Gedicht van Inge Nicole vertaald in het Indonesisch

VoorplatMaanbrief-75Uit ‘Maanbrief aan het getij’ van Inge Nicole op Nederlandse poëzie in het Indonesisch, 7 augustus 2020:
Op ‘Suara suara dari utara’ (‘Stemmen uit het noorden’), het blog Puisi Belanda, is op 7 augustus 2020 het gedicht ‘Stuk gaan’ in een Indonesische vertaling van Siti Wahyuningsih en Albert Hagenaars geplaatst. Het gedicht is afkomstig uit de bundel ‘Maanbrief aan het getij’. Het is het 203de gedicht in een almaar groeiende digitale poëziereeks van een keur van Nederlandstalige dichters.
Lees hier het gedicht ‘Ik schrijf je’ in het Nederlands en in het Indonesisch.
Meer over ‘Maanbrief aan het getij’
Meer over Inge Nicole bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Voor poëzie heb ik een bepaalde stemming nodig en een prikkelarme omgeving.»

VoorplatMaanbrief-75Interview Jan Loogman met Inge Nicole over ‘Maanbrief aan het getij’ op MeanderMagazine, 21 mei 2020:
In mijn proza schrijf ik hoofdzakelijk over anderen, over levens die ver van mij afstaan. Ook al zit uiteraard in ieder hoofdpersonage wel een stukje Inge, toch ben ik in proza vooral bezig me te verplaatsen in een ander. Een overeenkomst met mijn poëzie is dat ik ook in romans veelal schrijf over wat ik aan het begin nog niet helemaal kan vatten en daar al schrijvende de vinger op wil leggen ‒ waarom doen mensen wat ze doen? (…) Dat je bij het woord denkt aan een brief van de maan aan het getij, is logisch. Dat roept het woord nu eenmaal op en het getij associeer je ook met de maan. Maar het is een ‘aanmaning’ aan het getij. Het water dat komt en gaat – eb en vloed – zou je als metafoor voor het leven en de daaraan gekoppelde dood kunnen zien. De ‘maanbrief’ is een herinnering aan het bestaan, dat het eindig is en dat je daar af en toe bij stil zou moeten staan om het naar waarde te kunnen schatten. De maanbrief wil aanmanen iets te doen, namelijk het leven te omarmen juist omdat het eindig is. (…)
Lees hier ‘De belofte van het komen en gaan’
Meer over ‘Maanbrief aan het getij’
Meer over Inge Nicole bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Versregels blijven je bij en kunnen een troost zijn.» – T.H.

VoorplatMaanbrief-75Over ‘Maanbrief aan het getij’ van Inge Nicole voor NBD/Biblion, 14 april 2020:
Een veertigtal gedichten in drie afdelingen: Hoogtij; Springtij en Doodtij als metaforen voor emotie. (…) In Doodtij staat het overlijden van de vader centraal. (…) Versregels als: ‘Jezus die wegkijkt’, ‘Vrijheid bestaat bij de gratie van de wind’, ‘Wat wanneer / het lichaam een foedraal omvat / waarin de ziel zich gevangen weet?’, en: ‘Bij doodtij verwaaien de resten van zijn leven / de zon slaat een luchtbrug door het wolkendek’ blijven je bij en kunnen een troost zijn in rouw. (…) Een gedicht dat in zijn geheel je ziel raakt, over stukgaan in inwendige kneuzingen, een wedergeboorte die dramatisch verloopt en over de vader die contact maakt via de schelpen op het strand. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Maanbrief aan het getij’
Meer over Inge Nicole bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Er veel te genieten in deze bundel.» – Wim van Til

VoorplatMaanbrief-75Over ‘Maanbrief aan het getij’ van Inge Nicole op Poëziecentrum Nederland, 31 maart 2020
Niets is zo belemmerend om een gedicht te genieten als de wetenschap, dat persoonlijke omstandigheden van de dichter ten grondslag liggen aan de tekst. Alsof het tuintje netjes afgebakend is met een hekwerk. Ik houd inderdaad meer van de rauwe natuur, de mogelijkheid om zelf te zien zonder de gestuurde waarneming. Tegelijkertijd wordt mijn aandacht gezogen naar een nawoord, een verantwoording of een bronverwijzing. Zo ook bij deze bundel. Had ik dat maar niet gedaan. De nadruk die Inge Nicole legt bij de inbreuken op haar persoonlijke leven, zweven daarna onvermijdelijk boven elk gedicht ‘zou ze dit bedoelen, speelt dat hierin een rol, heeft zij daarom deze woorden gekozen’. Eigen schuld, dikke bult, moet je dan zeggen. En dat is zo. Want eigenlijk valt er veel te genieten in deze bundel. De dichter weet waar zij het over heeft en beschikt over een goed arsenaal woorden en beelden. 10 illustraties heeft zij in de bundel opgenomen van de 22 die haar als uitdaging werden toegestuurd door beeldend kunstenaar Pieter Bijwaard. De gedichten die daarbij geschreven zijn, ontstijgen alle de anekdotiek van het beeld. En dat is prettig, want er is geen sprake van illustratie. In die zin helpen ze mij om ook de ‘persoonlijker’ gedichten los te lezen van het nawoord. En dan valt er nog meer te genieten in deze bundel.
Meer over ‘Maanbrief aan het getij’
Meer over Inge Nicole bij Uitgeverij In de Knipscheer

