Hans Vaders – Terug tot Tovar. Novelle

Terug tot TovarHANS VADERS
Terug tot Tovar

Curaçao
Genaaid gebonden met stofomslag, 104 blz., € 16,50
september 2012
ISBN 978-90-6265-697-4

Presentatie 16 september in Podium Mozaïek Amsterdam

Een rum en absinth drinkende voormalige danseres op een koude hotelkamer. Een leraar en wetenschapper op zoek naar zijn roots in Colonia Tovar, Venezuela. Twee levens die elkaar net niet raken. Tussen haar speelgoedbeesten leeft Ilse Smiedt in een fantasiewereld bevolkt met herinneringen aan haar danscarrière en aan een gestrande liefdesrelatie. Bij het schrijven van zijn proefschrift blijkt Wim Liebknecht een geschiedvorser op zoek naar wie zijn vader was. Puzzelstukje voor summier puzzelstuk brengen de geschriften en flashbacks van Ramón Ro-mero, een bandleider en zakenman in ruste, een geschiedenis aan het licht die de levens heeft bepaald van de danseres en de wetenschapper. In een vroeger leven zat deze bandleider aan het stuur van een Studebaker. Met een snurkende Venezolaan van Duitse origine op de achterbank, koerste hij over de uitgestrekte llano’s met opdrachten van de Auslands-Organisation van de nazi’s.

Hans Vaders (Curaçao) speelt een subtiel spel met parallelle verhalen. Verleden en heden schuiven in elkaar en omhullen de lotgevallen van de hoofdpersonen met een fatale betovering. Zo is Terug tot Tovar een labyrint van terugblikken en gebeurtenissen. Personages scheren langs elkaar heen. In een flamboyante stijl roept Vaders een raadselachtige atmosfeer op die herinnert aan de wereld van Gabriel García Márquez en William Faulkner.

Over Otrobanda, Vaders’ tweede prozaboek, schreef Michiel van Kempen: ‘Bevat juweeltjes van beschrijvingskunst’.

‘Ik, Ramón Romero de las Rosas, heb de mannen voorzichtig in die greppel gelegd. Met eerbied ja, met eerbied, zoals je alleen voor een mens, een kameraad, al is het de vijand, kunt opbrengen. Aan alles komt evenwel een einde en het uitzicht over de glinsterende, snelstromende Tuy in het dal was overweldigend met Tovar in de verte.’

Boeli van Leeuwen – Een vreemdeling op aarde. Roman

Een vreemdeling op aarde
BOELI VAN LEEUWEN
Een vreemdeling op aarde

Nederland/ Curaçao
Genaaid gebonden, met leeslint, 208 blz., € 17,90
Heruitgave, 5de editie, 1 oktober 2015
ISBN 978-90-6265-808-4

«Een van onze grootste schrijvers.»
– Tommy Wieringa

Een vreemdeling op aarde is het vierde boek uit het oeuvre van Boeli (dr. mr. W.C.J.) van Leeuwen (1922-2007) dat conform de gebonden edities van De eerste Adam, Schilden van leem en Het teken van Jona opnieuw verschijnt. De roman (1962) is samen met de romans De rots der struikeling (1959) en De eerste Adam (1966) wel ‘de trilogie van een displaced person’ genoemd.

Kai, zoon van een Venezolaanse moeder en een Friese vader is op Curaçao geboren. Hij zoekt zijn heil in Nederland – weg van het mislukte huwelijk van zijn ouders op Curaçao, weg van zijn blanke wortels in een zwarte samenleving. Maar in Amsterdam kan hij niet aarden in het Amsterdamse Leidsepleinleven van de jaren vijftig. Op de vlucht voor zijn alcoholverslaving hervindt Kai in Spanje zijn geschonden vertrouwen in de liefde en in de medemens in een tijdelijke relatie met een getrouwde vrouw die de uiteindelijke terugkeer naar Curaçao mogelijk maakt.

