Nieuw werk van Theo Monkhorst, Patrick Bakkenes, JP Den Tex, Edwin de Groot en Els de Groen, 09 januari 2026:
Sinds de aankondiging in januari 2022 dat de laatste titel van Uitgeverij In de Knipscheer in maart 2026 zal verschijnen hebben diverse auteurs onderdak kunnen vinden bij collega-uitgevers. Zie daarvoor de berichten over ‘Doorgestroomde In de Knipscheer-auteurs’ op deze site. In 2025 maakte Theo Monkhorst voor zijn poëzie de overstap naar Uitgeverij Gopher met de bundel Levenslang en scoorde een mooie recensie op Meander van Theo Monkhorst verschenen bij Uitgeverij In de Knipscheer zes romans en een dichtbundel. Van Patrick Bakkenes verscheen in 2019 bij Uitgeverij In de Knipscheer Kantelaars van de Sixties. Twaalf interviews over de erfenis van een tijdperk. Zijn geschiedenis van Nederlands eerste popfestivals Van Flight naar Lowlands kwam in 2025 uit bij uitgeverij Noordboek – Van Gorcum. Muzikant JP Den Tex debuteerde in 2013 als schrijver met de verhalenbundel Morgen Wordt Het Beter en verdiende daarmee een nominatie voor de Rabobank Cultuurprijs Letteren. Afgelopen jaar presenteerde hij bij Uitgeverij Bookmundo zijn roman Yankee Tango. Dichter Edwin de Groot maakte in 2018 zijn debuut met Zelfs een Tibetaan belandt uiteindelijk in zee, gevolgd door Neus tegen het glas in 2022. Zijn derde bundel Taigagedichten is vorig jaar uitgebracht door De Opwenteling. In oktober 2025 overleed romancier, dichter en essayist Els de Groen. Daarvóór had zij al besloten haar derde dichtbundel met de werktitel Flessenpost uit te geven bij Uitgeverij Leeuwenhof.
Meer over Theo Monkhorst bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Patrick Bakkenes bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over JP Den Tex bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Edwin de Groot bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Els de Groen bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer doorgestroomde In de Knipscheer-auteurs sinds 2022

Deze zondag vernam ik dat in de nacht van zaterdag op zondag 14 november 2021 dichter en redacteur Koos van den Kerkhof (11 april 1946) onverwacht is overleden aan een gescheurde aorta. Als dichter debuteerde hij in 1978 bij de toenmalige Limburgse uitgeverij Corrie Zelen. Vanaf die tijd zit zijn naam in mijn geheugen, vanwege de samenwerking die Uitgeverij Corrie Zelen, de Rotterdamse uitgeverij Flamboyant/P en Uitgeverij In de Knipscheer in die jaren hadden op het gebied van vertegenwoordiging van hun fondsen naar de boekhandel toe. Pas in 2000 kwam het tussen hem in zijn hoedanigheid van redacteur en de uitgeverij tot een sindsdien ononderbroken samenwerking. De debuutroman De bruine zeemeermin van de toen in Paramaribo woonachtige auteur Annel de Noré was het eerste boek dat hij, al actief als schrijfdocent, voor In de Knipscheer redigeerde. Hij had antropologie gestudeerd en die gevormde belangstelling voor andere culturen gecombineerd met zijn dichterstalent voor taal maakte dat hij fascinatie had voor het schrijven van Surinaamse en Antilliaanse auteurs. Hij was begin deze eeuw een aantal jaar stadsdichter van Venlo; een aantal van die stadsgedichten is opgenomen in de bundel Oud zink, die in 2008 bij Uitgeverij In de Knipscheer verscheen. Enkele jaren later was hij gastdocent aan de Schrijversvakschool Paramaribo van Ruth San A Jong. Zijn laatste boek waaraan hij voor de uitgeverij werkte betrof de samenstelling en bezorging van een bloemlezing uit het poëtisch werk van Astrid H. Roemer Ik ga strijden moeder, die op het punt van verschijnen staat. Koos heeft de presentexemplaren nog net kunnen bewonderen. Onze laatste e-mailwisseling dateerde van een paar uur voor zijn overlijden: