«Tot aan zijn dood, ruim een halve eeuw later, zou ze zijn Muze en ‘Princesse lointaine’ zijn.» – Fred de Haas

Opmaak 1Presentatie ‘Blijf nog wat’ van Elis Juliana en Margarita Molina door Fred de Haas tijdens Welkom in het Kleurrijk, 8 september 2019:
(…) De onderzoekende blik in haar ogen verried, ondanks de gevorderde leeftijd, een scherpe intelligentie. In de kamer, behalve het gebruikelijke, ook vele herinneringen aan de tropen, waaronder pentekeningen en werken van Elis Juliana. Gedichten in het Nederlands van Elis die aan haar waren opgedragen en die het onderwerp zouden zijn van mijn bezoek aan haar. (…) Zij ontmoette hem toen ze in 1963 haar eerste schreden zette op de roodbruine aarde van Curaçao. (…) Tot aan zijn dood, ruim een halve eeuw later, zou ze zijn Muze en ‘Princesse lointaine’ zijn, een tijd die zij later in schitterend Nederlands proza zou beschrijven onder de titel Schaduwvrouw. (…) Nu ligt er, jaren later, een bundel voor me waarin Elis Juliana zijn Muze bezingt in toegankelijke liefdespoëzie. In het Nederlands, dat hij even goed beheerste als zijn moedertaal, het Papiaments waarin hij zijn volk zoveel moois heeft geschonken.
Lees hier de hele tekst van de presentatie door Fred de Haas in Podium Mozaïek
Meer over ‘Blijf nog wat’
Meer over ‘Schaduwvrouw’
Meer over Elis Juliana op deze site
Meer over Margarita Molina op deze site

Hilda de Windt Ayoubi – Geef me je taal. Dat ik je beter versta. Gedichten

Opmaak 1Hilda de Windt Ayoubi
Geef me je taal. Dat ik je beter versta
Duna mi bo idioma. Pa mi por komprondé bo mihó

gedichten
Curaçao
gebrocheerd in omslag met flappen, 238 blz.,
€ 22,00
eerste uitgave 2019
ISBN 978-90-6265-781 0

Taal is alles voor Hilda de Windt Ayoubi. Als kind van Libanese ouders groeide ze op te Curaçao. Desalniettemin noemt ze zichzelf ‘analfabeet in het Libanees’. Met name ‘minderheidstalen’ zoals het Papiamentu draagt ze een warm hart toe. Haar interesse voor tweetaligheid, meertaligheid, codewisseling, taalcontact, mediataal, en de sociale en emotionele implicaties van het behoud of verlies van moedertalen, vormde de basis voor deze indrukwekkende, deels tweetalige dichtbundel. Geef me je taal. Dat ik je beter versta is een ode aan taal en aan hen die zich daarvoor inzetten. In het bijzonder de twee linguïsten die veel betekenden voor het Papiamentu: Frank Martinus Arion en, tevens voor andere inheemse talen, Pieter Muysken. Arion die de eerste school met Papiamentu als instructietaal heeft opgericht, Muysken die vele inheemse talen van Zuid-Amerika voor de ondergang behoedde, door ze te onderzoeken en te registreren.

De bundel bestaat uit drie onderdelen: ‘Taal staat nooit stil’, waar in gedichten het belang van taal en het behoud van met name de kleine talen wordt behandeld; ‘Wond en balsem’, het deel dat ingaat op Arions leven, zijn poëzie en zijn roman Dubbelspel, Muyskens conserveren van talloze Indiaanse, Zuid-Afrikaanse en Creoolse talen van Suriname en zijn bijdrage aan het Papiamentu van de Benedenwindse Eilanden, en ‘Papiamentu voor altijd’, het haast vanzelfsprekende sluitstuk van deze bundel in tweetalige gedichten: Duna mi bo idioma. Pa mi por komprondé bo mihó.