Van Een vreemdeling op aarde verscheen in 2006 een Engelse vertaling bij Peter Lang Press als A Stranger on Earth. Voor De rots der struikeling ontving Boeli van Leeuwen in Nederland de Vijverbergprijs (de tegenwoordige F. Bordewijkprijs. In 1983 werd hij voor zijn literaire werk bekroond met de Cola Debrotprijs, de belangrijkste Antilliaanse culturele onderscheiding. Na zijn pensionering dat jaar werkte hij als pro-Deo-advocaat in de armenwijken die hij ‘schaduwzijde van the neat Dutch treat in the Caribbean’ noemde. Ook wijdde hij zich opnieuw aan het schrijven, wat onder mee resulteerde in de romans Schilden van leem (1985), Het teken van Jona (1988) en zijn befaamde columnverzameling Geniale anarchie (1990) waarmee hij een nieuwe lezersgeneratie aan zich wist te binden. In 2007 werd hem door het Fonds voor de Letteren als waardering voor zijn hele oeuvre een eregeld toegekend.

«Juliana heeft zijn grote populariteit vooral te danken aan zijn eenvoudige, ritmische klankgedichten.» – Joop Leibbrand

Hé Patu/WaggeleendOver ‘Hé Patu / Waggeleend’ van Elis Juliana, gebloemleesd en vertaald door Fred de Haas op MeanderMagazine, 29 november 2011:
Elis Juliana houdt met name de Afro-Antillianen met hun overmoedige machogedrag een spiegel voor. Velen staan sociaal-economisch zwak, voelen zich snel minderwaardig en gediscrimineerd, maar nemen domweg te weinig verantwoordelijkheid voor het eigen bestaan. (…) Juliana heeft zijn grote populariteit vooral te danken aan zijn eenvoudige, ritmische klankgedichten, zoals ‘Bom! Bom! Vurige trom!’, op grond waarvan je hem bijna de Antilliaanse Bilderdijk zou noemen: ‘Bom! Bom! Vurige trom!/ Bom! Bom! Vurige trom!/ Bom…! Bom…! Bom…!’ of ‘Verdrink je verdriet’, een lied waarin een slaaf oproept te dansen en te zingen teneinde de ellende te kunnen vergeten. Het slot is een regelrechte paardans, want alle werkwoorden hebben een seksuele connotatie. (…) Het bekendst is Juliana geworden door zijn speelse, vrolijke ‘Hé Patu’, oftewel ‘Waggeleend’. Het is inmiddels meer dan vijftig jaar oud en een echte eilandklassieker. Het beschrijft simpelweg hoe een moedereend met haar kuikentjes in haar kielzog op eten uitgaat, maar doet dat op zo’n aanstekelijke manier, dat je het voor je ziet.

Lees hier de recensie

Meer over Elis Juliana

MeanderMagazine over Kate Moss in Mahaai

Zoals voorheen en altijd in roes
Kate Moss in Mahaai
In de Knipscheer blijft een onvermoeibare pleitbezorger van de Caribische literatuur en dat levert regelmatig mooie uitgaven op. De bundel die dichter Hans Vaders en kunstenaar Herman van Bergen maakten is er zo een. (…) Lezers, help Vaders nu het nog kan, koop die bundel. Hij stort je midden in de andere wereld die Curaçao is en verloochent de Nederlandse wortels niet. Het levert een boeiende synthese op.

Lees verder.

Hans Vaders/Herman van Bergen – Kate Moss in Mahaai

Kate Moss in Mahaai

HANS VADERS/HERMAN VAN BERGEN
Kate Moss in Mahaai

Curaçao
Nederlandse Antillen
Genaaid gebonden met stofomslag,
vierkleuren illustraties,
64 blz., € 19,90

oktober 2011
ISBN 978-90-6265-691-2

Zoals voorheen en altijd in roes zoek ik
in morse rumkroeg en dito snek
naar jou, mijn geliefde
Kate Moss van Mahaai,
maanvis die mij eens,
op goed geluk,
uit onze toornige zee schoot en
overlaadde met onvermogen.

