«Gloedvolle beschrijvingen, een belangwekkend boek.» – Guus Bauer

VoorplatSupermarktKlein72Over ‘De supermarkt van Vieira’ van Eric de Brabander op Literatuurplein.nl, 17 januari 2014:
De Antilliaanse schrijver Eric de Brabander (1957) zag als kind elke zes weken het ‘statige, enorme marinegrijze gevaarte’ de MS Santa Maria, varend onder Portugese vlag, de haven van Willemstad op Curaçao binnenvaren. En wanneer het schip dan aangemeerd lag, genoot de jonge romanticus vooral van de oplichtende patrijspoorten in de avond en de chique geklede mensen die de loopplanken op en af liepen. (…) In 1961 werd het, nog maar net uit de Annabaai in Willemstad vertrokken, gekaapt door vrijheidsstrijders die een einde wilden maken aan de dictaturen op het Iberische schiereiland. Het repressieve beleid van zowel Franco als Salazar had tot enorme economische malaise geleid. Veel Portugezen vluchtten naar Zuid-Amerika, veelal naar Curaçao.

Lees hier de recensie

Meer over ‘De supermarkt van Vieira’

«Voor het eerst de krijgt kaping van de Santa Maria achtergrond.» – Guus Bauer

VoorplatSupermarktKlein72Over ‘De supermarkt van Vieira’ van Eric de Brabander op Literair weblog Tzum, 16 januari 2014:
De roman opent met de soldaat João Vieira die in 1951 in de Portugese kolonie Angola een groep inlanders moet bewaken die ‘vrijwillig’ voor de overheerser aan het werk zijn. Wanneer een neger de barre omstandigheden niet meer aankan en een steen oppakt tegen João, schiet deze hem dood, eigenlijk geheel en al tegen zijn inborst. Daar wordt zogezegd de basis gelegd voor de vrijheidsdrang van João. Het fascistische bewind van Oliveira Salazar werd voor een groot deel gefinancierd met het geld dat in Angola werd ‘verdiend’ en de jonge soldaat heeft geen zin om te moeten afleren om mens te zijn. (…) Vervolgens switcht De Brabander in uptempo van de tewaterlating van de Santa Maria in Antwerpen in 1953, naar zoon Fransisco op Curaçao in 2011 en terug naar het Angola van 1951 en daarna naar de feitelijke kaping, operatie Dulcinea gedoopt, in 1961. Dan raakt De Brabander tot de kern van de roman. Het leven van João na de kaping. Hij kan niet terug naar zijn vrouw en jonge kind op Curaçao en verkrijgt asiel in Brazilië. Het uptempo van de kaping verwordt langzaam tot dat van ‘sitting on the dock of the bay, watching the time go away.’
Lees hier de recensie
Meer over ‘De supermarkt van Vieira’
Meer over Eric de Brabander bij Uitgeverij in de Knipscheer

«Deze fascinerende roman heeft vele lagen; om de volheid door te laten dringen wil je hem meer keren herlezen.» – S.M.J. Angenent

VoorplatSupermarktKlein72Over ‘De supermarkt van Vieira’ van Eric de Brabander voor NBD/Biblion, 27-11-2013:
Hoofdpersoon van deze roman is Joao Riveira. Hij is een van de kapers in 1961 op Curaçao van het Portugese passagiersschip Santa Maria. Tien jaar eerder is hij dader én slachtoffer van het Portugese regime in Afrika. Sinds de kaping is hij dader en slachtoffer van het leven zelf. Opeens beseft Joao dat zijn drie maanden oude zoon in Curaçao zonder hem zal opgroeien omdat hij niet meer terug kan. Hij verwekt uit eenzaamheid een zoon in Brazilië waar hij sinds de kaping verblijft. Aan het einde van zijn leven van mislukking en eenzaamheid verliest hij langzaam zijn verstand – schitterend beschreven -, maar weet hij op wonderbaarlijke wijze zijn zoons samen te brengen.

Lees hier de recensie

Meer over ‘De supermarkt van Vieira’

UITVERKOCHT: Antilliaanse en Surinaamse boekpresentatie 13 oktober 2013 in Theater van ’t Woord (OBA)

