«De lokroep van de taal waaraan Shrinivāsi gehoor gaf.» – Bertram Mourits

267-shrinivasienastridroemer1977_5c73c5b806dfd-1024x800 Shrinivási en Astrid H.Roemer in 1977

Over Shrinivási in artikel in ‘Ademloos voordragen in vele talen’ op Literatuurmuseum, 3 februari 2019:
Het is nieuws in augustus 1966, voor Amigoe di Curaçao, het ‘dagblad voor de Nederlandse Antillen’: ‘Dichter M. Lutchman terug op Antillen.’ Drie jaar lang had Martinus Lutchman in Nederland geleefd. Het bericht meldt onder andere dat hij daar een lerarenopleiding Nederlands heeft gevolgd. Niet afgemaakt, maar dat zit hem niet dwars: ‘Ik ben nu veel rijper en gelukkiger en kan meer doen.’ In Nederland had hij lezingen gegeven over Surinaamse en Antilliaanse literatuur, hij hield vijf radiolezingen over Hindoestaanse feesten en in Arnhem gaf hij tijdens de oecumenische conferentie van wereldgodsdiensten voor de Vrijzinnige Protestante Gemeente een inleiding over de islam. Hij is bekender onder de naam Shrinivāsi, die hij gebruikte voor zijn gedichten. Hij overleed 26 januari 2019.
Lees hier verder
Meer over Shrinivási bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Ontroerende serie trouwfoto’s.» – Ko van Geemert

trouwportrettenOver ‘Trouwportretten’ samengesteld door Lucia Nankoe in Parbode, januari 2019:
In Amsterdam was een tentoonstelling van historische trouwfoto’s van Surinaamse echtparen te zien. We spraken met samenstelster Lucia Nankoe. (…) ‘Het was nog niet zo eenvoudig om aan geschikte foto’s te komen. Ik deed een oproep in de Ware Tijd, maar daarop kwamen helaas maar weinig reacties. Ik heb jarenlang aangeklopt bij vrienden, kennissen, familie tot ik een mooie verzameling bijeen had. Aanvankelijk was ik van plan er alleen een boek van te maken, maar toen ik de foto’s zo bij elkaar zag, dacht ik: daar zit een tentoonstelling in.’ (…) Eind september werd de expositie, ‘Trouwportretten, Surinaamse voorouders in beeld 1868-1950’, geopend. (…) De foto’s weerspiegelen de culturele diversiteit en laten iets van de geschiedenis van Suriname zien. (…) We komen verschillende bekende namen tegen, bijvoorbeeld van Coenraad Pos (1880-1955), in 1909 getrouwd met Betsy Abigael Morpurgo (1880-1972) en gefotografeerd te midden van een gigantische bloemenzee. Ze kregen twee zonen, van wie Hugo Pos (1931-2000) faam verwierf als schrijver. Mavis Spong (1911-1947) en Richard de la Parra (1908-1998) kijken op hun verlovingsfoto (uit 1933) vol verwachting de toekomst in. Hun zoon Pim, de latere filmregisseur, werd in 1940 geboren; advocaat Gerard Spong (1946) is zijn neef. Lucia Nankoe: ‘Ik ben nu hard met het boek bezig!’
Lees hier het artikel
Meer over ‘Trouwportretten’

Erwin de Vries op 1 februari 2018 overleden

twaalfballadenUitgeverij In de Knipscheer prijst zich gelukkig enkele keren te hebben mogen samenwerken met Erwin de Vries in relatie tot de dichter Hugo Pos. De eerste keer illustreerde hij in 1998 Hugo Pos’ bundel ‘tot in de nde, nde graad, Nestoriaanse kwatrijnen 2’ (1998) en de tweede keer een paar jaar later voor de bundel ‘Twaalf balladen’, die in 2005 zou verschijnen. In de maanden voorafgaand aan zijn dood op 11 november 2000 voltooide Hugo Pos (Paramaribo, 1913) ‘Twaalf Balladen’. Op zijn verzoek maakte Erwin de Vries (Paramaribo, 1929) bij elke ballade een tekening, die in dit boek op ware grootte is afgedrukt. ‘Twaalf Balladen’ bundelt zo het unieke talent van twee grote zonen van Suriname.
Meer over Erwin de Vries bij Uitgeverij In de Knipscheer

