«Bijzondere uitgave, aantrekkelijk vormgegeven.» – Jeroen Heuvel

VoorplatAvila-75Over ‘Avila Beach Hotel in 5 korte verhalen’ van Eric de Brabander in Antilliaans Dagblad (3 februari) en op Caraïbisch Uitzicht, 15 februari 2020:
Ter afsluiting van het 70ste jubileumjaar van het Avila Beach Hotel, is op zaterdag 1 februari 2020 een boekje gelanceerd. Het heet ‘Avila Beach Hotel in 5 korte verhalen’ en is geschreven door Eric de Brabander. De presentatie werd ingeleid door general manager Robbin Vogels, die terugkeek op het jubileumjaar en hiervoor drie feesten in herinnering bracht. Pianist Johnny Kleinmoedig was door de auteur uitgenodigd om enkele composities van Wim Statius Muller uit te voeren. Kleinmoedig koos onder andere een tumba en een calypso, passend bij de huidige pre-carnavalsperiode. Op verzoek van De Brabander gaf vervolgens Michael A. Newton een bevlogen spreekbeurt over De Architectuur Etc. rond het gebouw waarin nu de hoofdingang en de balie van het hotel gevestigd zijn. Newton hield zich aan de vijf personen die De Brabander in zijn korte verhalen heeft laten optreden. (…) Tenslotte sprak Newton over de periode vanaf 1977, toen Finn Nicolaj (Nic) Møller het familiehotelletje kocht om het om te bouwen tot het klassehotel zoals wij dat nu kennen. (…) Natuurlijk heeft De Brabander ook een kort verhaal gewijd aan de man die net als hij voor het nageslacht bekend zal blijven, niet als de uitoefenaar van zijn beroep, maar als literair auteur. Het vijfde verhaal in het boekje gaat over Boeli van Leeuwen, wat betreft het Avila Beach Hotel vooral bekend als stamgast, maar dan een die geen druppel alcohol nuttigde.
Lees hier het verslag
Meer over Avila Beach Hotel op deze site
Meer over Eric de Brabander bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Boeli van Leeuwen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Ode aan het hotel zal plaats krijgen in de Boelikunde.» – Klaas de Groot

VoorplatAvila-75Over ‘Avila Beach Hotel in 5 korte verhalen’ van Eric de Brabander op Caraïbisch Uitzicht, 11 februari 2020:
(…) In het boekje schrijft De Brabander over vijf figuren die in de geschiedenis van het Avila een rol hebben gespeeld. (…) Een plek waar de geschiedenis voelbaar is van de metamorfose van het oorspronkelijke stadshuis La Belle Alliance uit de achttiende eeuw naar het gerenommeerde hotel van nu. De vijf mannen worden als verhaalpersonage opgevoerd: ze praten, lopen, worden emotioneel, de een drinkt koffie, de ander lamoenchisap. Kortom, ze leven. Simón Bólivar, de Zuid-Amerikaanse ‘Libertador’, Gouverneur Albert Kikkert, die niet tegen wit gekalkte gebouwen kon, waardoor het hotel nu nog steeds geel is, Pieter Hendrik ‘Gungu’ Maal, de grondlegger van het Avila, Nic Møller en tenslotte de schrijver Boeli van Leeuwen, ze komen allen aan het woord. Historisch blijven ze ook wel, want ze krijgen elk een jaartal mee, van 1812 tot 2000. En bij hun portret staat een kort biografisch schetsje. Nu is het boekje bedoeld als een ode aan het hotel, maar het zal toch ook een plaats krijgen in de Boelikunde. Want (…) een nog niet eerder gepubliceerd gedicht van de dichter van ‘Tempels in woestijnen’ is opgenomen. Dat moet Van Leeuwen ooit aan Møller hebben voorgelezen. (…) Het gedicht is ook in handschrift opgenomen met de titel “Despedida”. Met die naam komt Wim Statius Muller tevoorschijn, de bekende Curaçaose componist die ook voor Van Leeuwen een wals schreef. Hij kwam geregeld in het Avila en werd zeer bewonderd door zowel Van Leeuwen als Møller. (…)
Lees het artikel ‘In het Avila, van Bólivar naar Boeli’ verder op Columns+
Of klik hier
Meer over ‘Avila Beach Hotel in 5 korte verhalen’
Meer over Eric de Brabander bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Nic Møller op deze site
Meer over Klaas de Groot op deze site

