Elders literair 2023-2: Elders is (ook) hier

Elders literair, 2023-2
Els Kort en Kees Ruys (kernredactie)
gebrocheerd, geïllustreerd, 68 blz. waarvan 8 in kleur
formaat 180 x 245 mm
vormgeving Els Kort
collage omslag Ilona Verhoeven
foto’s, illustraties binnenwerk Ilona Verhoeven, Jeroen Taalman, Diederik Gerlach
binnenzijde / achterzijde omslag Frank Van den Broeck
ISSN 2949 8449
i.s.m. Stichting Parachute
verkrijgbaar in de boekhandel  € 15,00
ISBN 978 94 93214 44 6
november 2013

In ‘Elders literair’ is ver weg soms dichtbij – en andersom. In dit tweede nummer gaat het over rouw en melancholie, roes en gevangenschap, maar ook over rondtrekkende dromers, een vergeten sciencefictionfilm die bijna jarig is en een schrijvende alpinist in Nederlands-Indië. Elders is (ook) hier. In dit nummer verhalen van Elisa Veini, Bart Slijper, Christiaan Ronda, Arjen van Meijgaard, Annette van ’t Hull en Luc Vandromme, episch gedicht van Jonas Bruyneel, essays van Ricus van der Kwast (over film ‘Soylent Green’, Gerard Termorshuizen (over Carel Willem Wormser) en Diederik Gerlach (over Frank Van den Broeck), collages van Ilona Verhoeven; fotograaf Jeroen Taalman en dichter Hanz Mirck dringen in hun project ‘Tussen Binnen en Buiten’ door tot in het binnenste van een gevangenis en de ervaringen, herinneringen en visioenen van een gedetineerde. Dit nummer werd gemaakt met dank aan de redactieleden  en medewerkers Astrid Arns, Kristien De Wolf, Diederik Gerlach, Hein van der Hoeven (redactiesecretaris), Herman Jansen (tekstcorrectie), Arjen van Meijgaard, Felix Monter, Hans Muiderman en Thijs Veraart.

Klik hier voor het digitale platform Elders literair
Meer over de presentatie van Elders nr. 2 op 25 november
Meer over Elders
Meer over Arjen van Meijgaard bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Ilona Verhoeven bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Annette van ’t Hull bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Ingenieuze plot met treffend mooie formuleringen en een boeiende stijl.» – Karin Kallenberg

VoorplatLunchroom-75Over ‘De lunchroom’ van Hans Muiderman op Bazarow ,jrg. 5, 23 mei 2023:
Een verhaal vertellen vanuit een lunchroom aan de hand van herinneringen. Hans Muiderman doet het. Met veel oog voor detail en een zorgvuldigheid die raakt. (…) De vraag komt op in hoeverre ‘De lunchroom’ autobiografisch is. Het gaat onder andere over de hechte band die de hoofdpersoon als kind met zijn opa heeft. (…) Het verhaal bestaat uit twee delen: 1. De gang en 2. De ladder. Langzaam ontvouwt zich de ingenieuze plot en wordt het raadsel ontrafeld, met als gevolg een toenemende spanning bij de lezer, middels treffend mooie formuleringen en een boeiende stijl. (…) ‘De lunchroom’ is een knap geschreven novelle die indruk maakt en tot en met de laatste bladzijde boeit.
Lees hier de recensie [ = ]
Kijk ook naar de presentatie van het boek
Meer over ‘De lunchroom’
Meer over Hans Muiderman bij Uitgeverij In de Knipscheer

Tweede papieren nummer van ‘Elders Literair’

VoorplatElders2-75Elders Literair, 2023-1
geïllustreerd, 64 blz. waarvan 8 in kleur
formaat 180 x 245 mm
vormgeving, foto omslag Els Kort
illustraties Wim Hardeman, Sanne Bruinier, Roland Verbiest, Dareck Tuba, binnen- en achterzijde omslag Rens Krikhaar
ISBN 978 94 93214 95 8 ISSN 2949 8449
i.s.m. Stichting Parachute
verkrijgbaar in de boekhandel € 15,00
mei 2013

