«Boeiende roman die sterk is opgebouwd en ook een inkijk geeft op stuk Nederlands koloniaal verleden.» 

Over ‘Zwijgen zweeg gezwegen’ van Johnny Laporte op Ansiel, 20 juni 2024:

In de muziekwereld staat Johnny Laporte bekend als een indorocker van het eerste uur, de gitarist van de Oscar Benton Blues Band en Barrelhouse. Tevens is deze musicus ook een gedreven schrijver. Johnny Laporte werd in 1952 In Medan in Indonesië geboren als John Rijken. Zijn familie emigreerde in 1958 naar Nederland en vestigde zich in Haarlem-Noord. De broers Guus en Johnny kwamen al jong als gitaristen in de muziek terecht. Gelijktijdig met zijn debuutroman ‘Zwijgen zweeg gezwegen’ verschijnt van Johnny Laporte zijn soloalbum ‘That’s Me’. ‘Zwijgen zweeg gezwegen’ is een verhaal in drie episodes, dat begint als een familiegeschiedenis, over generaties Indisch-zijn, de ‘repatriëring’ en gaat over Indische Nederlanders die met een trauma het voormalige Nederlands-Indië ontvlucht zijn en ontheemd een nieuw onzeker leven moeten opstarten. De jonge hoofdpersoon Joachim Broekhuis heeft samen met zijn Nederlandse moeder Anna halsoverkop hun rubberplantage in Sumatra moeten verlaten. Direct na de Tweede Wereldoorlog is in (dan nog) Nederlands-Indië een bloedige opstand uitgebroken: de bersiap. Vader Theodoor is daar al bij omgekomen, net als Swasti, het vriendinnetje van Joachim. Moeder, zoon en het kindermeisje Fietje komen uiteindelijk terecht in het koude Wassenaar. Daar zetten ze in een vervallen villa – voorheen gebruikt door de Duitse bezetter – een pension op voor gerepatrieerden: Lieflijk Indië. Het verhaal staat bol van liefdesgeschiedenissen, verboden liefde, jaloezie, vreemdgaan, een buitenechtelijk kind, weemoed, verdriet en vriendschap enz.. Maar er zitten ook veel thrillerelementen in deze boeiende roman en ook passages waar goena-goena en de stille kracht voor een exotisch accent in het verhaal ontbreken niet. ‘Zwijgen zweeg gezwegen’ is misdaadroman én heldenverhaal in één en uiteraard putte de auteur voor zijn debuutroman rijkelijk uit zijn eigen familiegeschiedenis. Het verhaal is sterk opgebouwd en geeft ook een inkijk op stuk Nederlands koloniaal verleden.

Bron 17 april 2024
Meer over ‘Zwijgen zweeg gezwegen’
Meer over Johnny Laporte bij Uitgeverij In de Knipscheer
Luister hier naar interview met Pim Geurts

«Heuse kroniek van bluesconcerten in Nederland tot 1980; uiterst interessant.» – Oscar Smit

Over ‘Blues op Bezoek’ van Wim Verbei op Oost-Online, 18 juni 2024:

De grootste blueskenner van Nederland, Wim Verbei, beschrijft in zijn onlangs verschenen tweede boek, ‘Blues op Bezoek’, hoe de originele, Afro-Amerikaanse blues voet aan de grond zet in Nederland en laat hij zien dat blues een apart muziekgenre is. (…) Sinds zijn achttiende doet hij journalistiek werk. (…) Hij was in 1971 een van de oprichters van muziekkrant Oor. Voor dit blad schreef hij tot 1983 over (blues)muziek. (…) Zijn hele werkende leven had hij naast muziek ook het ontwikkelen van een ideale database als interessegebied. In zijn eigen database stopte hij de gegevens van alle bluesconcerten in Nederland. Dat begint ergens in de jaren twintig van de vorige eeuw. Pas in 1920 wordt het woord blues in Nederland voor het eerst met een muzikale content gebruikt. (…) Een jaar of zes geleden liet Verbei zijn database vol trots zien aan zijn vriend  Arend Jan Heerma van Voss (1942-2022). Die keek er even naar en zegt dan: ‘Mooi Wim en nu het verhaal nog.’ Vanaf dat moment is Verbei aan het schrijven geslagen en heeft hij zijn database uitgebouwd tot een heuse kroniek met, uitgebreide, beschrijvingen van bluesconcerten in Nederland tot 1980. Het resultaat is een uiterst interessant en dik (432 pagina’s) boek met een zeer handige en uitgebreide index. (…) Wim Verbei wil met zijn epos laten zien dat de Afro-Amerikaanse blues geen onderdeel is van de jazz, zoals journalisten in de twintigste eeuw claimden. Maar dat het een eigen genre is en tevens de kern is van veel andere genres. (…) Hij hoopt dat zijn boek als zowel naslagwerk als geschiedschrijving zal dienen en daardoor nog lang zal meegaan.

