Tag: Edward Hopper

«Een ode aan het schrijven en lezen.» – André Keikes

Over ‘De schoonheid van een kruispunt’ van Meine Fernhout op Tzum, 27 april 2026:

(…)  In De schoonheid van een kruispunt, de vierde roman van Meine Fernhout, bewegen de ontwikkelingen zich spaarzaam en geleidelijk voort. Het oppervlakkige verhaal is snel verteld, maar daarachter gebeurt veel meer. (…)  Er is een motorrijdende, naar een intrigerend thema zoekende schrijver, Hugo. (…)  Tegenover zijn flatje staat een ouderwets Avia-pompstation. Edward Hopper in de polder, kun je wel zeggen na het bekijken van de binnenkanten van voor- en achterflap. (…) En daar komt Hugo geregeld langs om de tank van zijn motor te vullen of een krantje te kopen. Het valt Hugo al snel op dat Jesse altijd leest. En niet zo maar wat, maar ware literatuur. (…) Hij blijft maar uit zijn raam kijken om ieder detail in zich op te zuigen, wat vagelijk herinnert aan Georges Perecs Poging tot uitputtende beschrijving van een plek in Parijs. (…) Op zeker moment ziet hij een jonge vrouw langskomen, die foto’s blijkt te maken van het gebouwtje. Het is het begin van een reeks gebeurtenissen, waarin de levens van de al wat oudere Hugo, Jesse en de twee vrouwen steeds meer onderling verwikkeld raken. (…) De schoonheid van een kruispunt, welbeschouwd gaat het om een rotonde, want dat is het steeds gebruikte woord in de roman, is een echt liefhebbersboek. Bestemd voor mensen die niet naar spektakel zoeken, maar kunnen genieten van Fernhouts fijnzinnige stijl en muzikale cadans. (…) Fernhout, ooit uitmakend van de band Bintangs, ruimt naarmate de roman vordert ook steeds meer plek in voor de muziek van de Britse rockgroep Oasis. Hij laat er mee zien wat muziek en muziekteksten met een volwassen wordend mens al niet kunnen doen. Ook dat Oasis-thema vlecht Fernhout er mooi ongeforceerd in, waarmee de lezer weer even ervaart hoe dat ooit was; helemaal geraakt worden door muziek, die voor jou gemaakt lijkt te zijn, hoewel die ondertussen door vele tienduizenden anderen ook zo wordt beleefd. (…)

Lees hier de recensie ‘Edward Hopper in de polder’
Meer over ‘De schoonheid van een kruispunt’
Meer over Meine Fernhout bij Uitgeverij In de Knipscheer

«De internationale geest van James Bond zweeft door deze verhalen.» – André Keikes

Over ‘Het leven is snel genoeg’ van Hein van der Hoeven en Diederik Gerlach op Tzum , 16 februari 2024:

Het is al vaak geprobeerd om tekst en beeld op een gelijkwaardiger manier samen te brengen, maar het blijft doorgaans behelpen. Een van beide disciplines krijgt al snel de ‘volgende’ rol en dat steekt. De schrijvende oud-diplomaat Hein van der Hoeven en beeldend kunstenaar Diederik Gerlach doen in ‘Het leven is snel genoeg’ een nieuwe poging. Het beeld reageert niet op de geschreven teksten, maar andersom. (…) Zo’n serie schilderijen is een aantrekkelijk uitgangspunt om een literaire tekst bij te schrijven. (…) Zowel schrijver (1951) als schilder (1956) zijn mensen uit de generatie van kort na de Tweede Wereldoorlog. Dus begrijpen ze, terugdenkend, wat die schrale, maar ook optimistische tijd inhield. Het was de tijd van wederopbouw, vrijwel ongeremd geloof in de goede kanten van technologische ontwikkeling, keurige braafheid (…) en hiërarchische verhoudingen. Anders dan in het Amerikaanse beeldend werk van Edward Hopper, vind je in Gerlachs werk pas na langer kijken iets van twijfel over zo veel rooskleurige toekomstverwachtingen. (…) In deze novelles / schilderijen proef je Europa, (…) met name Nederland en Duitsland. Er wordt gereisd per eigen automobiel, er worden verkeringen aangegaan, of juist niet, er wordt gezocht naar goede banen met uitzicht op nog beter. Vermoedelijk door Van der Hoevens verleden als diplomaat zweeft de internationale geest van James Bond door deze verhalen en de toen bestaande bezorgdheid over de nieuwe mondiale machtsverhoudingen. Voor je het weet zit je koffie te drinken met een spion of communist, dan wel beiden in één persoon. (…)

Lees hier de recensie
Kijk hier naar de film van Eric de Vries
Meer over ‘Het leven is snel genoeg’
Meer over Hein van der Hoeven bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Diederik Gerlach bij Uitgeverij In de Knipscheer

«De bijzonder mooie taal maakt deze bundel tot een rijke leeservaring.» – André Oyen

