«Muziek blijkt de ideale metafoor voor begrippen als leven en dood. De aandachtige lezer wordt ten volle beloond.» – Ezra de Haan

Als in gangen en stegenOver ‘Als in gangen en stegen’ van Glenn Pennock op Literatuurplein, 4 juni 2013:
De moderne media hadden vrijwel iedereen ervan doordrongen dat traagheid saai was. Vaart moest er komen, dus ook in de literatuur. Glenn Pennock heeft dit goed begrepen. In plaats van een dikke roman te schrijven, koos hij liever voor drie novellen. Daarvan zijn er nu twee verschenen. Ieder boek bevat op de flaptekst een TAG waardoor je de soundtrack van het verhaal kunt beluisteren tijdens het lezen ervan. (…) Muziek blijkt de ideale metafoor voor begrippen als leven en dood. Zo slaat de titel van het boek Als in gangen en stegen op het je eigen gang gaan of de gangen die je verkiest in het leven. Weer duiken we de geestelijke achtbaan in die Glenn Pennock voor ons heeft uitgedacht. Stap voor stap maakt hij ons duidelijk hoe dun de grens tussen waan en werkelijkheid is. (…) Het interessante aan de ideeën van Pennock in deze novelle is dat ze fantastisch overkomen en tegelijkertijd op zeer wetenschappelijk bewijsmateriaal leunen. De verdieping in deze novelle vraagt om aandachtig lezen, maar daarvoor wordt de lezer dan ook ten volle beloond. Het zal een aardige krachttoer voor Glenn Pennock worden in deel drie dit denkniveau te handhaven.

Lees hier de recensie

Meer over Glenn Pennock

Luister hier naar de soundtrack van ‘Als in gangen en stegen’

Luister hier naar de muziek van o.a. Joe/Glenn in ‘Als gitaren schreeuwen’

Extra lezing Kees Ruys over Aya Zikken op zondag 2 juni op de Tong Tong Fair

Op zondag 2 juni 2013 houdt Kees Ruys in het Bibit-Theater op de (laatste dag van) de Tong Tong Fair een lezing over Aya Zikken. Kees Ruys publiceerde dit voorjaar zijn imposante biografie ‘Alles is voor even’ over Aya Zikken, die 22 maart jl. op 93-jarige leeftijd overleed. De toegang tot de lezing (die wordt verlevendigd met een PowerPoint-presentatie) is voor bezoekers van de Tong Tong Fair gratis. Kees Ruys zal na afloop van de lezing zijn vuistdikke biografie over Aya Zikken signeren in de stand van Stichting Tong Tong, direct tegenover het Bibit-Theater en nadien nog in de stand van Boekhandel Van Stockum.

Meer over Kees Ruys en Aya Zikken

«Als een betrokken gids leidt Kees Ruys de lezer door het lange leven van Aya Zikken.» – Janneke van der Veer

Over ‘Alles is voor even: Het bewogen schrijversleven van Aya Zikken’ van Kees Ruys in Boekenpost (Jrg. 21, nummer 125), mei/juni 2013:
In deze – bijna achthonderd bladzijden tellende – publicatie lezen we over haar sterke band met Indonesië en de grote waarde die het schrijverschap voor haar had. Ruys zegt hierover: ‘Zelden heb ik iemand leren kennen wiens bestaan zo onverbrekelijk met zijn beroep verbonden is als Aya Zikken.’ (…) Als een betrokken gids leidt Kees Ruys de lezer door het lange leven van Aya Zikken. Daarbij laat hij vooral Zikken zelf aan het woord. Niet alleen in de uitwerking van de gesprekken die hij met haar heeft gevoerd maar vooral ook met citaten uit zowel haar werk als haar dagboeken en brieven. Over deze laatste kon hij tijdens zijn biografische arbeid vrijelijk beschikken.

Meer over Kees Ruys’ biografie over Aya Zikken

«Stilistisch heel goed.» – Gerard Termorshuizen

Pierre LaufferOver ‘Schaduw van schijn’ van Barney Agerbeek in Pletterij, 27 april 2013:
De verhalen in ‘Schaduw van schijn’ zijn uiterst concreet. Wat ik erin bewonder is de manier van kijken, de interesse in mensen, het goed observeren. En als u niet veel hebt met Indonesië, dan zou u deze bundel ook moeten lezen omdat hij stilistisch heel goed is.