Het boek bevat ook een bibliografie en een omvangrijk deel met notities. ‘Een taal is niet dood, een taal leeft, groeit, neemt over van andere talen, leent aan andere talen. Hoewel elke taal regels heeft, kan niets dit natuurlijk proces stoppen’, leerde Hilda de Windt Ayoubi van Arion en Muysken. Dat ze hun wijze woorden ten harte heeft genomen blijkt uit deze imposante dichtbundel: Degene die de taal en cultuur der minderheden helpt conserveren helpt tevens bij de herleving van de wereldvrede.

Hilda de Windt Ayoubi (Curaçao, 1951) hield zich haar hele leven bezig met Taal. Ze was 30 jaar lang leraar Spaanse Taal aan de middelbare school en acht jaar docent Communicatie en Pedagogiek op de Universiteit van Curaçao. Op Curaçao is zij bekend om haar jarenlange publicaties van gedichten in vier talen in de krant Amigoe en om haar vertaling E Profeta in het Papiamentu van het wereldbekende boek The Prophet van de Libanees-Amerikaanse schrijver Kahlil Gibran. Ze kreeg er in 2015 de Award van de George and Lisa Zakhem Kahlil Gibran-leerstoel aan de Universiteit van Maryland voor: ‘The most outstanding achievement of the last ten years.’ In 2018 verscheen haar eerste dichtbundel Gedicht, een selectie van haar Nederlandse gedichten, geïllustreerd met eigen schilderijen. Ook publiceerde ze korte verhalen. Als beeldend kunstenaar nam ze met haar schilderijen deel aan vier groepsexposities. In 2019, het internationale Jaar van de Inheemse Talen, ontving Hilda de Windt Ayoubi als erkenning voor haar inzet voor de Papiamentse taal op 21 februari (Internationale Moedertaaldag ) de Unesco Certificate of Merits.
Meer over Hilda de Windt Ayoubi

Elis Juliana – Blijf nog wat. Gedichten

Opmaak 1Elis Juliana
Blijf nog wat
Liefdespoëzie

Curaçao / Nederland
bezorgd door Margarita Molina
voorwoord Fred de Haas
met 14 tekeningen van de auteur
gebrocheerd met flappen, 68 blz.,
€ 16,50
Eerste uitgave 2019
ISBN 978-90-6265-950-0

‘De Curaçaose kunstenaar Elis Juliana (1927) behoort met Luis Daal en Pierre Lauffer tot de ‘Grote Drie’ van de Antilliaanse dichtkunst in het Papiaments.’ Zo luidt de aanhef van de flaptekst op Hé Patu/Waggeleend, de bloemlezing uit 2011 met 21 Papiamentse gedichten van Elis Juliana, samengesteld en in het Nederlands vertaald door Fred de Haas. Juliana dichtte echter ook in het Nederlands. Vanaf 1963 kreeg zijn Nederlandse muze bijzondere liefdesgedichten, waarvan er nu 25 verzameld zijn in Blijf nog wat: 23 gedichten in het Nederlands en twee ook in het Papiaments. Juliana voorzag ze soms van wat hij ‘krabbels’ noemde, waarvan een zestal sommige gedichten sieren. Daarnaast schonk hij zijn muze ook originele werken, waarvan er acht in deze bundel op aparte pagina’s zijn afgebeeld. Zes hiervan zijn getekend in zijn zo bekende pointillistische stijl.

Elis Juliana (Curaçao 1927-2013) was een Curaçaos dichter, schrijver, beeldend kunstenaar en archeoloog. Vanaf 1959 tot zijn pensionering in 1987 hield hij zich bezig met volkskunde en archeologie. Zijn belangstelling hiervoor leidde tot de oprichting van Fundashon Zikinzá, waarvan de collectie bewaard wordt in het Centraal Historisch Archief in Willemstad. Hij vertegenwoordigde Curaçao meerdere keren op internationale exposities met beeldhouwwerken en schilderijen. Voor zijn literaire werk werd hij o.a. in Cuba bekroond met de Premio José María Heredia.