Na het nulnummer van november 2022 opent dit officiële eerste nummer met de winnende inzending van de Elders literair verhalenwedstrijd 2022: ‘De herder en de zwermer’ van Marjanne Sevenant, een filosofische bespiegeling over mens en natuur, het vergankelijke en het blijvende. Ook de verhalen van de nummers twee en drie, Petra Thijs en Ines Nijs, vindt de lezer terug in dit nummer. Verder een verhaal van Karin Kallenberg dat al eerder te lezen was op het digitale platform van Elders, ervaringen van Roland Verbiest als Hagenaar in de Congo, en een voorpublicatie uit de nieuwe roman Mooie Jo van Kristien De Wolf. Naast poëzie van Arjen Duinker, Astrid Lampe en Jan-Paul Rosenberg, bijdragen van Egbert van Faassen over de beeldtaal van de Amerikaanse schilder Cy Twombly (1928–2011), van Jan Paul Hinrichs over de Poolse dagboeken van de Nederlandse schilder Jeanne Marie ‘Sanne’ Bruinier (1875–1951), van schrijver Onno Schilstra en beeldend kunstenaar Wim Hardeman uit hun Panopticum Berlin, en van Diededrik Gerlach over de Nederlandse tekenaar en schilder Rens Krikhaar. Dit nummer werd gemaakt met dank aan de redactieleden en medewerkers Kristien De Wolf, Arjen Duinker, Diederik Gerlach, Hein van der Hoeven, Herman Jansen, Arjen van Meijgaard, Felix Monter, Hans Muiderman, Thijs Veraart, Kees Ruys.
Klik hier voor het digitale platform Elders Literair
Meer over de presentatie van Elders nr. 1 op 13 mei
Meer over Elders
Meer over Ines Nijs bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Kristien De Wolf bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Onno Schilstra bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Wim Hardeman op deze site
Meer over Arjen van Meijgaard bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Felix Monter op deze site
Meer over Hans Muiderman bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Kees Ruys bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Els Kort op deze site

«Schrijnende en melancholieke verhalen in nieuw literair tijdschrift Elders.» – Herman Rosenberg

OmslagElders01-75Over ‘Elders 2022-0’ in Den Haag Centraal, 1 december 2022:
Elders, dat twee keer per jaar verschijnt, is de gedrukte uiting van het in augustus 2021 begonnen digitale podium Elders literair. (…) Het klapstuk van deze oer-Elders staat achterin. Het is het schrijnende verhaal ‘Mijn vriendin’ van de Nederlands-Somalische Alara Adilow. Een jonge vrouw vertelt hoe ze het dode lichaam van haar vriendin uit een gebombardeerd huis haalt. Met een kruiwagen. De context lijkt die van de Somalische burgeroorlog te zijn, maar het leed en de ellende zijn universeel. (…) Melancholiek en sfeervol zijn de verhalen van Michiel van den Berg en Kees Ruys. Van den Berg beschrijft het ouder worden aan de hand van ‘het plassen tegen schrikdraad’. Als jongetje even schrikken, maar als hij er als senior-met-pacemaker tegenaan loopt, vindt hij bijna de dood. Ruys verhaalt in ‘Een zachte cowboy’ over zijn pelgrimage naar een hotel in Malang (Java), waar in 1992 zijn vriend en Volkskrant-redacteur Dick (Slootweg) overleed. Niet eenvoudig, want ‘in Indonesië is een hoteldode de dood van een hotel’. (…) In Den Haag is Indië nooit ver weg, blijkt ook nu weer, want het tijdschrift bevat een historisch artikel van Gerard Termorshuizen over de exorbitante Villa Isola bij Bandung, ooit het grootste particuliere huis van de archipel. (…) Deze eerste Elders besluit met een twee pagina’s tellende, extreem kleurige strip van de Scheveningse kunstenaar Cedric ter Bals. (…) Een prikkelend slot van Elders’ eersteling. (…)
Lees hier het artikel
Meer over Elders Literair