«Liefdevol, onderhoudend, mooi, smaakvol.» – Ko van Geemert

VoorplatAvila-75Avila Beach Hotel in 5 korte verhalen’ van Eric de Brabander in Ñapa en op Caraïbisch Uitzicht, 8 februari 2020:
Ter afronding van het jaar waarin het 70-jarig bestaan werd gevierd en als opstap naar de komende 70 jaar werd een boekje (35 pagina’s) over de historie van Avila Beach Hotel uitgebracht. Wie met het idee kwam de geschiedenis te belichten door vijf voor het hotel belangrijke figuren (Simon Bolivar, Albert Kikkert, Pieter Hendrik Maal, Nic Møller, Boeli van Leeuwen) in de schijnwerpers te zetten, weet ik niet, maar het is een goed idee. Evenals de keuze voor de Curaçaose auteur Eric de Brabander als schrijver. In zijn gestaag uitbreidend oeuvre (vijf romans tot heden) heeft hij er blijk van gegeven over een opmerkelijke fantasie te beschikken en die verbeelding bovendien op een overtuigende wijze weet te verwoorden. (…) Soms denk je, waar haalt die De Brabander ’t toch allemaal vandaan? (…) Niet alleen is de verbeelding bij uitstek het privilege en de macht van de kunstenaar/fictieschrijver, maar ook vanwege de wijze woorden die schrijver Tim Krabbé ooit sprak: ‘Bederf nooit een mooi verhaal door te veel research’. (…) Bij de verkoop van het hotel aan de familie Vogels in 2015, bestond de vrees dat Avila het culturele, muzikale aspect zou gaan verliezen. (…) Maar het duurde niet lang voordat Wil, Katja en Robbin Vogels beseften dat het hotel dat ze gekocht hadden niet zomaar een hotel was en dat de historie en de centrale plaats die het hotel inneemt in de Curaçaose kunstwereld bewaard diende te blijven. (…) ‘Avila Beach Hotel in 5 korte verhalen’ is een liefdevol gemaakt boekje, onderhoudend geschreven door Eric de Brabander, mooi vormgegeven door Irving Schenker, smaakvol uitgegeven door In de Knipscheer.
Lees hier het artikel ‘De geschiedenis van Avila in vijf schetsen’
Meer over Avila Beach Hotel op deze site
Meer over Eric de Brabander bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Cornelis Zitman op deze site
Meer over Nic Møller op deze site

14 Colleges over Caraïbische en Nederlands-Indische literatuur publiek toegankelijk.

VoorplatSupermarktKlein72Op vrijdag 7 februari 2020 begint aan de Universiteit een nieuwe collegereeks – open voor publiek: ‘Caraïbische dromen’, verzorgd door prof. Michiel van Kempen. De colleges gaan overigens niet enkel over de literatuur van Suriname en de Caraïbische eilanden, maar ook over de Nederlands-Indische literatuur. Ook dit jaar zijn er weer verschillende schrijvers en gastdocenten aanwezig. De veertien colleges beginnen met de oudste koloniale literaturen en eindigen met de allernieuwste teksten. Ook enkele In de Knipscheer-auteurs komen aan bod: Ken Mangroelal, Albert Helman, Boeli van Leeuwen, Hugo Pos, Bea Vianen, Eric de Brabander. Van de laatste wordt de roman ‘De supermarkt van Vieira’ behandeld. De auteur komt hiervoor over van Curaçao. Bijzonder is dat de hele reeks colleges dit jaar ook wordt opengesteld voor belangstellenden van buiten de universiteit. Dat is geheel kosteloos en men hoeft ook niet deel te nemen aan het afsluitende tentamen. Voorwaarde is dat men de opgegeven tekst vooraf leest, het hele college bijwoont en dat men zich aanmeldt bij Van Kempen via het mailadres M.H.G.vanKempen@uva.nl. De colleges vinden plaats op vrijdagen van 12.00 tot 15.00 uur en eindigen op vrijdag 29 mei. Locatie: PC Hoofthuis, Spuistraat 134, Amsterdam lokaal lokaal PCH 4.22
Meer over deze openbare colleges
Meer over Michiel van Kempen bij Uitgeverij In de Knipscheer

