«Ambitieuze, maar geslaagde debuutroman.» – Theo Jordaan

VoorplatDeweinigen-75Over ‘De weinigen’ van Lucas Hirsch op Alles over boeken en schrijvers, 12 februari 2019:
(…) Lucas Hirsch heeft met ‘De Weinigen’ een ambitieuze, maar geslaagde eersteling afgeleverd. (…) Als de bank waar hoofdpersoon Jonas Staal als Intelligence Officer tijdens de financiële crisis in de problemen komt is een overname onvermijdelijk. Tijdens deze heikele periode doet Jonas Staal diverse onderzoeken tot in de diepe krochten van de financiële wereld. Onderzoeken die die zich meestal in het grijze gebied van wat wettelijk is toegestaan bevinden en met regelmaat de grens ervan overschrijden. (…) De stijl die Lucas Hirsch kiest om het verhaal van ‘De Weinigen’ te vertellen is uitstekend gekozen. Korte, bondige zinnen, soms maar een paar woorden lang, gegoten in stijlvolle roman. ‘De Weinigen’ doet trouwens in veel opzichten denken aan de betere crime noir novel, waarin de hoofdpersoon het lot niet kan ontlopen. Je proeft door de gehele roman heen de kans dat het fout afloopt voor Jonas Staal. Zowel beroepsmatig als privé loopt alles langzaam maar zeker op de klippen. Toch doet dit gegeven geen enkele afbreuk aan de spanningsboog. Sterker nog het verhoogt de spanning. Kortom Lucas Hirsch heeft met ‘De Weinigen’ een geslaagde debuutroman geschreven die smaakt naar meer.
Lees hier de recensie
Meer over ‘De weinigen’

«Luyendijk kreeg datgene wat de financiële wereld aan hem kwijt wilde. Maar dat was lang niet alles.»

etalageBij de presentatie van ‘De weinigen’ van Lucas Hirsch in Athenaeum Boekhandel Haarlem op 10 februari 2019:
(…) Lucas Hirsch schrijft met kennis van zaken; let wel, het gaat hier om de wereld van het grote geld, de banken en beurzen. Is deze roman daarmee wellicht een sleutelroman? De roman is immers de ideale vorm om te kunnen zeggen, dus schrijven, wat je wilt. Het is fictie. Maar dan wel fictie die in dit geval de waarheid blootlegt van een grimmige wereld waarmee we al een zeer lange tijd te maken hebben. (…) Bijzonder aan deze ‘pageturner’, want dat is ‘De weinigen’, is de helderheid. Geen moment is het nodig je in de wereld van banken en beurzen te verdiepen. Hirsch schrijft precies genoeg om duidelijk te maken wat er speelt en hoezeer zijn personage Jonas Staal zich daarvan bewust is. Hij weet immers alles van de waarheid áchter de waarheid en de effecten van ‘fake news’. Maar wie valt er nog te vertrouwen en hoe paranoia word je als je in een wereld werkt waar slechts ego en ambitie ertoe doen? (…) Lucas Hirsch zoekt naar antwoorden in ‘De weinigen’. Als begenadigd dichter kent hij de kracht van het woord en gebruikt die dan ook ten volle. Waar menig dichter met moeite een verhaal schrijft, start Hirsch meteen met een schijnbaar moeiteloos geschreven en indrukwekkende roman. (…)
Lees hier de inleiding bij de presentatie
Meer over ‘De Weinigen’

«Stilist Lucas Hirsch schrijft verhaal met tempo.» – Jaap Timmers

VoorplatDeweinigen-75Over ‘De weinigen’ van Lucas Hirsch in Haarlems Dagblad, 7 februari 2019:
De debuutroman ‘De weinigen’ van Lucas Hirsch gaat over duistere praktijken in de bankwereld. (…) Alle denkbare ellende in het financiële universum komt over het voetlicht. De ijverige bankmedewerker Jonas Staal gaat kopje onder in een machtsspel. Hij is een inlichtingenman. Als er sprake is van een overname van zijn bank en hij de opdracht krijgt dossiers aan te leggen over personen en kwesties wordt hij in de val gelokt. (…) Staal is liefhebber van literatuur en hippe muziek. Zijn liefdesleven heeft te lijden onder zijn werk dat hem absorbeert. (…) Hirsch is een stilist. Hij schrijft korte, actieve zinnen, waardoor het verhaal tempo krijgt. Dialogen liften erop mee. Ik vind het een feestje vondsten als deze te lezen: ‘Het ongenoegen over mijn aanwezigheid kroop over de vergadertafel. Had ik er plakken van kunnen snijden, dan had ik achterdocht en jaloezie bij de koffie kunnen serveren. Ik had werkelijk geen idee waar die vijandige houding vandaan kwam.’ (…) De vraag is of het zwaartepunt van ‘De weinigen’ ligt op het persoonlijke leven van Jonas Staal, of op de financiële intrige. De schrijver pendelt ertussen. (…) Hirsch roept een kafkaëske atmosfeer op, waarin een individu verstrikt raakt in onduidelijke machinaties. (…)
Meer over ‘De weinigen’