Het eerste papieren nummer van ‘Elders Literair’

OmslagElders01-75Elders Literair, 2022-0
gebrocheerd, geïllustreerd, 72 blz. waarvan 8 in kleur
formaat 180 x 245 mm
vormgeving en foto omslag Els Kort
illustratie binnen- en achterzijde omslag Cedric ter Bals
ISBN 978 94 93214 88 0
ISSN 2949 8449
i.s.m. Stichting Parachute
verkrijgbaar in de boekhandel, € 15,00
november 2022

In ‘Elders literair’ gaat het over het vertrouwde en het onbestemde, over dromen en vertrekken, over arriveren en verdwalen en, in iedere betekenis van het begrip, over terugkeren. Of het nu om het ‘hier’ of ‘elders’ gaat, steeds is één specifieke plek het uitgangspunt. Zoals Linn Ullmann het stelt in haar roman De rustelozen (2015): ‘Zien, herinneren, begrijpen. Alles hangt af van de plek waar je staat.’ Met bovenstaand motto als uitgangspunt begon ‘Elders literair’ in augustus 2021 een digitaal literair platform dat ruimte moest gaan bieden aan verhalend proza, poëzie, essays, kleine beschouwingen bij afbeeldingen, podcasts, boekbesprekingen, fotografie en (andere) beeldende kunst. Verder zou het platform bijdragen moeten gaan bevatten van in het Nederlands schrijvende auteurs die vanuit hun ‘standplaats’ elders in de wereld hun bestaan beschouwen, naast die van oorspronkelijk niet-Nederlandse schrijvers die juist vanuit Nederland berichten: de rubriek Elderselders. Nog voordat er een jaar voorbij was, en het platform er zo ongeveer uitzag zoals gehoopt, begonnen de redactieleden en uitgever Franc Knipscheer al aan uitbreiding te denken. Naast het digitale platform moest er een papieren tijdschrift komen dat in aanleg tweemaal jaarlijks zou verschijnen en waarin behalve voor nieuw werk – essays, verhalen, poëzie en beeldende kunst – ook plaats zou moeten zijn voor hoogtepunten uit de voorafgaande publicatieperiode van het digitale platform. De eerste proeve hiervan verschijnt nu: het nulnummer van ‘Elders literair’, dat de redactie samenstelde rond (én tegenover) het essay ‘De terugkeer van een verdronken meisje’ van Jan-Hendrik Bakker. In dit nummer verder bijdragen van Alara Adilow, Jana Arns, Cedric ter Bals, Michiel van den Berg, Pieter Dolmans, Arjen Duinker, Diederik Gerlach, Els Kort, Hans Muiderman, Kees Ruys, Gerard Termorshuizen, Tyche Tjebbes, Dirk Van Boxem, Anne Vegter en Rob Verschuren.
Redactie Arjen Duinker, Diederik Gerlach, Hein van der Hoeven (redactiesecretaris), Herman Jansen (tekstcorrectie), Els Kort, Arjen van Meijgaard, Felix Monter, Hans Muiderman, Kees Ruys en Kristien De Wolf.
Meer over platform en literair tijdschrift ‘Elders Literair’
Meer over ‘Elders Literair’ op deze site

