Niek Bremen – Bang voor de liefde. Roman

Opmaak 1Niek Bremen
Bang voor de liefde

roman
formaat 140 x 210 cm
gebrocheerd in omslag met flappen,
264 blz., € 19,50
ISBN 978-90-6265-749-0
eerste uitgave 2019

Bang voor de liefde vertelt het verhaal van Andreas von Hechtel, die opgroeit in een Duits gezin in Amsterdam, na de Tweede Wereldoorlog. Door zijn traumatische jeugd is hij niet in staat gevoelens van liefde te ontwikkelen. Zijn besef van de eigen kwetsbaarheid maakt hem zwijgzaam en wantrouwend. Alleen met Maurits, zijn enige vriend, onderhoudt hij contact.

De plotse dood van zijn moeder verandert zijn leven volkomen. Die avond wordt Andreas iets opzienbarends onthuld over zijn verleden en achtergrond; maar een reconstructie is nog niet mogelijk, er zijn te veel hiaten. Later, op het sterfbed van zijn vader, krijgt hij uiteindelijk een brief, die een nieuw licht werpt op zijn bestaan, en veel verklaart – én ontregelt.

De ontdekking van zijn ware identiteit en de moeizame verhouding met zijn ouders lopen als een rode draad door zijn leven. Hij besluit op Texel zijn herinneringen op papier te zetten en in een roman te verwerken. Op dat eiland maakt hij kennis met bijzondere mensen die hem een spiegel voorhouden. Als Maurits bij hen komt logeren, neemt zijn leven een absurde wending. Alle abstracte gesprekken krijgen concrete contouren.

Niek Bremen (1947) publiceerde in meerdere verhalenbundels, zoals 24 verhalen (2013), Onveranderd Anders (2015), Wilde flora (2016), Uit & Thuis In Sittard (2018) en in het literair tijdschrift Extaze (2018). Tevens exposeert hij met diverse fotografen en laat het woord op het beeld aansluiten. Met twee vrienden vormt hij De Drie Vertellers, die regelmatig optreden met verhalen en gedichten. Bang voor de liefde is zijn debuutroman.

Meer over Niek Bremen bij Uitgeverij In de Knipscheer

Lucas Hirsch – De Weinigen. Roman

VoorplatDeweinigen-75Lucas Hirsch
De Weinigen
Of de bankier in de buik van het beest

roman
gebrocheerd in omslag met flappen,
226 blz., € 19,50
ISBN 978-90-6265-614-1
eerste uitgave februari 2019

“Het zwijgen van Pieter vertelde me dat de bank van mening was dat het de ware toedracht achter de splitsing succesvol onder het tapijt had weten te vegen, en dat ik de drang om er onder te willen kijken moest laten varen. Kijken zou voor niemand goed zijn. Er over praten al helemaal niet.”

In De Weinigen is Jonas Staal werkzaam als Intelligence Officer op de afdeling Corporate Security bij een grote Nederlandse bank die vanwege de bankencrisis en een overname in zwaar weer terechtkomt. Hij doet onderzoek naar Russische oligarchen, terrorisme financiering, fraude en andere security gerelateerde zaken en ontdekt een schimmige kant van de bancaire sector waar niets is wat het lijkt. Geheime documenten, politieke afspraken, fake news en misleidende motieven en strategieën zijn de orde van de dag waarop hij zich gaandeweg begint af te vragen wie hij kan vertrouwen op de werkvloer. Wanneer Jonas tijdens een onderzoek geconfronteerd wordt met een corpsvriend uit het verleden maakt hij een cruciale fout en zet hij alles op het spel. Aan het thuisfront lopen de zaken ook niet op rolletjes en dreigt zijn huwelijk uit elkaar te vallen. Een escapade tijdens een bedrijfsuitje heeft verstrekkende gevolgen. Confrontaties blijven dan ook niet uit.

“Waar de benodigde informatie precies vandaan kwam was niet helemaal duidelijk, wel diende het voor de bank ‘schone’ informatie te zijn. Er mochten geen mensen worden omgekocht of fysiek voor aangepakt. Om achter moeilijk toegankelijke informatie te komen had Phalanx een enorm netwerk aan diplomaten, overheidsmedewerkers, huurlingen, hooggeplaatsten binnen grote multinationals en buitenlandse veiligheidsdiensten.”