Klik hier voor het artikel
Meer over ‘Blues op Bezoek’
Meer over Wim Verbei bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Eerste boek voor Han van Dam, pianist van Barrelhouse.» – Bert Lek

Over ‘Blues op Bezoek’ van Wim Verbei op Blues Magazine. Blues Music and More, 29 mei 2024:

Dinsdag 28 mei 2024 vond de overhandiging plaats van het eerste exemplaar van ‘Blues op Bezoek’, geschreven door Wim Verbei. Dat gebeurde in de bekende platenzaak Concerto te Amsterdam.  Een klein gezelschap nam de moeite om naar Mokum af te reizen. Daar werden zij verwelkomd door Hans Renders, een goede vriend van Wim. Renders is hoogleraar Geschiedenis en Theorie van de Biografie, auteur van o.a. enkele biografieën (Jan Hanlo, Jan Campert). In zijn introductie ging Renders o.a. in op de vele biografieën die tegenwoordig verschijnen en zijn kennismaking met jazz via het werk van Jan Hanlo. Peter de Rijk, redacteur van Uitgeverij In de Knipscheer, de organisatie die het boek ‘Blues op Bezoek’ uitgeeft, nam vervolgens samen met Wim het boek in vogelvlucht door. In het interview met De Rijk vertelde Verbei dat hij begonnen is in 1970 met het verzamelen van informatie voor de Kroniek. “Niet iedere dag hoor.” Na het verschijnen van zijn eerste boek, ‘Boom’s Blues’, in 2011, besloot hij aan die Kroniek het verhaal van de ontvangst van de Afro-Amerikaanse muziek in Nederland te koppelen. Het schrijven van dat verhaal kostte hem vijf à zes jaar. Verbei liet ook geluidopnamen horen, die hij uit archieven boven water had gehaald. Zo was het leuk om te horen hoe zanger Josh White aangekondigd werd door Mrs. Roosevelt toen zij in 1950 in Amsterdam waren. Leuk was ook de radio-opname van dj Michiel Ruyter samen met Big Bill Broonzy in de studio. Een ander voorbeeld was de live opname van het optreden van Son House in het Concertgebouw in Amsterdam in 1967. Prachtig qua geluid.  Maar er was ook beeld. De band Barrelhouse met Albert Collins uit 1978. Toen was de master of Telecaster nog onbekend. Dit was een mooie overgang naar de komst van Barrelhouse-pianist Han van Dam op het podium om het eerste exemplaar van ‘Blues op Bezoek’ in ontvangst te nemen. Han van Dam had er destijds namelijk voor gezorgd dat Albert Collins naar Nederland werd gehaald en zorgde zo dus voor diens kick-start in Europa.

Bron
Kijk hier naar de op de presentatie vertoonde live-opname van Albert Collins met Barrelhouse (‘Conversation With Collins’)
Meer over ‘Blues op Bezoek’
Meer over Wim Verbei bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Barrelhouse op deze site

