintigste eeuw beleefde dit boek van de veelzijdige en productieve auteur (1941) zijn eerste druk. Het beschrijft een dag uit het leven van enkele mensen die in het grote Amsterdam van die tijd wonen. Ook dieren spelen er als vanzelfsprekend een rol, zoals een papagaai die gewoon met zijn omgeving meepraat, een oude vrouw die pas na haar dood opvalt, en zelfs een plant in café De Engelbewaarder, de naar aanraking hunkerende critolis. Het verhaal begint als David, elf jaar, met zijn eenvoudige katapult grote branden aanricht in de stad. Het is een naar sprookje, maar blijft het ook zo? Hoe zit het met de strijd tussen de zwarte en witte muizen in het café? En waar staan die dieren voor? In elk geval is duidelijk dat de hoofdpersonages van de aardige en ook eenzame soort zijn, die het hoofd boven water moeten zien te houden. Aan het eind van het boek komt iedereen bij elkaar, maar duiken er ook grijze muizen op die hun deel opeisen. Aan de dreiging komt geen eind. Een zeer goed bedacht en uitgewerkt verhaal, een spannend, lieflijk maar ook gruwelijk sprookje dat te denken geeft over de wereld waarin we leven.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Katapult’

«Fantastisch jazzboek vol met geweldige verhalen.» – Peter de Rijk

AdoBroodboom_VP_2Over ‘Ado Broodboom trompet’ door Bert Vuijsje op Amsterdam FM-Radio, 13 maart 2017:
Jazzmuziekjournalist Bert Vuijsje vertelt over het zojuist verschenen boek (met cd) ‘Ado Broodboom trompet’ dat in bijzijn van de 94-jarige Broodboom afgelopen zondag 11 maart werd gepresenteerd in het Bimhuiscafé in Amsterdam. Behalve een boek over jazzgeschiedenis is het tevens een bijzondere beschrijving van het (ook vooroorlogse) Amsterdam dat niet meer bestaat. Broodboom speelde o.a. bij Kid Dynamite en vanaf midden jaren vijftig bij het Vara Dansorkest The Ramblers. De trompetsectie van The Ramblers met Ado als solist was zo befaamd dat ze ook de moeilijke klussen moesten opknappen bij bijzondere opnamen van het Metropole Orkest. In 1960 zou Ado Broodboom mede-oprichter worden van Boy (Edgar)’s Big Band.
Luister hier naar de uitzending [klik ‘Beluister 2e uur’ en schuif de brede donkergrijze tijdbalk onderin op 12:00] Als u de uitzending wilt bewaren kunt u hem downloaden door op het kleine logo te klikken links onder ‘Beluister 2e uur’.
Meer over ‘Ado Broodboom trompet’

«Vermakelijke, associatieve en soms ronduit poëtische commentaren op het dagelijkse leven.» – Jos Verdonk

voorplatfiets-75Over ‘Fiets onder de waterspiegel’ van Ilona Verhoeven in Mug Magazine, november 2016:
Zien wat er gebeurt… zo kun je het proza van Verhoeven typeren. De 45 zeer korte verhalen in ‘Fiets onder de waterspiegel’ zijn geschreven naar aanleiding van evenveel zelf geschoten foto’s, die ook in het boekje staan. De meeste tonen een ongebruikelijk stadstafereel: een tosti-ijzer in een boom, een afgedankte matras met een smiley erop getekend, een nooduitgang-bordje dat naar een vuilcontainer wijst, een op straat geslingerde ijskast, waarop iemand ‘Volgende keer liever een Bos Rozen klootzak’ heeft gekalkt. Stadse fratsen in Mokum en Berlijn. Verhoeven laat haar verbeeldingskracht de vrije loop en dat levert vermakelijke, associatieve en soms ronduit poëtische commentaren op het dagelijkse leven op.
Lees hier het artikel
Meer over ‘Fiets onder de waterspiegel’
Meer over Ilona Verhoeven bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Het verhaal van Gerard moet verteld worden.» – Marjo van Turnhout

