«Confronterende roman over sociaal aanzien, corruptie en het betalen van een hoge morele prijs.» – André Oyen

VoorplatBouwval-75Over ‘De bouwval’ van Ronny Lobo op Lezers tippen lezers, 1 augustus 2020:
(…) De op het eerste gezicht zo degelijke Willem kan ook niet weerstaan aan macht en geld. Net als vele mensen in koloniale gebieden wordt er ook door Willem in Curaçao gefraudeerd dat het een lieve lust is. (…) Willem heerst als een katholieke potentaat in zijn gezin, maar houdt er voor zichzelf nauwelijks christelijke waarden op na. Zijn vrouw volgt geheel in het kader van de tijdsgeest de wensen en grillen van haar man, zonder zich al te veel vragen te stellen maar waarvoor ze later wel duur zal moeten betalen. ‘De bouwval’ is een heel confronterende roman over sociaal aanzien, corruptie en het betalen van een hoge morele prijs voor geestelijk bouwen of drijfzand.
Lees hier de recensie
Meer over ‘De bouwval’
Meer over Ronny Lobo bij Uitgeverij In de Knipscheer

Ronny Lobo – De bouwval. Roman

VoorplatBouwval-75Ronny Lobo
De bouwval

roman
Nederland, Curaçao
gebrocheerd met flappen,
302 blz., € 22,00
Eerste uitgave 2020
ISBN 978-90-6265-793-3

De bouwval is een bewogen familiegeschiedenis over sociale stijging, over het overschrijden van grenzen, het betalen van een morele prijs, over illusies en ontgoocheling. Is iemand – een naaste, een vader – wel degene voor wie je hem je leven lang gehouden hebt? De roman biedt een duizelingwekkende confrontatie met het gekoesterde beeld van de vader met de werkelijkheid. Wanneer deze twee niet overeenkomen, botst het, en kan een wereld in duigen vallen.

Willem de Wilde groeit op in een arbeidersgezin in de Amsterdamse Jordaan. Zonder al te veel diploma’s werkt hij zich op tot een succesvolle aannemer op Curaçao. Samen met zijn timide vrouw Monique, een rijke juweliersdochter, en hun drie kinderen vormt hij het voorbeeldige gezin waar de hele maatschappij naar opkijkt. Willem is het boegbeeld van het bedrijfsleven en een trouwe kerkganger. Peperdure projecten worden echter met gemeenschapsgeld betaald, gefaciliteerd door de beheerder van de Nederlandse ontwikkelingshulp. Mariska Schotman, de charismatische premier van het nieuwe land Curaçao tekent voor zo’n lucratief project. Haar opponent Wilfrido vormt een stoorelement. Zijn onvermoeibare strijd tegen onrecht wordt op mysterieuze wijze in de kiem gesmoord. Willems lievelingszoon Theo geeft de start van een briljante carrière in Nederland op om Mariska’s project uit het slop te trekken.

Ronny Lobo, geboren op Curaçao uit Surinaamse ouders, is architect. In 1992 ontving hij de Cola Debrotprijs voor Architectuur, de hoogste culturele onderscheiding op Curaçao. Daarnaast is hij romanschrijver. Hij debuteerde in 2013 opvallend met Bouwen op drijfzand dat moest worden herdrukt. In 2015 kwam zijn tweede roman uit, Tirami sù, een zelfstandig te lezen vervolg op zijn debuutroman. Ook zijn derde roman De bouwval heeft de wereld van de architectuur op Curaçao als decor.
Meer over ‘Bouwen op drijfzand’
Meer over ‘Tirami sù’

«De echte Alfredo overleed voor de publicatie van ‘Woestijnzand’.» – Elodie Heloise