FrankOngAlokFoto Wim Stad

Onder de titel ‘Een droom die ik heb’ organiseert Uitgeverij In de Knipscheer een gevarieerd Caribisch programma met schrijvers uit of over de Antillen. Eric de Brabander komt over uit Curaçao en presenteert zijn derde roman De supermarkt van Vieira. Van Nydia Ecury, geboren op Aruba in 1926 en in 2012 overleden op Curaçao, verschijnt haar eerste nog door haarzelf samengestelde Nederlandstalige gedichtenbundel Een droom die ik heb. Over het 19de eeuwse Suriname publiceert Janny de Heer haar grote historische roman Gentleman in slavernij. Karin Lachmising komt speciaal uit Suriname voor de lancering van haar debuut, de gedichtenbundel Nergens groeit een boom die haar aarde niet vindt. Rogeria Burgers houdt haar documentaire cd Aan de waterkant ten doop met een bijzonder interview met de grote Surinaamse dichter Michael Slory. Dit alles wordt muzikaal omlijst door de groep FTTP (Flower to the People) van de (van Surinaamse komaf zijnde) gitarist/componist Frank Ong-Alok. Van hem verschijnt dan, als speciale afsluiting van de kinderboekenweek, Bloemies een prentenboek met cd met liesjes en verhalen ‘voor kinderen van ‘0 tot 100’ (waaraan o.a. ook meewerken Gerda Havertong, Ronald Snijders en Hakim).

Zondag 13 oktober, 15.00 uur, OBA, Theater van ’t Woord: Een droom die ik heb
Presentatie Franc Knipscheer, interviews Peter de Rijk.
Reserveren kan uitsluitend door overmaking van € 5,00 op ING bank 3647173 t.n.v. Uitgeverij In de Knipscheer o.v.v. uw e-mailadres.
Locatie en bereikbaarheid OBA

«Het is te hopen dat lezers zich niet door de prozaïsche titel op het verkeerde been laten zetten, want dan missen ze iets bijzonders.» – Brede Kristensen

VoorplatSupermarktKlein72Over ‘De supermarkt van Vieira’ van Eric de Brabander in Amigoe / Ñapa, 5 oktober 2013:
Verrassend is de nieuwste roman van Eric de Brabander. Hoofdpersoon is João Vieira, zoon van een Portugees uit Madeira die zich niet kon neerleggen bij de dictatuur van Salazar. Als gevolg van zijn verzet werd hij ooit door een stelletje veiligheidsagenten van Salazars geheime dienst doodgeknuppeld. João draagt die herinnering met zich mee. Het portret dat De Brabander van hem schildert is overtuigend en, naarmate de roman vordert, aangrijpend. (…) Terwijl zijn lichaam het laat afweten, krijgt João’s geest vleugels als van een vleermuis en vliegt terug in de tijd, naar Curaçao, Angola en Madeira. Dit langzame lichamelijke vertrek uit de wereld wordt door De Brabander zo levendig opgeroepen dat het bijna voelbaar is. (…) Het is te hopen dat dit boek niet alleen hier, maar ook in Nederland, België en niet te vergeten Portugal zijn weg vindt. ‘De supermarkt van Vieira’ (zorg dat de titel niet in je hoofd blijft doorgonzen) is prachtig uitgegeven met een schitterende foto van de Santa Maria op de voorkaft.

Lees hier de recensie

Meer over ‘De supermarkt van Vieira’

Meer over Eric de Brabander

Eric de Brabander – De supermarkt van Vieira. Roman

VoorplatSupermarktKlein72ERIC DE BRABANDER
De supermarkt van Vieira

Roman
Curaçao
Genaaid gebrocheerd met flappen, 232 blz., € 18,50
oktober 2013
ISBN 978-90-6265-841-1

De supermarkt van Vieira is de derde roman van Eric de Brabander.

Curaçao 1961. Het Portugese passagiersschip de Santa Maria is koud de haven van Willemstad uit of het wordt gekaapt. De kapers, vrijheidsstrijders, hebben maar één eis: het vertrek van de dictators Franco en Salazar uit respectievelijk Spanje en Portugal. Salazars schrikbewind en de economische malaise als gevolg daarvan leidde destijds tot een ware exodus van Portugese staatsburgers naar Latijns-Amerika, tot aan de Anjerrevolutie van 1974 toe.

Op Curaçao komt vijftig jaar na de kaping van de Santa Maria de supermarkteigenaar Francisco Vieira er na een mysterieus telefoontje achter dat een van de kapers van destijds zijn lang verloren gewaande vader João is en al die tijd in Brazilië heeft gewoond. Hij besluit hem op te gaan zoeken en wordt dan geconfronteerd met zijn wrede familiegeschiedenis. Een geschiedenis overladen met schuld en schande, die na de kaping van de Santa Maria jarenlang aan het daglicht onttrokken is geweest. En niet zonder reden.

Over Het hiernamaals van Doña Lisa schreef Karel de Vey Mestdagh op Caraïbische Letteren: «Hoewel zijn naam anders doet vermoeden, is De Brabander een schrijver van een onweerlegbaar Antilliaans snit. Zijn debuut uit 2009 heeft de intensiteit en broeierigheid die de streek en zijn schrijvers zo kenmerken. Het verhaal over vier man op een barkje toont sterke trekken van het karakteristieke Zuid-Amerikaanse fabuleren.»
En Mark Weenink in La Chispa: «Het aardige van De Brabanders werk is dat het Curaçao in een grotere, Zuid-Amerikaanse context plaatst. In Nederland bestaat nogal eens de neiging om het eiland af te doen als geïsoleerd en in zichzelf gekeerd. Niets is minder waar.»