Margarita Molina begon na verschillende werkzaamheden en een studie pedagogiek na de Tweede Wereldoorlog een loopbaan in de journalistiek en bij het onderwijs. Dit brengt haar in 1963 ook naar Curaçao, het eiland dat haar niet meer los zal laten. Zij reist met haar Nederlandse partner de wereld rond. Haar avontuurlijk en kosmopolitisch leven staat model voor de biografische roman Schaduwvrouw (2016). Hierin gaat haar Curaçaose geliefde schuil achter het personage Roy.

Meer over Elis Juliana op deze site
Meer over Margarita Molina op deze site

Barney Agerbeek – Een Poolse Saga / Een Poolse Liefde. Gedichten

VoorplatPoolseliefde75Barney Agerbeek
Een Poolse Saga / Een Poolse Liefde

gedichten
Nederland, Indonesië, Polen
vormgeving Jan van Waarden
gebrocheerd met flappen,
104 blz., deels in kleur,
€ 19,90
Eerste uitgave augustus 2019
ISBN 978-90-6265-765-0

Een Poolse Saga opent met het Molotov-Ribbentrop Pact (23 augustus 1939) en verhaalt in de vorm van poëzie de belangrijkste gebeurtenissen, welke tot de vorming van het hedendaagse Polen hebben geleid.
De tragische en heroïsche geschiedenis, en de positie van het land in Centraal Europa geven betekenis aan de breed gedeelde behoefte van de bevolking aan erkenning, aan een sterk Polen en een sterk leiderschap. Dit eerste deel van deze dichtbundel, las Barney Agerbeek in september 2018 voor op het Lviv Book Forum and International Literature Festival. In de cyclus Een Poolse Liefde vertolkt elk gedicht een vorm van liefde in verschillende nuances. In een stoet van beelden passeren thema’s als vrouwenemancipatie, het multiculturele huwelijk, kameleontisch gedrag en het rijpen van een relatie.

Barney Agerbeek (Surabaya, 1948) schreef over Floris Meydam en Nelson Carrilho. Hij leverde bijdragen aan diverse literaire tijdschriften en verzamelbundels als Avier, Als een zwerfkei, Ode aan Oote en In een kring van menselijke warmte. In 2013 debuteerde hij bij Uitgeverij In de Knipscheer met de verhalenbundel Schaduw van Schijn, in 2014 gevolgd door de roman Njai Inem. Daarna verschenen de dichtbundels rood en wit met blauw (2015) en Een warme oostenwind (2017).

Herman Vuijsje over Schaduw van schijn: ‘Agerbeek is vertrouwd met de positie van buitenstaander. Zijn verhalen zijn zonder ophef geschreven en laten je niet los.’ Albert Hagenaars over Een warme oostenwind: ‘Als geboren verteller weet Agerbeek zijn zinnen een aansprekende melodie te geven. Ook al is de zegging bedrieglijk eenvoudig, dit alles zit ingenieus in elkaar. De vakmatige, vooruit artistieke aanpak valt niet op, maar vervult wel juist hierdoor z’n taak.’ NICC Magazine over Njai Inem: ‘Stijgt uit boven de gemiddelde literatuur over Ons Indië. Het boek geeft eigenlijk aan dat grote romans als Heren van de thee van Hella Haasse langzaam maar zeker uit de tijd raken. Er valt immers over die periode ook een ander verhaal te vertellen dan alleen over de planters. Een verhaal waar je koud van wordt.’ Duco van Weerlee over rood en wit met blauw: ‘Ik heb nog niet eerder met zoveel compassie over erotische verhoudingen in tijden van slavernij gelezen. In al zijn publicaties tref ik dezelfde intelligente verdraagzaamheid aan, zijn specialiteit.’

