«Mooie foto’s waarvan de liefde voor het eiland afspat.» – Theo Jordaan

VoorplatVoorne75-2Over ‘Van achter naar Voorne + CD’ van Folk Collectief Brielle op Alles over boeken en schrijvers, 14 oktober 2017:
Het Folk Collectief Brielle laat zich in de muziek en liedteksten inspireren door Voorne, het Zuid-Hollandse eiland waar de wortels van de groep liggen. Vanuit deze liefde voor de cultuur en natuur van Voorne is het idee ontstaan om een CD met Nederlandse folkmuziek te illustreren met een mooi fotoboek. Zeker voor wat dat betreft is het een zeer geslaagd project geworden. Mooie foto’s waarvan de liefde voor het eiland afspat. Het fotoboek volgt de nummers op de CD en in het boek zijn alle teksten en de muziek terug te vinden. En dit voegt zeker wat toe als je de CD beluistert. Het Folk Collectief Brielle maakt aardige Nederlandstalige folkmuziek met liefdevolle teksten die het beluisteren waard is. Het boek en de CD van Folk Collectief Brielle – ‘Van achter naar Voorne’ is gewaardeerd met ★★★ (zeer goed).
Meer over ‘Van achter naar Voorne’

«Prachtig kijk- én luistergeheel.» – André Oyen

VoorplatVoorne75-2Over ‘Van achter naar Voorne + CD’ van Jan Biesheuvel, Jan Engelblik e.a. op Ansiel, 27 juni 2017:
Voor het project ‘Van achter naar Voorne’, boek en CD, werden de prachtige teksten van dichter en liedjesschrijver Jan Biesheuvel en de tientallen weergaloze foto’s van Jan Engelblik op bijzonder knappe muziek van FolkCollectief Brielle op grandioze wijze bij mekaar gevoegd om zo tot een indrukwekkend kijk én luistergeheel te komen. (…) Het is een rondreis door de mij niet zo bekend streek Voorne. Maar daar verhelpen de mooie foto’s van Jan Engelblik aan en de teksten van Jan Biesheuvel roepen de melancholie en aantrekkingskracht van de natuur op. Een heerlijk boek om op een stil plekje te consumeren/ te beluisteren en om natuurliefhebbers cadeau te doen.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Van achter naar Voorne’

Fred Papenhove – Rechte paden doen ons niets en andere gedichten

VoorplatRechtpadenFred Papenhove
Rechte paden doen ons niets
en andere gedichten

Nederland
Genaaid gebrocheerd met flappen,
76 blz., 18,50
ISBN 978-90-6265-882-4
Eerste druk november 2015

In Rechte paden doen ons niets en andere gedichten verkennen twee broers de wereld. Universele thema’s als broederschap, trouw, liefde en dood gaan samen met zaken die de dichter ter harte gaan, zoals Snoop Dog, seks, Karl Marx en blingbling.

Scherp als een mes
zijn de jaren voorbijgegaan.

We betasten onze
handen; gelukkig
bestaan er woorden.

Fred Papenhove publiceerde de dichtbundels De Rode Soldatenvis (2005), Draaibaar ( 2007), De hemel is vol zwaluwen (2009) en Zweep je beste been voor (2011). Zijn werk verscheen in diverse bloemlezingen en literaire tijdschriften. De hemel is vol zwaluwen werd bekroond met de Halewijnprijs. Uit het juryrapport: ‘De dichter brengt op schitterende wijze structuur aan in de chaos van het (familie) leven.’

