«De betekenis van een huis haast visueel gemaakt.» – André Oyen

VoorplatHuisHuid30075Over ‘Huis Huid’ van Theo Monkhorst op Lezers tippen lezers, 2 december 2019:
(…) In zijn nieuwe dichtbundel ‘Huis Huid’ beschrijft de dichter in zesentwintig gedichten het huis als leefvorm voor mensen en andere wezens. Dat huis hoeft beslist niet van steen of hout te zijn maar kan ook een huid zijn. (…) ‘Huis Huid’ is een prachtbundel waarin de poëtische verbeelding alle ruimte krijgt om de betekenis van een huis haast visueel te maken.
Lees hier het signalement
Meer over ‘Huis Huid’
Meer over Theo Monkhorst bij Uitgeverij In de Knipscheer

Gedicht uit ‘Huis Huid’ van Theo Monkhorst op Laurens Jz. Coster

VoorplatHuisHuid30075Uit ‘Huis Huid’ van Theo Monkhorst op Laurens Jz. Coster, 27 november 2019:
Redacteur Raymond Noë maakt voor het blog Laurens Jz. Coster elke werkdag een keuze uit een poëziebundel van een Nederlandstalig dichter. ‘Dichter van de dag’ is op deze 27ste november Theo Monkhorst van wie onlangs ‘Huis Huid’ verscheen, zijn eerste dichtbundel bij Uitgeverij In de Knipscheer. Het gekozen gedicht ‘Ik leef mijzelf in deze kamer, dit gepleisterde gewelf’ is ook geplaatst op Neerlandistiek.nl.

Ik leef mijzelf in deze kamer, dit gepleisterde gewelf,
honderd jaar geleden zwetend gestuukt
door een jonge snordrager geliefd bij vrouwen
om zijn glanzende spieren.
Klaas
noem ik hem omdat hij die naam verdient
en een leven, een vrouw, drie kinderen, dromen
een huisje met een keuken, bekleed
met de stank van ui, olie en rook,
drie deuren, twee gangen, een kakdoos,
trots van een oude vrouw met grijze ogen
en rimpels van lijden rond haar mond,
de dochter van een kleine kromme man
die zich kapotwerkte in de aarde
en de trots was van zijn zwijgzame moeder
generaties geleden zodat het mij duizelt
in dit trotse huis, deze oude huid waarin ik leef

Meer over ‘Huis Huid’
Meer over Theo Monkhorst bij Uitgeverij In de Knipscheerx

«Aansprekende poëzie. Originele poëtische verbeelding.» – O.W. Dubois

VoorplatHuisHuid30075Over ‘Huis Huid’ van Theo Monkhorst voor NBD/Biblion, 22 november 2019:
Dichters weten aan gewone dingen poëtische bezieling te geven. Zo ook in deze bundel van Theo Monkhorst waarin hij een huis tot leven roept en het de woonplaats doet zijn van zijn muze Mirabel en een veelheid van gestalten uit het verleden. (…) In een geaderde spiegel met gouden lijst waar de tijd breekt achter zijn ogen rijst een beeld van Marcel Proust voor hem op: ‘Kijk daar! Door de fijn geciseleerde gouden poort, / wandelend de jonge Marcel met waterlelies, / met strohoed, dromend van oude geslachten, / boven hem schapenwolkjes in een strakblauwe zomerlucht’. (…) Mooi bundeltje aansprekende poëzie. Originele poëtische verbeelding van de betekenis van een huis. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Huis Huid’
Meer over Theo Monkhorst bij Uitgeverij In de Knipscheer

Presentatie ‘Huis Huid’ in Haagse Kunstkring

VoorplatHuisHuid30075Over ‘Huis Huid’ van Theo Monkhorst in Haagse Kunstkring op zondag 6 oktober 2019 om 16.00 uur:
Feestelijke presentatie van de nieuwe gedichtenbundel ‘Huis Huid’ van Theo Monkhorst. ‘Huis Huid’ is een gedichtencyclus bestaande uit zesentwintig gedichten, met als thema het huis dat ik ben en waarin ik woon. Over de doden, de vrienden, de schilderijen, het marmer, het bombardement – kortom alles wat een mensenleven in een huis maakt, maar ook hoe het huis de mens vormt. Voordrachtskunstenaar Piet van der Pas en Theo Monkhorst dragen samen alle gedichten voor. Pianiste Philine Coops speelt tussen de gedichten een aantal van de Ostinatonic Studies van Annette Kruisbrink. Na afloop is er gelegenheid de bundel aan te schaffen en door de auteur te laten signeren. Locatie: De Haagse Kunstkring, Denneweg 64, 2514 CJ Den Haag. Vooraf aanmelden wordt op prijs gesteld.
Meer over ‘Huis Huid’
Meer over Theo Monkhorst bij Uitgeverij In de Knipscheer

Theo Monkhorst – Huis Huid. Gedichten

VoorplatHuisHuid30075Theo Monkhorst
Huis Huid

gedichten
Nederland
gebrocheerd in omslag met flappen,
42 blz., € 13,50
eerste druk 2019
ISBN 978-90-6265-771-1

In Huis Huid beschrijft de dichter in zesentwintig gedichten zijn biotoop waarin hij met zijn huis samenvalt. De ene keer richt hij zich tot zijn muze Mirabel, geleerde, zongestoofde, andere keren spreekt hij schilders aan waarvan het werk de muren van zijn kamers bekleden, schrijft hij een ode aan zijn planken vloeren en eeuwenoude marmeren gangen, nodigt uit mee te gaan naar de donkere kruipruimten waar dictators geen toegang hebben, biedt vluchtelingen voor korte tijd onderdak en richt zich tot schrijvers die het labyrint van zijn bibliotheek bewonen en componisten waarvan de muziek hem doordringt.
De ontroering van de geschiedenis blijkt uit het portret van mensen die ooit in het huis leefden en alle eeuwenoude materialen afkomstig van overal die het huis en alles daarin vormgeven. Samen met zijn muze gaat hij tenslotte juichend ten onder in het door bomen overwoekerde huis.

Als daarna de boom die in mij wortelt
door dit huis groeit, takken
door zijn dak de zon zoeken,
zoals zijn wortels in mijn lijf
de duisternis, waar wormen leven,
het veilig is en doden naast mij slapen,
zal ik je niet meer missen Mirabel
en jij mij niet, want je bent begraven
in dit vers zoals ik in aarde.

De Haagse schrijver Theo Monkhorst publiceerde romans, poëzie en toneelstukken. Zijn werk werd opgenomen in literaire tijdschriften zoals Extaze, Hollands Maandblad, De Poëziekrant, Meander Magazine en tijdens de Poëziedagen in Watou (België). Hij was columnist van de Haagse Courant. Bij Uitgeverij In de Knipscheer verschenen in 2016 de roman De blijmoedige leugenaar en in 2018 de dubbelroman De zegen van weemoed die onderdeel is van een trilogie waarvan het derde deel in 2020 verschijnt.
Meer over ‘Huis Huid’
Meer over Theo Monkhorst bij Uitgeverij In de Knipscheer