Frank Ong-Alok – Mijn God mijn God Waarom heb ik u verlaten? Boek + cd

VoorplatMijnGod-75Frank Ong-Alok
Mijn God mijn God Waarom heb ik u verlaten?
Autobiografische levensfacetten. Boek + cd

Suriname / Nederland
gebrocheerd met flappen, 130 blz.
geïllustreerd, deels in kleur, € 25,00
incl. cd 20 tracks, totale speelduur 62:31
presentatie 7 april 2017 Pletterij Haarlem
ISBN 978-90-6265-921-0

Frank Ong-Alok: ‘Grote thema’s in het klein. Dat zou een rode draad kunnen zijn in deze vluchtige doorsnede van mijn bestaan. Ongevraagd emigreerde ik, weliswaar zonder tegenzin, in 1969 met mijn familie vanuit Paramaribo Suriname naar Den Haag Holland.’

In deze persoonlijke notities herinnert hij zich hoe hij als 11-jarig gelovig katholiek jochie porno ontdekte en wat het toen met hem deed. En vraagt hij zich af tot op welke hoogte ‘wij mannen’ schuldig zijn aan het veroorzaken van baarmoederhalskanker bij hen die we zeggen lief te hebben? En waarom miljarden mensen zich lieten en nog steeds laten leiden door verzonnen goden?

Jörgen Raymann in zijn Voorwoord:
‘Frank Ong-Alok is een begenadigd verteller en muzikant. En vertellen over zijn muziek kan hij dus als geen ander. De muziek die hij bij dit boek heeft uitgebracht geeft het beeld van een man op wie ik trots kan zijn.’

De gelijknamige bijgevoegde cd bevat een zestal eigen composities, enkele traditionals en bestaand werk, met eigen arrangementen en teksten, vooor een belangrijk deel in het Sranantongo: muziek uit zijn vroegste muzikale herinneringen. Muziek is voor Frank Ong-Alok de weg de waarheid en het leven. ‘Muziek is in staat je hart en ziel binnen te dringen, daar de nodige schade aan te richten om vervolgens diezelfde open wond op een barmhartige wijze weer te helen.’ Aan de cd werkten o.a. mee Frank Ong-Alok (gitaren, zang), Fleur Tolman (zang), Wytze van der Zweep (percussie), Douwe Laansma (saxofoon), Joep van Rhijn (bugel) en Orlando Milan (bas).

Meer over Frank Ong-Alok op deze site

«Veelzijdige roman van Diana Lebacs.» – Wim Rutgers

Opmaak 1Over ‘Duizend leugens bruidstaart’ van Diana Lebacs in Antilliaans Dagblad, 11 maart 2017:
(…) Caribische romans zijn vaak te karakteriseren als spiegel en perspectief: ze houden de lezers niet alleen een kritische spiegel voor, maar bieden daarnaast ook een ethisch perspectief op een positieve toekomst. (…) ‘Duizend leugens bruidstaart’ kan ook gelezen worden als een verhaal in de traditie van de Caribische ‘novels of childhood’, die de ontwikkelingsgang van een jonge man beschrijven op zijn weg naar volwassenheid en zelfstandigheid. (…) Naar zijn vorm in zowel inhoud als taal en stijl heeft het verhaal met zijn terugblikken en tal van vooruitblikken ook kenmerken van een spannend jongensboek, ook al door de leeftijd van de hoofdpersoon en de afwisselende complicaties waarin deze steeds weer verzeild raakt. Daarmee vult ‘Duizend leugens bruidstaart’ een leemte van de jongvolwassenen-literatuur voor twaalf tot achttienjarigen die tot nu toe schaars is op onze eilanden. (…) Met deze veelzijdige roman heeft Diana Lebacs inhoudelijk een heel ander verhaal geschreven dan in haar publicaties tot nu toe, maar is ze zichzelf tegelijkertijd trouw gebleven door vast te houden aan haar centrale intermenselijke thema, dat je zou kunnen omschrijven als: niet zwijgen maar spreken is goud.
Lees hier en hier de recensie
Meer over ‘Duizend leugens bruidstaart’
Meer over Diana Lebacs op deze site

«Het carnaval van Ricardo Bonifacio.» – Ko van Geemert

Opmaak 1Interview met Chesley Rach over ‘De terugkeer van Ricardo Bonifacio’ in Ñapa Literatuur (Amigoe), 11 maart 2017:
En dan verscheen een paar maanden geleden uit het niets een roman. ‘Ik teken en schilder eigenlijk al veel langer dan dat ik schrijf, maar dat schilderen heb ik lang niet meer gedaan. Het schilderij dat op het omslag van het boek staat, dateert uit 1994. Ik begon rond die tijd met een drietal verhalen over uiteenlopende onderwerpen, maar het verhaal over Ricardo Bonifacio boeide mij het meest. Daar ben ik mee doorgegaan. Het was een figuur die ik bedacht had, een jongen die in een wijk op Curaçao opgroeit en allemaal avonturen beleeft, om mijn kinderen verhaaltjes te vertellen voor het slapen gaan toen ze nog klein waren. Mijn oudste dochter merkte als tiener een keer op dat ze benieuwd was hoe het de kinderen uit de verhalen vergaan was. Toen was het zaadje geplant.’
Lees hier het interview
Meer over ‘De terugkeer van Ricardo Bonifacio’