Meer over Schaduw van schijn

«Genadeloze spiegel.» – Peter de Rijk

De muziek van het huisOver ‘Een land met gesloten deuren’ van Tjalie Robinson in Straatjournaal, maart 2013:
‘Een land met gesloten deuren’ toont het Nederland van toen en, vooral hoe het voor hen die hiernaartoe kwamen, was. En er is maar weinig veranderd, als je alleen al ziet hoe we mensen uit andere landen hier ontvangen. Door de bril van deze schrijver bekeken is ons gedrag regelmatig lachwekkend en schaamteloos tegelijk. Vaak heb je een buitenstaander nodig om die dingen helder te zien. Tjalie Robinson kon dat als geen ander, vooral omdat hij zijn gepeperde mening niet voor zich hield.

Lees hier de recensie

Meer over Tjalie Robinson

«Dit scherp geschreven essay is voornamelijk een ‘wake up call’.» – Melissa Korn

DubieuzenOver ‘De Dubieuzen’ van Alfred Birney op Indisch3.nl, 23 -11-2012:
Alfred Birney brengt opzienbarende boeken van vergeten schrijvers aan het licht waarin het koloniale leven anders wordt omschreven dan in de bekende boeken van bijvoorbeeld Couperus en Multatuli. (…) In dit essay is Birney soms haast niet bij te houden. Hij vertelt fel en aan de hand van vele voorbeelden over het deel van het Indische verleden dat nieuwe Indische generaties vaak in beperkte mate wordt bij gebracht. In Birneys woorden: ‘Ontkenning van eigen rijkdom is wel de grootste armoe die er bestaat’, wat volgens hem deels de oorzaak is dat het postkoloniale debat in Nederland laat op gang kwam en niet te vergelijken is met landen als de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk.

Lees hier de recensie.

Meer over ‘De Dubieuzen’

«Meedogenloos en humoristisch beschrijft hij Nederland in al zijn groot- en kleinheid.» – Meike Grol

De muziek van het huisOver Een land met gesloten deuren van Tjalie Robinson op Indsich3.0, 1 november 2012:
Opnieuw kunnen we met de scherpe blik van Tjalie naar Nederland kijken. Maar hoe geestig en scherp ook, de heimwee snijdt je door je ziel. (…) Als je wilt weten hoe veel Indische Nederlanders zich destijds gevoeld moeten hebben, lees dan zeker dit boek. De rake observaties zijn nog steeds actueel en het is heerlijk hoe de tekst doorspekt is met Indische termen op plekken waar je ze niet direct verwacht, zoals wanneer Tjalie ‘Joris en de tokeh’ gebeeldhouwd ziet in een Leidse kerk of spreekt over ‘pasar malams aan zee’ en ‘kleine warongs waar je alleen chocola en ijs kunt kopen.’ En zeker ook als je Nederland eens vanuit een ander, nog altijd verrassend perspectief wilt zien.

Lees hier de recensie of op de site van Indisch3.0

«Aansprekende voorbeelden van de beeldvorming rond de Indo.» – Petra Teunissen-Nijsse

DubieuzenOver ‘De dubieuzen’ van Alfred Birney in Arabesken nr. 40, 1 november 2012:
Birneys inleiding over de begrippen ‘Indo’, ‘Indisch’, ‘Hollander’ en ‘koloniale literatuur’ legt duidelijk de pijnpunten bloot. Er is veel verwarring over deze begrippen, door tekortschietend historisch besef of door politiekcorrecte angst voor racisme. Birney stelt uiteindelijk voor om de term ‘Indisch’ als een cultureel begrip op te vatten en de term ‘Indo’ als een etnisch begrip. (…) In zijn omvangrijke essay laat Birney zien dat de Indo-schrijvers het multiculturele leven in Nederlands-Indië anders beschrijven dan Couperus en Multatuli. Hij geeft enkele aansprekende voorbeelden van de beeldvorming rond de Indo en zijn ‘dubieuze’ status. Ook trekt hij interessante parallellen tussen ‘liplappen’ en ‘sinjo’s’, en jonge halfbloeden in onze huidige samenleving.

Lees hier de recensie

Meer over De dubieuzen

«Hij neemt geen blad voor de mond.» – E. Mutter

De muziek van het huisOver ‘Een land met gesloten deuren’ van Tjalie Robinson, voor NBD Biblion, 24 oktober 2012:
Hij verafschuwt de kille en kneuterige samenleving en vergelijkt die met de open, warme en gastvrije samenleving in Indië. Nederland is voor hem het land met de gesloten deuren. De schrijver ervaart de, in sommige kringen verketterde, koloniale samenleving als een menselijker samenleving met meer empathie.

Lees hier de recensie

Meer over Tjalie Robinson

Tagged