Rights Catalogue 2016

voorplat75In de Knipscheer’s Rights Catalogue 2016
40 years of publishing since 1976: Literature – History – Music

Introductions Wim Rutgers
Translations Scott Rollins
Frankfurt Book Fair 2016
Gebrocheerd, 76 pages, € 5,00
ISBN 978-90-6265-944-9
Niet in de boekhandel

Ter gelegenheid van de Frankfurter Buchmesse 2016 stelden Scott Rollins en Franc Knipscheer een catalogus samen met Engelstalige informatie over met name een gedeelte van de Nederlandstalige Caribische literatuur (Suriname en v/h Nederlandse Antillen) uit het fonds van Uitgeverij In de Knipscheer. De catalogus bevat drie inleidingen van Wim Rutgers, voor dit doel in het Engels vertaald: ‘Short History Dutch Caribbean Literature’, ‘Living and Reading: Erich Zielinski: the double meaning of age’, ‘An Island at a Crossroads – [Joseph Hart:] Literature at a Crossroads’. Dit keer ‘Caribische’ aandacht voor Albert Helman, Hugo Pos, Boeli van Leeuwen, Erich Zielinski, Eric de Brabander, Bernadette Heiligers, Ruth San A Jong, Hans Vaders, Joseph Hart, Carel de Haseth, Janny de Heer, Els Langenfeld, Aart G. Broek, 40 Years of Surinamese Music in the Netherlands, alsmede voor Els Launspach, Pim Wiersinga, Els de Groen, Wim Verbei, Lutgard Mutsaers, Dirk W. de Jong.
Zie voor Engelstalige informatie over de Papiamentse literatuur in ‘The Colour of my Island’
Zie voor ‘het Afrikaanse diasporafonds’ [ = ]

Dries van Agt kiest gedicht van Hugo Pos voor zijn overlijdensannonce

VanAgt-PosFotoportret Hugo Pos: Nicolaas Porter

Over ‘Nestoriaanse kwatrijnen I’ van Hugo Pos op HP/De Tijd, 03 juli 2015:
‘Het gedicht dat ik graag voor deze bundel aan zou willen dragen, komt uit de ‘nestoriaanse kwatrijnen’ van de Surinaamse dichter Hugo Pos (1913 – 2000). Wel curieus dat ik u dit schrijf op de dag dat ik 84 jaar word, besef ik nu. Dit is namelijk de tekst die straks op mijn eigen overlijdensannonce zal worden gezet.’

Beloof me, kind, als ik van hier verdwijn
treur niet om mij, straks bloeit weer de jasmijn
en geurt de kamperfoelie. Erger zou het wezen
als zij verdwenen waren, — ik er nog zou zijn.

Lees hier het hele bericht
Meer over Nestoriaanse kwatrijnen van Hugo Pos
Meer over Hugo Pos bij Uitgeverij In de Knipscheer

Hugo Pos – Een uitroep zonder uitroepteken

90-6265-247-6HUGO POS
Een uitroep zonder uitroepteken

Nederland – Kwatrijnen
72 blz., paperback
€ 12,50
ISBN: 90-6265-247-6
Eerste uitgave 1987

Hugo Pos (1913) debuteerde in 1985 met de verhalenbundel Het doosje van Toeti (over zijn vroege jeugd in Paramaribo). Episodes uit zijn bewogen leven vertelde hij aan Jos de Roo in Oost en West en Nederland (1986). En zo is Pos na zijn pensionering als rechter nu plotseling schrijver geworden.
Maar schrijven voor zijn plezier heeft hij al sinds zijn studentenjaren gedaan, kwatrijnen met name, een vorm die hem op het lijf geschreven lijkt – vierregelige gedichten waarin op speelse toon de grote thema’s van de poëzie – liefde, leven en dood – aan bod komen:

Eros en Thanatos, fut, kameraad,
ze zijn de ruggengraat van mijn kwatrijnen
houd maar je dagboek bij, in grote lijnen
is gisteren even vrolijk als vandaag

Uit al die her en der gepubliceerde (in tijdschriften, als motto’s in zijn beide boeken, in de particuliere gelegenheidsuitgaven 12 Kwatrijnen en Het tweede dozijn kwatrijnen en nooit eerder gepubliceerde kwatrijnen, heeft Hugo Pos er zestig samengebracht in Een uitroep zonder uitroepteken – Een boekje om te koesteren.

Ik hijgde leven, leven, leven,
als ik naar bed moest ben ik opgebleven
tot ik erachter kwam: `La Vida breve’,
hooguit een uitroep zonder uitroepteken.

Hugo Pos / Erwin de Vries – Twaalf Balladen

Hugo PosHUGO POS
ERWIN DE VRIES
Twaalf Balladen

Poëzie, Suriname
40 blz., geïllustreerd, ingenaaid, april 2005.
Formaat: 34,3 (h) x 24,8 (b) cm.
€ 24,50
ISBN: 90-6265-535-1
Eerste uitgave 2005
Uitverkocht

In de maanden voorafgaand aan zijn dood op 11 november 2000 voltooide Hugo Pos (Paramaribo, 1913) Twaalf Balladen. Op zijn verzoek maakte Erwin de Vries (Paramaribo, 1929) bij elke ballade een tekening, die in dit boek op ware grootte is afgedrukt. Twaalf Balladen bundelt zo het unieke talent van twee grote zonen van Suriname.

Hugo Pos studeerde rechten in Leiden en Parijs. Hij werkte 13 jaar in Suriname als rechter en procureur-generaal en was vanaf 1964 rechter in Amsterdam en raadsheer in Den Haag. Na zijn pensionering krijgt zijn liefde voor literatuur de ruimte, eerst als recensent van Het Parool en Trouw en vanaf 1985 als schrijver van een 15-tal bundels kwatrijnen en verhalen en van zijn met de E. du Perron-prijs bekroonde autobiografie In Triplo (1995).

Schilder en beeldhouwer Erwin de Vries wordt als een van de belangrijkste hedendaagse kunstenaars beschouwd. Hij volgde zijn opleiding tekenen en beeldhouwen in Den Haag en Amsterdam en had zijn eerste tentoonstelling op 19-jarige leeftijd. In de jaren vijftig van de vorige eeuw was hij tijdelijk kunstdocent in Suriname, waar hij zich vanaf 1984 opnieuw vestigde. In 1998 had Erwin de Vries een tentoonstelling in het Stedelijk Museum Amsterdam. Hij is de maker van het Nationaal Monument Slavernijverleden (2002).

De tekeningen van Erwin de Vries zijn in Twaalf Balladen in duotone gedrukt op 150 grams houtvrij mat papier. De bundel kon op deze wijze worden uitgegeven dankzij het Prins Claus Fonds.

Kijk voor meer informatie over Erwin de Vries op Erwin de Vries 75 jaar. http://www.suriname.nu/210cult/index.htm

Hugo Pos – Het talmen van de tijd

Hugo PosHUGO POS
Het talmen van de tijd

Nederland – Suriname Poëzie
96 blz., paperback, € 15,75
illustraties Rita van der Vegt
ISBN: 90-6265-492-4
Eerste uitgave 2000

Het talmen van de tijd is de vierde bundel kwatrijnen van Hugo Pos. Over zijn vorige bundel Tot in de nde, nde graad schreef de pers:

«Zoveel zekerheid in nog geen 100 bladzijden! Meer kan en mag niet worden verlangd.» – Algemeen Dagblad