Kate Moss in Mahaai is de uitdagende titel van dit boek dat is ontstaan uit een unieke samenwerking tussen dichter Hans Vaders en beeldend kunstenaar Herman van Bergen, die beiden al decennialang wonen en werken op Curaçao. Kate Moss, het roemruchte Engelse fotomodel, en Mahaai, de statige wijk ten oosten van Willemstad, komen hier samen, want als twee kunstenaars hun verbeelding de vrije loop laten wordt in hun wereld alles mogelijk.

Iedereen, iedere vrouw, mag daarom onze Kate Moss in Mahaai zijn. Iedereen is de facto de Kate Moss op de mondiale catwalk van het sterfelijke leven, zoals alle vrouwen, alle mensen in deze wereld enigszins op elkaar menen te moeten lijken in gedrag en uiterlijk, maar in de dagelijkse gang van proces naar rusteloos proces futiliteit, wrok en achterklap met elkaar delen.

Hans Vaders (1949) was als neerlandicus aanvankelijk docent, maar is bovenal journalist en als eindredacteur werkzaam bij diverse Curaçaose kranten. Hij is auteur van de korte roman Tropische winters en de meervoudig bekroonde bundel Otrobanda (‘bevat juweeltjes van beschrijvingskunst’, Michiel van Kempen).

Herman van Bergen (1953) studeerde aan de kunstacademie in Arnhem en culturele antropologie in Nijmegen en exposeert met regelmaat in Europa, Noord- en Zuid-Amerika en het Caribisch gebied. Hij is de maker van het Snèk Book Curaçao dat zowel in het Papiaments als in het Engels en Nederlands verscheen. Hij verwierf faam met zijn jaarlijkse kunstkalenders die alleen al op Curaçao jaar na jaar duizenden exemplaren verkopen.

«Er valt veel te genieten in deze bundel.» – Ezra de Haan

Hé Patu/WaggeleendOver ‘Hé Patu / Waggeleend’ van Elis Juliana, gebloemleesd en vertaald door Fred de Haas op Literatuurplein.nl, september 2011:
Wie het in Nederland over de ‘Grote Drie’ heeft, weet dat het Reve, Hermans en Mulisch zijn. Praat je over de grote drie op Curaçao, dan bedoel je Frank Martinus Arion, Boeli van Leeuwen en Tip Marugg. Er zijn echter nog drie groten, die van de poëzie! Dit drietal bestaat uit Luis Daal, Pierre Lauffer en Elis Juliana (1927). Fred de Haas, vertaler van onder andere Borges, Neruda, Daal en Lauffer, vertaalde twintig-en-één gedichten van Elis Juliana en stelde een bloemlezing samen die van een uitgebreide inleiding en doorwrocht nawoord is voorzien. (…) Misschien is het laatste gedicht in deze bundel wel het meest indrukwekkend. Hier laat de dichter zijn meest bijtende kant zien als hij in de huid van Gouverneur J.D.Crol kruipt en de menigte toespreekt. Hij gaat terug naar 1 juli 1863. De toon die deze man aanslaat tegen de vrijgemaakte slaven spreekt boekdelen. Het maakt plaatsvervangende schaamte los. En dat is de bedoeling.
Lees hier de recensie

Meer over Elis Juliana

Simia Literario – Wie ik ben ? Ta ken mi ta

SIMIA LITERARIO (red. Fred de Haas)
Wie ik ben / Ta ken mi ta

Nieuwe Antilliaanse gedichten en
verhalen uit Nederland.
Antillen / Nederland

Ingenaaid, 72 blz. € 15,00
september 2011

ISBN 978-90-6265-680-6

Met bijdragen van: Hilli Arduin, Frida Doma-cassé, Giselle Ecury, Eugènie Herlaar, Alida Kock, Joan Leslie, T. Martinus, Olga Orman, Collin Schorea, Lambertha Souman, Richard de Veer, Wendela de Vries en Natalie Wanga.

