«Grootste verzameling Nederlandstalige gedichten in het Indonesisch.»

Hagenaars1Albert Hagenaars en Siti Wahyuningsih

In de periode 2006-2008 nam de Indonesische dichter/vertaler Landung Simatupang beetje bij beetje en in nauwe samenspraak met Albert Hagenaars diens in 2003 in het Nederlands en Engels verschenen bundel ‘Tropendrift’ onder handen. In afwachting van een nieuwe boekuitgave zijn verzen uit deze vertaling in Bahasa Indonesia, soms samen met de Engelse omzetting van John Irons, al her en der verschenen.
De opgedane ervaringen leidden enkele jaren later tot het initiatief van Albert Hagenaars om samen met zijn echtgenote Siti Wahyuningsih zelf Indonesische vertalingen te gaan maken van Nederlandstalige poëzie en die via internet een zo groot mogelijk bereik te geven. Daartoe zetten zij de site Suara suara dari utara op, wat Stemmen uit het noorden betekent. Begin 2013 werd het voornemen besproken met de bevriende Amsterdamse auteur / programmamaker Ezra de Haan. Die reageerde zo enthousiast dat enkele weken later zijn gedicht ‘Wit paleis (Chefchaouen)’ onder de titel ‘Istana putih’ als eerste aflevering in de nieuwe vertaalrubriek verscheen. Ruim zeven jaar later, op 22 juni 2020, verscheen de 200e vertaling! Het gaat om ‘Wachter’ / ‘Penjaga’ van Wil van Til, behalve als dichter ook bekend als directeur van het momenteel in Nijmegen gevestigde Poëziecentrum Nederland. Met dit aantal is, voor zover bekend, de grootste, onder één noemer bijeengebrachte verzameling Nederlandse gedichten in het Indonesisch tot stand gekomen!
Lees hier verder
Meer over In de Knipscheer-auteurs in Indonesische vertaling

«Scherpe schetsen van mens en wereld in heldere getuigenis.» – Dirk Kroon

VoorplatWaschGeluid-75Over ‘Het geluid van denken’ van Karel Wasch in Poëziekrant, januari-februari 2020:
Ernest Hemingway stelde dat elke schrijver ‘a sense of justice and of injustice’ dient te bezetten. Karel Wasch wekt met ‘Het geluid van denken’ de indruk dat hij een gevoel van onrechtvaardigheid bezit. Zijn scherpe schetsen van mens en wereld komen voort uit teleurstelling en ontreddering. (…) Hij lijkt beelden van de realiteit op te roepen als verzet tegen wat hij in wezen niet accepteert. Bij zijn aanklacht is boosheid hem niet vreemd. (…) Ontreddering en teleurstelling onthullen de eerlijkheid van een dichter die noch de wereld, noch zichzelf in heden en verleden spaart. ‘Het geluid van denken’ is een heldere getuigenis, geschreven vanuit een onder de oppervlakte schuilgaand geheel van onrechtvaardigheid.
Nieuwsgierig naar de hele recensie? Studenten kunnen een kopie aanvragen bij indeknipscheer@planet.nl
Meer over ‘Het geluid van denken’
Meer over Karel Wasch op deze site

«In de slotregels zit de bijzondere kracht van zijn poëzie.» – Frans August Brocatus

VoorplatWaschGeluid-75Over ‘Het geluid van denken’ van Karel Wasch in De Auteur, juni 2019:
(…) De dichter neemt de lezer in deze bundel mee op een tocht doorheen zijn leven. De dromen van een kind. Zijn katholieke achtergrond en de daaraan verbonden rituelen. Misdienaar. Processie. Nonnen. De priester die hij een ‘catatonische sjamaan’ noemt. Het gezin, een zieke moeder. Zijn eerste vrouw. Naast liefde en vriendschap duikt het thema schuld op. Daarnaast vinden ook verlies, onvervulde verlangens en onbegrip een plek in de bundel. (…) Karel Wasch kiest niet voor één vaste vorm. Vaak beginnen de gedichten als een verhaal, een opeenvolging van scenes. Als lezer dobber je mee en je herkent de situaties, de gebeurtenissen, de gevoelens die de dichter beschrijft. De verrassing zit dikwijls in de slotregels waarin de dichter het voorgaande kracht bijzet of juist ontwricht. In de slotregels zit, mijns inziens, de bijzondere kracht van zijn poëzie. (…)
‘De Auteur’ is een driemaandelijks tijdschrift van de Vereniging van Vlaamse letterkundigen.
Lees hier de recensie op het blog van de Vereniging: ‘De Boekhouding’
Meer over ‘Het geluid van denken’
Meer over Karel Wasch op deze site