Alfredo75Over Alfredo uit Bitterzoet in ‘Woestijnzand’ van Elodie Heloise, 29 april 2020:
Olieverfschilderij van Arthur Oster. De man op het werk stond model voor ‘Alfredo’ in het korte verhaal ‘Bitterzoet’ uit mijn verhalenbundel ‘Woestijnzand’. De echte Alfredo overleed voor de publicatie en ik had veel met hem gesproken maar helaas nooit een foto van hem gemaakt. Arthur Oster echter had ‘Alfredo’ ook al ontdekt en zijn portret geschilderd. Dit schilderij kreeg ik van hem cadeau. Ik koester het aan mijn hart, net als mijn herinneringen aan Alfredo. Voor de liefhebber hieronder een fragment van het verhaal: “Alfredo masseert zijn stramme benen en kijkt de Penstraat in. Ze ligt er onschuldig bij deze ochtend. Zo ’s morgens, in de bedrijvigheid van het gewone leven, is de Penstraat bijna een straat als zovele. Hij weet wel beter. Vroeger ja, vroeger toen de boulevard langs de zee nog het pronkstuk van de stad was. Waar de erfgenamen van oude gegoede families een buitenhuis hadden. Waar advocaten, doktoren, rechters en rijke zakenlieden het glas met elkaar hieven op cocktailparty’s terwijl hun dames vanachter hun waaiers fluisterend de laatste nieuwtjes doornamen. In de Penstraat werd op zondagmiddag geflaneerd. De heren in een witlinnen pak, het hoofd bedekt met een panamahoed en aan hun arm hun vrouwen gekleed volgens de laatste mode, voor zover bekend, aangepast aan het tropenklimaat met kleurige parasols, handschoentjes en hoeden. Het was toch nog niet zo lang geleden dat hij als kleine jongen zo’n zondagsstoet voorbij zag trekken. In die tijd kon er gesproken worden van allure, stijl en beschaving… .”
Bron
Meer over ‘Woestijnzand’

«Hoog tijd om het Statuut af te schaffen.» – Aart G. Broek

aart g. broekAart G. Broek met Eilanden als bedelende horigen van Nederland in Antilliaans Dagblad, 17 april 2020:
Nederland wist Suriname in 1975 tot onafhankelijkheid te bewegen. De Antilliaanse eilanden bedankten keer op keer voor die opgelegde vrijheid. Zij hebben daartoe het volste recht en kunnen niet tegen hun wil uit het Koninkrijk worden gezet. Vanaf 1990 veranderde het Nederlandse beleid. De verhoudingen zijn uitgesproken koloniaal gebleven. Hoog tijd voor de eilandbewoners om te kiezen. Het Koninkrijk: blijven we erin of stappen we eruit?
Lees verder op Columns+
Of klik hier
Meer over Aart G. Broek bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Prachtig boek voor geïnteresseerden in de Caribische cultuur.» – Walter Palm

VoorplatEnigma-75Over ‘Caribisch Enigma’ van Brede Kristensen voor NBD/Biblion, 20 januari 2020:
Rode draad in het ‘Caribisch enigma’ van de socioloog en politicoloog Brede Kristensen is dat een dominante cultuur ontbreekt in de hyper-etnische Caribische samenleving die onder meer indiaanse, Europese, Afrikaanse, joodse en Indiase wortels heeft. In 21 korte hoofdstukken en enkele intermezzo’s komen drie gebieden aan de orde: aankomst, identiteit en realiteit. Idealistische dromen van nieuwkomers spatten uiteen op de klippen van de ondoorgrondelijke Caribische realiteit. De moeizame worsteling met de identiteit wordt geïllustreerd met ‘Het eind van de kaart’ van de kosmopolitische Albert Helman die diep in het oerwoud erkenning krijgt van zijn indiaanse wortels. Het magisch-realistisch karakter van de Caribische werkelijkheid illustreert hij met de roman ‘Bewolkt bestaan’ van Cola Debrot. ‘Caribisch enigma’ is een prachtig boek dat geïnteresseerden in de Caribische cultuur met zeer veel genoegen zullen lezen. Met een handig register op persoonsnamen. Zeer aan te bevelen.
Meer over Caribisch Enigma’ bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Brede Kristensen op bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Geweldig om te lezen» – Theo Veldhuis