De Antilliaanse schrijversgroep Simia Literario onderneemt in Wie ik ben / Ta ken mi ta een indringende zoektocht naar identiteit. De 13 gebloemleesde auteurs zetten hiermee een tocht voort die zowel in het Caribisch gebied als in de Antilliaanse ‘diaspora’ in Nederland al vele decennia geleden is begonnen en nog steeds niet ten einde is, niet in de laatste plaats omdat de naweeën van de koloniale en postkoloniale tijd nog altijd voelbaar zijn.
Vanwege het feit dat zij in Nederland leven en niettemin een verbondenheid voelen met het vaderland overzee overschrijden zij in hun werk op natuurlijke wijze de diffuse scheidslijnen van de culturen die zij in zich meedragen.
Hun situatie verschilt in hoge mate van Antilliaanse dichters die altijd ‘thuis’ zijn gebleven, in hun Caribisch vaderland. Dichters als Pierre Lauffer en Elis Juliana hebben immers niet de cultuurschok hoeven ondergaan van migranten, die zich op ‘vreemde’ bodem met een andere cultuur hebben moeten verzoenen en, tot op zekere hoogte, identificeren.

Wie ik ben / Ta ken mi ta draagt alle kenmerken van een complexe, Creoolse creatie. Het steeds van kleur en sfeer wisselende existentiële landschap wordt ontsloten door wegen die, dankzij de zeer toegankelijke en uitnodigende literaire bijdragen, de met zorg gemaakte vertalingen/bewerkingen uit het Papiaments, de inleidende tekst en de verklarende noten, de lezer mee zullen nemen op een verrassende verkenningstocht van de Antilliaanse migrantenziel.

Curaçao! Curaçao! 25 september 2011. Uitverkocht.

Curaçao! Curaçao!
met film, voordracht, interview, muziek

Uitgeverij In de Knipscheer nodigt u van harte uit aanwezig te zijn
op zondagmiddag 25 september 2011, 15.00 uur
bij de dubbele boekpresentatie van
[1]
Hot Brazilian Wax en het Requiem van Arthur Booi
Eric de Brabander
Eric de Brabander

[2]
Hé Patu / Waggeleend
Elis Juliana

Elis Juliana

m.m.v.
Eric de Brabander, schrijver
Fred de Haas, samensteller en vertaler van de bundel van Elis Juliana
Igma van Putte, voordracht
Peter de Rijk, interview
Aart Broek, over zijn Het lichten van de jaren
Ensemble Alma Latina, muziek
Na afloop signeren de auteurs voor belangstellenden hun boeken.

K o m t a l l e n e n s t u u r d e z e u i t n o d i g i n g d o o r !

Podium Mozaïek Bos en Lommerweg 191 1055 DT Amsterdam. Klik: Route & bereikbaarheid
zondag 25 september 2011
zaal open 14.30 uur; programma 15.00 tot 17.00 uur
signeren en napraat in de foyer
toegang gratis reserveren noodzakelijk: 020-580 0381 [++ 3120 580 0381]
OF: (1) klik op homepage http://www.podiummozaiek.nl/ (2) klik op het programma 25 september (3) klik bovenin op programmapagina op vakje «Voeg toe aan / in uw bestellijst» en (4) klik op volgende schermpagina onderin op regel «Bestel kaarten voor deze voorstelling»
De kaarten liggen dan voor u klaar op de dag van de voorstelling bij Podium Mozaïek.

