«Een spannend, dramatisch en zeer beeldend geschreven roman.» – Theo Jordaan

Opmaak 1Over ‘De terugkeer van Ricardo Bonifacio’ van Chesley Rach op Alles over boeken en schrijvers, 30 december 2016:
(…) Na jarenlang een eenzaam bestaan te hebben geleefd in Nederland als gescheiden hoogleraar sociologie, komt de hoofdpersoon Ricardo Bonifacio in contact met filmmaakster Marlies van der Velde. Zij wil een film maken over het carnaval op Curaçao. Nadat ze een relatie zijn begonnen nodigt Marlies hem uit om mee te gaan naar het eiland om als adviseur van de filmploeg op te treden. (…) Als het carnaval op Curaçao in alle hevigheid losbarst, zijn relatie met Marlies op springen staat komt hij terecht in een maalstroom van gebeurtenissen waarbij zijn leven letterlijk op het spel komt te staan. In het begin komt de debuutroman van Chesley Rach komt nog wat stroef op gang. Maar laat je hierdoor niet afschrikken. (…) Wat volgt is een soort van existentiële avonturenroman van een man op middelbare leeftijd op zoek naar zijn wortels en de kern van zijn bestaan, geschreven in een beeldende en verzorgde stijl. Chesley Rach heeft met ‘De terugkeer van Ricardo Bonifacio’ een geslaagd romandebuut geschreven dat smaakt naar meer. De roman wordt beoordeeld met +++ (zeer goed).
Lees hier de recensie
Meer over ‘De terugkeer van Ricardo Bonifacio’

Paul Kastelein – De erfgenamen

Paul KasteleinPAUL KASTELEIN
De erfgenamen

Nederland Roman
Paperback, 272 blz., € 15,75
ISBN 90-6265-458-4
Eerste druk 1998

De erfgenamen speelt zich af in het nevelige noorden van Friesland. Daar ligt het terpdorp Beegummerzwaag als een parel in Gods hand. Het is de thuishaven van een mennonietische sekte die al eeuwen om geloofsredenen afgezonderd van de wereld werkt en leeft. Zelfs de huzaren van Lodewijk Napoleon, op zoek naar soldaten voor de Garde d’honneur, zagen in de mist geen hand voor ogen en waren door het dorp getrokken zonder er erg in te hebben. Ook de Tweede Wereldoorlog lijkt de Beegummers ongemoeid te laten.
Maar als in ’43 de Roeland, een vierhonderd jaar oude luidklok die in het gemeenschapsleven een centrale rol speelt, op grond van de metaalverordening van Seyss-Inquart door de Duitsers in beslag wordt genomen, ziet men zich genoodzaakt illegaal een nieuwe klok te gieten. Dit ontketent een reeks van gebeurtenissen die voor de broederschap een nieuwe tijd inluidt. Een nieuwe tijd die wortels blootlegt van de oude, en de lezer laat kennismaken met hedendaagse legendes, kleurrijke belevenissen en markante personages; die uit zuinigheid weigeren dood te gaan, de boerderij vastketenen aan een manshoog anker, of bijvoorbeeld Bouke Dingeldijn, een man die meer van zijn vrouw houdt dan goed is voor een boer.
De erfgenamen is geschreven in een beeldende stijl en is kroniek, spookvertelling en avonturenroman ineen.

De pers over De erfgenamen
«Deze lijvige roman van Paul Kastelein is een bijzonder boek, al was het alleen maar al vanwege de mythische trekjes die onmiskenbaar de sfeer in het verhaal bepalen. Kastelein laat zien dat hij uit het goede vertellershout is gesneden.» – Friesch Dagblad

«Een meeslepend verhaal. Willekeurig welke bladzijde kun je opslaan en beginnen met citeren. Iedere greep is raak.» – Eindhovens Dagblad

«Kastelein maakt het de lezer makkelijk om zich de situatie voor te stellen. Het zou niet veel moeite kosten om zijn boek te verfilmen.» – Nederlandse Bibliotheek Dienst

«Het magisch realisme van Noord-West-Friesland. Een roman in de traditie van de grote Zuid-Amerikaanse schrijvers. Een literaire tegenhanger van Hoe God verdween uit Jorwerd.» – Leeuwarder Courant

«Magische elementen doortrekken het boek, dat toch in een fictief terpdorp op de Friese klei speelt.» – Nederlands Dagblad

«De erfgenamen van Paul Kastelein haalt in literair opzicht wel een hoog niveau, maar de religieuze thematiek staat minder centraal. Met name dit romandebuut van scenarioschrijver Kastelein heeft mij aangenaam getroffen. Wat is dat geweldig goed geschreven! Van deze kroniek van een mennonietisch dorp in Friesland zijn zowel de compositie als de stijl zo perfect, dat je als je De erfgenamen uit hebt, meteen een volgend boek van deze jonge auteur zou willen lezen. – Bert van Weenen