Bundelpresentatie van Margreet Schouwenaar en Inge Nicole in Alkmaar

Inge&MargreetOp vrijdagavond 21 februari vindt er om 20.30 uur in Podiumcafé De Brouwerij een dubbele bundelpresentatie plaats. Margreet Schouwenaar en Inge Nicole presenteren hun dichtbundels, respectievelijk ‘De overmaat van ontbreken’ en ‘Maanbrief van het getij’. Vanaf 19.30 uur tot 20.15 uur kunnen belangstellenden met de auteurs in gesprek en een gesigneerde bundel kopen. De gezamenlijke voordracht uit de bundels wordt voorafgegaan door de sfeervolle ‘trailer’ over de bundels. Redacteur Peter de Rijk zal de dichters na de voordracht interviewen. De dichtbundels ‘De overmaat van ontbreken’ en ‘Maanbrief aan het getij’ zijn op deze presentatie te koop. De avond wordt muzikaal omlijst door Hans Elzinga, die na de bundelpresentatie een gitaarconcert geeft. Locatie: Podiumcafé de Brouwerij in ‘De Sociëteit’ aan het Luttik Oudorp 78, 1811 MZ Alkmaar. De zaal is open om 19.30 uur. Als je alleen de bundelpresentatie wilt bijwonen, dan is de entree gratis. Blijf je na de pauze voor het gitaarconcert van Hans Elzinga, dan betaal je de gebruikelijke entree van € 7,50.
Meer over ‘De overmaat van ontbreken’
Meer over ‘Maanbrief aan het getij’
Klik hier voor de boekentrailer

Boektrailer ‘De overmaat van ontbreken’ en ‘Maanbrief aan het getij’.

Inge&MargreetIn januari 2020 verschenen de nieuwe dichtbundels van Margreet Schouwenaar en Inge Nicole, respectievelijk ‘De overmaat van ontbreken’ en ‘Maanbrief aan het getij’. Ter gelegenheid daarvan maakte Inge Nicole een voordrachtfilm. De ‘trailer’ bestaat uit beelden met regels uit hun bundels: regels van Margreet Schouwenaar kunnen ook bij beelden van Inge Nicole staan en omgekeerd. Zo ontstaat er een gezamenlijk nieuw verhaal uit losse dichtregels.
Klik hier voor de boekentrailer
Meer over ‘De overmaat van ontbreken’
Meer over ‘Maanbrief aan het getij’

‘Overlappen’ van Inge Nicole op Laurens Jz. Coster

VoorplatMaanbrief-75Laurens Jz. Coster plaatst sinds jaar en dag onder redactie van Raymond Noë iedere werkdag een gedicht op het gelijknamige blog. Het gedicht wordt ook geplaatst op Neerlandistiek.nl. Op 17 februari 2020 is het gekozen gedicht ‘Overlappen’ van Inge Nicole (1968) uit haar dit jaar verschenen debuutbundel ‘Maanbrief aan het getij’. Een aantal gedichten uit de bundel is geïnspireerd op kunstwerken. ‘Overlappen’ is geschreven bij Black gradients (17 x India) van Carina Ellemers.

Overlappen

‘Het zijn geen grijzen,’ zegt ze, in de golven
van het laken langs de lijn zweemt bleek oker
zigzagt stipsgewijs het denken door, ‘voel aan

dit tere weefsel rondom een houten geraamte
zie mensen plooien en blijven steken of stikken
in wat uiteen dreigt te vallen.’ Doorschijnend zijn

de sleetse rafelranden over nerven gevouwen
‘raak mij gerust aan – graag zelfs – misschien
dat wij elkaar in onregelmatigheden treffen’

het gaat om details; weeffoutjes en onderhuidse
schaduwplekken, laat de leegloop maar los
na verloop van tijd vallen er vanzelf gaten.