Woorden willen bloeien 4 september 2011


S i m i a L i t e r a r i o
presenteert in samenwerking met
Uitgeverij In de Knipscheer, Werkgroep Caraïbische Letteren,
Amsterdams Fonds voor de Kunst, NiNsee, Cake du Fortin
en Openbare Bibliotheek van Amsterdam (OBA)

Woorden willen bloeien – Palabranan ke floria

een spetterend programma waarmee Stichting Simia Literario haar tweede lustrum viert
op zondagmiddag 4 september 2011, 15.00 uur
met o.a. een dubbele boekpresentatie van

[1]
de bloemlezing onder redactie van Fred de Haas
Wie ik ben / Ta ken mi ta
met bijdragen van schrijvers en dichters van schrijfgroep Simia Literario:
Hilli Arduin, Frida Domacassé, Giselle Ecury, Eugènie Herlaar,
Alida Kock, Joan Leslie, T. Martinus, Olga Orman, Collin Schorea,
Lambertha Souman, Richard de Veer, Wendela de Vries, Natalie Wanga

De muzikale omlijsting wordt verzorgd door
Pro Guitara en Izaline Calister

[2]
de verhalenbundel
Compa Nanzi’s Capriolen
Joan Leslie
lid van de schrijfgroep Simia Literario

OBA Centrale Bibliotheek
Oosterdokskade 143, 1011 DL Amsterdam
Theater van ’t Woord, 7de etage
zondag 4 september 2011
zaal open 14.30 uur
programma 15.00 tot 17.00 uur
Na afloop signeren de auteurs voor belangstellenden hun boeken
Toegang: gratis
Bereikbaarheid: klik hier

Reserveren noodzakelijk:
via receptie OBA: 020 – 5230 801 of klik hier

Eric de Brabander – Hot Brazilian Wax en het Requiem van Arthur Booi. Roman

HOt Brazilian Wax
ERIC DE BRABANDER
Hot Brazilian Wax en het Requiem van Arthur Booi

Curaçao/Nederland
Ingenaaid, 296 blz., € 17,90
2011
ISBN 978-90-6265-678-3

Arthur Booi bedoelt het goed. Tijdens zijn studie geneeskunde raakt de Curaçaoënaar gefascineerd door de alternatieve kanten van het vak die de term ‘wetenschappelijk’ niet mogen dragen. Dat frustreert hem enorm. Als scepticus heeft Arthur genoeg noten op zijn zang, maar hij twijfelt nog in welk kamp hij moet meezingen.

Zijn kennismaking met kwakzalver dr. Kretchmer maakt het er niet makkelijker op. Arthur ziet resultaten die de arrogante westerse geneeskunde té snel wegzet als placebo-effect of als ruis in de statistieken. Nog meer frustratie volgt, waarna het noodlot zich plots aandient.

Wanneer Arthur terugkeert naar zijn geliefde Curaçao en daar een praktijk begint als huisarts, probeert zijn vrouw Estelle hem nog in het gareel te houden. Maar het is te laat. Als het dat al niet veel eerder was… Als een Grieks drama, begeleid door paukenslagen, voltrekt zich het lot van Arthur, die het allemaal gelaten ondergaat.

Op tragisch-subtiele wijze weet De Brabander in Hot Brazilian Wax het onvermogen in kaart te brengen om twee verschillende werelden met elkaar te verzoenen. De spagaat waarin de hoofdpersoon verkeert heeft een funeste uitwerking op zijn omgeving, niet in het minst op hemzelf. Dat De Brabander deze decompensatie uitgerekend op de persoon van een huisarts projecteert, geeft een stekelige rand aan deze roman. Wie trekt immers de gangen van zijn eigen huisarts na?

Net als in zijn debuutroman Het hiernamaals van Doña Lisa duikt Eric de Brabander weer in wat hijzelf ‘de kakofonische orkestbak van de Cariben’ noemt. Maar in Hot Brazilian Wax contrasteert die kakofonie met het nuchtere Groningen en het zakelijke Amsterdam.