«Ze doet precies waar baby’s goed in zijn.»

LexPaleauxFammeLex Paleaux over zijn eerste weken, en perikelen, als vader op Famme, 16 mei 2020:
(…) Mijn vriendin en onze dochter zijn een nachtje uit logeren bij haar ouders. We zijn sinds een paar maanden ‘vader en moeder’, dat is een titel die je relatief eenvoudig weet te bemachtigen, maar een rol die je niet zo 1,2,3 onder de knie hebt. Ik ben een schrijver en mijn vriendin is een universitair geschoolde therapeut. Op papier is dat een perfecte match. De ene schrijft over zijn emoties en de ander kan dat, vanuit een wetenschappelijk oogpunt, perfect ontleden, pareren en doorgaans zelfs waarderen. (…)
Schrijver Lex Paleaux debuteerde in 2020 met zijn roman ‘Winterwater’. Het vervolg op zijn veelgeprezen debuut zal in het najaar van 2020 uitkomen. Daarnaast is hij werkzaam als scriptschrijver, columnist en radio-columnist. Hij woont met zijn vriendin en pasgeboren dochtertje Mia in Haarlem.
Famme (opgericht in 2014) is een digitaal platform en maakt deel uit van Mediahuis Nederland (v/h Telegraaf Media Groep) en schrijft ‘voor vrouwen die veel ballen in de lucht houden, waarvan er dagelijks wel één (of meer) naar beneden dondert’.
Lees verder op Columns+
Of klik hier
Meer over Lex Paleaux bij Uitgeverij In de Knipscheer

Schrijver Lex Paleaux leest zijn nieuwe column voor

91565914_956140874782910_333860263323238400_nElke drie weken trakteert schrijver, columnist en import-Haarlemmer Lex Paleaux zijn lezers op zijn nieuwste, nog niet verschenen column op Haarlem 105, de streekomroep van Haarlem, Heemstede & Bloemendaal. Lex praat, Ruth Oei luistert.
Luister hier naar de gesproken column
Meer over Lex Paleaux bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Op bijna elke bladzijde zijn het verdriet en de angst voelbaar.» – Margot Poll

VoorplatWinterwater-75Over ‘Winterwater’ van Lex Paleaux in NRC Handelsblad/Next, 2 april 2020:
Het ook ‘op basis van feiten’ geschreven ‘Winterwater’ van de Haarlemse schrijver Lex Paleaux is als ‘een hand op de schouder’ voor jongens die zich in hun jeugd miskend voelden. Lex is de jongste in een gezin met drie zonen in Friesland; hij wordt continu gepest en krijgt alle klappen die er in het gezin worden uitgedeeld. Op school wil hij bewijzen dat God niet bestaat door achter in de klas op zijn stoel te gaan staan, zich achterover te laten vallen en achteraf te zeggen: zie je wel dat God mij niet beschermt – anders had hij mij wel opgevangen. Op bijna elke bladzijde zijn het verdriet en de angst voelbaar. Als hij ook nog eens verkracht wordt door een automobilist die hem op de fiets staande houdt (‘Kun je een beetje kaartlezen’?) zijn die angst en het verdriet te groot. Hij doet drie pogingen om het te vertellen: aan de dokter (‘Die pijn gaat vanzelf over’), aan zijn vader en aan zijn moeder. Het komt bij niemand aan en dus vat hij zijn geschaafde gezicht en gekneusde billen samen tot een val van de fiets. Wat volgt zijn maanden, jaren gevuld met agressie en onrust. En dan komt die ene brief, de brief die ‘aan de ouders van Lex Paleaux’ is gericht. Dit alarmerende boek is geschreven ‘Voor de onzichtbare, onhoorbare, maar onmisbare’. Dat is een duidelijke opdracht: voor de ouder die zich geen raad weet met de opvoeding van de kinderen of voor de vriend die zijn hand op een schouder legt.
Meer over ‘Winterwater’
Meer over Lex Paleaux bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Perfecte hybride tussen een jongensboek en een literaire roman.» – Peter de Rijk

VoorplatWinterwater-75Over ‘Winterwater’ van Lex Paleaux in Straatjournaal nr. 267, 1 april 2020:
(…) [Hoofdpersoon] Lex wil het ‘aanwezige bestaan van God’ bewijzen. Staand op een stoel laat hij zich in de schoolklas achterovervallen waar de leraar, die geen antwoord op zijn vragen heeft, bijstaat. ‘Mijn val leek uren te duren en ik voelde de landing niet eens.’ (…) Dit voorval is typerend voor het verhaal dat Lex vertelt. Hij lijkt niet in zijn omgeving te passen. (…) Pas wanneer hij door het winterwater zakt en bijna verdrinkt, meent hij de stem van God te horen… Het blijkt pake, zijn opa, die hem redt. (…) Heel bijzonder aan deze roman is de stijl die Lex Paleaux hanteert. Het leest als een trein en toch staat het vol schitterende beschrijvingen. Het boek lijkt de perfecte hybride tussen een jongensboek en een literaire roman. In ieder hoofdstuk komen we meer over zijn familie en leven te weten en begin je de verhoudingen en frustraties die spelen steeds beter te begrijpen. Paleaux maakt als geen ander duidelijk dat een kind dat zulke geestelijke en lichamelijke littekens oploopt, makkelijk slachtoffer wordt van zo mogelijk nog groter kwaad. (…)
‘Straatjournaal’ is de maandelijkse dak- en thuislozenkrant van Bollenstreek, Haarlemmermeer, Kennemerland, West-Friesland, de Kop van Noord-Holland en Texel.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Winterwater’
Meer over Lex Paleaux bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Het is een boek over gemis, over spijt en over berusting.» – Kirsten van Santen