«Hugo Pos beoefent het ‘dichten’ van de woorden tot ze tot een pregnante uitdrukking met grote zeggingskracht samengebald zijn met schijnbaar gemak, waaraan het slijpen en schaven voor een dergelijke kleine vorm bereikt wordt niet meer zichtbaar is. Er is in de poëzie van Pos heel wat te beleven, zowel naar vorm als inhoud.» – Wim Rutgers

«Pos’ toon is melancholiek en berustend, wijs ook. Zijn gedichten zijn helder en verstaanbaar, parlando-achtig. Achter de lichtheid gaat een montere wanhoop schuil, die zich pas bij herlezing echt laat gelden. Hier is een dichter aan het woord die weet wat taal is, wat de spankracht van heel precies gekozen woorden betekent.» – NRC

Hugo Pos – De ongewisse tijd

Hugo PosHUGO POS
De ongewisse tijd

Nederland – Suriname Verhalen
184 blz., paperback, € 13,50
ISBN: 90-6265-468-1
Eerste uitgave 1999

De verhalen in Het doosje van Toeti, het opmerkelijk prozadebuut van Hugo Pos (1913) in 1985, spelen alle in de jaren twintig in Suriname en weerspiegelen de jongensjaren van de schrijver. Méér dan in elf boeken die sindsdien volgden is in zijn nieuwste verhalenbundel De ongewisse tijd de plaats van handeling in de Caribische regio en zijn zijn bewoners de leidende personen rond wie de geschiedenissen zich afspelen.

En in de verhalen van Pos is ‘geschiedenis’ dichtbij: ze zijn een spel met fictie en werkelijkheid in ‘de ongewisse tijd’’, waarin de macht van de verbeelding het opneemt tegen de onmacht van het geheugen, waarin een gekleurde herinnering een kleurrijk gevolg kan hebben.

Soms heeft de geschiedenis naam en toenaam. Zo gaat La belle créole over Josephine van Martinique, die vrouw van Napoleon Bonaparte en keizerin van de Fransen werd. Zo verhaalt De tranen van Den Uyl van de dramatische de decembermoorden in Paramaribo. Soms ook is de geschiedenis klein of anoniem en is de aanleiding een reis, of een boek of, zoals in Lucretia, een overlijdensbericht in de krant.

Maar om welk verhaal het ook gaat, steeds is daar die innemende toon die Pos’ light prose zo bijzonder maakt.

Hugo Pos – Tot in de nde nde graad. Nestoriaanse kwatrijnen

Hugo PosHUGO POS
tot in de nde, nde graad, Nestoriaanse kwatrijnen 2

Nederland – Suriname Poëzie
96 blz., paperback
illustraties Erwin de Vries € 15.75
ISBN: 90-6265-455-X
Eerste uitgave 1998

Wat heeft de eeuw ons aangedaan
dat ik het boek niet dicht kan slaan:
Tot alles is de mens in staat
tot in de nde, nde graad
.

Na de bundel kwatrijnen Een uitroep zonder uitroepteken (1987) en zijn eerste `nestoriaanse’ kwatrijnen Voordat ik afreis (1983), waarvan Komrij er drie selecteerde voor zijn grote bloemlezing, verrast Hugo Pos (1913) zijn lezers nu, in 1998, met Tot in de nde, nde graad, een honderdtal nestoriaanse kwatrijnen, die niet allen een vervolg op de eerder bundel zijn, maar vooral ook een aanvulling.
Pos heeft, om de werkelijkheid van zijn leven geen geweld aan te doen, naast de meer zwaarmoedige kwatrijnen ook wat men ‘light verse’ zou kunnen noemen geschreven. Hij heeft ze met opzet niet afzonderlijk gerangschikt, maar de door elkaar opgenomen. Het gaat hem om de kern van zijn melange, iets tussen leven en dood in.

Beloof me, kind, als ik van hier verdwijn
treur niet om mij, straks bloeit weer de jasmijn
en geurt de kamperfoelie. Erger zou het wezen
als zij verdwenen waren, – ik er nog zou zijn
.