Hans Vaders columnist voor Knipselkrant Curaçao.

hans-vaders1Journalist en dichter-schrijver Hans Vaders blijft na zijn decennialange (hoofd)redacteurschappen bij de Curaçaose kranten Beurs- en Nieuwsberichten, Antilliaans Dagblad, Curaçaose Courant en Amigoe zijn lezers verblijden met zijn ook voor Nederlandse lezers informatieve columns over het wel en wee op met name (maar niet alleen) Curaçao. Sinds eind oktober 2014 verschijnen ze in twee reeksen met regelmaat op de site van Knipselkrant Curaçao. Michiel van Kempen noemde zijn columns die ten grondslag lagen aan zijn verhalenbundel ‘Otrobanda. Berichten van de overkant’, Vaders’ tweede prozaboek, ‘juweeltjes van beschrijvingskunst’ en ‘als stadsschrijver moet Tip Marugg zijn meerdere erkennen in Hans Vaders’. Vaders is bij In de Knipscheer auteur van de romans ‘Tropische winters’ en ‘Terug tot Tovar’, de verhalenbundel ‘Otrobanda. Berichten van de overkant’ en de poëziebundel ‘Kate Moss in Mahaai’. Als columnist schrijft Vaders over uiteenlopende onderwerpen, heeft hij een unieke gedurfde, verrassende invalshoek die je gedachten net even op het andere been kan zetten. Zijn columns zijn geestig, hoewel hij de ernst niet schuwt, met een filosofische ondergrond en een grote eruditie. De serie ‘Slangenkuil’ gaat over breed uiteenlopende onderwerpen en actualiteiten van Curaçao. De reeks ‘Landen van Lafenis’ gaat over de cultuur van eten en drinken in diverse verschillende landen van de wereld.
Lees hier de columns ‘Slangenkuil’
Lees hier de columns ‘Landen van lafenis’
Meer over Hans Vaders bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Walter Palm heeft het Oosterse een Zuid-Amerikaans tintje gegeven.» – Nel Casimiri

VoorplatSheherezade75Over ‘Een serenade voor mijn Shéhérazade’ in een interview met Walter Palm in Antilliaans Dagblad, 11 oktober 2014:
In de verhalen uit 1001 nacht vertelt Shéhérezade elke nacht een spannend verhaal aan de sultan, waarmee ze telkens de uitvoering van haar doodvonnis weet te voorkomen. Walter Palm heeft in zijn nieuwste bundel gedichten de rollen omgedraaid. Hij probeert met een serenade de liefde van zijn Shéhérazade te winnen. Elke week een nieuw gedicht: dat geeft een gedichtenbundel van 52 gedichten opgedragen aan zijn vrouw Orchida. (…) Ik ben opgegroeid in de Van Leeuwenhoekstraat. Vlak bij ons woonde Pierre Lauffer, in die tijd een collega van mijn vader. Hij bracht mij ertoe gedichten te gaan schrijven. Van hem heb ik geleerd metaforen vast te houden.
Lees hier het interview in Antilliaans Dagblad of hier
Meer over ‘Serenade voor mijn Shéhérazade’
Meer over Walter Palm bij Uitgeverij In de Knipscheer

‘Terug tot Tovar’ op Curaçao

Terug tot TovarOver ‘Terug tot Tovar’ van Hans Vaders in Antilliaans Dagblad, 7 november 2012:
Tijdens een knus samenzijn met bekenden en belangstellenden werd afgelopen weekend het boek ‘Terug tot Tovar’ van Hans Vaders bij Mon Art in het Rif Fort gepresenteerd en gesigneerd door de auteur. Eerder in september werd het boek uitgegeven door In de Knipscheer in Nederland en gepresenteerd. Daarbij kon de auteur niet aanwezig zijn. Des te groter was het plezier om de presentatie op ‘eigen bodem’ bij te wonen.

Lees hier het bericht in de krant

Alles over ‘Terug tot Tovar’

«De novelle is een must read voor liefhebbers van de Japanse schrijver Haruki Murakami, wiens gedachtegoed Glenn Pennock mijns inziens deelt.» – Eric de Brabander

Over Als gitaren schreeuwen van Glenn Pennock in Antilliaans Dagblad, 16 februari 2012:
In ‘Als gitaren schreeuwen’ krijgt Joe, de hoofdpersoon, in visioenen en dromen een hint van een universele sleutel. Het vinden en het gebruik van deze sleutel zal hem helpen, heilig te worden: heel. Het zal hem kunnen verlossen van de diepste pijnen die hem tergen; de druk die hem door de som van gebeurtenissen noodt tot terugtrekking. In deze terugtrekking flirt hij niet alleen met de dood in al zijn facetten, maar daagt hij De Creator, God, uit om hem te helpen al die zware en duistere gedachten te verbannen. Joe krijgt geen hulp van God, in dit verhaal de Bandleider genoemd. God vindt dat hij dat zelf kan. Postmoderne literatuur, surrealistisch, vervreemdend en een gevoel van eenzaamheid opwekkend, en dan toch die gevatte humor, verborgen tussen de regels.

Lees