«De tekeningen vormen geen illustraties bij een verhaal — zij zíjn het verhaal. Een liefdesverklaring aan het tekenen zelf, aan vakmanschap en aan de schoonheid van het kijken.» – Kees de Kievid

Over ‘Geen dag zonder lijn’ van Eric J. Coolen op Boekenbijlage, 22 mei 2026:

(…) Coolen wilde nooit kunstenaar worden, maar kon eenvoudigweg niet ophouden met tekenen. Juist daarin schuilt volgens Japin het ware kunstenaarschap: “Hij verrijkt ons leven met zijn blik.” Die woorden vormen de sleutel tot dit boek. Want Geen dag zonder lijn draait niet om theorie, manifesten of artistieke verklaringen. Het draait om kijken. Om lijnen. Om een onstuitbare drang de wereld zichtbaar te maken. (…) Wie het boek openslaat, ziet meteen hoe breed het terrein is waarop Coolen zich beweegt. De hoofdstukken vormen bijna afzonderlijke werelden. In Aquarel 1987-1997 verschijnt bijvoorbeeld een gevoelig geboortekaartje, terwijl in het onderdeel Lithografie meesterdrukker Frans Homan opduikt. De sectie Potloodillustraties bevat de indringende tekeningen bij Dorp aan de rivier van Anton Coolen, zonder twijfel behorend tot het sterkste werk in het boek. Daarnaast zijn er de uitgebreide hoofdstukken over Architectuur en stadsgezichten, met onder meer verwijzingen naar Frank Lloyd Wright, en de afdelingen Muziek en Literatuur, waarin respectievelijk figuren als Herman van Veen, Johnny Cash, Harry Mulisch en Maarten Toonder opduiken. Ook de meer monumentale kunst krijgt ruim aandacht. Het glas-in-loodraam rond Johan Cruyff (nr.14), de gevelsteen van Samuel Ampzing, de Meermin van Haarlem, posters voor culturele evenementen en de speelse Hopper-pastiche tonen hoe veelzijdig Coolens blik is. Zelfs een oude boom in het hoofdstuk Natuur krijgt dezelfde intense aandacht als een stadsgezicht of portret. (…) De tekeningen vormen geen illustraties bij een verhaal — zij zíjn het verhaal. (…) Coolen blijft zichzelf zien als verbeelder van de werkelijkheid. Die houding maakt het boek des te sympathieker: achter al het vakmanschap blijft steeds de nieuwsgierige tekenaar zichtbaar. (…) De vormgeving van Henk Tijbosch verdient eveneens lof. Ondanks de enorme hoeveelheid materiaal blijft het boek overzichtelijk en luchtig ogen. De reproducties zijn uitstekend verzorgd en geven het werk alle ruimte om te ademen. Geen dag zonder lijn is daardoor (…) een liefdesverklaring aan het tekenen zelf, aan vakmanschap en aan de schoonheid van het kijken. Een boek waarin tekst uiteindelijk bijzaak wordt. De tekeningen nemen het woord over — en vertellen samen het levensverhaal van een van de markantste beeldmakers van Haarlem. (…)

Lees hier de recensie
Meer over Eric J. Coolen op deze site

«Voor de tiende maal een heerlijk literair nummer om in opperste extas(z)e te raken!» – André Oyen

VoorplatExtaze10Over ‘Extaze 10’ op iedereenleest.be, 3 juli 2014:
Het is weer een buitengewoon fleurig en verzorgd nummer waarvan reeds de mooi ogende omslag van Els Kort tot de verbeelding spreekt en de retro Beeld (collages) van Diederik Gerlach geven het allemaal een nostalgisch tintje…een beetje uit de tijd van a long hot summer of de wereld van Warhol of Hopper. (…) Om de sfeer van het WK voetbal hoog te houden kan je genieten van ‘Zomeravondvoetbal’ van John Toxopeus! Nog meer spetterende, ondeugende en wat zwoele Korte verhalen zijn er van Johan Bordewijk, Peter J. van Dijk, Lisette Erdtsieck, Hein van der Hoeven, Annette van ’t Hull, Lucy Huybregts, Christien Kok, Joubert Pignon en Nicolette Smabers. Gedichten van Erika De Stercke, Herman Rohaert, Jos Versteegen en Niels Vonberg en de erg imponerende Rinske Kegel waarvan we te weten komen dat de leegte ruikt naar koksshampoo, zorgen voor de poëtische toets. Voor de tiende maal een heerlijk literair nummer om in opperste extas(z)e te raken!
Lees hier de recensie of hier
Meer over ‘Extaze 10’