VoorplatParelmoer-72Over ‘Parelmoerpoeder’ van Clyde R. Lo A Njoe, op Leestafel, 2 mei 2016:
Esther is een tweede generatieslachtoffer. Haar vader, Gerard Anders is al jaren voor de oorlog uitbrak met zijn vrouw uit Duitsland gevlucht naar Amsterdam. (…) Door het verhaal te vertellen voor zover ze dat kent, wordt voor Esther een verwerkingsproces in gang gezet. Haar vaders leven werd getekend door de oorlog, door wat hij meegemaakt heeft. En dat laat zijn sporen na in Esthers leven. (…) Het verhaal van Gerard moet verteld worden. Het verhaal hoe Amsterdammers zich moesten zien te redden tijdens de bezetting is niet een verhaal dat vaak verteld is. Meestal gaat het over helden, of juist zeer foute mensen, niet over burgers, die gewoon lijken maar eigenlijk heel bijzonder zijn. Had het verhaal over Esther weg kunnen blijven? Misschien, maar de schrijver heeft juist haar eigen verhaal gebruikt om meer spanning aan te brengen, en eerlijk gezegd had ik geen idee wat parelmoerpoeder is! De twee verhalen verlopen enigszins parallel, en zelfs al zie je de ontknopingen in beide delen aankomen, je vervelen is er niet bij tijdens het lezen van deze bijna 700 pagina’s!
Lees hier de recensie
Meer over ‘Parelmoerpoeder’
Meer over Clyde Lo A Njoe op deze site

«En nu is er dan ook Den Tex’ eerste boek.» – Peter Bruyn

Over ‘Morgen wordt het beter’ van JP Den Tex in ‘Revolver’s Lust For Life’, januari/februari 2014:
In de flaptekst wordt een beetje gesuggereerd dat het ‘verhalen achter de songs’ zijn, net als tijdens de concerten. Dat klopt niet helemaal. In de meeste verhalen in het boek gaat JP veel verder terug. Hier en daar zelfs naar zijn peutertijd. En naar zijn kinderjaren in Bergen, waar zijn vader het in zijn hoofd had gezet om kunstschilder te worden en de kinderen soms aardig knel raakten in het spanningsveld tussen de ouders. Den Tex heeft een prettige vertelstijl, houdt het anekdotisch en verliest zich niet in gepsychologiseer. In de verhalen waarin hij als student op kamers in Amsterdam gaat wonen komt de ontluikende popmuzikant al dichterbij. (…) En het is belangrijk om te weten dat de helft van de opnamen op de bijgevoegde, twaalf songs tellende cd niet op een ander JP-album te vinden is.

Lees hier de recensie

Meer over ‘Morgen wordt het beter’

Marc Wildemeersch over Georges Kopp, commandant van George Orwell

Marc Wildemeersch Op donderdag 28 april 2011 is Marc Wildemeersch van 12.00 tot 13.00 uur te gast bij presentator Peter de Rijk in het live boekenprogramma Literatuur naar aanleiding van zijn boek De man die Belg wilde worden – Georges Kopp, commandant van George Orwell.

De uitzending vindt plaats vanaf de 4de etage in de nieuwbouw van de Openbare Bibliotheek Amsterdam (op 5 minuten loopafstand van het Centraal Station) en is door publiek bij te wonen. De OBA is gevestigd aan de Oosterdokskade 143, 1011 DL Amsterdam.

Radio Amsterdam FM is te beluisteren op 106.8 FM, op de kabel 103.3 en via het internet op het logo Luister Live. Het interview is tot 2 maanden na uitzending hier te beluisteren.

