«Mooi zijn de stukken over de geschiedenis en literatuur van de Antillen.» – André Oyen

VoorplatSchaamrood75Over ‘Schaamrood’ van Aart G. Broek op Ansiel, 13 februari 2018:
(…) In ‘De terreur van de schaamte’, gaf Broek al aan dat allerlei uitingen van agressie terug te voeren vallen op gevoelens van vernedering, krenking en schaamte. (…) In ‘Schaamrood’ werkt hij dezelfde these nog eens uit in een waaier aan thema’s. De brede interesse van de auteur komt de variëteit daarbij ten goede: nu eens gaat het over de beweegredenen van jihadgangers, dan weer over falende megaprojecten, om het vervolgens over Antilliaans verzet tegen Nederlandse koloniale arrogantie te hebben. (…) Mooi zijn de stukken waarin Broek verhaalt over zijn eerste liefde, de geschiedenis en literatuur van de Antillen. Het is een hoofdstuk in de Nederlandse geschiedenis dat bij vele Nederlanders nauwelijks bekend is. Ja, dat Frank Martinus Arion de auteur is van ‘Dubbelspel’, dat hebben sommigen van ons op de middelbare school nog wel geleerd. Maar over literatuur in het Papiamento is weinig geweten. (…)
Lees hier en hier de recensie
Meer over ‘Schaamrood’
Meer over Aart G. Broek bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Het carnaval van Ricardo Bonifacio.» – Ko van Geemert

Opmaak 1Interview met Chesley Rach over ‘De terugkeer van Ricardo Bonifacio’ in Ñapa Literatuur (Amigoe), 11 maart 2017:
En dan verscheen een paar maanden geleden uit het niets een roman. ‘Ik teken en schilder eigenlijk al veel langer dan dat ik schrijf, maar dat schilderen heb ik lang niet meer gedaan. Het schilderij dat op het omslag van het boek staat, dateert uit 1994. Ik begon rond die tijd met een drietal verhalen over uiteenlopende onderwerpen, maar het verhaal over Ricardo Bonifacio boeide mij het meest. Daar ben ik mee doorgegaan. Het was een figuur die ik bedacht had, een jongen die in een wijk op Curaçao opgroeit en allemaal avonturen beleeft, om mijn kinderen verhaaltjes te vertellen voor het slapen gaan toen ze nog klein waren. Mijn oudste dochter merkte als tiener een keer op dat ze benieuwd was hoe het de kinderen uit de verhalen vergaan was. Toen was het zaadje geplant.’
Lees hier het interview
Meer over ‘De terugkeer van Ricardo Bonifacio’

«Veelkleurig beeld van de rauwe Curaçaose realiteit.»

VoorplatVerkiezingsdans75KleinOver ‘Verkiezingsdans’ van Joseph Hart op WelkBoek, 1 november 2016:
In deze politieke thriller vind je bepaald niet het Curaçao van de vakantiefolders. Wel geeft het je een veelkleurig beeld van de rauwe Curaçaose realiteit in alle lagen van de samenleving. Door in de politiek te gaan wil hoofdpersoon Matthew de vicieuze cirkel van armoede, corruptie en geweld doorbreken. Je zit als lezer zo dicht op zijn huid, dat je je niet aan zijn strijd kunt en wilt onttrekken.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Verkiezingsdans’
Meer over Joseph Hart op deze site

Letterij over Frank Martinus Arion

PosterA4februari2015_Opmaak 1.qxdLetterij brengt in haar programma van donderdag 5 februari 2015 een hommage aan Frank Martinus Arion, de meest succesvolle Nederlandstalige Caribische schrijver van onze tijd. Het was alweer 2006 toen zijn beroemde roman Dubbelspel gratis werd uitgedeeld aan bijna 600.000 bibliotheeklezers. Documentairemaker Cindy Kerseborn maakte onlangs de film Frank Martinus Arion: Yu di Kòrsou (Landskind), waarvan een verkorte versie op 14 januari van dit jaar op NPO 2 te zien was. Aan de film werken o.a. mee Igma van Putte-De Windt, Jos de Roo en Walter Palm. Letterij vertoont 5 februari de integrale versie. Arion geeft in zijn romans een veelvormig en realistisch beeld van de Antilliaanse samenleving en cultuur. Daarin is hij niet zuinig met kritiek en gul met eilandliefde, die dan ook in de documentaire doorklinken. Arion praat over zijn werk, maar ook over de ‘moedige vrouwen’ in zijn romans en over het Antilliaans machismo. Na afloop is er een nagesprek tussen regisseur Cindy Kerseborn en Peter de Rijk, die Frank Martinus Arion een paar jaar geleden uitgebreid interviewde.

Voor de pauze staat de vierde aflevering van De Haarlemse dichters-estafette op het programma met optredens van Asis Aynan, Bies van Ede, George Moormann en Lidwiene Vermeij.