Scott Rollins – Grenstekens. Gedichten

VoorplatGrenstekens-75Scott Rollins
Grenstekens

gedichten
Nederland
gebrocheerd in omslag met flappen, 84 blz.
€ 18,50
ISBN 978 90 6265 788 9 NUR 306
eerste druk 2020

Het opzoeken en exploreren van grenzen vormt het centrale thema van Grenstekens. De bundel voert de lezer langs water en land, leven en dood, werkelijkheid en droom, heden en verleden, stad en platteland. De gedichten zijn exercities in het vertalen van de wereld in beelden en woorden. Zij verkennen landschappen in Noord en Zuid-Amerika, Europa, Australië, Nieuw-Zeeland en de Cariben.

(…)
De schubben van de eerste vis tekenen
rillijnen van opwinding en plezier
De wolken in het steeds blauwer blauw
lijken net opgeklopte slagroom want er
zijn vele handbewegingen in deze droom

Nu moet ik dit gedicht van de haak halen
en schoonmaken voor het ontbijt.

De bundel besluit met de extra afdeling Een verzameld gedicht. In 1995 werd door Bridges op een fotoaffiche onder de titel A Collected Poem het oorspronkelijke gedicht in het Nederlands (Landschap van verlangen) en het Engels (Landscape of Desire) bijeengebracht met vertalingen in het Frans, Duits, Spaans, Portugees, Bahasa Indonesia, Welsh, Tsjechisch, Italiaans, Zweeds, Fins, Hongaars, Pools, Noors, Iers-Gaelisch, Russisch, Hebreeuws, Grieks, Urdu, Arabisch en Chinees. Voor deze uitgave werd daar een versie in een 23ste taal, het Tamazight (Berbers), aan toegevoegd.

«Scott Rollins heeft een zeer eigen schrijfstijl. Geïnspireerd door de schoonheid van de natuur heeft hij elegische gedichten geschreven die lang in je gedachten blijven hangen. Elke gedicht is gedistilleerd tot zijn essentiële kern. Rollins is een dichter die zich bezighoudt met vorm, maar de vorm dicteert niet de poëzie, maar de poëzie de vorm. Een begaafd dichter.» – Ben Dutton in Blogging the Classics

«Ik houd van zijn aandacht voor de vorm; die kom je nog maar zelden tegen. Het is al met al een zeer karakteristieke verzameling gedichten die ik aan veeleisende vrienden zal tippen.» – James Hamilton-Paterson

Dichter, vertaler, schrijver en muzikant Scott Rollins (1952) is geboren in New York en woont in Nederland sinds 1972. Hij begon in 1975 met het tijdschrift Dremples en was later uitgever van Bridges Books en het muzieklabel Otrabanda Records. Voor uitgeverij In de Knipscheer vertaalde hij o.m. werk van Hugo Pos, Albert Helman, Leon de Winter, Erich Zielinski, Eric de Brabander, Rob Verschuren, Brigitte Spiegeler. In 2001 gaf hij bij Uitgeverij In de Knipscheer de spoken word-cd (incl. booklet) After the beeb uit. Grenstekens is zijn Nederlandstalige debuut als dichter.