Meer over Barney Agerbeek bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een pleidooi voor dromen, luchtfietsen en fantaseren.» – Wouter Roelants

Groen Omslag def2Over ‘Wakker vallen’ van Els de Groen bij Boekhandel Roelants, 11 september 2018:
Schrijver, dichter, schilder, essayist, onderzoeksjournalist en Europarlementariër, Els de Groen is het allemaal en toch ook weer niet. Het was haar engagement in combinatie met haar kennis van de landen in Oost-Europa, dat haar in 2004 in het Europees Parlement in Brussel deed belanden. In haar essay ‘Voor het Volk’ schrijft ze daarover. (…) In 2009 komt ze thuis. Ze pakt de pen weer op en herontdekt de penselen. Haar teksten worden steeds bondiger en krijgen de vorm van gedichten, haar tekeningen winnen aan kleur en worden olieverfschilderijen. In ‘Wakker vallen’, haar eerste dichtbundel na tientallen proza-uitgaven, sluiten pen en penseel een huwelijk. Taal en beeld gaan letterlijk in elkaar op. Het boek is een ernstige knipoog. In 84 gedichten neemt de auteur de mens, inclusief zichzelf, op de korrel: als het oud geworden meisje en de wereldverbeteraar die zichzelf best kan uitlachen. ‘Wakker vallen’ beveelt alertheid aan, maar is ook een pleidooi voor dromen, luchtfietsen en fantaseren.
Presentatie op zaterdag 29 september. Locatie: Van Broeckhuysenstraat 34, 6511 PJ Nijmegen, vooraf aanmelden op 024 322 1734. Inloop vanaf 17.30 uur.
Lees hier de aankondiging
Meer over ‘Wakker vallen’
Meer over Els de Groen bij Uitgeverij In de Knipscheer

Presentatie ‘Wakker vallen’ van Els de Groen bij boekhandel Roelants Nijmegen

Groen Omslag def2Op 29 september 2018 vindt er een hemels feestje plaats in de kelder van Boekhandel Roelants:
Daar wordt van 17.30 tot 19.00 uur ‘Wakker vallen’ gepresenteerd: het poëziedebuut van Els de Groen, een vierkleurenuitgave met olieverfillustraties van de auteur zelf. Behalve voordracht in het Nederlands en een pietsie Suid-Afrikaans door De Groen, is er voordracht in het Arabisch door Mohamad Bakr, afgewisseld met optredens van Chitarra Divertimento, gitaarensemble uit Oss. Ook wordt een deel van de schilderijen tentoongesteld. Komt allen!
Locatie Boekhandel Roelants, Van Broeckhuysenstraat 34, 6511 PJ Nijmegen, 024 322 1734; Inloop vanaf 17.30 uur.
Meer over ‘Wakker vallen’
Meer over Els de Groen bij Uitgeverij In de Knipscheer

Preview van ‘Wakker vallen’ van Els de Groen in PcN

Groen Omslag def2Wim van Til over ‘Wakker vallen’ van Els de Groen in Poëziecentrum Nijmegen, 15 september 2018:
Op 15 september is Els de Groen van 12.00 tot 14.00 uur te gast bij ‘Lunchpauze Poëzie’ in het PcN. Wim van Til bespreekt haar aanstaande poëziedebuut ‘Wakker vallen’ en interviewt de auteur. Els de Groen is auteur van literaire (non-)fictie voor zowel volwassenen als kinderen en debuteert nu opvallend met een omvangrijke bundel, waarin ze zich meteen manifesteert als beeldend kunstenaar: bij meer dan 30 gedichten maakte ze olieverfschilderijen die in deze uitgave in kleur zijn afgedrukt. In 2016 won zij de eerste prijs in de ‘Stadsgedichtenwedstrijd’ in Nederland en Vlaanderen.
Locatie: Mariënburg 29, 6511 PS Nijmegen
Meer over ‘Wakker vallen’
Meer over Els de Groen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Mooie foto’s waarvan de liefde voor het eiland afspat.» – Theo Jordaan