Over zijn tweede roman Hot Brazilian Wax en het Requiem van Arthur Booi schreef Stanley Brown in Amigoe/Ñapa: «Het is een boek waarbij ik u vast waarschuw voor schokkende beelden en dat u niet moet lezen als u alleen thuis bent en van dieren houdt, religieus bent en in gebedsgenezers, handopleggers of voodoo gelooft.»

Eric de Brabander (Curaçao, 1953) is geboren uit een Nederlandse moeder en een Nederlands-Zweedse vader die ruim vijftig jaar geleden Europa de rug toekeerden voor een toekomst op Curaçao.

«De novelle is een must read voor liefhebbers van de Japanse schrijver Haruki Murakami, wiens gedachtegoed Glenn Pennock mijns inziens deelt.» – Eric de Brabander

Over Als gitaren schreeuwen van Glenn Pennock in Antilliaans Dagblad, 16 februari 2012:
In ‘Als gitaren schreeuwen’ krijgt Joe, de hoofdpersoon, in visioenen en dromen een hint van een universele sleutel. Het vinden en het gebruik van deze sleutel zal hem helpen, heilig te worden: heel. Het zal hem kunnen verlossen van de diepste pijnen die hem tergen; de druk die hem door de som van gebeurtenissen noodt tot terugtrekking. In deze terugtrekking flirt hij niet alleen met de dood in al zijn facetten, maar daagt hij De Creator, God, uit om hem te helpen al die zware en duistere gedachten te verbannen. Joe krijgt geen hulp van God, in dit verhaal de Bandleider genoemd. God vindt dat hij dat zelf kan. Postmoderne literatuur, surrealistisch, vervreemdend en een gevoel van eenzaamheid opwekkend, en dan toch die gevatte humor, verborgen tussen de regels.

Lees

Mooie woorden (1) over Hot Brazilian Wax van Eric de Brabander

HBW Eric de Brabander

1. Wim Rutgers op Caraïbisch Uitzicht:
Meergelaagdheid van verhalen leidt tot vragen en discussie, iets wat aan een eendimensionaal verhaal ontbreekt. Zei de bekende Nederlandse auteur Simon Vestdijk niet ooit: een roman die het niet waard is twee keer te lezen, is het ook niet waard een keer te lezen? Ik heb de roman inderdaad met een flinke tussenpoos twee keer gelezen, de tweede keer intensiever en met evenveel plezier. In de wetenschap dat interpretatie nooit definitief is, zal ik het boek ooit nog een derde keer gaan lezen.
Lees meer

2. Ezra de Haan op Literatuurplein.nl:
Met Hot Brazilian Wax en het requiem van Arthur Booi heeft Eric de Brabander een roman geschreven die zich steeds weer tussen twee werelden beweegt. Die van Nederland en Curaçao, die van de medische wetenschap en die van de kwakzalverij, die van leven en dood. Vooral bij het laatste komt regelmatig de herinnering op aan André Malraux’ roman La conditon humaine, Het menselijk tekort, een boek uit de tijd van Sartre en Camus. De Brabander plaatst de vragen van toen in de tijd van nu. Hij schetst waartoe de mens in staat is en laat de lezer daar zijn vraagtekens bij zetten. Dat hij zijn geliefde Curaçao uitkoos als podium voor dit toch wel morbide verhaal toont aan dat hij als schrijver werkelijk voor niets uit de weg gaat. Het levert een roman op die tot nadenken stemt over dat wat er meer zou kunnen zijn tussen hemel en aarde. Met Hot Brazilian Wax… heeft Eric de Brabander een uniek boek aan de Caraïbische literatuur toegevoegd.
Lees meer

3. Karel de Vey Mestdagh in Antilliaans Dagblad:
De spanning wordt opgebouwd vanaf het begin, dat nog in Nederland speelt, en wordt steeds drukkender en verhitter naarmate, via een oversteek per schip, de tropen in beeld komen. Eenmaal op Curaçao toont de schrijver zich niet alleen een kind van het eiland, maar ook een auteur die de zo eigen literaire stijl van zijn land en zijn streek in zijn pen heeft. Hot Brazilian Wax fascineert tot de laatste pagina. ‘Voorbij’ is het dus zeker nog niet in de Nederlands-Antilliaanse literatuur. (Antilliaans Dagblad Vrijdag 14 oktober 2011)
Lees meer