Meer over Scott Rollins bij Uitgeverij In de Knipscheer

Eric de Brabander – Avila Beach Hotel in 5 korte verhalen

VoorplatAvila-75Eric de Brabander
Avila Beach Hotel in 5 korte verhalen

Curaçao
royaal formaat 148 x 240 mm staand
geïllustreerd met 14 foto’s en afbeeldingen in duotone
gebrocheerd in omslag met flappen, 40 blz.,
€ 12,50
ISBN 978 90 6265 784 1
eerste druk 2020
Rechtstreeks te bestellen bij Uitgeverij In de Knipscheer

Het stadshuis La Belle Alliance werd aan het eind van de 18de eeuw gebouwd door een welgestelde Franse familie die het vaderland was ontvlucht na de machtsovername door Napoleon. In 1949 werd het huis omgetoverd in een hotel. Veertig jaar later werd het hotel uitgebreid en werd een theater annex conferentiezaal gebouwd dat de naam La Belle Alliance kreeg, ter nagedachtenis aan het oorspronkelijke gebouw dat gedeeltelijk werd gesloopt. Alleen de lobby is nog onderdeel van het 18de eeuwse huis.

In Avila Beach Hotel in 5 korte verhalen schetst de Curaçaose auteur Eric de Brabander aan de hand van vijf gerenommeerde bewoners en bezoekers de opmerkelijke geschiedenis van wat nu Avila Beach Hotel is. Simøn Bolívar, de legendarische Zuid-Amerikaanse bevrijder, verbleef op Curaçao vanaf 1812. Albert Kikkert, die meehielp de slavenopstand van Tula en Carpata in 1795 neer te slaan en later gouverneur van Curaçao werd, liet in die laatste hoedanigheid de witgepleisterde huizen van het eiland van kleur voorzien, zo ook zijn woning La Belle Alliance in het kenmerkende okergeel. Een eeuw later maakte chirurg Pieter Hendrik Maal van La Belle Alliance, zijn ouderlijk huis, een kliniek voor oogheelkunde en gynaecologie. Daarna verbouwde hij het tot hotel en gaf het de naam Avila. In 1977 werd Nic Møller eigenaar van het Avila Beach Hotel en verwelkomde er illustere gasten zoals leden van de koninklijke familie bij hun bezoeken aan de Nederlandse Antillen. Hij maakte van La Belle Alliance een concertpodium waar onder anderen de fameuze Curaçaose componist en pianist Wim Statius Muller optrad, en hij restaureerde ook de Octagon, nu museum, op het terrein van Avila. De schrijver Boeli van Leeuwen, vriend van Nic Møller, nuttigde op het terras van Avila gedurende een lange reeks van jaren dagelijks zijn kopje koffie en ontmoette er zijn talrijke lezers. Na het overlijden van Nic Møller ging het hotel in 2015 over in handen van de hotelierfamilie Vogels.

Eric de Brabander (1953) is o.a. auteur van tot op heden vijf Nederlandstalige romans: Het hiernamaals van Doña Lisa (2009), Hot Brazilian Wax of het Requiem van Arthur Booi (2011), De supermarkt van Vieira in (2013), Het dilemma van Otto Warburg (2016), De vergankelijkheid der dingen (2018).