Presentatie ‘Blues op Bezoek’ van Wim Verbei op 28 mei in Concerto Amsterdam

Uitgeverij In de Knipscheer en Wim Verbei nodigen u van harte uit aanwezig te zijn op dinsdag 28 mei 2024 bij de feestelijke boekpresentatie van ‘Blues op Bezoek. De ontvangst van de Afro-Amerikaanse blues in Nederland’ door Wim Verbei. Aanvang 16.15 uur.  Hans Renders, hoogleraar Geschiedenis en Theorie van de Biografie, auteur van o.a. enkele biografieën (Jan Hanlo, Jan Campert), en jazzliefhebber, introduceert het boek. Uitgeverijredacteur Peter de Rijk gaat met Wim Verbei in gesprek over ‘Blues op Bezoek’. Het eerste exemplaar wordt uitgereikt aan Han van Dam, pianist van Nederlands oudste bluesband Barrelhouse. Wim Verbei signeert desgewenst voor belangstellenden ‘Blues op Bezoek’. Komt allen! Attendeer uw bluesvrienden op deze presentatie. De toegang is gratis.  Locatie Concerto Record Store, Utrechtsestraat 54-60, 1017 VP Amsterdam. Parkeren kan bijvoorbeeld op de Keizersgracht of op het Amstelveld.

Meer over ‘Blues op Bezoek’
Meer over Wim Verbei bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Barrelhouse op deze site

«Ik ben blij dat mijn ouders voor Nederland hebben gekozen.» – Johnny Laporte

Drie vragen aan ‘alleskunner’ Johnny Laporte’  in Indah, mei-juni 2024:

“Meer dan vijftig jaar heb ik muziek gemaakt met de top van de Nederlandse blues, met Oscar Benton en Barrelhouse. (…) Veertig jaar lang was ik in dienst bij dezelfde werkgever en toen  ik daar moest stoppen kreeg ik een afkoopsom waarmee ik een thuisstudio kon inrichten. (…) Aan het begin van de coronaperiode zat ik iedere dag zomaar wat te tikken wat in me opkwam. Na twee maanden zag ik tot mijn verbazing dat ik ruim 120 duizend woorden had getikt. (…) Her verhaal bestaat uit drie episodes van het leven en speelt zich voornamelijk af op plekken waar ik geweest ben, namelijk Sumatra, Wassenaar, Rome, Californië en Bali. De uitgever noemt het een Indische roman. Je zou ook kunnen zeggen een Indische thriller want er komt veel spanning in voor en de goena goena passages zijn eng, haha. (…)”

Lees hier de recensie
Meer over ‘Zwijgen zweeg gezwegen’
Meer over Johnny Laporte bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Laporte spreekt en zwijgt allerminst in zinderend verhaal waarin humor nooit ver weg is.» – Jan Stoel

Over ‘Zwijgen zweeg gezwegen’ van Johnny Laporte op Bazarow, 20 april 2024:

‘Zwijgen zweeg gezwegen’ is de titel van de debuutroman van Johnny Laporte (1952). Hij draagt zijn roman op aan de eerste generatie Indische Nederlanders. Laportes eigenlijke naam is John Rijken en hij is vooral bekend als gitarist bij onder meer de Oscar Benton Blues Band en Barrelhouse. Hij werd in Indonesië geboren en kwam met zijn familie in 1958 naar Nederland. De liefde voor Nederlands-Indië zit diep en heeft een mooie plek in de roman. De sfeer van het landschap, de geuren van het eten, de verwijzingen naar de taal. Laporte beschrijft het met liefde. De roman opent sterk. “Daar stonden ze dan met zijn drieën voor het grote ijzeren hek, waarachter een gigantische villa stond, statig en compleet met pilaren.[…] Ze wilden het terrein betreden, maar het grote kettingslot hield hen tegen.” We schrijven Wassenaar, december 1945. (…)  Aanvankelijk denk je het om de familiegeschiedenis van de familie Broekhuis gaat. Maar dan kantelt het verhaal, wordt het verhaal spannend en gaat zelfs de maffia met zijn omerta (zwijgen!) een rol spelen. Er ontwikkelt zich een bloedstollend verhaal waarin het gaat om overspel, liefde, verlies en verdriet, onwrikbare vriendschap, jaloezie, ontkenning, een buitenechtelijk kind, witte en zwarte goena goena, de stille kracht, moord, de zwakke punten van iedereen, priesters met hun zwakheden, macht,  afpersing, kisten met geld. De verhaallijnen buitelen over elkaar heen. Ieder personage blijkt zijn eigen verzwegen verhaal te hebben. (…) Laporte zet een wervelend verhaal neer in een meer dan dynamische stijl, waarin humor nooit ver weg is. (…) Laat je meevoeren in een gelaagd, zinderend verhaal met een diepere laag. Laporte spreekt en zwijgt allerminst.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Zwijgen zweeg gezwegen’
Meer over Johnny Laporte bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Van het geld dat ik bij mijn voortijdig ontslag als verzekeringsman meekreeg heb ik een cursus muziekproductie gevolgd.» – Johnny Laporte