VoorplatWinterwater-75Over ‘Winterwater’ van Lex Paleaux in Leeuwarder Courant, 27 maart 2020:
(…) Lex Paleaux, geboren en getogen in een niet nader omschreven dorp onder de rook van Leeuwarden, schetst in zijn debuutroman ‘Winterwater’ een huiveringwekkend beeld van een eenzame Friese jeugd in een gezin waarin de zwaargelovige moeder wordt geplaagd door migraineaanvallen en epilepsie en de Franse vader, die worstelt met chronische rugpijn, meer van een meegaande aard blijkt – iemand die eerder wegkijkt dan ingrijpt in tijden van nood. (…) ‘Winterwater’ is het verslag van deze jeugd, maar ook een schets van Friesland eind jaren tachtig en begin jaren negentig, van het snel veranderende platteland, van een wereld waarin de gereformeerde Lexje van de muziek van Queen gaat houden (“Ik werd een hysterische fan’’) en zich op de een of andere manier toch weet los te maken van zijn wortels, van school, de kerk en van zijn ouders. (…) Paleaux geeft nogal wat prijs. Er overkomt hem iets verschrikkelijks in een recreatiegebied. Hij beschrijft deze verschrikkelijke gebeurtenis zonder omhaal, op een manier die lezers moet doen sidderen. Maar het ergste is: nadien neemt hij niemand in vertrouwen. (…) Paleaux heeft lang geworsteld om de juiste toon van zijn boek te vinden. Hij wilde vertellen uit het perspectief van een kind, zonder dat de toon ‘kinderachtig’ werd. Daarin is hij geslaagd. (…)
Lees hier het interview
Meer over ‘Winterwater’
Meer over Lex Paleaux bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Heldere, beeldende stijl.» – M.J.P. Voorhuis

VoorplatWinterwater-75Over ‘Winterwater’ van Lex Paleaux voor NBD/Biblion, 19 maart 2020:
In een gezin met drie broers wordt de gedachtewereld gevolgd van de jongste broer Lex. Het verhaal speelt zich af in een streng gereformeerd gezin in Friesland in de jaren tachtig. In korte hoofdstukjes wordt de lezer meegenomen in de gezinsbeleving van de hoofdpersoon, vanaf de lagere school tot en met de eerste klas van de middelbare school. Elk hoofdstuk wordt voorafgegaan door een korte, inleidende, cursief gedrukte beschrijving van huis of omgeving. De sfeer in het gezin is niet bepaald open en liefdevol. Met zijn vader kan Lex het redelijk vinden, zijn moeder heeft losse handjes en zijn broers zien hem nauwelijks staan. Lex kan weinig goed doen en op begrip hoeft hij niet te rekenen. Zelfs zijn vader laat hem uiteindelijk in de steek. Op een bepaald moment besluiten zijn ouders om hem naar een inrichting te sturen. Dit leidt tot een dramatisch besluit bij Lex. Het fictieve verhaal, gebaseerd op autobiografische feiten, is in een heldere, beeldende stijl geschreven. De auteur (1977) schrijft ook scripts voor tv-series, korte films en theater. Dit is zijn debuutroman.
Meer over ‘Winterwater’
Meer over Lex Paleaux bij Uitgeverij In de Knipscheer

Schrijnend verhaal dat je geschokt achterlaat.» – Marjo van Turnhout

VoorplatWinterwater-75Over ‘Winterwater’ van Lex Paleaux op Leestafel, 12 maart 2020:
(…) ‘Winterwater’ is een verzameling verhalen die samen het verhaal vertellen van een gevoelige jongen die geen begrip vindt in de wereld om hem heen. Dat is in Friesland, in de jaren tachtig. (…) De verhalen, steeds voorafgegaan door een cursief stukje tekst, als een voorzet tot het verhaal, staan niet in chronologische volgorde, ze overspannen een periode van zo’n acht jaar en geven een duidelijk beeld van de jeugd van een jongen die anders is dan zijn ouders gewend zijn. Zij begrijpen hem niet, lijken ook nauwelijks belangstelling te hebben. (…) ‘Winterwater’ is een schrijnend verhaal dat je geschokt achterlaat. Niet dat de verhalen somber zijn, integendeel zelfs, de manier waarop de jongen vertelt is eerder opgewekt te noemen, zelfs als hij vertelt over een pak slaag lijkt hij dat niet erg te vinden. Lijkt! De teneur is immers niettemin benauwend en het boek eindigt dan ook met een drama. In een beeldende stijl weet Lex Paleaux uiteen te zetten hoe de gevoelswereld van de jongen botst met in het leven teleurgestelde ouders binnen een streng christelijke achtergrond.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Winterwater’
Meer over Lex Paleaux bij Uitgeverij In de Knipscheer