De geboren Haarlemmer Asis Aynan is een Nederlandse schrijver van Marokkaanse familie. Hij studeerde filosofie aan de Universiteit van Amsterdam. Hij schrijft voor NRC Handelsblad en Het Parool en is mede-initiator van De Berberbibliotheek. Zijn meest recente boek is de verhalenbundel Gebed zonder einde, waarover Geert Mak verzuchtte: ‘En wat kan die Amsterdamse Berber mooi schrijven: wild, geestig, erudiet, warm en zeldzaam eerlijk!’

Dichter Bies van Ede laat in Haarlem veel voetstappen achter. Over Haarlem schreef hij een vijftal historische jeugdromans. Hij was enige tijd eindredacteur van het Haarlems Dagblad en maakt deel uit van het Haarlemse Ampzing Genootschap. Als dichter heeft hij een vijftal bundels op zijn naam staan. Maar hij is vooral bekend als schrijver van vele tientallen jeugdboeken. Met Paul van Loon maakte hij het horrorgenre in Nederland populair. In juni 2007 ontving Van Ede de Penning van Verdienste van de stad Haarlem wegens zijn betekenis voor de (jeugd)literatuur.

George Moormann was in 2004 de eerste stadsdichter van Haarlem. Hij is behalve dichter en beeldend kunstenaar, redacteur en uitgever van het jaarlijkse periodiek De Zingende Zaag dat dit jaar haar 25-jarig bestaan viert. Voorts is Moormann verbonden als docent essay aan de Schrijversvakschool Amsterdam. Hij schreef onder meer in Tirade, het literaire tijdschrift waarvan Moormann zes jaar redacteur was, over de relatie beeldende kunst en poëzie.

Lidwiene Vermeij, geboren in Haarlem, is dichter en beeldend kunstenaar. In 2007 was zij de eerste stadsdichter van Enschede. Haar gedichten verwerkt zij meestal in kunstenaarsboeken en laat op die manier woord en beeld samenkomen. Behalve in haar bundels De Pruik van Bach, Enschede de stad in gedichten, Stilte huist in niets, publiceert ze poëzie in verzamelbundels van uitgeverijen en als onderdeel van kunstenaarsprojecten én in De Haarlemse Dichtlijn 2014.

Aanvang 20.00. Toegang: € 5,00, tot 25 jaar € 3,00
Reserveren is gewenst, via reserveren@pletterij.nl of bel 023 542 35 40.
Presentatie: Peter de Rijk (interview), Franc Knipscheer (presentatie).
Van 18.30 – 19.30 uur is er Roni’s Eetcafé. Eerlijk, heerlijk, vega en goedkoop: € 7,50 voor een complete maaltijd.
Combi Letterij € 10,00.
Meer over Letterij

«Genieten van de ‘rode draad’ én de rijkdom aan details.» – Wim Rutgers

VoorplatSupermarktKlein72Over de drie romans van Eric de Brabander in Kristòf, 22 december 2014:
‘De supermarkt van Vieira’ vertelt het historische verhaal van de kaping van het luxueuze Portugese passagiersschip Santa Maria door een aantal Portugese dissidenten die daarmee publieke aandacht vragen vóór en protesteren tégen de dictatuur van de Spaanse dictator Franco en de Portugese dictator Salazar. Hoofdpersoon João leeft met een persoonlijke schuld door het ‘per ongeluk’ doden van een Angolese dwangarbeider en met de woede dat zijn vader door het fascistische bewind is vermoord. Hij sluit zich bij de kaping aan om een dubbele rekening uit het verleden te vereffenen. Zo lees ik deze roman als een verhaal van schuld en boete oftewel misdaad en wraak. Maar in zekere zin is er ook sprake van schuldeloze schuld als in een klassiek drama, want terwijl João zijn schuld delgt en zich wreekt, maakt hij zich opnieuw schuldig ten opzichte van zijn eigen gezin dat hij voor de rest van zijn leven in de steek laat.
Lees hier het artikel
Meer over ‘De supermarkt van Vieira’
Meer over Eric de Brabander bij Uitgeverij in de Knipscheer

«Het levert literatuur op van hoge kwaliteit.» – Peter de Rijk

VoorplatSupermarktKlein72Over ‘De supermarkt van Vieira’ van Eric de Brabander op Antilliaans Dagblad, 1 februari 2014:
Eric de Brabander maakt in dit boek dankbaar gebruik van een waar gebeurd verhaal, dat van kaping van het Portugese passagiersschip de Santa Maria in 1961. Maar zijn roman gaat verder dan die kaping. Eric de Brabander bedacht de gevolgen voor hen die meededen aan die kaping, mensen zoals João Vieira. (…) Het verhaal start in 1951, in Angola, in het Afrika van Portugal. We maken kennis met João Vieira die op dat moment nog in dienst van het leger is. Hij wordt een moordenaar tot zijn eigen verbijstering, en die van de lezer die amper twee bladzijden gelezen heeft. (…) Zijn familie kwam pas vijftig jaar na de beruchte kaping achter zijn verblijfplaats en wat er van hem was geworden…

Lees hier de recensie in Antilliaans Dagblad (blz. 16 en blz. 17)

Meer over ‘De supermarkt van Vieira’

Meer over Eric de Brabander