Jan Hoekema in gesprek met Johnny Laporte in de Pletterij, 7 februari 2024:

In ‘Een goed gesprek met…’, het wekelijkse liveprogramma van Jan Hoekema in de Pletterij, waarin prominente of minder prominente Haarlemmers uit bestuur, politiek, cultuur, maatschappelijk leven en MKB worden een half uur geïnterviewd over wat hen bezighoudt in Haarlem is op 7 februari 2024 muzikant Johnny Laporte te gast, leadgitarist  bij de  Haarlemse bluesfomaties Oscar Benton Blues Band en Barrelhouse . Op zijn 71ste debuteerde hij met een soloalbum en een boek: de langspeelplaat That’s Me, en de roman Zwijgen Zweeg Gezwegen. En natuurlijk zit daar een verhaal achter. Meerdere zelfs. Bij hem geldt: zwijgen is zilver, spreken is goud. Tot slot van het gesprek speelt Laporte akoestisch The World’s in a Tanglezoals Laporte het in 1969 leerde kennen van Fleetwood Mac.

Kijk hier naar het gesprek
Meer over ‘Zwijgen zweeg gezwegen’
Meer over Johnny Laporte bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Wonderlijke samensmelting tussen autobiografie en roman met veel humor en lichtheid.» – Herman Veenhof

Over ‘Zwijgen zweeg gezwegen’ van Johnny Laporte in Nederlands Dagblad, 22 december 2023:

Op je 71ste debuteren met een soloalbum en een boek: de langspeelplaat That’s Me, en de roman Zwijgen Zweeg Gezwegen. Dat presteert Johnny Laporte. En natuurlijk zit daar een verhaal achter. Meerdere zelfs. Bij hem geldt: zwijgen is zilver, spreken is goud. (…) Dat boek is dik, bijna vijfhonderd bladzijden. Het is een gelaagd verhaal met als overkoepelend thema het zwijgen. Dat geldt voor de Indische Nederlanders van wie Laporte een telg is. Het geldt ook voor de maffiose wereld, waar het familieverhaal op uitloopt. De familie leefde in Medan, de hoofdstad van het eiland Sumatra. John werd daar in 1952 geboren. (…) Op zijn zesde verhuisde het gezin naar Nederland. (…) Het gezin was zwaar geteisterd. De oorlog, de jappenkampen, de bersiap (het geweld van revolutionaire jongeren tegen vooral Nederlanders en indo’s) en de politionele acties hadden voor een diep trauma gezorgd. (…) De Indische gezelligheid, met vooral veel muziek en altijd lekker eten, heeft een donkere kant: het totale zwijgen over trauma’s en taboes. (…) De Indisch-Nederlandse familie raakt verzeild in een Italiaans complot waarbij boeven en foute priesters een grote rol spelen. (…)  Maar in de wonderlijke samensmelting tussen autobiografie en roman zit ook veel humor en lichtheid. (…)
Ga voor het hele artikel naar website www.nd.nl en tik zoekwoord in.
Meer
Meer over ‘Zwijgen zweeg gezwegen’
Meer over Johnny Laporte bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een aangename verrassing tussen de usual suspects in thrillerland.» – Rob van Scheers

Over ‘Zwijgen zweeg gezwegen’ van Johnny Laporte in De Volkskrant, 16 december 2023:

In de schaduw van alle boekengeweld van Grote Namen (als Terry Hayes en Robert Galbraith) verscheen er zojuist ook een heuse surprise: ‘Zwijgen zweeg gezwegen’, het debuut van Johnny Laporte, In de muziekwereld staat Johnny Laporte (Medan, Sumatra; 1952) bekend als een indorocker van het eerste uur, de gitarist van de Oscar Benton Blues Band en Barrelhouse. Je verwacht het misschien niet een-twee-drie, maar Johnny Laporte blijkt ook heel aardig te kunnen schrijven. Ik althans werd door de toon en het timbre aangenaam verrast. In zijn als ‘een roman in drie delen’ aangekondigde uitgave volgen we de jonge hoofdpersoon Joachim Broekhuis, die samen met zijn Nederlandse moeder Anna halsoverkop hun rubberplantage in Sumatra heeft moeten verlaten. (…) Moeder, zoon en het kindermeisje Fietje komen uiteindelijk terecht in Wassenaar. Daar (…) worden op pagina 117 drie kisten met hun achtergebleven spullen uit Nederlands-Indië bezorgd. Anna ruikt onraad. En dat kan goed kloppen want in de kisten zitten onder meer een aantal onthoofde wajangpoppen. (…)  Goenagoena. In haar bijgeloof krijgt Anna prompt een visioen van een vrouwelijk skelet in een blauwe jurk en met zwarte lokken dat uit de geopende kist omhoogstijgt. ‘Een krijtwit gezicht, bijna lichtgevend… statig en ernstig, verdrietig tegelijk.’ En dat is nog maar het begin van alle onheil. Zo verschuift het verhaal – dat begon als een familiekroniek – richting een bovennatuurlijke thriller en onderhoudend is het ook. Ik zal niet zeggen dat we nu de nieuwe Louis Couperus hebben ontdekt, maar echo’s van ‘De stille kracht’ zijn hier toch luid en duidelijk hoorbaar. (…) Met zo veel blockbusters in de schappen van de gekende Grote Namen zal ‘Zwijgen zweeg gezwegen’ de Bestseller 60 van de CPNB waarschijnlijk niet halen, maar een lekker obscuur cultproject blijft het.
Lees hier de recensie ‘Met Zwijgen zweeg gezwegen schreef debutant Johnny Laporte een lekkere cultthriller’
Meer over ‘Zwijgen zweeg gezwegen’
Meer over Johnny Laporte bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een Indische familiekroniek die overgaat in een Italiaanse maffiathriller.» – Peter Bruyn

Over ‘Zwijgen zweeg gezwegen’ van Johnny Laporte in Haarlems Dagblad, 15 november 2023:

(…) Johnny Laporte speelt inmiddels een halve eeuw ‘leadguitar’ bij Barrelhouse, misschien wel de beste bluesgroep van Nederland. (…) Daarnaast was hij nauw betrokken bij de comeback van Oscar Benton, de in 2020 overleden Haarlemse blueszanger. (…)  Daarna maakte Laporte tijd voor zijn bijna vijfhonderd bladzijden omvattende literaire debuut ’Zwijgen zweeg gezwegen’: (…) een labyrint aan verhaallijnen en intriges die naarmate het boek vordert steeds fantastischer worden. (…) John, in 1952 geboren in Medan op Sumatra, komt in 1958 met zijn ouders, broers en zus naar Haarlem-Noord, waar hij zijn jeugd doorbrengt. Vader overlijdt na twee jaar. Hij kan niet tegen het Nederlandse klimaat. Voor veel Indische Nederlanders die in de jaren veertig en vijftig naar Holland kwamen geldt dat ze hier een warme ontvangst verwachtten. Maar dat was zelden het geval. Dat gold ook voor mijn ouders. Ze hadden oorlog en geweld in Indië overleefd, waren getraumatiseerd, maar zwegen daarover. Praten over het verleden was taboe. Ze wilden zich zo snel mogelijk aanpassen. (…) Uiteraard spookt ook de ‘goena-goena’, de Indische magie, door het boek. ‘‘Mijn moeder wilde het daar nooit over hebben, maar mijn tante vertelde die verhalen graag. Ik smulde daarvan. Indonesië bestaat uit verhalen…”

Lees hier of hier verder
Meer over ‘Zwijgen zweeg gezwegen’
Meer over Johnny Laporte bij Uitgeverij In de Knipscheer