Craig Strete – De vloek van de familie Darkland

Opmaak 1Craig Strete
De vloek van de familie Darkland

roman
Amerika
Oorspronkelijke titel The Angry Dead
Vertaald uit het Amerikaans door Irma van Dam
gebrocheerd in omslag met flappen
224 blz., € 18,50
2018
ISBN 978-90-6265-976-0

De Amerikaans-indiaanse schrijver Craig Strete verrast zijn lezers voortdurend. Met zijn magisch-realistische (SF-) verhalen in o.a. Als al het andere faalt en Doodsriten (resp. bejubeld door Jorge Luis Borges en Salvador Dalí), met zijn realistische rock-’n-rollroman Twee spionnen in het huis van de liefde, met zijn bekroonde jeugdromans zoals Grootvaders reisdoel, met zijn avonturenroman De roep van stormbrenger, met zijn ‘Shakespeareaanse’ historische roman Het mes in de geest, met zijn oorlogsroman Het spel van Kat en Adelaar, met zijn detectiveroman De dronken detective, maar ook met zijn poëzie (o.a. met Jim Morrrison) en toneelstukken. En bijna altijd speelt zijn indiaanse erfenis een rol in zijn literatuur, zo ook in De vloek van de familie Darkland.

De tiener Sees Jane Elkhart is half indiaans, half blank. Zij woont met haar moeder in de grote stad. Haar vader, haar indiaanse deel, is overleden toen zij nog maar een klein kind was. Zij kan zich weinig van hem herinneren. Haar moeder heeft kortstondige relaties met vriendjes, die haar allemaal weer na verloop van tijd verlaten, en verwaarloost Sees Jane. Het vriendje dat ze deze zomer heeft, weet haar ervan te overtuigen Sees Jane de zomer door te laten brengen bij haar grootvader, de vader van haar vader, en haar nichtje. Sees Jane heeft hen nooit eerder ontmoet, haar moeder heeft dit al die jaren niet toegestaan. Grootvader Elkhart en nichtje Mary hebben een huis gehuurd aan een meer, bij de grond van de stam van haar vader. Het is een groot maar vervallen huis, en het is het enige huis aan deze kant van het meer. Aan de andere kant van het meer staan caravans, en bevindt zich een indiaanse winkel, waarboven de familievriend Jason Two Elks woont, die geregeld het meer over peddelt in zijn kano.

Sees Jane komt er al snel achter dat er iets niet deugt in het huis. Sommige kamers zitten op slot, en ze bespeurt een aanwezigheid. Een meisje op een schilderij lijkt tot leven te komen. Ze ontdekt dat er iets moet zijn gebeurd met de oude bewoners van het huis, een groot en gruwelijk geheim, dat er iets duisters heeft plaatsgevonden. Maar de grootvader, oud als hij is, is sterk en koppig – hij laat zich niet wegjagen.

De vloek van de familie Darkland is een klassiek spookverhaal. Als de doden niet tot rust komen, als de doden boos zijn, zijn de levenden in hun nabijheid niet veilig. Gaandeweg ontdekken de bewoners van het huis dat er iets moet zijn waarvoor zelfs de boze doden bang zijn. Een krachtmeting volgt. Zal de familievloek eindelijk kunnen worden doorbroken, of zal deze strijd op leven en dood tot de ondergang leiden?
Meer over Craig Strete op deze site

«‘Veelbelovend’ zou een ongepast cliché zijn bij dit debuut.» – Jan-Hendrik Bakker

CoverStromenvoorDef.inddOver ‘Stromen die de zee niet vinden’ van Rob Verschuren in Den Haag Centraal, 23 februari 2017:
(…) Wie slechts één verhaal gelezen heeft weet al direct dat de man zijn hele leven lang geschreven moet hebben, zo trefzeker van stijl, sfeertekening en compositie zijn deze verhalen. (…) Wat Verschuren tot een verhalenverteller pur sang maakt, is de volkomen natuurlijke, ongekunstelde setting in combinatie met het vermogen de zintuigen van de lezer direct te raken. In het eerste verhaal ‘Schroeven’ bij voorbeeld drinkt een man een borrel. Hij zit ‘met hoge rug over zijn glaasje gebogen, dat hij tussen zijn handen houdt alsof hij bang is voor diefstal’. Zo’n man zie je onmiddellijk voor je. Zijn verhalen staan vol met dit soort zinnen en nooit lijken ze bedacht of opgelegd. (…) ‘Veelbelovend’ zou een ongepast cliché zijn bij dit debuut. Iemand die de zestig ruim gepasseerd is heeft al een heel schrijverschap achter zich. Ging het met Frits Hotz niet net zo? Ik hoop van harte dat Verschurens talent dezelfde weg zal gaan.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Stromen die de zee niet vinden’
Meer over Rob Verschuren op deze site

Craig Strete – Als al het andere faalt. Verhalen

90-6265-002-3CRAIG STRETE
Als al het andere faalt
kunnen we de zweep leggen over de ogen van het paard en hem laten huilen en slapen

Amerika, Indiaans, Verhalen
Met een introductie door Jorge Luis Borges
Vertaling: Jos Knipscheer
Paperback, 176 blz.,
ISBN 90-6265-002-3
Eerste druk 1976
UITVERKOCHT

Craig Strete (Fort Wayne, Indiana, 1950), Cherokee-Indiaan en lid van de American Indian Movement. Hij begon op 15-jarige leeftijd met schrijven, maar maakt, na veel en langdurige verblijven in ziekenhuizen en gevangenissen, pas sinds twee jaar serieus werk van zijn schrijverschap. De verhalen in deze bundel zijn, in hun oorspronkelijke vorm, in tijdschriften gepubliceerd.
In Nederland werd Craig Strete geïntroduceerd door het literaire tijdschrift Mandala met de verhalen Blanke broeders van de plaats waar niemand loopt en Met de pijn die het liefheeft en haat. Al mijn standbeelden hebben stenen vleugels werd voorgepubliceerd in Avenue literair (sept. 1976)

Jorge Luis Borges in zijn introductie:
«Elk verhaal, elk visioen in dit boek is een worp van de dobbelsteen. Met dit boek riskeren we de gevaarlijke macht van het genie, van iemand die in onze schedel een universum kan bouwen dat het op kan nemen tegen dat van de werkelijkheid. En het is een universum, zo luidt de ernstige waarschuwing van De bloedende man en andere verhalen in dit boek, dat bestaat, in de uiterste wanhoop, voorbij de benauwde grenzen van onze beschaving.»

The New York Times Book Review:
«Craig Strete presteert het om uit een combinatie van een ‘normaal’ laboratorium-gegeven en Indiaanse mythen à la Carlos Castaneda iets beklemmends nieuws te creëeren.» – Gerald Jonas over De bloedende man