Project1_VoorplatHagenaars.qxdOver ‘Pelgrimsgrond’ van Albert Hagenaars op Ansiel, 18 mei 2022:
(…) Zijn nieuwste bundel ‘Pelgrimsgrond’ bevat gedichten die het belang of de noodzaak van kunst of in iets geloven benadrukken. De auteur roept in zeven delen van elk zeven gedichten herinneringen op aan momenten dat hij getroffen werd door poëzie, schilderijen, muziek en films. ‘Pelgrimsgrond’ confronteert de lezer met dichters als Charles Baudelaire en de Middeleeuwse mystica Hadewych, schilders als Edward Hopper, Edvard Munch en Affandi, componisten als Jacob Obrecht en Gustav Mahler, films als ‘Das Leben der Anderen’ en ‘Dead Poets Society’ en bedevaartplaatsen in onder meer Cambodja, China en Litouwen. Albert Hagenaars weet ongelooflijk mooi zijn fascinatie voor kunst en religie uit te drukken. Zijn kennis charmeert enorm en zijn poëtische uiting hiervan maakt alles nog mooier. (…) Een lezing van deze bundel geeft de lezer het gevoel van zich onder te dompelen in emotie en kennis. Een novelle. Een film. Een gedicht. Daartussen herkenning, kloppende passie en de noodzaak die drievoudig te weerstaan. De bijzonder mooie taal die alles omlijst maakt deze bundel tot een rijke leeservaring.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Pelgrimsgrond’
Meer over Albert Hagenaars bij Uitgeverij In de Knipscheer

Albert Hagenaars – Pelgrimsgrond. Gedichten

Project1_VoorplatHagenaars.qxdAlbert Hagenaars
Pelgrimsgrond
gedichten
gebrocheerd in omslag met flappen,
84 blz., € 18,50
ISBN 978-94-93214-32-3 NUR 306
eerste uitgave juni 2022

Pelgrimsgrond bevat gedichten over drang en dwang. Ze zinderen tussen onvermogen en kracht, dood en levensdriften en bestrijken de vertrouwde themavelden van Albert Hagenaars: reizen, erotiek en, nadrukkelijker dan voorheen, het belang van kunst.
De auteur roept in zeven delen van elk zeven gedichten herinneringen op aan momenten dat hij getroffen werd door poëzie, schilderijen, muziek en films. Hij beleeft opnieuw glorie en teloorgang van de liefde en bezoekt plaatsen die niet alleen cultureel maar ook sacraal van betekenis zijn.
Pelgrimsgrond confronteert de lezer met dichters als Charles Baudelaire en de Middeleeuwse mystica Hadewych, schilders als Edward Hopper, Edvard Munch en Affandi, componisten als Jacob Obrecht en Gustav Mahler, films als Das Leben der Anderen en Dead Poets Society en bedevaartplaatsen in onder meer Cambodja, China en Litouwen.
Alle gedichten getuigen van Hagenaars’ fascinatie voor de wereld en haar eindeloos uit te vouwen werkelijkheid.

Albert Hagenaars debuteerde in 1979 bij Poëzie-uitgeverij WEL met de bundel ‘Stadskoorts’. Zijn latere bundels zijn ter wille van de helderheid strak thematisch geordend, het meest symbolisch in ‘Tropendrift’ (2003). Dit boek, dat in het NL en Engels tegelijk verscheen, volgt qua compositie zowel in traject als verblijfsduur een reis. Het is gewijd aan bezochte plaatsen in Zuidoost-Azië: Thailand, Maleisië & Singapore, Sumatra, Java, Bali, Singapore & Maleisië en opnieuw Thailand. In ‘Tropendrift’ speelt de geschiedenis een belangrijke rol, zowel op het algemene niveau van politiek, religie en oorlog, als op het persoonlijke van familiebetrekkingen en relaties tussen man en vrouw, tussen ouders en kinderen, tussen west en oost. In ‘Bloedkrans’ (2012), bestaande uit 4 delen van elk 20 gedichten, brengt Albert Hagenaars vooral liefde, lust en dood samen. In dit boek, geschreven in het verhoopte midden van z’n eigen leven, koppelt de dichter herinneringen en eigen ervaringen aan wereldgebeurtenissen en omgekeerd. Nog nadrukkelijker dan voorheen richt hij zich hier op de thematiek van vruchtbaarheid. De drang tot overleven vormt voor elke cultuur in sterke mate de basis van het geloof.

Albert Hagenaars (Bergen op Zoom, 1955) was aanvankelijk werkzaam als beeldend kunstenaar en galeriehouder. Hij studeerde Nederlands en bracht veel tijd in Frankrijk door. In 1980 koos hij voor de literatuur. Werk van zijn hand verscheen in talrijke bladen en bloemlezingen, waaronder Maatstaf, De Tweede Ronde, Literair Akkoord, Raster, Poëziekrant en ‘De Nederlandse poëzie van de negentiende en twintigste eeuw in 1000 en enige gedichten’. Behalve gedichten, romans en vertalingen schrijft hij ook kritieken over literatuur en moderne beeldende kunst voor tal van bladen. Hagenaars werkt vaak samen met kunstenaars en musici en ook met collega’s uit andere taalgebieden. Enkele van zijn boeken werden vertaald; in het Duits, Frans, Indonesisch en Roemeens. Enkele componisten maakten muziek bij werk van Albert Hagenaars. Hagenaars maakte veel reizen, door o.a. de Verenigde Staten, Latijns-Amerika en het Verre Oosten. De laatste jaren woont hij deels in Indonesië, het geboorteland van zijn vrouw, Siti Wahyuningsih, met wie hij al ruim 200 Nederlandstalige gedichten van bekende en onbekende auteurs in Bahasa Indonesia vertaalde en publiceerde. (www.alberthagenaars.nl)
Meer over ‘Pelgrimsgrond’
Meer over ‘Tropendrift’
Meer over ‘Bloedkrans’
Meer over Albert Hagenaars op deze site