«Schimmige kant van de bancaire sector waar niets is wat het lijkt.» – Michael van der Putten

WeinigenInterview met Lucas Hirsch over ‘De Weinigen’ op Haerlems Bodem, 1 februari 2019:
De Weinigen is de debuutroman van dichter Lucas Hirsch. Het boek gaat over Jonas Staal die werkt als Intelligence Officer op de afdeling Corporate Security bij een grote Nederlandse bank. Hij doet onderzoek naar Russische oligarchen, terrorisme financiering, fraude en andere security gerelateerde zaken en ontdekt een schimmige kant van de bancaire sector waar niets is wat het lijkt. (…) Waarom moeten mensen jouw boek lezen? “Omdat het de eerste Nederlandse banken-roman is? (…) De Weinigen is fictie, maar had wel zo gebeurd kunnen zijn. (…) Mijn redacteur vertelde me na het afronden van het manuscript dat De Weinigen goed de tijdsgeest weergeeft waarin we leven, en dat vond ik een geweldig mooi compliment.” (…)
Lees hier of hier het hele interview ‘Van dichter naar prozaschrijver’
Meer over ‘De Weinigen’

Presentatie van ‘De Weinigen’ van Lucas Hirsch bij Athenaeum Haarlem

VoorplatDeweinigen-75Boekpresentatie van De Weinigen, het romandebuut van Lucas Hirsch op zondag 10 februari 2019:
Plaats van handeling is Athenaeum Boekhandel Haarlem, Gedempte Oude gracht 70, 2011 GT Haarlem. De roman heeft als ondertitel ‘Of de bankier in de buik van het beest’ en speelt zich af in de verleidelijke wereld van het grote geld. ‘Het zwijgen van Pieter vertelde me dat de bank van mening was dat het de ware toedracht achter de splitsing succesvol onder het tapijt had weten te vegen, en dat ik de drang om er onder te willen kijken moest laten varen. Kijken zou voor niemand goed zijn. Er over praten al helemaal niet.’ In Athenaeum wordt er wél over gepraat door boekhandelaar Jessica Kroskinski, auteur Jan van Mersbergen, uitgever Franc Knipscheer en door Lucas Hirsch. U bent uitgenodigd aanwezig te zijn bij deze boekdoop (inloop vanaf 15.00, aanvang om 15.30 uur) en het glas te heffen op dit romandebuut! Toegang is gratis, wel vooraf reserveren via haarlem@athenaeum.nl Komt allen!
Meer over ‘De Weinigen’

«Hij toont met prachtige verhalen aan dat een Europeaan de ziel van Azië nooit zal kunnen doorgronden.» – Hans Ester

Pierre LaufferOver ‘Schaduw van schijn’ van Barney Agerbeek in Nederlands Dagblad, 2 augustus 2013:
In 1952 kwam de in Surabaya geboren Barney Agerbeek met zijn ouders naar Nederland. Agerbeek was toen vier jaar oud. Agerbeeks Nederlands-Indische ouders droegen de littekens van het Jappenkamp en van de gevaarlijke jaren tijdens de onafhankelijkheidsstrijd van de Indonesiërs na 1945. (…) Tijdens een lange loopbaan als bankdirecteur kreeg Agerbeek de kans om op het kantoor van zijn bank in Jakarta gestationeerd te worden. Viereneenhalf jaar mocht de plekken van zijn jeugd en de cultuur die hij altijd in zijn hart koesterde weer zien. Knap en indringend weet Agerbeek de enorme levendigheid van de steden op Java en de bijzondere schoonheid van de bevloeide rijstvelden, de sawa’s weer te geven. (…) Hij staat met één been in Europa en met het andere in Azië en toont met prachtige verhalen aan dat een Europeaan de ziel van Azië nooit zal kunnen doorgronden.

