«Een openhartige blik en een ruime geest.» – André Oyen

VoorplatMijnGod-75Over ‘Mijn God mijn God Waarom heb ik u verlaten?’ van Frank Ong-Alok op Ansiel, 5 juni 2017:
(…) Het boek is autobiografisch en vertelt over religie, cultuurshock, seks, muziek, Suriname, vrouwen en veel meer, kortom een mooie terugblik op zijn leven tot nog toe. Het boek staat vol opvattingen, levenslessen en ferme uitspraken en bevat ook een aantal verhalen over zijn jeugd in Suriname, zijn tijd als conservatoriumleerling, eigenaar van een muziekwinkel in Zoetermeer en zijn ervaringen met de vrouwen in zijn leven. (…) Frank Ong-Alok is een begenadigd verteller en muzikant. En hij laat zijn verhalen puur en soms gekruid met een pittig erotisch en/of exotisch sausje op zijn lezers los. Hij doet dit even passioneel als hij muziek ‘bedrijft’, want de muziek is voor Frank Ong-Alok de weg de waarheid en het leven. (…) Uit dit fraai uitgegeven boek komt een man naar voor die het leven met een openhartige blik en een ruime geest te gemoed treedt.
Lees hier en hier de recensie
Meer over ‘Mijn God mijn God Waarom heb ik u verlaten?’
Meer over Frank Ong-Alok bij Uitgeverij In de Knipscheer

«De fans van zijn muziek komen in het boek ongetwijfeld aan hun trekken.» – Ko van Geemert

VoorplatMijnGod-75Over ‘Mijn God mijn God Waarom heb ik u verlaten?’ van Frank Ong-Alok in Parbode, juni 2017:
Frank Ong-Alok wordt geboren in Suriname, in 1958. Hij heeft zijn levensverhaal opgetekend, hier en daar voorzien van een foto, getiteld: ‘Mijn God mijn God Waarom heb ik u verlaten?’ Zoals zo vaak voorbeeldig uitgegeven, inclusief cd, door In de Knipscheer. (…) Het boek staat vol opvattingen, levenslessen en ferme uitspraken. (…) ‘Als ik zou moeten analyseren wat het geloof mij heeft gebracht, kan ik zeggen: niets. En dat klopt ook. Integendeel, het heeft mij van veel zaken weerhouden die een normale puber wél zou hebben ondernomen. Spijt? Nee! Aanbevelen? Dat allerminst, behalve als je in sprookjes wilt blijven geloven.’ In de Epiloog stelt Ong-Alok: ‘Maar áls er al een God zou zijn, is die God dan mannelijk of vrouwelijk? Een heel menselijke vraag. Ik zou zeggen: vrouwelijk. Vrouwen weten namelijk leven te regenereren. Niet scheppen, want dat is weer iets wat aan God is voorbehouden.’ De fans van zijn muziek (…) komen in het boek ongetwijfeld aan hun trekken, zeker ook door de cd die bijgeleverd is, met 20 nummers, in het Sranantongo, Nederlands, Engels, nieuwe nummers, bewerkingen van oude bekende: ‘een dwarsdoorsnede van nummers die op één of andere manier een rol hebben gespeeld in mijn leven,’ zoals Ong-Alok in de Toelichting schrijft. Alle liedteksten zijn na te lezen.
Lees hier en hier de recensie
Meer over ‘Mijn God mijn God Waarom heb ik u verlaten?’
Meer over Frank Ong-Alok bij Uitgeverij In de Knipscheer

«De onbedwingbare nieuwsgierigheid van Hans Plomp.»

Hans PlompDeBesteOver ‘Dit is de beste aller tijden’ van Hans Plomp op Amsterdam FM-Radio, 29 mei 2017:
Peter de Rijk praat met Hans Plomp over zijn jubileumbundel ‘Dit is de beste aller tijden’, die is samengesteld uit 50 jaar van zijn dichtwerk, een boek dat 5 juni wordt gepresenteerd op het festival Vurige tongen in Ruigoord. Plomp (73) laat in dit geanimeerde gesprek de afgelopen decennia de revue passeren, van een murw geslagen Calvinistisch Nederland in de jaren vijftig tot de culturele omslag vanaf de jaren zestig met drugs en erotiek en – zeker in het geval van Hans Plomp – met romantiek en een onbedwingbare nieuwsgierigheid. Tussendoor leest Plomp enkele van de gedichten, waaronder het titelgedicht ‘Dit is de beste aller tijden’.
Luister hier naar de uitzending
Meer over ‘Dit is de beste aller tijden’
Meer over Hans Plomp bij Uitgeverij In de Knipscheer

