De pers over ‘Een zoetwaterlied’ (2000) van Saya Yasmine Amores (Cándani)

CándaniDe 35 kortere en langere gedichten vormen samen een cyclus van het leven van de immigrant, de contractant, in het district Nickerie in Suriname, het district van de ‘rijstesmart’.

«Begonnen met schrijven in het Sarnámi geeft Cándani (Saya Yasmine Amores) nu in het Nederlands een stem aan het levensgevoel van de Hindoestanen in ons land en in Suriname. Zij spreekt van de mens en de aarde op een manier die nieuw is in de Nederlandse poëzie.» – Koos van den Kerkhof, Tijdschrift Jonas

Noot van auteur: Ik begon met schrijven in de Nederlandse taal en ik had een manuscript vol gedichten in de Nederlandse taal ‘Gisteren ging je langs’, voor ik met Sarnámi begon. Maar mijn Sarnámi-dichtbundel werd als eerst uitgegeven.

«De toon van de gedichten is verhalend, het simpele waarnaar wordt terugverlangd is raadselachtig. Het is Cándani (Saya Yasmine Amores) gelukt om een bundel met grote samenhang te schrijven.» – C.H. Gajadin, NBD / Biblion

«Haar pregnante beelden en taalreflecties zijn uniek. Vooral met de onuitputtelijke stroom intuïtieve beelden lonkt Cándani (Saya Yasmine Amores) naar een plaats in de eregalerij van onze literatuur.» – De Ware Tijd

«Een nieuwe geboorte. Je bent nu uitgestegen tot op eenzame hoogte. Voorwaar een achtenswaardige presentatie!» – Shrinivási

Meer over ‘Oude onbekenden’
Meer over Cándani bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Saya Yasmine Amores bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Prachtig hoe vorm en inhoud een eenheid vormen.» – Els Moor

VoorplatNjaiInem75Over ‘Njai Inem’ van Barney Agerbeek in De Ware Tijd Literair, 18 april 2015:
Een roman over contractarbeiders in Nederlands-Indië die de historische realiteit vanuit alle partijen weergeeft. (…) Een ‘njai’ was in de koloniale plantagetijd in Nederlands-Indië een inheemse vrouw die gedwongen werd samen te leven met een Nederlandse man, haar ‘toean’ (meester). (…) Het bijzondere van de roman is dat het leven van de inheemse arbeiders op de plantages niet vanuit de Nederlandse kolonialen beschreven wordt, maar vooral vanuit het perspectief van de inheemse contractarbeiders zelf. De thematiek, hoe onmenselijk de inheemse contractarbeiders vaak behandeld werden op plantages van rijke Hollanders, is er een waarover Hollanders niet graag schrijven en al helemaal niet vanuit het perspectief van de ‘slachtoffers’! Hier gebeurt dat wel. (…) Maar aan ieder goed verhaal zitten altijd menselijke en onmenselijke kanten en zo is het ook met deze roman. De ‘toean’ met wie Inem het bed moet delen, al wil ze dat absoluut niet, heeft ook zijn goede kanten, kan heel menselijk zijn. (…) Prachtig hoe in deze korte roman vorm en inhoud een eenheid vormen. Agerbeek schrijft beeldend. Het boek leest prettig. De mensen hun ervaringen beleven we mee en het tropische landschap, dat prachtig is, wordt zo beschreven dat we het voor ons zien.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Njai Inem’