«‘Verkiezingsdans’ is hard maar is ook met het hart geschreven.» – Ezra de Haan

VoorplatVerkiezingsdans75KleinOver ‘Verkiezingsdans’ van Joseph Hart op Literatuurplein.nl, 14 oktober 2013:
Een spannende ‘pageturner’ die, voor iedereen die iets met Curaçao heeft, werkelijk onweerstaanbaar is. … We maken kennis met een eiland waar corrupte politici, georganiseerde misdaad maar ook persoonlijke opoffering en liefde een belangrijke rol spelen. Joseph Hart toont ons zijn visie op Curaçao en maakt dat tot een ervaring die we niet snel zullen vergeten. … Het boek mag dan politiek geëngageerd zijn, het is bovenal een mooie, spannende roman waarin de auteur alle registers van het muziekstuk dat Curaçao heet, weet te bespelen.

Lees hier de recensie

Meer over ‘Verkiezingsdans’

«Het is te hopen dat lezers zich niet door de prozaïsche titel op het verkeerde been laten zetten, want dan missen ze iets bijzonders.» – Brede Kristensen

VoorplatSupermarktKlein72Over ‘De supermarkt van Vieira’ van Eric de Brabander in Amigoe / Ñapa, 5 oktober 2013:
Verrassend is de nieuwste roman van Eric de Brabander. Hoofdpersoon is João Vieira, zoon van een Portugees uit Madeira die zich niet kon neerleggen bij de dictatuur van Salazar. Als gevolg van zijn verzet werd hij ooit door een stelletje veiligheidsagenten van Salazars geheime dienst doodgeknuppeld. João draagt die herinnering met zich mee. Het portret dat De Brabander van hem schildert is overtuigend en, naarmate de roman vordert, aangrijpend. (…) Terwijl zijn lichaam het laat afweten, krijgt João’s geest vleugels als van een vleermuis en vliegt terug in de tijd, naar Curaçao, Angola en Madeira. Dit langzame lichamelijke vertrek uit de wereld wordt door De Brabander zo levendig opgeroepen dat het bijna voelbaar is. (…) Het is te hopen dat dit boek niet alleen hier, maar ook in Nederland, België en niet te vergeten Portugal zijn weg vindt. ‘De supermarkt van Vieira’ (zorg dat de titel niet in je hoofd blijft doorgonzen) is prachtig uitgegeven met een schitterende foto van de Santa Maria op de voorkaft.

Lees hier de recensie

Meer over ‘De supermarkt van Vieira’

Meer over Eric de Brabander

«Bij vlagen is ze meesterlijk.» – Brede Kristensen

VoorplatRodeAppel75dpiKleinOver ‘De rode appel’ van Giselle Ecury in Amigoe/Ñapa, 5 oktober 2013:
Deze lange, ruim 400 pagina’s tellende roman, is soepel en boeiend geschreven. Haar zinnen zijn stuk voor stuk kernachtig. (…) De beschrijving van het stuklopen van haar relatie met haar echtgenoot Eric, die er een nevenrelatie met kind op na blijkt te houden, is simpelweg subliem. Alsof ze recht uit haar hart schrijft. Dergelijke passages zijn verwant aan ‘Voyage in the Dark’ (1934) van Jean Rhys, over een jonge vrouw die in Dominica is geboren en getogen en zich in Engeland compleet in de nesten werkt.

Lees hier de recensie

Meer over ‘De rode appel’

Meer over Giselle Ecury

«Voor wie zich wil voorbereiden op een verblijf in Aruba en die wil weten hoe het leven daar is.» – Brede Kristensen

Over ‘Onder de Watapana’ van Jacques Thönissen in ‘Amigoe/Ñapa’, 5 oktober 2013:

Vanuit literair standpunt bekeken is 2013 mondiaal een superjaar. Althans in kwalitatief opzicht. Dat geldt ook voor het Caribische gebied en de Benedenwindse eilanden. De verhalen geven een beeld van Aruba en de Arubanen. Thönissen schrijft gemakkelijk en onderhoudend. Het boek eindigt met een grappig nanzi-verhaal, het beste in de bundel.

Lees hier de recensie

Meer over ‘Onder de watapana’

«Grensverleggende verhalen uit het Caribisch gebied.» – Cilla Geurtsen

De laatste paradeOver de nominatie van ‘De laatste parade’ van Ruth San A Jong voor De Inktaap 2014 op Literair weblog Tzum, 21 september 2013:
Waar sommige Vlaamse en Nederlandse werken vast en zeker behoorlijk vervreemdend hebben moeten zijn voor Caribische scholieren, gaan nu ook de Nederlandse en Vlaamse leerlingen dat ervaren, want anders dan anders is de verhalenbundel De laatste parade zeker. (…) ‘De laatste parade’ is vanuit die invalshoek een uitstekende keuze voor dit project. Het boek zal veel leerlingen een kijkje geven in een wereld waar ze geen weet van hebben. (…) Qua stijl zal het zeer vlot geschreven boek geen moeilijkheden opleveren voor de bovenbouwers van havo en vwo en de Surinaamse zinsneden zijn niet te overheersend om het begrip van de tekst in de weg te staan, maar qua thematiek staat dit boek ongetwijfeld soms ver van leerlingen af. En misschien moet men ook wel wennen aan de directheid van sommige passages.
Lees hier het artikel
Meer over ‘De laatste parade’ van Ruth San A Jong
Meer over De Inktaap

«Een uitermate sympathiek en geslaagd debuut.» – Eric de Brabander

VoorplatDrijfzand1KleinOver ‘Bouwen op drijfzand’ van Ronny Lobo in Antilliaans Dagblad, 14 september 2013:
Ronny Lobo studeerde bouwkunde in Nederland en keerde terug naar Curaçao, waar hij architect werd met een speciaal oog voor klimatologische omstandigheden. De ingrediënten die nodig zijn voor de onvermijdelijke botsingen tussen architect en opdrachtgevers worden in ‘Bouwen op drijfzand’ subtiel ingevoerd door de auteur, die net als Kenzo behalve bouwkundige ook een bevlogen en kunstzinnig architect is. (…) Lobo weet zijn roman met verrassende wendingen te doorweven en deze af te wisselen met wat filosofische beschouwingen over tropische architectuur, over de relatie tussen bouwkunst en natuur, en over de noodzaak respectvol met deze natuur om te gaan.