VoorplatVoorne75-2Over ‘Van achter naar Voorne + CD’ van Folk Collectief Brielle op Alles over boeken en schrijvers, 14 oktober 2017:
Het Folk Collectief Brielle laat zich in de muziek en liedteksten inspireren door Voorne, het Zuid-Hollandse eiland waar de wortels van de groep liggen. Vanuit deze liefde voor de cultuur en natuur van Voorne is het idee ontstaan om een CD met Nederlandse folkmuziek te illustreren met een mooi fotoboek. Zeker voor wat dat betreft is het een zeer geslaagd project geworden. Mooie foto’s waarvan de liefde voor het eiland afspat. Het fotoboek volgt de nummers op de CD en in het boek zijn alle teksten en de muziek terug te vinden. En dit voegt zeker wat toe als je de CD beluistert. Het Folk Collectief Brielle maakt aardige Nederlandstalige folkmuziek met liefdevolle teksten die het beluisteren waard is. Het boek en de CD van Folk Collectief Brielle – ‘Van achter naar Voorne’ is gewaardeerd met ★★★ (zeer goed).
Meer over ‘Van achter naar Voorne’

«Prachtig kijk- én luistergeheel.» – André Oyen

VoorplatVoorne75-2Over ‘Van achter naar Voorne + CD’ van Jan Biesheuvel, Jan Engelblik e.a. op Ansiel, 27 juni 2017:
Voor het project ‘Van achter naar Voorne’, boek en CD, werden de prachtige teksten van dichter en liedjesschrijver Jan Biesheuvel en de tientallen weergaloze foto’s van Jan Engelblik op bijzonder knappe muziek van FolkCollectief Brielle op grandioze wijze bij mekaar gevoegd om zo tot een indrukwekkend kijk én luistergeheel te komen. (…) Het is een rondreis door de mij niet zo bekend streek Voorne. Maar daar verhelpen de mooie foto’s van Jan Engelblik aan en de teksten van Jan Biesheuvel roepen de melancholie en aantrekkingskracht van de natuur op. Een heerlijk boek om op een stil plekje te consumeren/ te beluisteren en om natuurliefhebbers cadeau te doen.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Van achter naar Voorne’

Fred Papenhove – Rechte paden doen ons niets en andere gedichten

VoorplatRechtpadenFred Papenhove
Rechte paden doen ons niets
en andere gedichten

Nederland
Genaaid gebrocheerd met flappen,
76 blz., 18,50
ISBN 978-90-6265-882-4
Eerste druk november 2015

In Rechte paden doen ons niets en andere gedichten verkennen twee broers de wereld. Universele thema’s als broederschap, trouw, liefde en dood gaan samen met zaken die de dichter ter harte gaan, zoals Snoop Dog, seks, Karl Marx en blingbling.

Scherp als een mes
zijn de jaren voorbijgegaan.

We betasten onze
handen; gelukkig
bestaan er woorden.

Fred Papenhove publiceerde de dichtbundels De Rode Soldatenvis (2005), Draaibaar ( 2007), De hemel is vol zwaluwen (2009) en Zweep je beste been voor (2011). Zijn werk verscheen in diverse bloemlezingen en literaire tijdschriften. De hemel is vol zwaluwen werd bekroond met de Halewijnprijs. Uit het juryrapport: ‘De dichter brengt op schitterende wijze structuur aan in de chaos van het (familie) leven.’

Over De Hemel is vol zwaluwen: ‘Fred Papenhove is een heel goede dichter, die de woorden gebruikt zoals hij wil.’ (A.L. Snijders), ‘De bundel is een schrijnend familieportret en een waardevolle toevoeging aan het Nederlandse prozagedicht.’ (Poeziëtijdschrift Awater)

Over Zweep je beste been voor: ‘In de gaten blijven houden, die Papenhove.’ (De Groene Amsterdammer), ‘Een onopvallend en superieur vakmanschap.’ (Meander Magazine), ‘Rauwe en rake beelden.’ (De Contrabas), ‘Papenhove richt zich op de innerlijke belevingswereld van een jongetje. En doet dat grondig.’ (Tzum).
Meer over ‘Rechte paden doen ons niets’