Gedicht van Karel Wasch vertaald in het Indonesisch

VoorplatWaschGeluid-75Uit ‘Het geluid van denken’ van Karel Wasch op Nederlandse poëzie in het Indonesisch, 3 juni 2019:
Op ‘Suara suara dari utara’ (‘Stemmen uit het noorden’), het blog Puisi Belanda, is op 2 juni 2019 het gedicht ‘Dansen in de nacht’ in een Indonesische vertaling van Siti Wahyuningsih en Albert Hagenaars geplaatst. Het gedicht is afkomstig uit de bundel ‘Het geluid van denken’. Het is het 183ste gedicht in een almaar groeiende digitale poëziereeks van een keur van vooral Nederlandse en Vlaamse dichters.
Lees hier het gedicht ‘Dansen in de nacht’ in het Nederlands en het Indonesisch
Meer over Karel Wasch bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Even anders naar haar kijken en dan die glimlach.» – Maurice Broere

VoorplatWaschGeluid-75Over ‘Het geluid van denken’ van Karel Wasch op MeanderMagazine, 8 februari 2019:
‘Het geluid van denken’ is een bundel met poëzie die volwassen en rijp klinkt. Elk woord is raak, de dichter schuwt geen enkel onderwerp en geeft ons een originele kijk op de dingen, vaak op details. De lezer krijgt alle ruimte om te interpreteren, omdat hij ons niet expliciet in een richting duwt. Kortom, een bundel die de moeite waard is.
Lees hier en hier de recensie
Meer over ‘Het geluid van denken’
Meer over Karel Wasch op deze site

«Zinnen die iets met je doen als lezer.» – André Oyen

VoorplatWaschGeluid-75Over ‘Het geluid van denken’ van Karel Wasch op Lezers tippen lezers, 5 februari 2019:
(…) Een poëtische autobiografie waarbij de lezer als een blinde een beeld aftast, voelt wat het voorstelt en er zo zijn eigen betekenis aan geeft. Zijn afscheid is heel confronterend omdat er zoveel herkenbaarheid in zit: totdat de dwangbuis/ van gezond verstand/hem afsneed van ons samenzijn/ (uit voor hij zich overgaf). Dat zijn zinnen die iets met je doen als lezer. Want de dichter maakt die dwangbuis bijna visueel in zijn gedicht. Het verduidelijkt ook zijn sympathie voor auteurs die wegvluchten in alcohol of drugs. En juist dat maakt de titel ‘Het geluid van denken’ zo begrijpelijk. Je kan de storm in zijn geest horen en die storm beleeft de lezer mee en ervaart hij als een blauwdruk van zijn eigen kwetsbaarheid.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Het geluid van denken’
Meer over Karel Wasch op deze site

«Een bundel om te koesteren.» – Dettie Leestafel

VoorplatWaschGeluid-75Over ‘Het geluid van denken’ van Karel Wasch op Poëzie Leestafel, 19 december 2018:
(…) De gedichten zijn opgedeeld in elf Cycli te beginnen met de cyclus De stad. Waar het eerste gedicht De late stad onmiddellijk de troosteloosheid van een donkere, verlaten stad in de nacht oproept. (…) In de cyclus Erik wordt in schrijnende maar prachtige regels het verdriet geuit om de verloren vriend. (…) In de cyclus Dansen in een landschap klinkt vooral veel weemoed door naar verloren relaties. (…) Deze hele cyclus is overigens erg ontroerend en aangrijpend, zoals het gedicht En als het waar is wat je zegt waar in beklijvende woorden een ziekenhuisopname en het gevoel na de operatie weergegeven wordt, maar waar eigenlijk alles draait om die ene, die moet komen. (…) De bundel is verpletterend eerlijk en toont de kwetsbare mens, die we allemaal in feite zijn. Een bundel om te koesteren.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Het geluid van denken’
Meer over Karel Wasch op deze site

«Hij, de dichter, schrijft ‘liefdespoëzie voor een onzichtbare / geliefde.’» – Remco Ekkers