Marc Wildemeersch Marc Wildemeersch (Brugge) is in Nederland want op 27 april te gast in het Orwellprogramma van Mondiaal Literair in Haarlem. Wildemeersch laat Orwell zien door de ogen van Georges Kopp, Orwells commandant in de Spaanse Burgeroorlog, en gaat in op Orwells rol bij MI5, de Britse geheime dienst. Het boek kwam eind vorig jaar uit, werd in Brugge gepresenteerd in het bijzijn van de zoon van Georges Kopp en kreeg ook in Nederland mooie aandacht in o.a. Het Parool en Trouw. En van Geert Mak.

Ernst Jansz – Molenbeekstraat. Boek en CD

Ernst JanszERNST JANSZ
Molenbeekstraat. Een liefdeslied – Boek en CD

Nederland – Nederlands Indië, Biografische roman, 1948-1970
Ingenaaid met flappen, 272 blz. met Liedteksten en incl. 16 fotopagina’s € 28,50
ISBN 90-6265-579-3
Eerste druk 2006

De Amsterdamse Molenbeekstraat, Ernst Jansz werd er geboren en woonde er tot zijn 21ste, is de plek waar de hoofdstukken in dit boek, die dezelfde titels dragen als de 14 nummers op de bijgevoegde CD, zich afspelen of hun oorsprong vinden. Want behalve over leven en liefdes van de verteller, Ernst, gaat Molenbeekstraat ook over de andere bewoners van ‘dit huis boven de grote portiek’, met name over het lief en leed van zijn moeder Jopie en zijn Indische vader Rudi. Beide verhalen zijn een ontroerend, en soms tragisch, liefdeslied.
Jansz ziet zijn eigen jeugd tot in detail terug als hij het huis leegruimt bij het vertrek van zijn moeder naar een verzorgingstehuis. Van kleuterschool tot universiteit in de woelige jaren zestig, van geluk en verdriet, van samen op pad met zijn vader tot diens dood toen hijzelf nog maar een jongen van zeventien was, van vroege vriendinnetjes tot een allereerste liefde, die hij zich in datzelfde jaar laat ontglippen, van dwalend van feest naar feest tot liftend naar het buitenland, van luisteren naar Blonde on Blonde en De Stones tot het eerste eigen bandje met zijn vrienden Huib en Joost.
Maar ook het leven van zijn ouders trekt aan hem voorbij als hij de laatste dozen opent met tal van brieven, foto’s en spulletjes. Hun ontwapende verliefdheid eind jaren dertig, zo op de proef gesteld door de oorlog die hen in het verzet dwingt, het trauma dat Rudi daar later steeds zichtbaarder aan overhoudt, Rudi’s eenzame strijd voor een vrij Indonesië, hun huwelijk van 1940 tot Rudi’s dood in 1965, dat evenwel korte tijd ontbonden was.

Zie voor CD ook www.V2music.nl

Veere Vrijmoet – Gaten in de sneeuw

Erika DedinszkiVEERE VRIJMOET
Gaten in de sneeuw

Nederland. Roman
Paperback, 160 blz., € 12,95
ISBN 90-6265-447-9
Eerste uitgave 1997

Gaten in de sneeuw speelt in het Amsterdamse studentenmilieu. Heleen stort zich vol overgave in het snelle en opwindende studentikoze leven. Ze kan desondanks haar jeugd in de Betuwe niet vergeten: Haar vader is om onduidelijke redenen vertrokken naar Frankrijk toen ze zes was en ze is opgevoed door EVa, de zweverige moeder van wie ze zich geen dochter voelt. Heleen houdt Eva verantwoordelijk voor de breuk in hun gezin.

Door Heleens relatie met een oudere man en door de dood van een medestudente groeit het besef dat de waarheid genuanceerder ligt. Op haar eenentwintigste verjaardag krijgt Heleen bezoek van haar vader. Onbedoeld zet hij het verleden in een heel ander daglicht.

Heleen keert terug naar de Betuwe om het contact met Eva te herstellen. Er ontstaat een wankel evenwicht dat in de kerk van haar geboortedorp volkomen onverwacht uit balans wordt gerukt.

