«Quito Nicolaas profileert zich op originele wijze met een heel eigen stem.» – Brede Kristensen

VoorplatArgus-75Over ‘Argus’ van Quito Nicolaas in Amigoe / Ñapa, 31 augustus 2019:
(…) Zijn poëzie is van deze wereld en deze tijd. De gedichten vormen de uitdrukking van een grote variëteit aan menselijke ervaringen. Gezien door de ogen van de Griekse mythologische figuur Argus, de veel-ogige reus die alles zag. Er zijn dichters die voortdurend hetzelfde thema aansnijden. Bij Nicolaas is dat bepaald niet het geval. (…) Nicolaas constateert een concreet gedrag, hij observeert scherper, legt verbanden, toont tegenstellingen, en zonder het expliciet te zeggen worden we stap voor stap met onzinnigheid en triestheid geconfronteerd. Als poëzie meer dan welke andere kunstvorm waarheid onthult, zoals filosoof Martin Heidegger graag zei, dan mag deze poëzie als illustratie dienen. (…) Alles overwegend concludeer ik dat Quito Nicolaas als dichter zich op originele wijze met een heel eigen stem heeft geprofileerd, volstrekt anders dan zijn dichtende eilandgenoten, anders dan andere Caribische dichters, anders ook dan de dichters van ons koninkrijk. Nicolaas speelt minder met taal, drukt niet direct gevoelens uit, is meer bedachtzaam, filosofisch, gevoelig voor maatschappelijke trends, en bovendien maatschappij en cultuurkritisch. Het diepzinnige, waarover maar weinig gezegd kan worden, schuwt hij niet. In zijn beste gedichten functioneren zijn metaforen optimaal en ongekunsteld. (…)
Tekst van de recensie is voor studenten Neerlandistiek en Caribistiek op verzoek verkrijgbaar
Meer over ‘Argus’
Meer over Quito Nicolaas bij Uitgeverij In de Knipscheer

Karel de Vey Mestdagh – Ruwe olie

Karel de Vey Mestdagh
Ruwe olie

Roman. Nederland-Curaçao
Ingenaaid, 304 blz., € 19,50
ISBN 978-90-6265-651-6
Eerste druk 2010

‘Onder het immense dek wiegde het stinkende zwarte goud op de lange deining van de oceaan. Crude, hoe ruw kon olie zijn!’

De wereld in 2001. VN-sancties worden aan alle kanten ontdoken. Illegale olie is onderweg uit Irak als de Verenigde Staten worden getroffen door terreur. Een tankerkapitein komt in gewetensnood. Daarna raakt alles in een maalstroom. De Amerikanen handelen raadselachtig – Curaçao wordt erbij betrokken. Het eiland komt klem te zitten tussen zwendel en machtspolitiek. En daar dwars doorheen speelt passie, en twijfel. De hoofdpersonen uit dit boek rest uiteindelijk niets anders dan schoon schip te maken. Ieder op zijn eigen manier. Ruwe olie laat zien hoezeer internationale gebeurtenissen kunnen ingrijpen in het leven van gewone mensen.

Ibrahim Selman – Ik dacht aan kokosnoot

Ibrahim SelmanIbrahim Selman
Ik dacht aan kokosnoot

Irak / Koerdistan
Roman
Gebonden met stofomslag , 192 blz. € 17,90
ISBN 90 6265 533 5
Eerste druk 2002

Meedogenloze tweede roman van Ibrahim Selman

In Ik dacht aan kokosnoot wordt Shahin vanaf de eerste schooldag door zijn onderwijzer mishandeld. Thuis is het niet veel beter. Pas op zijn twintigste rondt hij de lagere school af waarna zijn machtige oom hem op de militaire academie van Bagdad weet te krijgen. Daar komen Shahins onvermoede kwaliteiten naar boven. Hij blijkt meedogenloos, schuwt niets en niemand en leert het begrip loyaliteit in alle facetten van zijn levenswandel toe te passen: van de liefde tot verraad, van moord tot seks. Hij draagt zijn lot zonder enig inzicht en juist dát nu werkt vertederend in het licht van zijn tekortkomingen.

Met deze tweede roman brengt Selman de lezer naar het onderbelichte Koerdistan van onze tijd. De hoofdpersoon Shahin gaat gebukt onder krachten waar hij volstrekt geen vat op heeft, maar het deert hem niet. Gehard door zijn naïviteit – of naïef door zijn hardheid – vecht hij om en om tegen en vóór de Koerdische zaak. Nederland fungeert als tussenstop om in meer dan één opzicht zijn wonden te likken. De zuinige, poëtische stijl die Selman hanteert, schept een decor van beklemming waarin tederheid subiet wordt afgewisseld door passages die de goedkeuring zullen wegdragen van de lezer met een sterke maag.

Als in een naturalistische roman van Emile Zola laat Ibrahim Selman zien hoe natuurlijk het is om meedogenloos te worden in een onbarmhartige wereld. Het boek is daarmee een antwoord op het onbegrip van de westerse wereld die de doodsdrift en de woede van die andere wereld maar niet kan plaatsen.

Ik dacht aan kokosnoot is een wrange komedie en een klap in het gezicht van de lezer. Het doet geen pijn, maar de afdruk van de hand blijft zichtbaar.

Ibrahim Selman (geboren in Koerdistan, Noord-Irak), debuteerde in 2000 als Nederlandse romanschrijver met En de zee spleet in tweeën.