VoorplatWaschGeluid-75Over ‘Het geluid van denken’ van Karel Wasch op Tzum, 19 december 2018:
(…) Karel Wasch heeft altijd een voorkeur of liefde gehad voor dichters met een drankprobleem. Zo was er Murk Popma, een dichter met een problematische jeugd, zoon van een hoogleraar die alleen met zijn zoon sprak als er ruimte was in zijn agenda. Wasch blijft trouw aan hun vriendschap: ‘Nu iedereen zelf kan verzinnen / dat je onmisbaar bent, lees ik / verzen van je voor, als in / misplaatste metafoor geklemd.’ (…) De weglatingen in het gedicht over de verhouding met zijn moeder zijn sprekend. Waarvoor werd de zoon gewaarschuwd? Wij mogen en kunnen het raden. Liever richt de ik zich op haar hand met de ‘voedende’ slang. Hij heeft aandacht voor haar ring en haar eens gevoelde hartstocht, waaruit hij voortkomt. Een ander beeld van een vrouw krijgen we te lezen in ‘Het geluid van denken’, een beeld vol treurig begrip voor de moeder van zijn zoon. Hij, de dichter, schrijft ‘liefdespoëzie voor een onzichtbare / geliefde.’ (…) Zijn zoon vertelde later dat hij het geluid van de schrijfmachine prettig vond. Hij vond het een troostend geluid ‘alsof hij naar mijn denken / luisterde’. De dichter vraagt zich dit af: ‘hoe het geluid van mijn denken / iemand tot troost zou kunnen zijn,’. (…) Het gedicht ‘Opgedroogd’ zorgt voor nieuwe verrassingen. De dichter beschrijft de huwelijkse ellende als een landschap met in de tweede strofe, zeer geraffineerd, een wond, die je moeilijk anders kunt lezen dan als een seksuele verwijzing. (…)
Meer over ‘Het geluid van denken’
Meer over Karel Wasch op deze site

«Veel mooier kun je het als dichter toch niet wensen!?» – Miel Vanstreels

VoorplatWaschGeluid-75Over ‘Het geluid van denken’ van Karel Wasch voor NBD / Biblion, 13 december 2018:
In tien cycli en één ‘ontspiegelend’ eindvers leidt de dichter de lezers door zijn leven. De ‘duizend uur of meer’ die hij in zijn jeugd doorbracht in een kerk voelde als ‘de biecht van een onschuldig kind.’ Volwassenheid moest ‘een lange nazomer’ worden, ‘zonder een spoor / van de amper draaglijke rauwe directheid / van de jeugdjaren’. Was het ijdele hoop? Met een vriend loopt het slecht af: ‘We dronken ons door een woud / van leugens en wisten niet welke leugens en / tot welke prijs’. Ook in de liefde verliep niet alles even soepel: ‘Je naderde te snel, weer over grenzen / heengeraasd, een meteoor / vol zelfverwijt’. In een mooi vers over zijn moeder mijmert de dichter: ‘Ze laten ook zo weinig / sporen na, de doden, een zuchtje / in de lucht en ze zijn weg’. De titel van de bundel werd Walsch aangereikt door zijn zoon, die het als opgroeiende jongen prettig vond om zijn vader een verdieping lager te horen typen op zijn schrijfmachine: ‘Het was een troostend geluid zei / hij, alsof hij naar mijn denken / luisterde.’ Veel mooier kun je het als vader én als dichter toch niet wensen!?
Meer over ‘Het geluid van denken’
Meer over Karel Wasch op deze site

«Ach jullie moeten die bundels maar gaan kopen, allebei.» – John Zwart

VoorplatSpaanWaschOver ‘Tegen het vergeten en voor de behoedzaamheid’ van Alja Spaan en ‘Het geluid van denken’ van Karel Wasch, 14 november 2018:
(…) Alja Spaan’s bundel gaat over een geliefde W, over liefde dus maar ook het gemis daarvan. (…) Prozagedichten van twee regels, schijnbaar willekeurig afgebroken en dan een witregel. Beeldend, alsof je in een film binnenvalt, een korte scene ziet – en die weer verlaat waarna je verbeelding de rest moet bedenken. (…) De bundel van Karel Wasch gaat over de leegte van de stad, de melancholie van het verval, ook over het verliezen, van vriend Erik. Het geluid van denken is als het ritmisch tikken op een mechanische schrijfmachine, een geluid wat een slaperig kind tot rust brengt. Een gedicht dat tracht de onmacht van de dichter onder woorden te brengen. Onmacht om een vriend te redden van het onverstand, van verplegers uit een instelling voor geesteszieken. (…)
Lees hier verder
Meer over ‘Tegen het vergeten en voor de behoedzaamheid’
Meer over ‘Het geluid van denken’