Na het behalen van zijn MA Amerikanistiek aan de Universiteit van Amsterdam (2002), rolde Lucas Hirsch (1975) per toeval het bedrijfsleven in. Hij werkte o.a. bij een executive search company en een aantal financiële instellingen. Daarnaast publiceerde hij drie dichtbundels. Na zijn ontslag heeft hij zich toegelegd op het schrijven van twee nieuwe bundels (2015 en 2020) en zijn debuutroman De Weinigen. Hirsch droeg de laatste jaren zijn werk voor op literaire festivals in Nederland, Vlaanderen en De Verenigde Staten. Zijn werk werd in Nederlandse, Vlaamse, Indiase en Amerikaanse tijdschriften en bloemlezingen gepubliceerd. Naast het organiseren van literaire avonden en festivals staat Hirsch ook regelmatig voor de klas om te praten over zijn dichterschap of om een workshop te geven. Hij woont met kat Boef in Haarlem.

«Kroniek van een veranderende samenleving in ontroerend verhaal.»

coverTyfoon8.inddOver ‘Tyfoon’ van Rob Verschuren in Azië Magazine (jrg. 2, nr. 4), 12 december 2018:
Dit verhaal speelt zich af in een visserswijk in een dorp, ‘waar het altijd naar vis rook. Naar rotte vis, gedroogde vis, gezouten inktvis en naar de zwarte dampen van de vissausfabriek, die op sommige dagen alle andere geuren overstemden’. Het land wordt niet nader genoemd, maar het is duidelijk dat het gebaseerd is op Vietnam. Er is sprake van een jonge vorst, die een zeer luxe leventje leidt, waartegen de bevolking in opstand komt. Er volgt een oorlog, met een verdeling van het land in Noord en Zuid. Later wordt het land weer een geheel, onder een communistisch bewind. Maar zoals altijd spelen zich onder invloed van de Grote Gebeurtenissen, zoals die in de geschiedenisboeken belanden, ook vele kleine drama’s af, naast verhalen waarin het de mensen goed gaat. Behalve een ontroerend verhaal over een bijzondere driehoeksverhouding, is het een kroniek van een veranderende samenleving, waarin traditionele waarden goedschiks of kwaadschiks plaats moeten maken voor nieuwe.
Meer over ‘Tyfoon’
Meer over Rob Verschuren bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Rob Verschuren komt met een eigen geluid.» – Olivier Rieter

coverTyfoon8.inddOver ‘Tyfoon’ van Rob Verschuren op Literair Nederland, 26 oktober 2018:
(…) Rob Verschuren komt met een eigen geluid. Het is moeilijk hem te situeren in het Nederlandse literaire landschap. Hij woont al decennia in het buitenland, de laatste jaren in Vietnam, en dat is te merken in de thematiek van deze dunne roman. Tyfoon past niet bij een nationale traditie van calvinistisch spruitjesproza en misschien ook niet bij de tijdgeest in Nederland (en elders in Europa), waar nog maar weinig belangstelling lijkt te zijn voor wat er buiten de landsgrenzen gebeurt. (…) Het is prettig als een Nederlandse schrijver eens wat verder kijkt dan de polder. (…) Als Verschuren zich had geconformeerd, in stijl (maar ook in thematiek en locatie) aan wat in de Nederlandse letteren gebruikelijk is, hadden we een passage als deze moeten missen: ‘Lang nadat de trein was verdwenen, konden ze hem nog horen loeien als een verre krijgshoorn die ten aanval riep, en daarna, toen alle achterblijvers waren vertrokken en ze alleen op het perron stonden in de bleke lichtplas van een lamp die zwaaide in de wind, als een langzaam uitdovend gejammer op een verlaten slagveld bij het vallen van de nacht.’ Dit is stilistiek die iets van de lezer vraagt, omdat deze zin zijn geheimen niet meteen prijs geeft. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Tyfoon’
Meer over Rob Verschuren bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Etchica Voorn veranderde 180 graden van standpunt over huidskleur.» – Marjon Bolwijn