Meer over Avila Beach Hotel op deze site
Meer over Eric de Brabander bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Nic Møller op deze site
Meer over Boeli van Leeuwen bij Uitgeverij In de Knipscheer

Literair Café in Landhuis Bloemhof

Landhuis BloemhofEric de Brabander, Diana Lebacs en Ronny Lobo in Bloemhof Literair Café, 30 april 2019:
Landhuis Bloemhof (museum, galerie) organiseert al geruime tijd onder de bezielende leiding van Elodie Heloise met regelmaat een literair café waarin o.a. met interviews door Bernadette Heiligers en Jeroen Heuvel auteurs van en buiten Curaçao gepresenteerd worden. Aflevering 7 met schrijvers Eric de Brabander, Diana Lebacs en Ronny Lobo werd als volgt aangekondigd: « Authors have created a lot of characters in their rich literary career. What are the pitfalls and joys of creating characters for stories? Who is the boss…? And is it possible to fall in love with them as their creator? Bloemhof’s seventh Literary Cafe will focus on this particular part of writing. These three authors will share their tricks, trials and triumphs on how they ‘build’ the people we read about in their books. A special section of this cafe will also be dedicated to dilemma’s concerning cultural appropriation. Can you write about women while being a man? Should you write about Africa without ever having set foot there? Are you allowed to write about countries, cultures or people that are alien to you? And of course the Three Wise (wo)Men (Philip A. Rademaker, Jeroen Heuvel and special quest) will wrap up this evening as usual. Join us for a very interesting evening.» Jeroen Heuvel laat een dag later op eigen wijze een poëtische reflectie volgen.
Lees hier ‘Recept voor café literair’, zijn Reflectie van 1 mei 2019

«Niet alleen deze roman is gebouwd met een cirkelstructuur maar ook zijn hele oeuvre tot nu toe.» – Wim Rutgers

VoorplatVergankelijkheid75Over ‘De vergankelijkheid der dingen’ van Eric de Brabander op De Leesclub van Alles, 5 april 2019:
(…) Hoe lees je de eind vorig jaar verschenen vijfde roman van Eric de Brabander, ‘De vergankelijkheid der dingen’: als een eenvoudig verhaal over een beroemde ontwerper en fabrikant die aan het begin van de twintigste eeuw een polshorloge ontwerpt dat vervolgens een wonderlijke tocht door tijd en ruimte maakt, door de hele vorige eeuw heen van 1918 tot 2016, en van Zwitserland via Nederland, Colombia naar Curaçao? Of ontlenen we ons leesplezier aan de ‘verborgen’ diepere lagen van het verhaal? (…) Is leesplezier van leesbegrip afhankelijk? (…) De zwerftocht van het horloge is een metafoor voor de zwerftocht die de lezer onderneemt op zijn leesavontuur door tijd en plaats. Het horloge biedt de bezitters ervan bepaald niet altijd geluk. Het horloge wordt cadeau gedaan bij de pensionering van Gaspard, een medewerker bij de Franse Peugeotfabriek, het komt vervolgens terecht bij diens zoon Julien, bij zijn kleindochter Helène, vervolgens bij een horlogemaker, bij Johannes die veilinghuizen afstruint, bij witwasser en drugshandelaar Hans van Amerongen en zijn vrouw Mireille die op Curaçao slachtoffer worden van een atrako omdat een grote drugsdeal via de Rotterdamse haven is mislukt, de twee jonge schlemielen Juny en Gerold die voor de drugsdealer Kabès Rodriguez werken, die op zijn beurt slachtoffer wordt van de grote Colombiaanse drugsbaron Alejandro Morales Peña, dan bij een schoonmaakster op vliegveld Hato die het gevonden horloge verkoopt en vervolgens politie-inspecteur Berti Camelia die het van zijn broer op zijn verjaardag cadeau krijgt, om tenslotte te eindigen bij Gunnar Fischer, de achterachterkleinzoon van de ontwerper. De twaalf hoofdstuktitels verwijzen naar al deze personen. Dan zijn we als lezers honderd jaar verder en hebben we vanuit Zwitserland een tocht gemaakt naar Nederland, Curaçao, Colombia en opnieuw naar Curaçao, waarna het horloge tenslotte weer in Zwitserse handen komt. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘De vergankelijkheid der dingen’
Meer over Eric de Brabander op deze site