Peter Andriesse – Claire Obscure. Verhalen

VoorplatClaireObscure-75Peter Andriesse
Claire Obscure
Verhalen van lust en verlangen

Nederland
gebrocheerd in omslag met flappen,
142 blz., € 16,50
april 2017
ISBN 978 90 6265 959 3

In Claire Obscure schrijft Peter Andriesse trefzeker en met humor over stuklopende relaties of vergeefse verlangens. In het titelverhaal is de verteller wanhopig op zoek naar Claire, een volmaakte, helaas onbereikbare vrouw met bijna doorschijnend zwarte huid. Dat hij tijdens die zoektocht tegen een andere mooie donkere dame aanloopt mag geen verrassing heten. We lezen over een zinderende ervaring met een ‘donkere prinses met de schoonheid van het nog net niet volgroeide’ bij het haventje van Prapat, maar ook over de perfecte borsten van Florentien in het Amstel Hotel.
In een ander verhaal is de verteller – na wekenlang op Sumatra naar onbereikbare, gesluierde exotische meisjes te hebben gekeken – rijp voor een roekeloze stap. Tijdens zijn terugvlucht maakt hij een tussenstop te Bangkok. In gedachten ziet hij zichzelf al met een Thaise schone aan zijn arm naar huis vliegen. Het seksparadijs blijkt zijn naam eer aan te doen, maar alle aanbiedingen van aantrekkelijke dames ten spijt, verkiest hij uiteindelijk een ietwat timide barmeisje. Eenmaal in de hotelkamer laat ze een heel andere kant van zichzelf zien. En er volgen nog vele nachten vol acrobatische toeren.
En zo stapelt het ene avontuur zich op het andere. De ene keer met Leone, de studievriendin van zijn dochter die hij overigens met haar moet delen… De andere keer met een zwanger Maleisisch meisje te Penang. De onverwachte wendingen van de verhalen en de vlotte stijl van Peter Andriesse mogen in ieder opzicht bevredigend genoemd worden.

‘De verbluffende terugkeer van Peter Andriesse,’ schreef Ton van der Molen over de roman De rode kimono, die na bijna 20 jaar publicatiestilte in 2014 uitkwam. Wel schreef hij in die jaren veelal ‘erotische’ verhalen, waarvan enkele werden gepubliceerd in Avenue, Playboy, Penthouse en De Tweede Ronde. Peter Andriesse is onder meer de schrijver van de succesvolle pastiche op een doktersroman Zuster Belinda en het geheime leven van Dokter Dushkind en van de veelgeprezen verhalen over zijn Indische jeugd Koude Sambal, die bij Rudy Kousbroek een ‘schok der herkenning’ teweegbrachten.

Meer over ‘De rode kimono’
Meer over ‘Koude sambal’

«Realiteit, droom en ontnuchtering omstrengelen elkaar.» – Wijnand Steemers

VoorplatPimJonker75Over ‘Kijkgaten naar binnen’ van W.A. Jonker voor Biblion, 7 maart 2016:
Dichter (1955) debuteerde met ‘Schuld’ (1986). Opbouw onderhavige bundel: Het Hotel (‘aankomst én ‘tijdelijk’ verblijf) en Onderweg. Realiteit, droom en ontnuchtering omstrengelen elkaar in vrije, aan eigen vorm gebonden gedichten. Ogen als kijkgaten voor de inwaartse blik zijn vertrekpunt voor zelfobservaties op diverse locaties (o.a. hotels, steden), brokkelige impressies, associatieve vondsten tijdens de innerlijke reis. Die collagetechniek past hij ook toe in de begeleidende 21 illustraties. Een inleidend gedicht, titelloos als de andere, loopt in toon en inhoud (‘potlood papier/ambities verdrongen’) op de rest vooruit, stelt ‘schilderij’ en/of vrouw als ijkwezen centraal. Ook op de ander (‘mijn meest recente scharrel’) of de wereld (o.a. ‘het is vandaag elf september’) gerichte perceptie; erotiek tout court, onenightstands; ingehouden tragiek: ‘het kind komt niet meer’, flarden verleden, onderweg geoogst zelfinzicht: ‘wat is je reisbestemming/de pupillen van ogen/kijkgaten naar binnen’. Of: ‘slappe vrouwenlijmer/dat ben ik/geoefend tranendal/dat zal ik worden’ of ‘wellicht hij die lijkt op mij’ ‘in mijn zielloos vaderland’. Nawoord biedt inzage in zijn cultureel curriculum (o.a. ABK Arnhem).
Meer over ‘Kijkgaten naar binnen’