Opmaak 1Over ‘Het geheime wapen’ van Janny de Heer op Caraïbisch Uitzicht, 24 maart 2020:
Sinds mijn reis naar Curaçao en Suriname (2016) ben ik geïnteresseerd in boeken over deze twee landen. Als leraar geschiedenis, aardrijkskunde en economie gaat mijn belangstelling vooral uit naar het verleden, landschappen en impact van de politiek op de ontwikkeling van het land. Zo kwam ik ooit uit op de boeken van Janny de Heer. Het bracht mij zelfs toe om haar op te zoeken. Haar boeken geven mij de koppeling tussen Curaçao/ Suriname – Nederland. Haar laatste boek ‘Het geheime wapen’ bracht een nieuwe koppeling erbij: Indië. Geweldig om te lezen. Het bracht mij er toe om op mijn Facebooksite het onderstaande te plaatsen. Daarna de Suriname-tentoonstelling in Amsterdam bezocht. Natuurlijk naar de boekentafel gekeken, maar helaas geen boek van Janny de Heer. Dan maar op deze plaats mijn waardering.
Lees hier verder
Meer over ‘Het geheime wapen’
Meer over Janny de Heer bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Mystiek-realisme in imposante constructies.» – Brede Kristensen

VoorplatGrenstekens-75Over ‘Grenstekens’ van Scott Rollins in Ñapa (Amigoe Curaçao), 1 februari 2020:
(…) Rollins, afkomstig uit New York, studeerde Nederlands en kwam zodoende als student naar Nederland. Met zijn Curaçaose vrouw komt hij ook regelmatig naar Curaçao. Zijn poëzie getuigt daarvan. En getuigt van nog veel meer. (…) Poëzie waarover we als lezer moeten nadenken, waarvan de strekking pas langzamerhand tot ons doordringt. Ik heb de bundel twee keer doorgelezen en sommige gedichten vaker. Het laatste gedicht ‘Landschap van verlangen’ sprong er bij me uit: schitterend. (…) Welk gedicht fascineert mij het meest? (…) ‘Ici repose Celestine August’ (hier rust Celestine August). (…) Het gedicht ontroerde me zeer, het contrast tussen het aardse verval dat zo verschrikkelijk helder ons bestaan verbeeldt en aan de andere zijde de hemelse bestemming van deze onbekende vrouw Celestina August. (…) Wat een onvergetelijk gedicht. Wat een voorbeeld van mystiek-realisme. Voor mij kon de bundel niet meer kapot. (…) Scott Rollins kijkt en prikt graag door onze dagelijkse maniertjes en pleziertjes heen. Ontnuchterend geeft hij ons als lezers heel wat te denken. (…) Scott Rollins is geen dichter van gevoelens. Eerder een dichter van gezichten en gedachten die gevoelens oproepen. Tenminste, als de lezer zich de moeite getroost om ‘door te denken’ wanneer de dichter zich lijkt in te houden. (…). Maar dat betekent geenszins dat de gedichten niet ‘af’ zouden zijn. Dat zijn ze juist in hoge mate. Het zijn vaak zelfs imposante constructies, waarbinnen de lezer kan ronddwalen. (…)
De ‘Amigoe’ heeft liever niet dat we de gehele recensie via internet openbaar maken. Belangstellenden buiten Curaçao kunnen evenwel de recensie opvragen bij de uitgever indeknipscheer@planet.nl
Meer over ‘Grenstekens’
Meer over Scott Rollins bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een dagelijkse inspiratie zijn voor elke taalliefhebber.» – Jenneke van der Wal