De spannende ontwikkelingsroman beschrijft de schrijnende onmacht van de personages om hun eigen leven te sturen. ‘De’ waarheid blijft tot op de allerlaatste bladzijde ongrijpbaar door het verhaal tollen.

Veere Vrijmoet (1966) trok op haar drieëntwintigste, klaar met haar studie Communicatie, naar Amsterdam en na vijf jaar werk in de reclamewereld afscheid van deze ‘rat race’. Gaten in de sneeuw is haar debuutroman.

Boeli van Leeuwen – De ruïne van een kathedraal. Verhalen

Boeli van LeeuwenBoeli van Leeuwen
De ruïne van een kathedraal

Curaçao – Verhalen
Ingenaaid, 156 blz., € 13,50
ISBN 90 6265 432 0
Eerste uitgave 1996

Boeli van Leeuwen lees je voor het genot van het lezen. Hier is iemand aan het werk die houdt van schrijven. Dat werkt aanstekelijk, want niet alleen houdt hij ervan, hij kan het als de besten,’ schreef De Volkskrant over zijn vorige, vele malen herdrukte verhalenbundel Geniale Anarchie uit 1990. Ook in de twaalf verhalen in De ruïne van een kathedraal is die macht van het woord, in elke zin voelbaar, is een schrijver aan het woord bij wie elke observatie raak is, die voortdurend op het scherp van de snede de lezer niet alleen de denkers toont, maar ook de dichters, niet alleen de zonzijden maar ook de schaduwkanten van zowel de nieuwe wereld (het Latijnse Amerika: Venezuela, Puerto Rico, Curaçao, Aruba) als de oude (Europa: Amsterdam, Berlijn), niet alleen de sterken maar ook de zwakken en hun bieder rijkdom en armoede, niet alleen de kathedraal maar ook haar ruïne.
Met deze verhalen, vaak op reis geschreven aan boord van een ferry of in een kajuit van een vrachtboot en nu voor het eerst in boekvorm gebundeld, neemt Boeli van Leeuwen, ook door hun opeenvolging, zijn lezers op sleeptouw – als waren het brieven van een zwervend schrijver die tenslotte terugkeert op zijn vertrekpunt Curaçao om daar de ogen even te kunnen sluiten die zoveel gezien hebben – in het prachtige proza dat zo typerend is voor al zijn boeken: beschouwingen die even verhalend zijn als zijn romans beschouwend.
Het merendeel van zijn werk is recentelijk opnieuw uitgegeven in pocket: Een vreemdeling op aarde, Schilden van leem en Het teken van Jona als Globe pocket.

De pers over De ruïne van een kathedraal
«Meer dan vijfendertig jaren schrijvervaring zijn in deze ene bundel samengebald. Het is verrassend te constateren dat een dozijn verhalen die over zo’n grote tijdsspanne en onder geheel verschillende omstandigheden geschreven werden met elkaar toch een organische eenheid vormen. Meer nog dan de romans dragen deze verhalen het stempel van de schrijverspersoon in zich. Van Leeuwen is een van de weinige auteurs in wie ik me keer op keer van verdiepen, met vaak zelfs meer plezier dan bij de eerdere lezing. Het lezen van deze verhalen was voor mij een feest der herkenning.» – Wim Rutgers

«Van Leeuwen leidt je als een ervaren gids door de erfenis van Europa, Latijns-Amerika en de Benedenwindse Eilanden. Hij knoopt werelden op luchtige wijze aan elkaar, verbindt draden van onverwachte details met kabels van flamboyante schilderingen.» – Algemeen Dagblad

«Voor mij zou Boeli van Leeuwen – indien hij in het Engels of Spaans schreef – allang in de eredivisie van de wereldliteratuur spelen. Dit prachtige proza staat borg voor puur leesgenot.» – Frank Spoelstra in Ego

«De ‘geniale anarchist’ Boeli van Leeuwen, de grote chroniqueur van Curaçao, gedenkt zijn ervaringen met Europa.» – Nieuwsblad van het Noorden