Ton van Reen – De lichtverkoper. Roman

VoorplatLichtverkoper-75
Ton van Reen
De lichtverkoper

Roman over het leven in Limburg in de negentiende eeuw
Nederland
gebrocheerd in omslag met flappen,
320 blz., € 19,90
ISBN 978-90-6265-753-7
eerste druk februari 2019

Maastricht in het jaar 1873. De twaalfjarige Caspar Marres woont in de Cité Ouvrière, het mensenpakhuis dat grootindustrieel Petrus Regout voor arbeiders van zijn fabrieken heeft laten bouwen, dicht bij hun werk. Hoewel iedereen in het gezin Marres werkt, komen ze toch nauwelijks rond. De schatrijke Regout en de andere fabrieksdirecteuren worden in hun liberale overtuigingen gesteund door behoudende geestelijken die de arbeiders leren dat de macht wordt geschonken door God en dat de armen de rijken moeten accepteren. Na school, en later ook na zijn werk in de fabriek, verkoopt Caspar huis aan huis kaarsen en gaskousjes, petroleum en lampolie. Op straat ontmoet hij de mensen die er nog slechter aan toe zijn, zoals Leen en de weesmeisjes die als prostituee moeten werken. Door een zwaar ongeluk in de fabriek, waar kinderarbeid heel gewoon is, komt hij in het ziekenhuis terecht en leert daar Troef kennen, een voormalige weesjongen die hem leert wat vrijheid is.

De Lichtverkoper werpt licht op een donker tijdperk in de geschiedenis van de arbeiders, niet alleen in Maastricht, maar overal in het land. In de eeuw van de opkomst van de industrie werd van de arbeiders verwacht dat ze gehoorzaam waren aan de baas en aan de Kerk en dat ze hun armoede, het gebrek aan woonruimte en de hoge kindersterfte in hun gezinnen moesten zien als de beproeving in dit leven dat later beloond zou worden in de hemel. Maar Caspar en zijn invalide broer Joes, die de geschiedenis van zijn familie en van de stad opschrijft in schriftjes, willen een goed leven op deze wereld. De Lichtverkoper is de ontroerende geschiedenis van Caspar en zijn familie, hun vrienden en de arbeiders die langzaam tot het inzicht komen dat ze hun armoede en hun rechteloosheid niet langer moeten accepteren. Het is de geschiedenis van een stad met een kleine bovenlaag van rijken en een grote meerderheid van armen die nauwelijks of niet in hun bestaan kunnen voorzien. Het is ook het verhaal van de paupers die op straat leven, de bedelaars, de prostituees en de invaliden die kansloos zijn in deze harde maatschappij.

Ton van Reen schreef dit boek om stem te geven aan de mensen die het slachtoffer waren van de hebzucht van de kleine groep schatrijke industriëlen die kapitalen verdienden over de ruggen van hun arbeiders en hun gezinnen. Dit boek verscheen eerder als feuilleton in Dagblad De Limburger/Limburgs Dagblad en werd enthousiast door de lezers ontvangen.

«Veelkleurig beeld van de rauwe Curaçaose realiteit.»

VoorplatVerkiezingsdans75KleinOver ‘Verkiezingsdans’ van Joseph Hart op WelkBoek, 1 november 2016:
In deze politieke thriller vind je bepaald niet het Curaçao van de vakantiefolders. Wel geeft het je een veelkleurig beeld van de rauwe Curaçaose realiteit in alle lagen van de samenleving. Door in de politiek te gaan wil hoofdpersoon Matthew de vicieuze cirkel van armoede, corruptie en geweld doorbreken. Je zit als lezer zo dicht op zijn huid, dat je je niet aan zijn strijd kunt en wilt onttrekken.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Verkiezingsdans’
Meer over Joseph Hart op deze site