Over De Hemel is vol zwaluwen: ‘Fred Papenhove is een heel goede dichter, die de woorden gebruikt zoals hij wil.’ (A.L. Snijders), ‘De bundel is een schrijnend familieportret en een waardevolle toevoeging aan het Nederlandse prozagedicht.’ (Poeziëtijdschrift Awater)

Over Zweep je beste been voor: ‘In de gaten blijven houden, die Papenhove.’ (De Groene Amsterdammer), ‘Een onopvallend en superieur vakmanschap.’ (Meander Magazine), ‘Rauwe en rake beelden.’ (De Contrabas), ‘Papenhove richt zich op de innerlijke belevingswereld van een jongetje. En doet dat grondig.’ (Tzum).
Meer over ‘Rechte paden doen ons niets’

Afscheidsgedichten Rogi Wieg

Rogi Wieg 1992[ Foto: tijdens een interview met Theo van Gogh, november 1992 ]

Rogi Wieg (Delft, 21 augustus 1962) balanceerde decennialang op de rand van het bestaan en deed verslag van zijn verlangen naar zelfdood in dichtbundels en romans. Al die tijd heeft Rogi Wieg zijn strijd tegen de pijnen met vallen en opstaan en met de moed der wanhoop gestreden, maar onlangs besloot hij dat hij niet meer verder kan. ‘Ik deugde nergens voor en heb toen hopelijk een paar mooie dingen gemaakt die mijn signatuur tonen. Als ik ergens voor had gedeugd, zouden ze niet gemaakt zijn.’ Zelfs nu het einde onafwendbaar wordt, en de lichamelijke pijnen de geestelijke langzamerhand inhalen, kan Rogi Wieg het dichten niet laten. Vanaf 15 april 2015 stuurt hij met tussenpozen zijn uitgever zijn laatste gedicht(en). Het is beider wens deze afscheidsgedichten met zijn lezers te delen door ze te publiceren op het digitale platform van het literair tijdschrift Extaze. Op het moment van plaatsing van dit bericht telt de reeks 5 gedichten.
Lees hier de laatste gedichten van Rogi Wieg
Meer over Rogi Wieg bij Uitgeverij In de Knipscheer

Gedicht van Stefaan van den Bremt vertaald in het Indonesisch

VoorplatKromzang75Over het gedicht ‘Moeders ver gezicht’ van Stefaan van den Bremt uit ‘Kromzang’, 1 juni 2015:
Op het digitale platform ‘Suara Suara Dari Utara’, een initiatief van Albert Hagenaars, wordt sinds 2013 met regelmaat (inmiddels meer dan honderd gedichten) Nederlandstalige poëzie in Indonesische vertaling gepresenteerd. Onlangs werd uit de recente dichtbundel Kromzang van Stefaan van den Bremt het gedicht ‘Moeders ver gezicht’ gekozen voor een vertaling door Siti Wahyuningsih en Albert Hagenaars met de titel ‘Wajah jauh ibuku‘.
Lees hier het gedicht in het Nederlands en in Indonesische vertaling
Meer over ‘Kromzang’
Meer over Stefaan van den Bremt bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Zorgvuldig gecomponeerd.» – Jan van Gilst

VoorplatKromzang75Over ‘Kromzang’ van Stefaan van den Bremt bij de presentatie in Grijpskerke, 8 mei 2015:
Ook in Kromzang worden verhalende gedichten afgewisseld met meer beschouwende, met suggestieve maar heldere beelden. En ook nu wordt de anekdotische aanleiding vaak overstegen door een meer universele, mythisch geladen symboliek. Geen landschapsgedichten dit keer, maar het conflict tussen enerzijds het streven naar verstaanbaarheid en anderzijds de complexiteit van de werkelijkheid is ook nu weer in de zorgvuldig gekozen woorden van Stefaan van den Bremt ervaarbaar. Net als bij de vorige bundel Blauw slik is het omslag van Kromzang van Solange Abbiati.
Lees hier de toelichting van Jan van Gilst
Meer over ‘Kromzang’

