«Een boek dat eeuwig jong blijft!» – André Oyen

VoorplatHelmanEindvandekaart75Over ‘Het eind van de kaart’ van Albert Helman op Lezers tippen lezers, 16 juni 2019:
(…) Als auteur debuteerde Albert Helman in 1926 met ‘Zuid-Zuid-West’, een roman over Suriname en de verwaarlozing en uitbuiting ervan door de Nederlandse kolonisator, gevolgd door een vergelijkbaar boek qua thema, ‘De Stille Plantage’. Vele andere romans, essays en gedichten zouden volgen. Ook hield hij zich bezig met film. Zo schreef hij o.a. de muziek voor ‘Regen’ (1929) van Joris Ivens. In 1932 (…) vocht Helman aan republikeinse zijde mee in de Spaanse Burgeroorlog. Voor de kranten NRC en de Groene Amsterdammer schreef hij verslagen over de overlevingsstrijd (…) tegen de fascisten van generaal Francisco Franco. (…) In 1939 keerde hij terug in Nederland. (…) Helman dook aan het begin van de oorlog onder omdat hij zo bekend was als antifascist dat hij niet langer in het openbaar kon verschijnen. Actief in het verzet vervalste hij persoonsbewijzen, publiceerde verzetsverzen en protesteerde bij rijkscommissaris Seyss-Inquart tegen de oprichting van de zogenaamde Kultuurkamer waar kunstenaars lid van moesten worden. (…) Het reisjournaal ‘Het eind van de kaart’ schreef hij in 1955. Het zou een boek blijken dat eeuwig jong blijft!
Lees hier de aankondiging
Meer over ‘Het eind van de kaart’
Meer over ‘Verdwenen wereld’
Meer over Albert Helman bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Michiel van Kempen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Na lezing van dit dagboek stel ik opnieuw vast: Albert Helman is een uitzonderlijke schrijver.» – Brede Kristensen

VoorplatHelmanEindvandekaart75Over ‘Het eind van de kaart’ van Albert Helman in Ñapa [Amigoe], 18 mei 2019:
In 1955 nodigt een vriend in Suriname Albert Helman uit mee op excursie te gaan naar de bovenloop van de Marowijne rivier. (…) Gebruik makend van de natuurlijke wegen van Suriname, de immense rivieren, varen ze de Surinaamse binnenlanden in. Hij besluit een dagboek bij te houden om de dagelijkse ervaringen te verwerken. Pas 25 jaar later zal het dagboek, getiteld ‘Het eind van de kaart’ verschijnen. Veel aandacht kreeg het niet. Deze weken liet uitgeverij ‘In de Knipscheer’ het opnieuw verschijnen en schreef Michiel van Kempen een krachtig nawoord bij de heruitgave. (…) Wie een vakantie in Suriname overweegt, zou ik zo’n reis per boot het bos in, zeker aanraden. Het maakt je tot een ander mens omdat je het universum daar anders beleeft. Niet alleen ter voorbereiding van zo’n reis is dit dagboek van Helman waardevol, het is sowieso een gedenkwaardig document. Het kan gelezen worden als een introductie in de onbekende natuur die in wezen overal is. Het kan gelezen worden als een ontdekkingsreis, een odyssee, vol onverwachte belevenissen (…) Na lezing van dit dagboek stel ik opnieuw vast: Albert Helman is een uitzonderlijke schrijver, een uitzonderlijk mens, die ons altijd weer aan het denken zet.
Meer over ‘Het eind van de kaart’
Meer over Albert Helman bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Michiel van Kempen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Helman werpt het westerse cynisme van zich af.» – Margot Poll

VoorplatHelmanEindvandekaart75Over ‘Het eind van de kaart’ van Albert Helman in NRC Handelsblad, 17 mei 2019:
Het opnieuw uitgegeven ‘Het eind van de kaart’ van de Nederlands-Surinaamse schrijver Albert Helman (pseudoniem van Lou Lichtveld, 1903-1996) is een dagboek uit 1955 over een avontuurlijke tocht van bijna zes weken door de binnenlanden van Suriname. Het verscheen pas in 1980 voor het eerst in de Privé-domein-reeks van De Arbeiderspers. Het is een verslag van een expeditie om ook ‘voorbij het eind van de kaart’ de mogelijkheden te onderzoeken voor een kunstmatig stuwmeer. Naast deze ontdekkingstocht waar hij als ‘gast’ mee mocht gaan, is het een zoektocht naar de psyche van Helman; hij werpt het westerse cynisme van zich af, schikt zich naar zijn expeditie-genoten en beweegt zich als de inheemse volkeren in het ruige oerwoud – ook buiten de kaart. Hij kan het weer waarderen gewoon ‘naar bos en mos’ te ruiken zoals zijn moeder dat vroeger noemde. Met uitgebreid nawoord van prof. dr. Michiel van Kempen, die in 2016 ook de biografie van onderwijzer, schrijver en politicus Helman schreef.
Lees hier het signalement
Meer over ‘Het eind van de kaart’
Meer over Albert Helman bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Michiel van Kempen bij Uitgeverij In de Knipscheer

Glenn Pennock – De weg van de kat

978-90-6265-220-4GLENN PENNOCK
De weg van de kat

Roman
Nederlands-Indië / Nederland
Paperback, 264 blz.
1986
ISBN 978-90-6265-220-4
Uitverkocht

De weg van de kat, de debuutroman van Glenn Pennock, lijkt in eerste instantie een spannende historische roman. Aan het begin van de twintigste eeuw trekt de hoofdpersoon, Allard, mee met een expeditie van het Nederlandse leger door een nog niet in kaart gebracht, onbekend gebied van Sumatra. Deze reis heeft werkelijk plaatsgevonden en is onder andere in dagboeken opgetekend, waarvan de auteur gebruik heeft kunnen maken. Tijdens de zware tocht wordt de groep door inlanders gevangengenomen, Met behulp van zijn vriend Dekker weet Allard echter te ontsnappen. Na veelomzwervingen komt Allard terecht op een paradijselijk eiland. Hij trouwt een inheemse vrouw en beleeft gelukkige tijden. Maar nadat hij is aangewezen als de nieuwe drager van de Heilige Kris begint een nieuwe reis. Haast ongemerkt is de roman – aanvankelijk klassiek van stijl – overgegaan in een magische, symbolische vertelling, eigentijds van toon. ‘De weg van de kat’, zo wordt in oosterse filosofieën ook wel de lange en moeilijke ascese van lichaam en geest na de dood genoemd. De weg leidt door een wereld waar een andere tijdrekening en logica geldt.

Glenn Pennock werd in 1953 in Den Haag geboren, maar bracht de eerste zes jaar van zijn leven in Djakarta door, waarna hij via Singapore naar Amsterdam kwam. Hij is ever gevorderd beoefenaar van de Pencak Silat, de filosofie c.q. Indonesische gevechtskunst, waarvan ook De weg van de kat doortrokken is.

«Op het gevaar af lyrisch te worden: een fascinerend boek» – Dagblad De Stem

«Mede door de eigentijdse toon blijft het verhaal boeien en blijkt het uiteindelijk ook nog knap in elkaar te zitten.» – Ego

«Wat aanvankelijk een historische of avonturenroman lijkt, wordt gaandeweg een mysterieus verhaal, geladen met mystiek en stille kracht.» – Prisma Lectuurvoorlichting