«Een prachtig verhaal van Hans Muiderman.» – Mieke Schepens

VoorplatLunchroom-75Over ‘De lunchroom’ van Hans Muiderman op Graag Gelezen, 14 oktober 2022:
Een man schrijft in een lunchroom notities over zijn grootvader, hoe hij die zich herinnert. Eerst vanuit het perspectief van een kind, later vanuit het heden waarin hij ronddwaalt door het lege huis waar zijn grootvader ooit woonde. Hans Muiderman reconstrueert in ‘De lunchroom’ het verleden niet, maar hij onderzoekt het. Hij schrijft over wat nog rest: de onvolledige vervormde herinnering. Wat niet in je herinnering past vergeet je en wat aan je herinnering ontbreekt verzin je er gewoon bij. Een herinnering is altijd een vorm van verbeelding. (…) Het verhaal bestaat uit twee delen ‘De gang’ en ‘De ladder’.
In het eerste deel lees je voornamelijk over Freek in zijn kindertijd en in het tweede deel gaat het vooral over de volwassen Freek. Maar steeds gaat het herinneren en vergeten. ‘Opa’ is een belangrijk onderdeel in dit verhaal.(…) Freek denkt over opa en vraagt zichzelf af of wat hij denkt dat er gebeurde ook wel echt heeft plaatsgevonden; of was er zelfs meer dan hij zich herinnert? Het verleden en het heden komen steeds dichter bij elkaar, en Freek hoopt nadat dat wat hij zich herinnert over Opa en de zolder van zijn ouderlijk huis blijvend zal zijn; niet aangetast door andere herinneringen. ‘De lunchroom’ is wederom een prachtig verhaal van Hans Muiderman. Het zich herinneren van personen, dingen en gebeurtenissen die plaatsgevonden hebben maken mensen tot de personen tot wie ze uiteindelijk uitgroeien. (…)
Lees hier de recensie
Kijk ook naar de presentatie van het boek
Meer over ‘De lunchroom’
Meer over Hans Muiderman bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Geslaagde novelle, geschreven in een superieure stijl.» – Piet Windhorst

VoorplatLunchroom-75Over ‘De lunchroom’ van Hans Muiderman op LeesKost, 16 april 2022:
Freek is bezig met het ontruimen van het huis van zijn grootvader. In een naburige lunchroom schrijft hij in een notitieboekje herinneringen op die hij heeft aan zijn opa en het huis waarin hij woonde. (…) Hij realiseert zich dat zijn herinneringen niet compleet zijn en ook vaak vervormd. (…) ‘De lunchroom’ is een novelle met het verhaal van grootvader, maar daarnaast is het ook een soort essay waarin heel expliciet naast de ‘plot’ wordt ingegaan op de werking van het brein ten aanzien van het geheugen. (…) Het boeiendste gedeelte is ongetwijfeld het tweede deel dat de titel ‘De ladder’ draagt. Freek schept moed en haakt de ladder af en zet hem tegen de muur. Zo ontdekt hij een zolderkamer met verrassende dingen, bijvoorbeeld een poppenhuis dat grootvaders huis in het klein voorstelde. Er zijn ook stroken papier waarop opa zijn herinneringen aan Freek had opgeschreven. Zo werden bij Freek de lacunes in zijn geheugen ingevuld en uitgebreid. ‘De lunchroom’ is een geslaagde novelle, geschreven in een superieure stijl. Een literair juweeltje.
Lees hier de recensie
Kijk ook naar de presentatie van het boek
Meer over ‘De lunchroom’
Meer over Hans Muiderman bij Uitgeverij In de Knipscheer

Terugblik op boekpresentatie ‘De lunchroom’ van Hans Muiderman

VoorplatLunchroom-75Op zondag 10 april 2022 vond de presentatie plaats van ‘De lunchroom’ van Hans Muiderman in de lunchroom waar het boek ontstond. Het aanwezige publiek dat maar nauwelijks een plek kon vinden in de lunchroom luisterde ademloos naar een compilatie van romanfragmenten gelezen door Hans Muiderman waarbij violiste Marike Verheul in een mooi samenspel telkens een passage uit haar speciaal hiervoor geschreven compositie ten gehore bracht. Aan dit optreden (dat hier voor de eerste keer gespeeld werd,) was al een interview met en een introductie van de auteur door Dirk Monsma voorafgegaan. De duur van de video is 5:36 minuut .
Klik hier voor de video
Meer over ‘De lunchroom’
Meer over Hans Muiderman bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Hans Muiderman speelt met taal. En dat heeft een juweeltje opgeleverd!» – Marjo van Turnhout