«Schrijven uit ergernis.» – Adri Gorissen

Opmaak 1Over ‘Anbessa’s dochter’ van David van Reen in Dagblad De Limburger / Limburgs Dagblad, 16 september 2016:
Ruim een jaar na zijn dood verschijnt de roman ‘Anbessa’s dochter’ van David van Reen (1969-2015). Daarin beschrijft hij op indringende wijze het uitzichtloze bestaan van de arme Ethiopiërs. (…) In ‘Anbessa’s dochter’, na het in Kenia spelende ‘Engelen der wrake’ Van Reens tweede roman, staan de armoede en ellende in het Ethiopië uit de jaren 1991-1997 centraal. Hoofdpersoon Lasta moet vluchten uit Lalibela als de dan nog communistische machthebbers van het land op zoek zijn naar haar vader. Dat zet een lange reeks van gebeurtenissen in gang waardoor Lasta in de hoofdstad Addis Abeba terechtkomt. Ze wordt verkracht door een werkgever, belazerd door mannen die haar bezwangeren en dan verdwijnen, bestolen door andere armen, maar ook liefdevol opgevangen door lotgenoten. Wat er ook plaatsvindt, ze blijft sterk en behoudt haar waardigheid. Mede daardoor is het eind van het boek hoopvol. David schetst geen fraai beeld van het leven in Ethiopië, een land waar een uit een van de zeven bevolkingsgroepen afkomstige bovenklasse van Tigrayers de grote arme meerderheid eronder houdt.
Lees hier het artikel
Meer over ‘Anbessa’s dochter’

«Ze beschrijft erg goed en raak het leven in Oeganda.» – Drs. Madelon de Swart

VoorplatTulp75Over ‘De bushsoldaat’ van Edith Tulp voor Biblion, 17 juli 2016:
Tijdens een reis in Oeganda leert Thomas door een salmonellavergiftiging verpleegster Josi kennen en wordt verliefd op haar. (…) Als Thomas, inmiddels vader geworden, zijn werk is kwijtgeraakt, komt hij in contact met Mozes, één van de Oegandezen die hen opzoeken. Met hem komt hij op het idee om in Oeganda (…) ontwikkelingsprojecten te gaan coördineren. Mozes en Thomas raken dan goed bevriend, tot Mozes, door zijn traumatische ervaringen als kindsoldaat, in de ban komt van Amerikaanse evangelisten die homoseksualiteit veroordelen. Dit is het romandebuut van de Nederlandse journaliste (1960) die veel schrijft over ontwikkelingssamenwerking. Ze beschrijft erg goed en raak het leven in Oeganda: de armoede, corruptie en de gevolgen voor ontwikkelingsprojecten. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘De bushsoldaat’

«In deze bundel zijn de verhalen af.» – Marjo van Turnhout

VoorplatLottowinnaarOmslag75Over ‘De lottowinnaar’ van Sakoentela Hoebba op Leestafel, 1 april 2016:
Elf inkijkjes in het Surinaamse leven, meer specifiek in de Hindoestaanse bevolkingsgroep. (…) Het overkoepelend thema: Wat niet weet, wat niet deert. Dat niet iedereen alles hoeft te weten, uit zich in zwijgen. (…) Wat de verhalen nog meer gemeen hebben zijn de armoede, het overspel, de werkeloosheid, waar de hoofdpersonen mee moeten leren leven. Ook de minderwaardige rol van de vrouw is vaak aan de orde. Hoebba schrijft vlot, beeldend, en gebruikt vaak woorden uit het Sarnami, de taal die Hindoestaanse Surinamers spreken. Woorden (…) die een exotische sfeer oproepen. (…) In deze bundel zijn de verhalen compleet, ze zijn af. Met weinig maar doeltreffende woorden wordt een sfeer opgeroepen, een kenschets van een situatie, waarna een vaak verrassende wending volgt.
Lees hier de recensie en hier vanaf 1 mei 2016
Meer over ‘De lottowinnaar’

«Thriller die met een scherpe blik rondgaat in de gedachtewereld van Curaçaoënaars.» – G.P. Schuring