«De verteltrant, waarbij de verbeelding actief wordt aangesproken, maakt het boek tot een aangrijpende roman.» – Job ter Steege

VoorplatWinterwater-75Over ‘Winterwater’ van Lex Paleaux op Leeskost, 14 februari 2020:
Lex is de jongste. Hij heeft twee oudere broers. Zijn Franse vader en Friese moeder hebben elkaar leren kennen in Zuid-Frankrijk. Ze werden dolverliefd. Zijn vader kwam naar Friesland waar ze nu wonen in een dorpje. (…) Het is een orthodox protestants-christelijk gezin. (…) Lex is teleurgesteld in God, want hij hoort hem nooit. Op een winterse dag zakt hij door het ijs en gaat kopje onder. Hij raakt langzaam in een droom. Dan hoort hij Gods stem. Tot zijn verbazing klinkt die precies als de stem van Pake. De vader van zijn moeder trekt hem net op tijd uit het water. (…) Natuurlijk zijn niet alle incidenten heftig. Er passeren ook gebeurtenissen waarbij Lex alleen toeschouwer is, maar zijn observatie singulier te noemen is. Meestal worden eenvoudige beslommeringen, maar soms ook bijzondere momenten op een verrassende manier uitvergroot. Een twintigtal korte verhalen levert indringende beelden van een opgroeiend kind dat de werkelijkheid om hem heen maar nauwelijks kan bijhouden. Mutatis mutandis geldt dit ook voor zijn ouders, leraren, broers en vriendjes wier levens schuren met dat van Lex. Een verhaal over de vergeefse loyaliteit van een kind met zijn omgeving. De verteltrant, waarbij de verbeelding actief wordt aangesproken, maakt het boek tot een aangrijpende roman.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Winterwater’
Meer over Lex Paleaux bij Uitgeverij In de Knipscheer

«IJzig mooie verzen.» – Ton van ’t Hof

Opmaak 1Over ‘Zelfs een Tibetaan belandt uiteindelijk in zee’ van Edwin de Groot op Dingen & structuur, 29 juli 2018:
Ik heb de afgelopen dagen ‘Zelfs een Tibetaan belandt uiteindelijk in zee’ van Edwin de Groot gelezen. (…) Mijn korte recensie over zijn eerder uit het Fries naar het Nederlands overgebrachte derde bundel eindigde destijds als volgt: ‘De Groots Nederlandstalige debuut is buiten Friesland vrijwel onopgemerkt gebleven. Wat maar één ding betekenen kan: zijn bundel is niet door recensenten gelezen, want anders zouden er loftrompetten zijn gestoken en hadden meer mensen van deze prachtige aardse poëzie kennis kunnen nemen. Edwin de Groot bezit de gave.’ Ook in ‘Zelfs een Tibetaan belandt uiteindelijk in zee’ staan weer enkele ijzig mooie verzen en ook nu weer vormen natuur en vergankelijkheid de voornaamste thema’s. (…) Verwacht (…) een natuurmens die zichzelf en de wereld om hem heen in beproefde lyriek, en zo nu en dan op begaafde wijze, gestalte geeft. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Zelfs een Tibetaan belandt uiteindelijk in zee’

«Mooie, inhoudelijke en krachtige poëzie.» – André Oyen

Opmaak 1Over ‘Zelfs een Tibetaan belandt uiteindelijk in zee’ van Edwin de Groot op Ansiel, 17 juli 2018:
(…) ‘Zelfs een Tibetaan belandt uiteindelijk in zee’ is het Nederlandstalige poëziedebuut van de Friese dichter Edwin de Groot. Het is mooie, inhoudelijke en krachtige poëzie. Persoonlijk vind ik deze bundel een hele warme ode aan Friesland, zijn bevolking en zijn taal. De dichter presenteert zich uitdrukkelijk als bewoner van Friesland, en in zijn taalgebruik zit een grote hang naar een dierbare identiteit. Ook al verwijst inhoudelijk veel naar Friesland, toch verkent de dichter ook andere oorden zoals de Ardennen, en de Alpe d’Huez. Zijn gedichten zijn mijmerend en filosofisch, en brengt ook een waardige hommage aan Emily Dickinson. De dichter neemt zijn lezer mee in een diversiteit van poëzie waar zowel het aardse als het bovenaardse in beeldspraken en stevige taal naar voren komt.
Lees hier en hier de recensie
Meer over ‘Zelfs een Tibetaan belandt uiteindelijk in zee’