Dubbelbloed_01Over ‘Dubbelbloed’ van Etchica Voorn in De Volkskrant, 5 oktober 2018:
(…) ‘Voor sommigen doet je huidskleur er namelijk wel toe.’ (…) ‘Het inzicht dat ik een dubbelbloed ben, heeft mijn identiteit verrijkt. Ik ben mijn Surinaamse kant gaan ontdekken en voel mij nu bij beide groepen thuis. Ik ben nog wel zoekende, want ik ben niet opgegroeid met Surinaamse codes en vergis me weleens in de mores. In plaats van door te fladderen in het leven wil ik – met een dosis humor – mijn bijdrage leveren aan meer openheid en verdraagzaamheid in de discussie over identiteit. Mijn persoonlijke ervaringen heb ik opgeschreven in het boek ‘Dubbelbloed’, waarvoor ik de Opzij Literatuurprijs heb gekregen. Het is wel jammer dat ik mijn onbevangenheid kwijt ben. Ik ben gevoeliger geworden voor discussies waarin het over ‘wij’ en ‘zij’ gaat, over ‘wit’ en ‘zwart’. Je kunt jezelf gevangen zetten in die discussies, maar ik ga voor verbinding.’
Lees hier en hier het interview

«Nieuwe ster aan het literair firmament.» – Marieke Visser

Dubbelbloed_01Over ‘Dubbelbloed’ van Ethica Voorn op Goodreads, 29 september 2018:
De eerste ontmoeting, live, in Paramaribo, voelde al meteen goed. Wanneer ik eindelijk in haar boek duik wordt dat alleen maar bevestigd. Wat een ontwapenende vrouw, Etchica Voorn. Haar debuut roept bij mij een gevoel van herkenning op. Waarover ik dan meteen weer aarzel: mag ik wel herkenning voelen? Zij groeit op met haar Drentse moeder in een heel Nederlandse omgeving. Dat deel van haarzelf dat bij haar Surinaamse vader hoort krijgt pas later in haar leven meer ruimte. En gaandeweg wordt Etchica steeds vaker geconfronteerd met die Kafkaëske situatie: waar hoort zij bij? Nergens? Een beetje van alles, maar nergens helemaal? Of lukt het haar beide culturen te omarmen, als dubbelbloed? Ik ben heel blij met deze nieuwe ster aan het literair firmament. Dit is een stukje hemel waaronder ik mij thuis voel. Een prachtige uitgave dus, van Uitgeverij In de Knipscheer.
Meer over ‘Dubbelbloed’
Meer van Marieke Visser op deze site

«Misschien wel het mooiste boek dat ik dit jaar heb gelezen..» – Eus Wijnhoven

coverTyfoon8.inddOver ‘Tyfoon’ van Rob Verschuren op De Omslag, 17 augustus 2018:
De twee vrienden Duc en Vinh zijn onafscheidelijk verbonden met hun vriendinnetje Mai. (…) Als op zeker moment een burgeropstand uitbreekt om de armen een beter perspectief te bieden, sluit Vinh zich daarbij aan. Duc moet er niets van hebben. Vinh vertrekt naar het noorden, Mai en Duc blijven in het dorp en trouwen. Na enkele jaren is de burgeroorlog gestreden en ontmoeten de drie elkaar weer. Vinh bekleedt inmiddels een hoge positie bij de overwinnaars. Hoewel Mai nog als buffer tussen de vrienden van weleer probeert op te treden, geeft Duc geen krimp. Vinh heeft afgedaan voor hem. (…) Rob Verschuren woont al vele jaren in Vietnam. Als geen ander weet hij je de sfeer te laten proeven van die mysterieuze Oost-Aziatische culturen, de geuren, de geluiden. (…) Vooral ook gaat het boek over taal, over standpunten. Duc en Vinh die vanaf hun geboorte samen zijn opgegroeid en elkaar uiteindelijk niet meer verstaan. Mai, die hun beider talen spreekt. (…) ‘Tyfoon’ is misschien wel het mooiste boek dat ik dit jaar heb gelezen. Niet voor niets prijst Cees Nooteboom het aan: ‘Je zult niet gauw een boek vinden met zulke personages.’
Lees hier de recensie
Meer over ‘Tyfoon’
Meer over Rob Verschuren bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Onverwachte wending past mooi bij het verhaal.» – André Oyen