4. NBD/Biblion:
Arthur Booi is een geneeskunde student, afkomstig van Curaçao. Hij is een aparte man met speciale interesse in de alternatieve, holistische kant van de geneeskunde. Zijn latere vrouw Estelle houdt hem nog met een been in de realiteit. Wanneer Arthur met Estelle teruggaat naar Curaçao om daar een praktijk als huisarts te beginnen, komt hij steeds dichter bij de grens van de waanzin. Wat is daarin de rol van een plaatselijke kruidenvrouw met wie hij samenwerkt? Prettig geschreven en fijn vormgegeven roman. De auteur (1953) is zelf Curaçaenaar en studeerde tandheelkunde. Hij debuteerde met de roman ‘Het hiernamaals van Dona Lisa’. (S.M.J. Angenent)

5. Jan Bouman in Antilliaans Dagblad, 29 september 2011:
In dit raamwerk van het verhaal speelt zich eigenlijk af, wat ‘Arthur’ probeert te meten: het verschil tussen ergens zijn en niet-zijn, leven en dood. In het taalgebruik van de schrijver is de plaats van het niet-zijn Nederland. De zinnen zijn hoekig. Zodra we echter voet aan wal hebben gezet op Curaçao, gaat de taal vloeien. Hier vallen de woorden op hun plaats. Hier is het leven echt. Estelle is van Curaçao; haar familie woont er en we maken
er kennis mee. De persoon van Arthur verbleekt erdoor. De werkelijkheid van het eiland gaat domineren in de figuur van mevrouw Da Silva. Zij blijkt de echte meesteres. Het is een boek geworden om in één ruk uit te lezen.
Lees meer

6. Stanley Brown (Curaçao) in Amigoe, 14 oktober 2011:
Met een ongebreidelde fantasie zonder zijn geloofwaardigheid te verliezen sleept Eric de Brabander je chronologisch en op herkenbare plaatsen van het ene avontuur van Arthur naar het andere zodat je op het laatst niet meer weet wat misschien autobiografisch is of wat gefantaseerd en waar het toeval een soms te grote rol speelt. Zoals schilders in bepaalde periodes van hun leven onder invloed van grote meesters staan is in dit boek zoals bij vele Latijns-Amerikaanse en Caribische schrijvers duidelijk de invloed merkbaar van Gabriel Garcia Marquez. Klonten aarde vallen knallend uit de mond van een patiënt, vlinders vliegen door scheepsgangen achterna gezeten door kakkerlakken, kolibries vliegen midden in de nacht om lampen en pikken ogen uit, chuchubis met een zwart kapje voor hun oog bezoeken doden, blauwe landkrabben kruipen uit een dode mond en de warawara opgeroepen door een voodooritueel zorgt uiteindelijk voor een gruwelijke einde van de hoofdfiguur. Het is dan ook een boek waarbij ik u alvast waarschuw voor schokkende beelden en dat u niet moet lezen als u alleen thuis bent en van dieren houdt en religieus bent en in gebedsgenezers, handopleggers, voodoo gelooft.
Lees meer

Curaçao! Curaçao! 25 september 2011. Uitverkocht.

Curaçao! Curaçao!
met film, voordracht, interview, muziek

Uitgeverij In de Knipscheer nodigt u van harte uit aanwezig te zijn
op zondagmiddag 25 september 2011, 15.00 uur
bij de dubbele boekpresentatie van
[1]
Hot Brazilian Wax en het Requiem van Arthur Booi
Eric de Brabander
Eric de Brabander

[2]
Hé Patu / Waggeleend
Elis Juliana

Elis Juliana

m.m.v.
Eric de Brabander, schrijver
Fred de Haas, samensteller en vertaler van de bundel van Elis Juliana
Igma van Putte, voordracht
Peter de Rijk, interview
Aart Broek, over zijn Het lichten van de jaren
Ensemble Alma Latina, muziek
Na afloop signeren de auteurs voor belangstellenden hun boeken.

K o m t a l l e n e n s t u u r d e z e u i t n o d i g i n g d o o r !

Podium Mozaïek Bos en Lommerweg 191 1055 DT Amsterdam. Klik: Route & bereikbaarheid
zondag 25 september 2011
zaal open 14.30 uur; programma 15.00 tot 17.00 uur
signeren en napraat in de foyer
toegang gratis reserveren noodzakelijk: 020-580 0381 [++ 3120 580 0381]
OF: (1) klik op homepage http://www.podiummozaiek.nl/ (2) klik op het programma 25 september (3) klik bovenin op programmapagina op vakje «Voeg toe aan / in uw bestellijst» en (4) klik op volgende schermpagina onderin op regel «Bestel kaarten voor deze voorstelling»
De kaarten liggen dan voor u klaar op de dag van de voorstelling bij Podium Mozaïek.