«Intense leeservaring.» – André Oyen

voorplatwarburg75Over ‘Het dilemma van Otto Warburg’ van Eric de Brabander op Ansiel, 21 maart 2017:
De figuur Otto Warburg speelt eigenlijk een sleutelrol in dit boek. (…) Hij probeert uit te zoeken welke rol suiker, volgens hem het meest achterbakse gif dat een mens tot zich kon nemen, speelt in kankerbestrijding. Heel lang na WO II vragen wetenschappers zich af welke rol het onderzoek en zijn resultaten heeft gespeeld in de medische experimenten van de nazi’s. Ook maken velen de bedenking waarom Otto Warburg de oorlog heeft kunnen overleven.
Lees hier en hier de recensie
Meer over ‘Het dilemma van Otto Warburg’
Meer over Eric de Brabander op deze site

«De openhartige vlotte schrijfstijl nodigt uit tot lezen.» – C.H. Gajadin

VoorplatSchaduwvrouw_Opmaak 1.qxdOver ‘Schaduwvrouw’ van Margarita Molina voor NBD Biblion, 12 maart 2017:
Honger naar fysieke liefde die zonder schroom wordt beschreven, valt op in deze biografische debuutroman. De jaren zestig waarin alles kon en mocht, komen uitvoerig in beeld. De hoofdpersoon heeft buiten haar huwelijk om diverse verhoudingen. Een van haar geliefden vertrekt naar de Antillen. Wanneer ze hem opzoekt, leert ze daar een man kennen, voor wie ze een alles verterende liefde opvat. Deze man, Roy, documenteert de lokale cultuur en zij mag mee op zijn tochten naar allerlei uithoeken van het eiland. Terug in Nederland combineert zij een drukke baan met de opvoeding van haar kind. Ze blijft brieven en gedichten ontvangen uit de Antillen. Haar verlangen naar verre onbekende oorden kan ze realiseren wanneer ze een gepensioneerde politieman leert kennen. Na veel gereis gaan beiden samenwonen op het eiland. De openhartige vlotte schrijfstijl nodigt uit tot lezen.
Meer over ‘Schaduwvrouw’

«Het late debuut van Chesley Rach.» – Ko van Geemert

Opmaak 1Interview met Chesley Rach over ‘De terugkeer van Ricardo Bonifacio’ in De Ware Tijd, zaterdag 4 maart / zondag 5 maart 2017:
Chesley Rach woont al weer zo’n dertig jaar in Nederland, maar is geboren en getogen op Curaçao. Zijn moeder kwam uit Trinidad, zijn vader uit Suriname. Onlangs publiceerde hij een roman, zijn eerste: ‘De terugkeer van Ricardo Bonifacio’. Een ontmoeting met deze 64 jaar jonge debutant. (…) Hij heeft goede herinneringen aan Suriname, ondanks dat hij er bijna 35 jaar geen voet aan de grond meer heeft gezet. Rach: ‘De laatste keer dat ik er was, was in 1983. Als kind en tiener kwam ik er vaak, ik heb daar leuke herinneringen aan, vooral aan mijn opa en oma. (…) En de huilende mannen in 1983 op het terras bij de buren die spraken over de militaire dictatuur.’ (…)
Lees hier het artikel
Meer over ‘De terugkeer van Ricardo Bonifacio’

«Vlotte soms sprookjesachtige roman.» – André Oyen

Opmaak 1Over ‘Duizend leugens bruidstaart’ van Diana Lebacs op Ansiel, 9 maart 2017:
‘Sinds zijn reis over de grens had hij – tot zijn verbazing – gezien dat mensen met een blanke of lichte huid net zo arm, werkloos en hulpbehoevend konden zijn als zijn eigen mensen. Ook zij maakten wc’s schoon, zwoegden voor een mager loontje in restaurants, op treinstations en bij de vuilophaaldienst. Ook zij leefden soms tegen wil en dank van een uitkering.’ (…) Diana Lebacs confronteert in ‘Duizend leugens bruidstaart’ de lezer met een denkbeeldige wereld, die naarmate de pagina’s vorderen echter ook een heel herkenbare wereld wordt. (…) Het is een coming of ageverhaal over een jonge illegale immigrant en ook tegelijkertijd het verhaal van zijn moeder. (…) Dat resulteert in een vlotte soms sprookjesachtige roman. (…)
Lees hier en hier de recensie
Meer over ‘Duizend leugens bruidstaart’
Meer over Diana Lebacs op deze site