«Hoe maak je rond vierkant?» – Wim Rutgers

VoorplatVergankelijkheid75Over ‘De vergankelijkheid der dingen’ van Eric de Brabander in Antilliaans Dagblad, 23 februari 2019:
(…) Het verhaal begint er mee dat een prachtig rond uurwerk in een rechthoekig kastje moet worden gemonteerd. Hoe maak je rond vierkant? Het blijkt symbolisch voor de rest van het boek over echt en onecht, mogelijk en onmogelijk. (…) Aan dat concrete voorbeeld wordt in het verhaal een hele reeks van vragen naar waarheid en leugen gekoppeld. (…) Het hele verhaal door komen onopgeloste en onoplosbare problemen voor, rond schijn en werkelijkheid, feit en perceptie, wetenschap en persoonlijke overtuiging, empathie, gevoel en verstand, opportunisme, angst, religie, uiteindelijk uitmondend in schaamte en de idee van keuzevrijheid en morele verantwoordelijkheid van de mens. (…) Na deze beschouwingen krijgt het verhaal een heel andere wending als we als lezers van Zwitserland naar Nederland, Curaçao en Medellín gaan. Dan verhardt het verhaal zich tot een verhaal van witwaspraktijken en drugshandel, maar ook daar blijft het horloge een rol spelen door ook dan van hand tot hand te gaan. (…) Het uurwerk zit dan wel in zijn benauwde vierkante kastje maar is en blijft in werkelijkheid rond. Zo is het ook met het verhaal want na alle omzwervingen van het horloge is ook het verhaal rond en eindigt het horloge waar het begon, bij een verre nazaat van de ontwerper en fabrikant in Zwitserland. (…) Met zijn vijf romans bouwt Eric de Brabander aan een hecht oeuvre waarin vanuit geheel verschillende situaties en een gevarieerdheid aan gegevens desondanks een eenheid van motieven en thema’s steeds terugkomt. Er blijkt in ‘De vergankelijkheid der dingen’ veel terug te komen uit onder meer zijn debuut ‘Het hiernamaals van Doña Lisa’. In die betekenis is niet alleen deze roman gebouwd met een cirkelstructuur maar ook zijn hele oeuvre tot nu toe. Prof. dr. Wim Rutgers is als buitengewoon hoogleraar Caraïbische letterkunde verbonden aan de universiteiten van Aruba en Curaçao.
Lees hier of hier de recensie
Meer over ‘De vergankelijkheid der dingen’
Meer over Eric de Brabander op deze site

«Overtuigend en onderhoudend beschreven.» – Peter Bosma

VoorplatVergankelijkheid75Over ‘De vergankelijkheid der dingen’ van Eric de Brabander voor NBD / Biblion, 25 februari 2019:
Het verhaal start in 1918 in Zwitserland, waar een uurwerkmaker gevraagd wordt mee te werken aan de productie van een gouden polshorloge. Het is een prachtige sfeerschets van een overspannen, depressieve man die liever zakhorloges blijft maken zoals hij gewend is. Daarna volgt een aaneenschakeling van verhalen over elf andere personages, waarbij het horloge fungeert als verbindingsschakel. Een knappe metafoor van wegtikkende tijd. Elk verhaal is filmisch geschreven en voert de spanning op over wat er met de bezitters van het horloge zal gebeuren. Met grote tijdsprongen naar 1921 en 1952 komen we in de 21e eeuw terecht. De locatie verschuift van Zwitserland naar Frankrijk, Nederland, Curaçao en Columbia. Het toeval regeert in deze reeks als een soevereine kracht, het noodlot loert steeds om de hoek. De eindfase is een dwaaltocht door de Nederlandse en Caribische criminele onderwereld, overtuigend en onderhoudend beschreven. Eric C de Brabander (1953) laat zich ook in zijn vijfde roman kennen als een rasverteller. Een onderhoudende en spannende ketting van verhalen.
Meer over ‘De vergankelijkheid der dingen’
Meer over Eric de Brabander op deze site