Meer over ‘Maanbrief aan het getij’
Meer over Inge Nicole bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Inge Nicole ziet schoonheid ook in lelijke dingen.» – Hettie Marzak

VoorplatMaanbrief-75Over ‘Maanbrief aan het getij’ van Inge Nicole op MeanderMagazine, 3 februari 2020:
(…) De bundel is onderverdeeld in drie afdelingen van elk veertien gedichten. De afdelingen refereren aan de stand van de getijden van de zee: Hoogwater, Springtij en Doodtij. Ze lopen daarmee parallel aan de levensloop van elk mens. (…) Inge Nicole heeft de dood dan ook geenszins geschuwd in haar gedichten: de dood van haar vader is een terugkomend onderwerp, maar ook het rottingsproces van een dode vis wordt in ‘Neerslag in een spoelbak’ akelig nauwkeurig beschreven, net als een veld met gesneuvelde soldaten in de Eerste Wereldoorlog in ‘Rekwisiet in landschap’. De dichter kijkt met de blik van de beeldende kunstenaar en ziet daarom de schoonheid ook in lelijke dingen. Ze heeft de gave om zich heel goed in een ander te kunnen verplaatsen, of dat nu een ding, een dier of een mens is en ze schroomt niet om daarbij duidelijk in detail te treden, zoals in het beklemmende gedicht ‘Geknakt’ bij een foto van een Japans meisje. (…) Kwalitatief gezien maakt het niet uit of de gedichten gemakkelijk te doorgronden zijn of niet: de moeilijkheidsgraad bepaalt niet de intensiteit. Een relatief duidelijk en eenvoudig gedicht als ‘Geknevelde knuffels’ bij een afbeelding van een speelgoedbeest met een zak over zijn kop en een riem strak aangetrokken om zijn ledematen blijkt heel goed in staat om een wrange en onbehaaglijke indruk achter te laten. (…) De titel van de bundel brengt de aantrekkingskracht van de maan op het water in gedachten en de wisselwerking tussen maan en aarde. Zo beïnvloeden zij elkaar wederzijds, zoals ook de gedichten in deze bundel zich beurtelings met het ‘hogere’ en het ‘lagere’ bezighouden. Op het eerste gezicht lijkt de poëzie van Inge Nicole onschuldig; pas bij nadere beschouwing wordt een onderhuidse dreiging waarneembaar. Zoals ook de schoonheid van het getij verraderlijk kan zijn.
Lees hier de recensie ‘Twee keer kijken’
Meer over ‘Maanbrief aan het getij’
Meer over Inge Nicole bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Nu weten we zeker dat de wereld bestaat en de dichter er ons naar toeschrijft.» – André Oyen

VoorplatOvermaat1-75Over ‘De overmaat van ontbreken’ van Margreet Schouwenaar op Lezers tippen lezers, 31 januari 2020:
(…) Samen met dichter, schrijver en kunstenaar Inge Nicole Bak heeft ze een programma gemaakt waar met behulp van een filmpje woorden aaneengeregen worden tot een programma van ongeveer drie kwartier, waarin beiden gedichten voorlezen en vertellen over hun werk. Voor middelbare scholen wordt dit programma aangevuld met schrijfopdrachten tot een programma van 100 minuten. In ‘De overmaat van ontbreken’ zijn doorleefde gedichten samengebracht. Het is mooi hoe ze in het gedicht ‘Zachtjes kindje’ toch een heel aparte kijk op verdriet geeft. In verbond laat ze muziek een bijzondere rol krijgen. Nu weten we zeker dat de wereld bestaat en de dichter er ons naar toeschrijft.
Lees hier het signalement
Meer over ‘De overmaat van ontbreken’
Meer over Margreet Schouwenaar bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Beurtelings huiveren en genieten.» – André Oyen

VoorplatMaanbrief-75Over ‘Maanbrief aan het getij’ van Inge Nicole op Lezers tippen lezers, 9 januari 2020:
(…) Haar novelle ‘De tranen van de zeegans’ werd in 2012 bekroond met de Rabobank Cultuurprijs Letteren. (…) Inge Nicole werkt vaker met beeld. Zo exposeerde ze in 2018 bij de Kunstuitleen van Alkmaar met werk van haar romanpersoon uit ‘De blauwdruk van Capgras’. En nu is er haar debuutdichtbundel ‘Maanbrief aan het getij’. (…) Veel gedichten belichten het menselijk tekort en onze sterfelijkheid. De linken die de dichter legt tussen woord en beeld zijn soms heel confronterend zoals bijvoorbeeld bij het gedicht ‘Rekwisiet in het landschap’ waar de combinatie woord en beeld schrijnend confronterend is. Het is beurtelings huiveren en genieten in deze bundel.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Maanbrief aan het getij’
Meer over Inge Nicole bij Uitgeverij In de Knipscheer