Presentatie ‘Aan de rand van mijn eiland’  van Ini Statia op Curaçao.

Op 25 september vond in Curaçao op het terras bij Mongui Maduro Library achter Landhuis Rooi Catootje de presentatie plaats van de tweede drietalige dichtbundel van dichteres en taalkundige Ini Statia: ‘Aan de rand van mijn eiland / Na rant di mi isla / At the edge of my island’. In de bundel staat telkens de oorspronkelijke versie voorop, direct gevolgd door de vertalingen naar de twee andere talen. Deze werden verzorgd door Lucille Berry Haseth (naar het Papiaments), Mario Kleinmoedig en Ini Statia (naar het Nederlands), en Mikayla Vieira Ribeiro (naar het Engels). De feestelijke presentatie was niet alleen een weerzien met tal van Curaçaose literatuurliefhebbers maar had ook een belangrijke inhoudelijke component. Zo was er een panel met dichters, schrijvers en vertalers Richenel Ansano, Mikayla Ribeiro en Crisèn Schorea, die in gesprek gingen over onder andere de betekenis van de zee in hun werk en leven. De presentatie werd omlijst met zang van Cindica Rouse, dans van Rudsel d’Antonia en livesteelpanmuziek van Henny Cornelia.

Kijk hier naar de trailer van ‘Aan de rand van mijn eiland’
Lees verder het persbericht over de aankondiging van de presentatie
Meer over de medewerkers
Meer over ‘Aan de rand van mijn eiland’
Meer over Mongui Maduro
Meer over Ini Statia bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Zorgvuldig samengestelde bundel  [ook over] taaltrots die de waarde van de taal verdedigt.» – Wim Rutgers

Over ‘Aan de rand van mijn eiland’ van Ini Statia in Antilliaans Dagblad, 24 augustus 2026

Evenals haar eerste drietalige bundel In naam der liefde uit 2022 is ook deze bundel Aan de rand van mijn eiland zorgvuldig samengesteld. Ze bestaat uit de drie delen (…) met elk zeven gedichten in drie talen, waarbij het origineel vertaald is door de auteur zelf, Lucille Berry-Haseth en Mario KLeinmoedig. (…) In de titel gaat het om de randposities op de eilanden, niet het centrum, noch om de maatschappelijke, noch om de persoonlijke positie of taal. Deze randpositie van de dichter doet zich herhaaldelijk in de woordkeuze voor, zowel in de titels van de drie delen van de bundel, ‘bestemming’, ‘grenzen’ en ‘afscheid’ als in titels van individuele gedichten zoals de voorbeelden ‘eerste zee reis’, ‘op en neer’ en ‘vertrekken’. (…) De bundel bevat naast heel persoonlijke poëzie van de dichteres, over familie en intieme levenservaringen, zoals dat ook in haar poëziedebuut kenmerkend was, geëngageerde gedichten, zoals ook bijvoorbeeld in ‘Ladronnan di nos lenga / De dieven van onze taal’ over de aanvankelijke negatieve koloniale kritiek over de positie het Papiaments tegenover de taaltrots die de waarde van de taal verdedigt. (…) Interessant in verband met de ‘randpositie’ die in de bundel centraal staat, is het allegorische gedicht ‘Haven’, een door het hele gedicht voortgezette metafoor. (…) Een haven is immers een plaats van aankomst en vertrek, van nog niet of niet meer op het eiland, de grenspositie tussen het eiland en de zee rondom. In dit gedicht komen persoonlijke en maatschappelijke aspecten samen. (…) Deze tweede bundel bevestigt zowel de inhoud als het talent van het debuut. (…)

Wim Rutgers was van 2007 t/m 2021 buitengewoon hoogleraar Caraïbische letterkunde aan de UNA op Curaçao.