Lees hier de recensie

Meer over Ronny Lobo

«Zorgvuldig wikkend en wegend zoekt ze naar woorden en synoniemen, naar metaforen die de gevoelswereld versterken.» – Eric de Brabander

VoorplatRodeAppel75dpiKleinOver ‘De rode appel’ van Giselle Ecury in Antilliaans Dagblad, 14 september 2013:
Giselle Ecury is een taalkunstenaar. Zorgvuldig wikkend en wegend zoekt ze naar woorden en synoniemen, naar metaforen die de gevoelswereld versterken, en naar zinsconstructies totdat de bladzijden gewoon ‘kloppen’. Een vrouwelijk boek? Doen vrouwen dat meer dan mannen? Ik vroeg me dat af. En liep langs mijn boekenkast, hield mijn hoofd schuin en liet mijn ogen over de titels en auteurs glijden. Ik vond wat ik zocht: de Hongaarse schrijver Sándor Márai. Tussen de twee wereldoorlogen schreef hij zijn meesterwerken, die pas in de jaren negentig van de vorige eeuw vertaald werden en wereldbekendheid kregen, met name Gloed en De erfenis van Eszter. Dezelfde broeierigheid, dezelfde traag stromende taal. En dan… de muziek die van tijd tot tijd uit de bladzijden opstijgt. De brutaal romantische zomerhitjes van Julien Clerc. Of Melanie, met Beautiful People. Ik was terug in de tijd waar Giselle Ecury dat zo bedacht had.

Lees hier de recensie

Meer over De rode appel

«Het ‘wij-gevoel’ ís er op Curaçao.» – Joseph Hart

VoorplatVerkiezingsdans75KleinJoseph (Jopi) Hart in interview over ‘Verkiezingsdans’ op Baat013.nl, 11 september 2013:
Jopi Hart werkte aan het begin van zijn carrière als leraar Engels in Tilburg. Toch bleef Hart destijds niet in Tilburg. “Curaçao trok heel hard. Ik ben een nationalist, begaan met mijn eiland, en met de wijk Otrobanda.” Zijn nieuwe boek ‘Verkiezingsdans’ speelt zich dan ook helemaal af op Curaçao. (…) “Hoofdpersoon Matthew Bartels is een idealist, heeft een visie en draagt die uit. Hij komt in de politiek en kan dan zijn idealen verwezenlijken. Het is moeilijk, want ook hij wordt geconfronteerd met corruptie. Maar het is mogelijk.” (…) “Heb je wel eens Oud & Nieuw gevierd op de Emmabrug, de pontjesbrug op Curaçao? Daar heerst dan een saamhorigheid om u tegen te zeggen. Het ‘wij-gevoel’ ís er op Curaçao. Maar je hebt een Matthew nodig om het eruit te trekken. En het moet eerst slechter worden voordat het beter wordt. Echt, het wordt beter!”

Lees hier het interview

Meer over Joseph Hart

Nederlandse presentatie van ‘Bouwen op drijfzand’ op YouTube

VoorplatDrijfzand1KleinVideo van Ivar Hiwat en Frank Sardjoe met fragmenten uit de Antilliaanse boekpresentatie op 8 september 2013 in Podium Mozaïek rond de nieuwe boeken van Joseph Hart en Ronny Lobo uit Curaçao, Jacques Thönissen uit Aruba en Giselle Ecury, muzikaal omlijst door Izaline Calister.

Kijk

Meer over Bouwen op drijfzand

«De tekst is belangwekkend omdat er zo weinig over de Tula-opstand is geschreven. Vooral de psychologische nuances in het slaaf/meester-verhaal worden getoond.» – Michiel van Kempen

VoorplatSlaaf75Over ‘Slaaf en meester – Katibu di shon’ van Carel de Haseth voor NBD/Biblion, 04-09-2013:
Op 17 augustus 1795 vond op Curaçao een grote slavenopstand plaats onder leiding van de inmiddels legendarische Tula en Karpata. In die tijd speelt deze korte roman, die wordt verteld vanaf het moment dat de slaaf Louis wacht op zijn berechting in het fort in Willemstad. Hij en zijn meester Wilmoe vertellen om beurten hun versie van de gebeurtenissen. Zij zijn exact even oud, hebben hun jeugd samen doorgebracht en hebben beiden gedongen naar de gunsten van de mooie Anita. Wilmoe wint dankzij zijn overwicht als meester, maar verkracht het meisje toch. De tekst is belangwekkend omdat er zo weinig over de Tula-opstand is geschreven. Vooral de psychologische nuances in het slaaf/meester-verhaal worden getoond: zowel slaaf als meester kennen goede en slechte trekken. Beiden kennen woede, onredelijkheid en trots. Uiteindelijk biedt de meester, bewogen door het lot van de slaaf die hij zelf zo gruwelijk behandelde, hem een mes om zelfmoord te plegen en zo de galg te ontlopen. De meester blijft in wroeging achter, moederziel alleen, want zijn vrouw Anita en kind sterven. In deze herdruk is nu ook (op de linkerbladzijden) de tekst in het Papiaments opgenomen.

Meer over Katibu di shon