«Peter Andriesse heeft niets aan kracht ingeboet.» – Ezra de Haan

Opmaak 1Over ‘De rode kimono’ van Peter Andriesse op Literatuurplein.nl, 23 augustus 2014:
Peter Andriesse (1941) is terug van weg geweest. (…) Andriesse schrijft nog steeds zoals ik dat van hem gewend was: leesbaar, realistisch en herkenbaar. (…) Met een overvloed aan details, alsof het gisteren gebeurde, schetst hij het leven aan boord. (…) Voor hen die de reis van Indonesië naar Nederland nog per passagiersschip gemaakt hebben, moet de roman een voortdurend déjà vu gevoel oproepen. ‘De rode kimono’ is een boek vol nostalgie in uiterst helder proza geschreven. Peter Andriesse heeft de zwarte kunst nog niet verleerd. Moeiteloos stapt hij, ondanks zijn leeftijd, in de denkwereld van een dertienjarige. Eigenlijk komt de erotiek, die we uit eerdere verhalen en romans van hem kennen, samen met zijn Indisch jeugdsentiment. Het levert een boek op dat moeiteloos standhoudt tussen zijn andere ‘Indische’ boeken.
Lees hier de recensie
Meer over ‘De rode kimono’

«De lezer verveelt zich geen moment.» – E. Mutter

Opmaak 1Over ‘De rode kimono’ van Peter Andriesse voor NBD/Biblion, 5 augustus 2014:
Deze roman vertelt hij over Erik (13), die vanuit Sumatra naar Holland wordt gestuurd om naar de middelbare school te gaan. Hij wordt op de Willem Ruys onder de hoede gesteld van het echtpaar Vonk. Pamela Vonk, een jonge Indische vrouw, zoekt aan boord fysieke toenadering tot Erik. Deze ontwikkelt na enige aarzeling, een diepe genegenheid voor haar. In Holland komt hij in de kost bij een tante in een klein dorpje in de Achterhoek. Erik ervaart de overgang van het luxe leven aan boord naar het kille, armoedige leven bij zijn tante als een cultuurschok. Zijn eenzaamheid wordt verergerd door het grote verschil tussen het vrije leven in de tropen en het troosteloze leven in de Achterhoek. Andriesse vertelt dit verhaal over een jongeman die op de drempel staat van volwassenheid, op meeslepende wijze. Zijn stijl is beeldend en helder.
Lees hier de recensie
Meer over ‘De rode kimono’

«Een heel sterke en prachtige geschreven roman.» – André Oyen

Opmaak 1Over ‘De rode kimono’ van Peter Andriesse op iedereenleest.be, 2 mei 2014:
De rode kimono is een coming of age-roman over een ontheemde jongen die tussen twee werelden balanceert, die van Nederlands-Indië en die van het moederland Nederland. In zijn succesvolle bundel Koude Sambal schreef Peter Andriesse reeds eerder over zijn eigen verblijf vanaf zijn negende jaar op Sumatra, en in het bijzonder het internaat waar hij schoolging. In De rode kimono keert de dertienjarige Erik in 1954 met het schip de ‘Willem Ruys’ terug naar Holland om naar de middelbare school te gaan. (…) Het is de schrille overgang van de tropen en de overdadige luxe van een passagiersschip naar de kille Achterhoekse arbeiderswoning die door Andriesse zonder overdrijvingen in klare taal wordt neergezet. Hij tekent ontzettend mooi de eenzaamheid van de jongen, die na zijn verblijf in de tropen moeilijk kan wennen in het troosteloze oord. Ook kan hij moeilijk contacten leggen met de Nederlandse jongens. Hij voelt zich daardoor nog eenzamer. (…) De rode kimono is een heel sterke en prachtige geschreven roman, waarin de schrijver zich helemaal kan inleven in de leef- én gedachtewereld van een dertienjarige die in de knoop ligt met gedachten rond goed en kwaad, maar die zijn vleselijke verlangens niet onder controle kan houden.
Lees hier de recensie of (uitgebreider) hier]