VoorplatLunchroom-75Over ‘De lunchroom’ van Hans Muiderman op Leestafel, maart 2022:
Geregeld neemt een man plaats in dezelfde lunchroom, Lenny’s lunchroom. Met een koffie en een croissantje erbij schrijft hij een uurtje of wat. Wat hij opschrijft zijn herinneringen aan zijn grootvader. Het zijn flarden, waarin het vooral over de grootvader en zijn relatie met hem gaat, maar tegelijk probeert hij die herinneringen te vatten: hoe komen juist deze herinneringen bij hem terug? Klopt het allemaal wel? Herhaaldelijk vertelt hij over die ene herinnering, die toch wel moet berusten op dezelfde gebeurtenis die ook herhaald werd: het wakker worden op de gang. (…) Bij iedere herhaling van dit wakker worden op de grond komen er meer details naar voren. Herinneringen die zo ad hoc beschreven worden houden zich niet aan een chronologische volgorde, maar dat stoort niet. (…) Het boek heeft twee delen: heeft het eerste de herinneringen als kind tot onderwerp, in het tweede deel staat het bewuste huis leeg. (…) In dat tweede deel wordt ook preciezer verteld hoe zijn grootvader dat ene zeer alledaagse voorval opgeschreven heeft: kort en feitelijk, maar diezelfde situatie beschrijft hij daarna nog op drie andere manieren. Dezelfde gebeurtenis, maar vier keer anders! Het is natuurlijk niet alleen de grootvader die met taal speelt, dat doet Hans Muiderman ook. En dat heeft een juweeltje opgeleverd! Niet alleen wat het thema betreft – zijn onze herinneringen wel zuiver – maar ook qua taal. Muidermans stijl roept weemoed op terwijl hij toch heel realistisch schrijft. (…)
Lees hier de recensie
Kijk ook naar de presentatie van het boek
Meer over ‘De lunchroom’
Meer over Hans Muiderman bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Charmante novelle over tijd en het stilletjes verglijden.» – André Keikes

VoorplatLunchroom-75Over ‘De lunchroom’ van Hans Muiderman op Tzum, 21 maart 2022:
Hoe belangrijk het is de tijd te nemen en aandachtig te kijken is een al vaak verteld verhaal. Hans Muiderman laat in zijn charmante novelle ‘De lunchroom’ een volwassen man nadenken over een plek op de vloer van de bovenetage in zijn ouderlijk huis, waar hij als jonge jongen graag sliep. Dus niet in zijn bed op zijn eigen slaapkamer, maar op de grond vlak bij de kamer van zijn grootvader. (…) De volwassen geworden jongen, Freek, zit nu in een ook nauwelijks veranderde lunchroom met een aantekeningenboekje en een pen op tafel voor zich uit te staren. Hij is er een bekende, sinds hij er elke week een uurtje komt mijmeren en schrijven. (…) Tijd en het stilletjes verglijden, hebben Freek van jongs af aan al geboeid. Dat weet hij van zijn grootvader, Frederic, die het heel opmerkelijk vond voor zo’n jongen. Nu maakt de oudere Freek het allemaal zelf mee. (…) Toch weet Muiderman te voorkomen dat opa al te zeer geïdealiseerd wordt. De man blijkt in het verleden niet vergeten te zijn door het noodlot en dat heeft hem op een wat buitenissige manier voor het leven getekend. Kleine Freek wist daar nauwelijks wat van, nog helemaal levend in de magische fase van zijn bestaan, de oudere Freek des te meer. (…)
Lees hier de recensie ‘Wat waren de plinten toen hoog’
Kijk ook naar de presentatie van het boek
Meer over ‘De lunchroom’
Meer over Hans Muiderman bij Uitgeverij In de Knipscheer