Opmaak 1Over ‘Jongen met rood vest’ van Hein van der Hoeven op Ansiel, 31 juli 2018:
(…) ‘Jongen met rood vest’ hangt in het Rijksmuseum, maar bij de beschrijving staat niet duidelijk hoe het museum in het bezit ervan is gekomen. Het is niet aangekocht, noch geschonken, terwijl het wel in 1946 is ‘verworven’. Dit is reden genoeg voor de advocaat om het verhaal achter het schilderij te willen uitzoeken. (…) Hij vermoedt dat het meesterwerk van Frans Hals roofkunst is. (…) De auteur heeft ervoor gekozen het verhaal te vertellen vanuit Heleen, een vrouw op leeftijd. Het is weliswaar niet vanuit het ik-perspectief, maar de lezer krijgt meestal haar gedachten en ideeën mee. Dat is een interessante invalshoek, zij staat immers min of meer aan de zijlijn. Ze heeft zo haar gedachten over de advocaat, in het begin moet ze niets van hem hebben – vast een man die alleen aan geld en eigen gewin denkt –, maar langzaam aan waardeert ze hem meer en meer. (…) Naar het einde toe is er een onverwachte wending die mooi past bij het verhaal. Een mooi en boeiend boek waarin het zoeken naar een identiteit bijzonder knap is uitgewerkt.
Lees hier en hier de recensie
Meer over ‘Jongen met rood vest’
Meer over Hein van der Hoeven bij Uitgeverij In de Knipscheer

«De hoge kwaliteit van zijn debuut verbaast.» – Peter de Rijk

VoorplatWHAB-75Over ‘We hebben alles bij ons’ van Arjen van Meijgaard op Paperback Radio, 18 juli 2018:
Op 18 juli sprak Peter de Rijk op Paperback Radio met Arjan van Meijgaard over zijn roman ‘We hebben alles bij ons’. Als docent Nederlands en voormalig boekverkoper heeft Arjen van Meijgaard de ideale basis voor het schrijverschap. Toch verbaast de hoge kwaliteit van zijn debuut. Zijn de beschrijvingen zo exact en economisch doordat het boek autobiografisch is, of is het gewoon zijn stijl? Hoe dan ook, het verhaal mag er wezen. Zelden lees je beter over de impact van een scheiding of de invloed van een vader op zijn zoon.
Luister hier naar de uitzending
Meer over ‘We hebben alles bij ons’

«Knappe staaltjes zintuiglijk schrijven.» – Marita de Sterck

coverTyfoon8.inddOver ‘Tyfoon’ van Rob Verschuren voor NBD / Biblion, 16 juli 2018:
De auteur (1953) debuteerde in 2016 met de verhalenbundel ‘Stromen die de zee niet vinden’. Zijn eerste roman speelt in een fictief Aziatisch land, dat lijkt op Vietnam, waar de auteur met zijn Vietnamese vrouw woont. Twee jongens en een meisje beloofden tijdens hun jeugdjaren in een vissersdorpje op een eiland dat ze altijd bij elkaar zouden blijven. Als er een burgeroorlog uitbreekt, sluit een van de jongens zich aan bij de opstandelingen en keert terug als een machtig man. De andere jongen huwt met het meisje en wordt een ervaren plukker van vogelnestjes, die levensgevaarlijke omstandigheden trotseert in een mysterieuze grot. De twee mannen worden vijanden, maar hun levens blijven verbonden, tot de plukker een tyfoon trotseert om een laatste keer naar zijn grot te gaan. Net als zijn debuutbundel valt ook dit boek op door knappe staaltjes zintuiglijk schrijven. De auteur zet boeiende personages neer, gevangen in een complexe driehoeksverhouding, en weet de sfeer van het eiland goed te treffen. Een interessante psychologische roman die een ruim publiek kan boeien.
Meer over ‘Tyfoon’
Meer over Rob Verschuren bij Uitgeverij In de Knipscheer