Lees hier de recensie

Meer over ‘Schaduw van schijn’

«Blote kakkies in Ballyschoenen.» – Ricci Scheldwacht

Pierre LaufferOver ‘Schaduw van schijn’ van Barney Agerbeek in Moesson, augustus 2013:
Veel van de korte verhalen van Barney Agerbeek (Soerabaja, 1948) gaan over wat de ik-figuur meemaakte toen hij in de jaren negentig vierenhalf jaar als bankdirecteur in Jakarta werkte. Dankzij zijn goede job kon hij ‘als een tuan besar’ naar zijn geboorteland terugkeren. Daar ontdekt hij dat het expatleven veel overeenkomsten vertoont met het leven van de koloniaal in Nederlands-Indië. Als expat in Indonesië weet hij al snel hoe het hoort: gedraag je zoals je klanten zich gedragen. (…) Toch blijft hij in Indonesië ook een buitenstaander als hij het leven van de happy few observeert.

Lees hier het artikel in Moesson.

Meer over ‘Schaduw van schijn’

«De verhalen zijn onderhoudend, de toon is openhartig.» – Rein Swart

Pierre LaufferOver ‘Schaduw van schijn’ van Barney Agerbeek op Literair Nederland, 8 juli 2013:
‘Uiterlijk bewogen’ is het langste verhaal uit de bundel en gaat over een bezoek aan een nonnenklooster in Wallonië. Daar vindt de schrijver de rust om zijn vader, zijn moeder en zijn katholieke jeugd in de jaren vijftig in Nederland te portretteren. Het vormt een mooie achtergrond voor de overige verhalen, die anekdotes bevatten over de tijd dat de schrijver in Indonesië woonde. (…) Barney Agerbeek is een nieuwsgierig mens. Hij krabt als het ware aan de korst van de samenleving om van alles te weten komen over de culturele veranderingen in de loop der jaren. Dat valt nog niet mee, omdat Indonesiërs een gesloten karakter hebben. Men moet tussen de regels doorlezen om hun bedoelingen aan de weet te komen. ‘Dit is het land van de wajang, van het schimmenspel.’

Lees hier de recensie

Meer over Schaduw van schijn

«Wat het boek bijzonder maakt, is dat het op onuitputtelijke wijze gaat over de spanning tussen oost en west.» – Kester Freriks

Pierre LaufferOver ‘Schaduw van schijn’ van Barney Agerbeek in NRC Handelsblad, 5 juli 2013:
Nog altijd zien we het voormalige Nederlands-Indië terug in de literatuur. Barney Agerbeek kijkt met verwondering en scepsis naar het oosten. In zijn visie staat er een ‘hek’ om de oosterling waar de westerling buiten blijft. Hij gunt de lezer een blik op de huidige Indonesische maatschappij met zijn ingewikkelde sociale verhoudingen. Hoogtepunt is het verhaal ‘Schijnbewegingen’ waarin hij de corruptie onder de loep neemt. Wie in Indonesië wil overleven, moet meedoen aan een ‘schimmig poppenspel’. (…) Wat het boek bijzonder maakt, is dat het op onuitputtelijke wijze gaat over de spanning tussen oost en west. Deze spanning is niet voorbehouden aan de blanken in Indonesië, het tekent ook de levens van de oosterlingen.

Meer over Schaduw van schijn

«Barney Agerbeek heeft een mooie, beeldende manier van vertellen.» – Dettie H. Hengeveld

Pierre LaufferOver ‘Schaduw van schijn’ van Barney Agerbeek op Leestafel, 6 juni 2013:
Barney Agerbeek vertrok in 1952 op vierjarige leeftijd met zijn ouders uit zijn geboorteland Indonesië naar Rotterdam. In mooie, licht weemoedige bewoordingen vertelt hij over zijn ouders. (…) Barney Agerbeek heeft een mooie, beeldende manier van vertellen. Hij kan zich goed inleven in elke situatie en beziet vooral de méns in al zijn facetten. Hij is mild in zijn oordeel. Zijn verhalen stralen warmte uit en zijn een plezier om te lezen. Tussen de verhalen door staat een klein aantal gedichten. Samen met de mooi verzorgde uitvoering van het boek vormt dit alles een prima geheel.

Lees hier de recensie

Meer over ‘Schaduw van schijn’