Opmaak 1Over ‘Kruispunt’ van Joseph Hart op NBD Biblion, 21 december 2015:
Twee jongemannen vertrekken van Curaçao naar Nederland. Giovanni gaat studeren, maar Frensel is min of meer weggevlucht. Hij was daar een kleine crimineel en drugshandelaar. Ook in Nederland gaat het slecht met hem, in tegenstelling tot Giovanni. Frensel heeft een minderwaardigheidscomplex en is ervan overtuigd dat blanke Nederlanders op hem neerkijken. Giovanni zit in het studentenleven en organiseert de komst van de op Curaçao charismatische pastoor Alfredo. Frensel raakt echter in de ban van Macho Nato, een radicale politicus die wil dat zijn land van Nederland losraakt. Het is een redelijk spannende psychologische thriller, die met een scherpe blik rondgaat in de gedachtewereld van de mensen van Curaçao, maar die ook een pijnlijk beeld geeft van de armoede en daaruit voortkomende misstanden zoals prostitutie en drugsgebruik.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Kruispunt’
Meer over Joseph Hart bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Beeld van Curaçao stemt droevig.» – Otti Thomas

Opmaak 1Over lezing ‘Kruispunt’ van Joseph Hart in Amigoe, 19 september 2015:
Het beeld dat Jopi Hart donderdagavond (17-9-2015) schetste van Curaçao stemt droevig. In een land dat relatief rijk is voor het Caribisch gebied, leeft een groot deel van de bevolking in grote armoede. Het aantal gewelddadige overvallen gepleegd door tieners van twaalf, dertien of veertien jaar is bijzonder hoog. “Een baby is niet voorbestemd om later overvaller te worden, dus ergens moet het fout gaat”, zei Hart.
Geweld onder jongeren is het onderwerp van ‘Kruispunt’, een roman waarin Hart de gedachten, keuzes en uitdagingen volgt van een jonge crimineel. De publicatie is de reden dat de Vereniging Antilliaans Netwerk hem uitnodigde voor de presentatie in het Amsterdams Congres Centrum. De aanwezigen, onder wie maatschappelijk werkers, jeugdbegeleiders, docenten, artsen en vertegenwoordigers van de politie, probeerden samen oplossingen te bedenken om het tij te keren. De Curaçaose Justitie-minister Nelson Navarro krijgt op termijn een video-opname van de discussie, omdat ook hij geïnteresseerd is in de visie van deskundigen op dit gebied.
Lees hier verder
Meer over ‘Kruispunt’
Meer over Joseph Hart bij Uitgeverij In de Knipscheer

Werewere Liking – Een liefde van honderd levens

Werewere LikingWerewere Liking
Een liefde van honderd levens

Kameroen, Roman
Vertaling: Marianne Gossije
Gebonden met stofomslag, 192 blz., € 17,90
ISBN 978-90-6265-419-2
Eerste druk 1999

«Het enige dat ik geprobeerd heb, is ons allemaal weer hoop en moed te geven, de jongeren in het algemeen en de mensen in Afrika in het bijzonder.» – Werewere Liking, Kameroen

In Een liefde van honderd levens is Lem jachtig op zoek naar snelle methoden om Afrika uit een vermeende neerwaartse spiraal te halen. Zijn grootmoeder maant hem tot kalmte en inzicht door verhalen te vertellen over de grote personages uit de Afrikaanse geschiedenis en mythologie.

De pers over Een liefde van honderd levens
«Werewere Liking is een auteur die wars is van absolute scheidslijnen en hokjesgeest. Of het nu gaat om het failliet van de wilskracht, de kunst van het verlangen of de erfelijkheid van de armoede, zij neemt nergens haar toevlucht tot ‘waarheden als koeien’ en gaat controversiële standpunten inzake ‘Afrikaanse’ kwesties niet uit de weg.» – Marnel Breure (recensente voor o.a. Vrij Nederland)

«Werewere Liking stelt niet alleen de materiële armoede van Afrika aan de orde, maar vooral de armoede van de ziel. Het grootste probleem dat de schrijfster schetst, is het gebrek aan passie. Maar ze blijft dromen over een betere toekomst. Haar hoop is gericht op een nieuw ras en een nieuwe taal.» – Roos-Marie Tummers (schrijf over boeken in o.a. NRC Handelblad)

«Werewere Liking is ‘ingewijd’ in het woord. Op magische, delirische wijze dansen en zingen de zinnen om ons heen envoeren de lezer mee naar een onbekend terrein waar het goed toeven is.» – Le Monde