Lees hier de recensie.
Meer over ‘Aan de rand van mijn eiland’
Meer over Ini Statia bij Uitgeverij In de Knipscheer

Documentaire ‘Uit de Knipscheer’ van Hester Jonkhout

Op dinsdag 15 september 2026 wordt de documentaire Uit de Knipscheer in het kader van Caribbean Focus vertoond op de 28ste editie van het International Film Festival Film by the Sea in Vlissingen. In de Knipscheer werd in 1976 opgericht door de broers Jos en Franc Knipscheer als zelfstandige, literaire uitgeverij in Haarlem. In de halve eeuw van zijn bestaan (de deuren gaan in 2026 dicht) gaven ze experimentele en maatschappijkritische literatuur uit, zowel van Nederlandstalige auteurs als van vertaalde schrijvers. Er was ruimte voor zwarte, inheemse Amerikaanse, Indische, Afrikaanse, Surinaamse en Antilliaanse boeken en daarmee waren de broers belangrijke pioniers op de Nederlandstalige markt. De film volgt de overgebleven broer Franc Knipscheer (Jos overleed in 1997), die vertelt over zijn speciale liefde voor de Caribische literatuur en laat daarnaast Curaçaose auteurs aan het woord over wat die halve eeuw voor hen heeft betekend en heeft opgeleverd. Regisseur Hester Jonkhout (Felix de Rooy: Nomade in Niemandsland) groeide zelf op in Curaçao en maakt verhalen over Caribische roots en identiteit. Uit de Knipscheer ging in april 2026 in première op het Curaçao International Film Festival. Met medewerking van Franc Knipscheer & Anja Brandse, Peter de Rijk, Eric de Brabander, Carel de Haseth, Bernadette Heiligers, Elodie Heloise, Jeroen Heuvel, Ronny Lobo, Chesley Rach, Scott Rollins, Ini Statia, Hilda de Windt-Ayubi.

De vertoning wordt omlijst door de korte film (12 min.) From Dirt, eveneens van Hester Jonkhout, en door de boekpresentatie van Uit baldadig hout ben ik gesneden, over Frank Martinus Arion, door schrijfster Mineke de Vries, die het eerste exemplaar overhandigt aan Sander Burger, documentairemaker en tevens regisseur van de openingsfilm op het festival Youri. De documentaire film Uit de Knipscheer wordt geïntroduceerd met een Q&A met Franc Knipscheer door Lex Veerkamp. Na de vertoning van de films is er een signeersessie in de zaal voor Uit baldadig hout ben ik gesneden en voor de bundel Wie denk je dat ik ben? van Boeli van Leeuwen waarin het verhaal Gesprek met Joans is opgenomen dat in de documentaire een sleutelrol speelt.

Meer over programma Film by the Sea
Meer over ‘Uit de Knipscheer’
Meer over een halve eeuw In de Knipscheer
Meer over ‘Wie denk je dat ik ben?’

«Een bundel die de sporen draagt van vriendschap en verlangen.» – Ali Şerik

Over ‘Aan de rand van mijn eiland’ van Ini Statia op Meander Magazine, 6 september 2026:

(…). In 2022 verscheen haar eerste bundel, In naam der liefde, en Aan de rand van mijn eiland is haar tweede bundel. Ook deze bundel verscheen in drie talen: Nederlands, Papiaments en Engels. De bundel bevat 21 gedichten. (…)  Ini Statia is niet alleen een ambassadeur van haar poëzie, maar ook van de ABC-eilanden, en van haar moedertaal, het Papiaments. Zij schrijft vanuit een mooie, zorgeloze jeugd, vanuit een gelukkig verleden. ‘De zon kust de dag wakker, / schildert de hemel oranjeblauw, / kietelt de zachte ochtendbries.’ [p. 19]. Haar taal is zacht en helder, maar zij kijkt niet weg voor de werkelijkheid: ‘(…) het desolate panorama van cactussen (…)’ [p. 19]. De troosteloze aanblik, de verbondenheid met het verleden en het verlangen naar de toekomst vloeien in elkaar over. (…) De dichter voelt zich onlosmakelijk verbonden met het eigen karakter van de eilanden, zij maken deel uit van haar wezen. Tegelijkertijd beseft zij dat de eilanden, hoewel door de oceaan omringd, verbonden blijven met de aarde. Haar eiland is als een watapanaboom of een tamarindeboom, waarvan de wortels diep in de aarde reiken en verbonden zijn met de wereld en het universum. Daarom valt het afscheid van de eilanden haar steeds zo zwaar. (…)  Dit is een dichter die zich niet wil laten bepalen door de pijn van het verleden. Zij wil niet blijven ronddwalen in de zware werkelijkheid van vroeger, maar haar blik helder op de toekomst gericht houden. ‘(…) maar ik wil mezelf beschermen / mijn ziel niet te diep doorgronden (…)’ [p. 47]. Aan het einde van de bundel heeft zij afscheid genomen van haar eiland. Heimwee is een wilde plant die door haar hele lichaam woekert. In Nederland blijft zij een schip dat zijn haven zoekt. In haar ziel zingt de oranjeblauwe hemel van haar eiland voort. Zij is als het desolate vergezicht van een cactus: hier vliegen haar vogels en groeien haar bomen niet. In haar huist een sterk verlangen om terug te keren, maar tegelijk blijft zij onlosmakelijk verbonden met het afscheid.(…) In haar gedichten klinkt een verlangen naar erkenning van haar cultuur en taal. (…)  Ini Statia is een dichter die verleden en toekomst tegelijk wil dragen, zonder te verdrinken in de last van het verleden. Aan de rand van mijn eiland is een bundel die de sporen draagt van vriendschap en verlangen.

Noot van de uitgever: De lezer ziet eerst de oorspronkelijke versie in de taal waarin het gedicht is geschreven, gevolgd door de vertalingen naar de twee andere talen, naar het Papiaments door Lucille Berry-Haseth, naar het Nederlands door Mario Kleinmoedig en Ini Statia en naar het Engels door Mikayla Vieira Ribeiro.

Lees hier de recensie ‘Als het anker op het eiland achterblijft’
Meer over ‘Aan de rand van mijn eiland’
Meer over Ini Statia bij Uitgeverij In de Knipscheer

Gedicht van Ini Statia vertaald in het Indonesisch

Uit ‘Aan de rand van mijn eiland’ van Ini Statia   op Nederlandse poëzie in het Indonesisch, 16 augustus 2026:

Op ‘Suara suara dari utara’ (‘Stemmen uit het noorden’), het blog Puisi Belanda, is op 16 augustus 2026 het gedicht ‘Nacht van reuzen’ uit de bundel Aan de rand van mijn eiland (2026) geplaatst in een Indonesische vertaling van Siti Wahyuningsih en Albert Hagenaars onder de titel  ‘Malam para raksasa’. In deze almaar groeiende digitale poëziereeks van een keur van Nederlandstalige dichters is dit inmiddels het 275ste gedicht in vertaling.

Lees hier het betreffende gedicht in het Nederlands (Papiaments, Engels) en in het Indonesisch
Meer over ‘Aan de rand van mijn eiland’
Meer over Ini Statia bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer gedichten vertaald in het Indonesisch

«Zij wezen Peter de Rijk, die ik nog niet kende, aan als coach.» – Ronny Lobo

Over ‘Afscheid Uitgeverij In de Knipscheer’ door Ronny Lobo in De Ware Tijd Literair (Suriname), 6 en 7 juli 2026:

(…) Ze stonden bekend om het ontdekken van vroeg talent en experimentele stemmen. Bij In de Knipscheer hebben enkele schrijvers, die om verschillende redenen naar andere uitgeverijen zijn overgestapt hun debuut gemaakt en zijn daar zeer bekend geworden, onder wie Leon de Winter, Tommy Wieringa, Herman Brusselmans, Astrid Roemer, Marion Bloem en kinderboeken schrijver Sjoerd Kuyper. Ook vertalingen van het werk van Maryse Condé uit Guadeloupe werden door In de Knipscheer uitgegeven. Mijn relatie met In de Knipscheer begon met mijn debuutroman ‘Bouwen op drijfzand’. Ik kreeg van het Nederlands Letterenfonds een sponsoring om het manuscript, dat al beoordeeld was door Ini Statia, Frank Martinus, Eric Zielinsky en Pim Wiersinga te perfectioneren. Zij wezen Peter de Rijk, die ik nog niet kende, aan als coach. Als perfectionist nam hij alle tijd. Toen ik ongeduldig werd, zei hij tegen mij: ‘Je moet gewoon doorschrijven. Een goede uitgever zoekt geen goed boek, die zoekt een goede schrijver.’ Dat inspireerde mij om verder te schrijven. Nog voordat mijn eerste roman op de markt kwam, was het manuscript van de tweede al gereed. Na de leerzame coaching vroeg ik aan Peter hoe ik een uitgever kon vinden omdat ik had begrepen dat voor veel schrijvers dat het moeilijkste was. Hij antwoordde onmiddellijk: ‘In de Knipscheer gaat het boek uitgeven.’ Ik wist daarvoor niet van de relatie die Peter al sinds 1995 als redacteur met de uitgeverij had. Ook bij mijn drie volgende romans ‘Tirami sù’, ‘De bouwval’, en ‘De schaduw van de poortwachter’ heeft Peter mij, op mijn verzoek, met succes gecoacht. (…)

Lees hier verder
Meer over een halve eeuw In de Knipscheer
Meer over Ronny Lobo bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Multiculturele herberg.» – Katja de Bruin

Jos en franc Knipscheer. Foto Kuno Grommers

Over ‘Uit de Knipscheer’ van Hester Jonkhout in VPRO Gids nr. 32/33, 8 t/m 21 augustus 2026:

Documentaire van Hester Jonkhout. Na vijftig jaar stopt Uitgeverij In de Knipscheer, waarbij veel Antilliaanse en Surinaamse literatuur verscheen. Eigenaar Franc Knipscheer wordt geportretteerd  en Curaçaose auteurs blikken terug op de afgelopen halve eeuw. (…) De laatste titels die bij In de Knipscheer verschijnen voordat Franc Knipscheer het uitgeversbijltje er na vijftig jaar bij neergooit, vormen de perfecte illustratie van wat er allemaal kon bij deze unieke uitgeverij: een erotische beeldroman van de Haarlemse kunstenaar Wilfred Alders, gedichten in drie talen van de Antilliaanse dichteres Ini Statia, de heruitgave van een schotschrift dat Medardo de Marchena in 1929 publiceerde over de uitbuiting van de Afro-Curaçaose bevolking en een discografie van Nederlands-Antilliaanse grammofoonplaten tussen 1925 en 1970 door Tim de Wolf. Waar elke uitgever nu koortsachtig speurt naar schrijvers die niet geworteld zijn in de polderklei, specialiseerden de broers Jos en Franc Knipscheer zich al vanaf de jaren zeventig in wat ze zelf ‘etnoliteratuur’noemden: Nederlandstalige literatuur uit de Antillen en Suriname, al was er ook voor schrijvers als Leon de Winter, Herman Brusselmans en Tommy Wieringa plaats in de multiculturele herberg van de gebroeders Knipscheer. (…)

Lees hier of hier verder
Klik hier voor de NTR-aankondiging
Meer over de film
Meer over een halve eeuw In de Knipscheer

