«Zolang er gelezen wordt, is er hoop.» – Brede Kristensen

Column van Brede Kristensen in Amigoe, 16 augustus 2024:

Vorige week werd de dag van het boek gevierd. Helaas verliezen boeken, boekwinkels, bibliotheken en lezers snel aan populariteit. Dat blijft niet zonder gevolgen voor maatschappij, politiek en ….zo wil ik beweren…. onze geestelijke gezondheid. Wie leest, moet zich verdiepen in de mening van een ander, de auteur. Wie een roman leest moet zich verdiepen in het leven van andere mensen, de romanpersonages. Dat is een fantastische oefening voor communicatie, democratie, mensenkennis en zelfkennis. Wat komt terecht van democratie als mensen zich niet in elkaar verdiepen, niet kunnen luisteren? Zonder luisteren komt goed overleg nooit tot stand. Wat komt er van onze persoonlijke ontwikkeling terecht indien we ons niet diepgaand spiegelen aan anderen, zoals aan personages in een roman? Lezen is een oefening in empathie. Deze week enkele notities van diverse mensen over het belang van boeken en lezen in ons leven. De volgorde van de citaten is zinvol bedoeld. (…)

Lees hier de column
Meer over Brede Kristensen bij Uitgeverij In de Knipscheer
Zie ook Columns +

«Belangrijke roman over hedendaags terrorisme, contraspionage en politieke dwarsverbanden.» – Ezra de Haan

VoorplatPOM3_Opmaak 1.qxdOver ‘Pom’ van Kees Broere in Antilliaans Dagblad, 15 juni 2019:
(…) Peter Flinck is de man om wie het allemaal in ‘Pom’ draait. (…) We schrijven het jaartal 1993, Nelson Mandela staat op het punt verkozen te worden als president van Zuid-Afrika. Het is het Afrika dat Kees Broere als journalist dagelijks volgde en dat merk je ook als hij erover schrijft. Waarschijnlijk heeft hij zijn eigen ervaringen naadloos in de dialogen van ‘Pom’ verwerkt. Zo leert Peter Flinck dat taal politiek is. Dat de gruwelen van Rwanda nu ‘les événements’ genoemd worden en beide strijdende partijen ervoor zorgden dat de brouwerij openbleef. ‘Zonder bier geen oorlog’ was het devies. Kees Asten is de journalist die Flinck dit allemaal vertelt. Een grapje van Kees Broere, die zijn pseudoniem van weleer gebruikt voor een personage in het eerste boek onder eigen naam. (…) Als in een thriller zorgt Kees Broere voor cliffhangers die je doen doorlezen. Je weet dat er iets gaat komen. Maar wat? Het moment van confrontatie met zichzelf komt wanneer Peter Flinck het gastenboek van de Chui Lodge doorbladert en zijn eigen naam tegenkomt. Het moet iemand anders met dezelfde voor- en achternaam zijn, want hij is er nooit eerder geweest. Maar dan ziet hij dat zelfs de tekst die deze Peter Flinck schreef overeenkomt met zijn eigen tekst, ooit in een hotel in Colombo op Sri Lanka in een gastenboek geschreven… Het is een variant op het dubbelgangersmotief die je wel vaker in de literatuur tegenkomt. (…) Nu iemand rondloopt met zijn naam en men hem aanspreekt alsof ze hem al jaren kennen, bekruipt hem een ongemakkelijk gevoel. En dat is pas het begin van deze uiterst verrassende roman. (…) Met ‘Pom’ heeft Kees Broere een belangrijke roman over hedendaags terrorisme, contraspionage en politieke dwarsverbanden geschreven waarbij hij vernuftig gebruik weet te maken van alle ervaringen die hij in Afrika opdeed. ‘Pom’ is een roman die om herlezen vraagt. Want wat lag aan de oppervlakte en wat heb je over het hoofd gezien?
Lees hier of hier de recensie
Meer over ‘Pom’