Opmaak 1Over ‘Geef me je taal. Dat ik je beter versta’ van Hilda de Windt Ayoubi op Stemmen van Afrika in Cariben, 3 februari 2020:
Taaldocente Hilda de Windt Ayoubi heeft een bijzondere interesse voor ‘minderheidstalen’. Ze zet zich onder andere in voor het Papiamentu en bepleitte het gebruik van die taal als instructietaal voor het basisonderwijs op de benedenwindse eilanden. In haar moedertaal Papiamentu schreef ze talrijke gedichten met de taal als onderwerp. Die gedichten zijn nu uitgebracht in een bundel. (…) In het deel ‘Taal staat nooit stil’ staan (…) gedichten over taal die iedere linguïst zullen aanspreken. (…) Het deel ‘Wond en balsem’ bevat gedichten die te maken hebben met het leven van nog een voorvechter van het Papiamentu: Frank Martinus Arion. Andere verzen in dit deel gaan over Pieter Muysken die veel werk verrichte om in Zuid-Amerika minderheidstalen vast te leggen. (…) In het laatste deel van de bundel, ‘Papiamentu voor altijd’, zijn de oorspronkelijke gedichten gezet naast een Nederlandse versie. (…) In veel van de gedichten spreekt een diepgewortelde liefde voor de moedertaal. (…) ‘Geef me je taal’ kan een dagelijkse inspiratie zijn voor elke taalliefhebber. (…) Ik las het boek met regelmatig een grote glimlach om de lippen.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Geef me je taal’

Presentatie ‘Geef me je taal. Dat ik je beter versta’.

Opmaak 1Over presentatie ‘Geef me je taal. Dat ik je beter versta’ van Hilda de Windt Ayoubi in Amigoe, 25 januari 2020:
(…) Bij de presentatie (in Nationale bibliotheek Curaçao) waren er lezingen van verschillende experts op het gebied van taal. Daarnaast werd de avond opgeluisterd door verschillende optredens en een interview [door Diana Lebacs en Laura Quast] met de schrijfster. Tijdens dit interview legde De Windt Ayoubi uit dat zij met dit boek de waarde van elke moedertaal voor de linguïstische erfenis van de hele wereld wilde belichten. Ook wilde ze aantonen dat een moedertaal in de eerste jaren van het onderwijs geen gevaar oplevert voor de ontwikkeling van het kind, maar juist een goede basis vormt voor de taalontwikkeling. (…)
Lees hier verder
Meer over ‘Geef me je taal’

«Een loflied op de taal van de Antillen.» – Hans Franse

Opmaak 1Over ‘Geef me je taal. Dat ik je beter versta’ van Hilda de Windt Ayoubi op MeanderMagazine, 29 januari 2020:
De lijvige bundel van Hilda de Windt Ayoubi (1951), die als kind van Libanese ouders opgroeide op Curaçao, is veel meer dan een gedichtenbundel: het is een essay, maar ook een pamflet. Het is een eerbetoon aan Curaçaos schrijver Frank Martinus Arion. (…) en een waardige bijna indrukwekkende ode aan Pieter Muysken die zoveel deed voor de conservering en de beschrijving van Indiaanse minderheidstalen. (…) Zij ontdekte de kracht, de emotionele en pedagogische waarde van de moedertaal/minderheidstaal als lerares én in haar gezin. (…) De Windt Ayoubi raakte via haar liefde voor taal in het algemeen steeds meer in de ban van de minderheidstalen, ze zag hoe belangrijk de waarde ervan was voor de persoonlijke ontwikkeling van de sprekers. In feite zingt ze in een deel van de poëzie een loflied op de taal van de Antillen, die haar in haar jeugd werd afgeraden als middel voor intellectuele en economische ontwikkeling. (…) Hier schrijft iemand die iets ontdekt wat voor haar fundamenteel wordt: ze ontdekt het voertuig van de emoties, de taal van de bevolking op haar eiland en vindt dat belangrijker dan dat je er economisch wat aan zou hebben. Ze schrijft dat voor het grootste deel neer in een taal die niet de hare is. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Geef me je taal’