«Hij is in staat tot het spelen van heerlijke preludes.» – Ezra de Haan

VoorplatTemepelsWoestijnen75Over ‘Tempels in woestijnen’ van Boeli van Leeuwen in Antilliaans Dagblad, 19 januari 2015:
De grote Curaçaose schrijver Boeli van Leeuwen gaf ruiterlijk toe dat, ook hij, ooit poëzie had geschreven. (…) Hij, en ook Frank Martinus Arion, waren zich er vast van bewust dat die poëzie de kraamkamer van hun latere oeuvre was. Daar was het ooit begonnen. Wanneer je, met de boeken van Van Leeuwen in gedachten, Tempels in woestijnen leest, herken je de taal. Net zoals je de toets en de kleur van een schilder herkent. Deze gedichten komen onmiskenbaar van de hand van Boeli van Leeuwen. Je leest strofen en voorziet de werken die later zijn geschreven: De rots der struikeling, Een vreemdeling op aarde, De eerste Adam, Schilden van Leem, Het teken van Jona. Hij is in staat tot het spelen van heerlijke preludes.
Lees hier de bespreking in de krant
Meer over ‘Tempels in woestijnen’
Meer over Boeli van Leeuwen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«De poëzie is het dubbel en dwars waard!» – Fred de Haas

VoorplatBelumbe-Waterlijn75Over ‘Belumbe / De waterlijn’ van Diana Lebacs, 25 december 2014:
Haar Nederlandse poëzie is onvergelijkelijk veel mooier dan in het Papiaments.
Meer over ‘Belume / De waterlijn’
Meer over Diana Lebacs bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een interessant debuut.» – Michiel van Kempen

VoorplatTemepelsWoestijnen75Over ‘Tempels in woestijnen’ van Boeli van Leeuwen voor NBD/Biblion, 29 december 2014:
Boeli van Leeuwen (1922-2007), nu bekend van zijn romans en columns, debuteerde in 1947 met een bundeltje met 9 gedichten. Dat boekje was zo goed als onvindbaar: een deel van de kleine oplage werd vernietigd. Nu is het dan eindelijk herdrukt. (…) Het was wel een interessant debuut waarin alle motieven van Van Leeuwen al bij elkaar komen: een zonverschroeid eiland dat door een onbarmhartige God verdoemd is te vergaan, moeder en vrouw als brengster van leven en erotiek, droomeiland van alle wereldculturen en absurde werkelijkheid. Het indrukwekkendste gedicht is tevens het langste, ‘Isla di Makuaku’, een aankondiging in verzen van Van Leeuwen barokke romans. Ook een mooi verhaal over de man die de bundel drukte is opgenomen. Een zeer welkome uitgave, prachtig vormgegeven.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Tempels in woestijnen’
Meer over Boeli van Leeuwen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een ode van de dichter aan zijn vrouw.»

VoorplatSheherezade75Over ‘Een serenade voor mijn Shéhérazade’ van Walter Palm in Antilliaans Dagblad, 24 december 2014:
De titel van ‘Een serenade voor mijn Shéhérazade’ verwijst naar de legendarische verhalenvertelster Shéhérazade uit ‘Duizend en één nacht’. Zij deed verwoede pogingen om de sultan gedurende duizend en een nacht te boeien met grandioze verhalen, en wat voor een verhalen waren dat! Wie kent ze niet? ‘Aladdin en de wonderlamp’, ‘Sinbad de zeeman’ en ‘Ali Baba en de veertig rovers’. ‘Duizend en één nacht’ inspireerde velen. Zo inspireerde het de Russische componist Nicolai Rimsky-Korsakov tot de symfonische suite ‘Shéhérazade’ waarin een sprankelende vioolsolo de stem van Shéhérazade verbeeldt. In ‘Een serenade voor mijn Shéhérazade’ waagt Walter Palm het om de rollen, zoals die waren in ‘Duizend en één nacht’, om te draaien. Het is nu de dichter die zijn Shéhérazade probeert te bekoren met tweeënvijftig betoverend bedoelde liefdesgedichten, voor elke week van het jaar een gedicht. De bundel is als in een serenade een ode van de dichter aan zijn vrouw Orchida Bachnoe. Het zijn liefdesgedichten die hij in de loop der jaren dat zij samen zijn voor haar schreef. Het grote poëtische voorbeeld voor Walter Palm hierbij was ‘Cien sonetos de amor’, honderd liefdessonnetten dus, van de Chileense Nobelprijswinnaar Pablo Neruda.
Meer over ‘Een serenade voor mijn Shéhérazade’
Meer over Walter Palm bij Uitgeverij In de Knipscheer