«Een bijzonder spannend boek.» – C.H. Gajadin

Opmaak 1Over ‘De terugkeer van Ricardo Bonifacio’ van Chesley Rach voor NBD Biblion, 6 maart 2017:
In het leven van hoogleraar Ricardo gaat er veel mis. Zijn huwelijk strandt, een nieuwe relatie verloopt moeizaam. Terugkeren naar Curaçao waar hij geboren is, bleef hij altijd uitstellen. Wanneer hij gevraagd wordt om als adviseur mee te gaan voor filmopnames over het carnaval, komt hij voor het eerst weer ‘thuis’. Dan openbaren zich verdrongen jeugdtrauma’s waar hij zich geen raad mee weet. De betovering van een occulte zaak speelt mede een rol. Schuldgevoel, vervreemding en de zoektocht naar zichzelf levert een bijzonder spannend boek op. De directe schrijfstijl van Rach (1952) met veel oog voor details zorgt voor een bijzondere kennismaking met het eiland in de zon.
Meer over ‘De terugkeer van Ricardo Bonifacio’

«Roman als eerbetoon aan een groot dichter.» – Fred de Haas (2)

VoorplatSchaduwvrouw_Opmaak 1.qxdOver ‘Schaduwvrouw’ van Margarita Molina in Antilliaans Dagblad, 2 maart 2017:
De auteur heeft het verstandig geacht haar ware naam voorlopig schuil te laten gaan achter een welluidend pseudoniem: Margarita Molina (MM). Haar minnaar is ‘Roy’, waarvan de activiteiten zo duidelijk beschreven worden dat het voor elke volwassen Curaçaoënaar een fluitje van een cent is om te raden wie met ‘Roy’ wordt bedoeld. Roy’ is niemand minder dan de bekende Curaçaose kunstenaar EJ. (…). Zelf zouden MM en haar latere – Nederlandse – partner Sven volledig worden geaccepteerd door de bevolking van het eiland, waar zij zich metterwoon hadden gevestigd. Zij en Sven zouden al snel samen met de ‘landskinderen’ dansen op de inheemse, Caraïbische ritmes. Sven danste en trommelde niet alleen in een lokale band, maar bouwde zelfs inheemse muziekinstrumenten volgens de maten die hij had gevonden in een geschrift van EJ. De zoon van MM bespeelt virtuoos de metalen wiri en is een graag geziene begeleider op feesten die werden opgeluisterd door het Ca’i-orgel. De Schaduwvrouw en haar gezin hoorden bij het eiland en hadden, volgens de mensen daar, een ‘zwarte ziel’. Een onzichtbare scheidslijn zou, jammer genoeg, toch voelbaar blijven. Ze waren nu eenmaal blank. (…) Het eiland brengt hen vreugde. Dans, muziek. Acceptatie en waardering van de kant van de Curaçaose bevolking. De tijd verstrijkt. Sven zal eerder heengaan. Sluit in Nederland zijn ogen. Op Curaçao brengt de kunstenaar in zijn moedertaal een dichterlijk eerbetoon aan de verdwenen man die zo voortreffelijk muziek kon maken met de plaatselijke muzikanten. (…)
Lees hier of hier de recensie
Meer over ‘Schaduwvrouw’

«Zouden de gedichten in het boek van een bekende Curaçaose dichter zijn?» – Linda van Eekeres

VoorplatSchaduwvrouw_Opmaak 1.qxdOver ‘Schaduwvrouw’ van Margarita Molina in Ñapa Literatuur, 25 februari 2017:
(…) Zouden de gedichten die in het boek staan werkelijk van de hand van een bekende Curaçaose dichter zijn? Tot nu toe onbekend gebleven liefdesgedichten? Liefdesgedichten aan een baisait, een schaduwvrouw! (…) Het is na de Tweede Wereldoorlog, we hebben het dus over eind jaren veertig, begin jaren vijftig wanneer Ma als journalist bij een krant in Amsterdam werkt. Toch een tijd van huisje-boompje-beestje, toen in Nederland bij bedrijven een vrouw werd ontslagen zodra zij ging trouwen en een vrouw niet zelfstandig een bankrekening mocht openen. Maar Ma is een vrijgevochten vrouw die kostwinner is en er bij de krant een minnaar op nahoudt. (…) Via deze minnaar brengt ze een bezoek aan het eiland Curaçao waar ze de bekende dichter Roy ontmoet waarmee ze een langdurige affaire krijgt. (…) Met Roy blijft ze tot zijn dood verbonden. (…)
Lees hier het ‘verslag van een zoektocht’
Meer over ‘Schaduwvrouw’