«De verhalen zijn onderhoudend, de toon is openhartig.» – Rein Swart

Pierre LaufferOver ‘Schaduw van schijn’ van Barney Agerbeek op Literair Nederland, 8 juli 2013:
‘Uiterlijk bewogen’ is het langste verhaal uit de bundel en gaat over een bezoek aan een nonnenklooster in Wallonië. Daar vindt de schrijver de rust om zijn vader, zijn moeder en zijn katholieke jeugd in de jaren vijftig in Nederland te portretteren. Het vormt een mooie achtergrond voor de overige verhalen, die anekdotes bevatten over de tijd dat de schrijver in Indonesië woonde. (…) Barney Agerbeek is een nieuwsgierig mens. Hij krabt als het ware aan de korst van de samenleving om van alles te weten komen over de culturele veranderingen in de loop der jaren. Dat valt nog niet mee, omdat Indonesiërs een gesloten karakter hebben. Men moet tussen de regels doorlezen om hun bedoelingen aan de weet te komen. ‘Dit is het land van de wajang, van het schimmenspel.’

Lees hier de recensie

Meer over Schaduw van schijn

Jo Otten – Bed en Wereld

Jo Otten
Bed en Wereld
inleiding door biograaf Rob Groenewegen
Novelle, Nederland
Genaaid gebonden met stofomslag, 144 blz.,
ISBN 978-90-6265-633-2 ca. € 17,90
Eerste druk november 2008

‘Mijn hoofd is een magazijn van beelden, een stapelplaats van voorstellingen, een snijpunt van mensen en dingen, een brandpunt van duizenden lenzen, de snijlijn van ontelbare vlakken.’

Vanuit een wereld die nog niet werd gedomineerd door televisie, computer en internet, maar waarin de ver‘beelding’ niettemin een allesoverheersende rol speelt, bereikt ons de stem van Jo Otten.

Jo Otten (1901-1940) was een communicerend vat vol van tegenstrijdigheden: een doorgefourneerde intellectueel enerzijds, gekweld door zijn verbeeldings kracht en intuïtie anderzijds. Met één been stond deze fatalist in de negentiende-eeuwse romantiek, met het andere in het ontluikende modernisme van het interbellum. Deze gemankeerde modernist hield er een sterk mobiele levensopvatting op na, maar schrok vaak terug bij het contact met de werkelijkheid. Eigenschappen die Otten, tijdgenoot van o.a Menno ter Braak, tot een vreemde eend in de bijt van de Nederlandse letteren maken; een van de meest intrigerende figuren uit de periode tussen de beide wereldoorlogen.

In Bed en Wereld betreden we de jaren dertig, een periode die werd overschaduwd door angst en onzekerheid. Samen met Otten maken we een onthullende tocht door heden en verleden, een reis die uitmondt in het besef dat uiteindelijk ‘alles verzandt’.

Van een handeling is in deze beklemmende monoloog nergens sprake. De uitgeputte verteller wordt gekweld door slapeloosheid, wat ertoe leidt dat motieven van erotiek, levensangst en doodsobsessie zich in een toestand van halfslaap aaneenrijgen tot een caleidoscoop van sombere emoties. Door het hoge tempo waarmee Otten ze op ons netvlies projecteert verdwijnen ook begrippen als ruimte en tijd. Uit deze gepassioneerde, tijdloze novelle treedt ons een kwetsbaar mens tegemoet, machteloos tegenover een verscheurde wereld, zich beseffend dat het einde nadert, radeloos cirkelend rondom een noodlottige vlam, die hem uiteindelijk zal verteren.

‘Met voorsprong de meest veronachtzaamde tekst van de moderne Nederlandse letteren.’ – Jaap Goedegebuure (2008)