NTR zendt documentaire Uit de Knipscheer van Hester Jonkhout uit op NPO 2

Op zondag 16 augustus 2026 om 16.25 uur is de documentaire Uit de Knipscheer die april dit jaar in première ging op het Curaçao International Film Festival te zien op de Nederlandse televisie. De NTR kondigt de documentaire als volgt aan: «Na 50 jaar pionieren sluit de progressieve Uitgeverij In de Knipscheer uit Haarlem haar deuren. Gebroeders Jos en Franc Knipscheer stortten zich vanaf de jaren zeventig van de vorige eeuw onvermoeibaar op experimentele en maatschappijkritische Nederlandse én buitenlandse literatuur. Behalve Zwarte en inheemse Amerikaanse literatuur, gaven ze ook Indische, Afrikaanse, Surinaamse en Antilliaanse boeken uit. De uitgeverij groeide in de loop der jaren uit tot een belangrijke brug tussen de Nederlandstalige lezer en verschillende Antilliaanse schrijvers. In deze film maken we kennis met de overgebleven broer achter de Uitgeverij, Franc Knipscheer en zijn speciale liefde voor de Caribische literatuur en blikken Curaçaose schrijvers terug op de oogst van 50 jaar In de Knipscheer.  Met: Franc Knipscheer, Eric de Brabander, Carel de Haseth, Bernadette Heiligers, Elodie Heloise, Ini Statia, Jeroen Heuvel, Ronny Lobo, Chesley Rach, Scott Rollins, Hilda de Windt-Ayoubi. Regie: Hester Jonkhout.»

Klik hier voor de NTR-aankondiging
Meer over de film
Meer over een halve eeuw In de Knipscheer

«Dat wij nog dansen als we verliezen met 7-1 begrijpen velen niet». – Ini Statia

Over ‘Het WK heeft Curaçao trots en vertrouwen gegeven’ door Nina Jurna in NRC, 16 juli 2026:

Verder dan de groepsfase kwam het nationale team van Curaçao niet op het WK voetbal, maar op het eiland zorgde de deelname voor een sterke onderlinge verbondenheid en hoop op een groei van de economie en het toerisme. Boudino de Jong van Profound: “Er is een Curaçao voor het WK en een Curaçao na het WK. (…) In de hele maand juni werd op Google bijna 25 miljoen keer gezocht naar ‘Curaçao’ – in april was dat nog 1,5 miljoen. Zoekopdrachten naar vluchten naar het eiland stegen van ruim 27.000 in april naar ruim 200.000 in juni.” De dromen beperken zich niet alleen tot de sport, of de groei van de economie en het toerisme waar de sector dankzij het WK op hoopt. De deelname aan het toernooi raakt ook aan iets veel diepers bij veel bewoners. Er komt, zo merkt dichteres en schrijfster Ini Statia (73), een ongekend gevoel van trots en eigenwaarde naar boven. En een sterke onderlinge verbondenheid. (…) “Het volkslied in het Papiamentu op zo’n podium als het WK maakte veel indruk. Ik kan me niet herinneren dat we dit ooit hebben meegemaakt.” (…) Er wordt veel gediscussieerd over de mogelijke betekenis van deze nationale trots, of het bijvoorbeeld bijdraagt aan een dekolonisatieproces. (…) “Curaçao heeft een koloniale erfenis waarbij slavernij en onderdrukking nog een nasleep hebben. Nu gebeurt er iets dat ons een immens geloof in onze eigen kracht geeft. Dat wij nog dansen als we verliezen van Duitsland met 7-1 begrijpen velen niet, maar het gaat om wat er bereikt is. Voor een land met een koloniale erfenis is dit enorm”, zegt ze. (…)

Lees hier of hier het artikel
Meer over ‘Aan de rand van mijn eiland’
Meer over Ini Statia bij Uitgeverij In de Knipscheer

Ini Statia over het Papiaments op Duitse ARD-radio n.a.v. Curaçao-Duitsland op het WK

Foto Margo Groenewoud

Onverwacht werd Ini Statia kort voor de WK-wedstrijd Curaçao- Duitsland benaderd door een Duits radioverslaggever van de ARD voor een mini-interview over het Papiaments. Het werd uitgezonden op de dag van die wedstrijd, op 14 juni 2026. Ini Statia besluit met het (aan zee) voorlezen van Na rant di mi isla, de Papiamentse versie van het titelgedicht van haar nieuwe bundel Aan de rand van mijn eiland.

Klik hier voor de geluidsopname
Meer over ‘Aan de rand van mijn eiland’
Meer over Ini Statia bij Uitgeverij In de Knipscheer